Η   Ε λ λ η ν ι κ ή   Φ ω ν ή   σ ε   5 5   γ λ ώ σ σ ε ς
   G r e e k   V o i c e   i n   5 5   l a n g u a g e s



Πάμε Σινεμά ; Οι ταινίες της εβδομάδας
 
ελληνική φωνή - κεντρική σελίδα  
επικοινωνία εκτύπωση
 
Εκδότης-Διευθυντής: ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΥΤΥΧΙΔΗΣ
Διευθύντρια Σύνταξης: ΤΟΝΙΑ ΜΑΝΙΑΤΕΑ
Ηλεκτρονική Ενημέρωση για την Ελλάδα και τον Κόσμο - News - Nachrichten
Θέατρο - Σινεμά    (click)   Μουσική    (click)  Αθλητισμός    (click)  Οικονομικά Θέματα    (click)
     




DW: Εργαζόμενοι πληρώνονται με κουπόνια, αλλά οι ελληνικές αρχές στον κόσμο τους



Deutsche Welle

Εταιρείες στην Ελλάδα πληρώνουν εργαζόμενους με κουπόνια, ή τους αναγκάζουν να επιστρέψουν μέρος του μισθού τους, αλλά η κυβέρνηση δεν έχει προβεί σε καμία ενέργεια, γράφει η Deutsche Welle.

Τη στιγμή που ένας στους τρεις Ελληνες είναι αντιμέτωπος με τα αυξανόμενα ποσοστά ανεργίας, οι πληρωμές σε είδος ενθαρρύνουν άλλες παράνομες πρακτικές, αναφέρει το δημοσίευμα. «Αυτό προκαλεί την ήδη προβληματική αγορά εργασίας σε ακόμη μεγαλύτερη χάος», γράφει η DW, κάνοντας αναφορά στις προειδοποιήσεις της ΓΣΕΕ.

«Πριν από την κρίση, κάποιες εταιρείες έδιναν σε εργαζόμενους κουπόνια ως επιβράβευση, όπως διαμονή σε ηλιόλουστα θέρετρα, εισιτήρια θεάτρου ή γεύματα σε ακριβά εστιατόρια. Τώρα, τα κουπόνια κυρίως περιλαμβάνουν προμήθειες σούπερ μάρκετ. Και έχουν εμφανιστεί και ακόμη πιο άθλιες εργασιακές πρακτικές», γράφει η DW, κάνοντας αναφορά σε σεκιουριτάδες εταιρειών που συνοδεύουν εργαζόμενους σε ΑΤΜ τη νύχτα και τους αναγκάζουν να αποσύρουν και να επιστρέψουν στους εργοδότες τους ακόμη και το ένα τρίτο του μισθού που τους έχουν καταθέσει.

«Αυτή η πρακτική μαφιόζικου στιλ έχει γίνει ακόμη πιο δημοφιλής από τον Δεκέμβριο του 2016, όταν ένας νέος νόμος ανάγκασε όλες τις εταιρείες να καταβάλουν τη μισθοδοσία μέσω τραπέζης, για να παταχθεί η αδήλωτη εργασία και η φοροδιαφυγή. Παραδόξως όμως, οι αρχές παραμένουν στον κόσμο τους», σχολιάζει η DW, επικρίνοντας την κυβέρνηση για την απραξία της.

«Παρά τις αυξανόμενες καταγγελίες, δεν έχει ξεκινήσει επίσημη έρευνα για τις παράνομες εργασιακές πρακτικές. Ούτε έχουν δημοσιοποιηθεί τα ονόματα τα εταιρειών», αναφέρει το δημοσίευμα, επισημαίνοντας ότι  η ΓΣΕΕ αποκάλυψε ότι έχει δεχθεί χιλιάδες καταγγελίες τους τελευταίους μήνες, για εταιρείες τηλεπικοινωνιών, σεκιούριτι και καθαρισμού.

«Τα υπουργεία Οικονομικών και Εργασίας αρνήθηκαν να σχολιάσουν. Για εκατομμύρια Ελληνες όμως, αυτή η τάση είναι ένα ακόμη πλήγμα στην συντετριμένη αξιοπρέπειά τους», προσθέτει το δημοσίευμα.

Ο 42χρονος Γιώργος, που ήταν άνεργος για πάνω από ένα χρόνο, βρήκε τελικά μία δουλειά σε σούπερ μάρκετ. Μερικούς μήνες αργότερα όμως, η εταιρεία ενημέρωσε τους εργαζόμενους ότι μέρος του μισθού τους θα καταβάλλεται σε είδος πλέον. «Στην πραγματικότητα δεν είχα επιλογή. Απλά σήκωσα τους ώμους μου και συμφώνησα. Δεν ήθελα να βρεθώ αντιμέτωπος με την ανεργία ξανά», είπε μιλώντας στην DW.

«Ακόμη κι αν η πληρωμή προσφερόταν σε ράβδους χρυσού, αυτό θα ήταν τρομερά παράνομο», σχολίασε σε πρόσφατη συνέντευξη στην DW ο γραμματέας της ΓΣΕΕ, Δημήτρης Καλογερόπουλος. «Καθιερώνεται μία λογική μαφιόζικου στιλ στις εργασιακές σχέσεις».



 

ΤΟ «ΟΝΕΙΡΟ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ» ΕΘΝΙΚΟ ΨΕΜΑ

ΑΧΕΛΩΟΣ

Μια φορά κι έναν καιρό…

Γράφει απο τη Λάρισα ο Δημοσιογράφος Χρ. Τσαντήλας


ΜΙΑ φορά κι έναν καιρό στα βάθη του περασμένου αιώνα, στην ακμάζουσα τότε Ελλάδα, ήταν ένας ηγέτης, που ότι έλεγε, ότι υπόσχονταν τέλος πάντων στο λαό, το πραγματοποιούσε. Όπου και να πήγαινε, παντού, κάτι θα έταζε… Έργα πολλά και δαπανηρά, αρκεί που είχε τα λεφτά, ας ήταν και δανεικά... Ένα μόνο έργο δεν κατάφερε. Έργο μεγαλόπνοο, έργο εθνικό, σωτήριο για τον πρωτογενή τομέα της Ελλάδας, έργο μαμούθ για την εποχή. Αυτό της εκτροπής του άνω ρου του Αχελώου… 

 

ΔΙΟΤΙ η υπόθεση της εκτροπής έτσι ακριβώς αρχίζει. Όπως ένα στενάχωρο παραμύθι. Ένα εθνικό παραμύθι. Ένα παραμύθι δίχως τέλος. Χιλιοειπωμένο, να ακούγεται σαν «το κουκί και το ρεβίθι», ένα μεγαλόπνοο ψεύδος,  που ξεκίνησε από την εποχή του Αντρέα (του ηγέτη των παιδιών της «αλλαγής») και το οποίο ακόμα αφηγούνται οι Έλληνες από γενεά σε γενεά! Διότι ο Αχελώος δεν είναι ένα απλό ποτάμι. Είναι η περίπτωση μιας ακριβούς αποτύπωσης για τον ιστορικό του μέλλοντος, του πώς και γιατί φτάσαμε ως χώρα στο χάλι που φτάσαμε, είναι, αν μη τι άλλο, η απόδειξη ότι δύσκολα θα βγει σε ξέφωτο ευημερίας αυτός ο τόπος… Είναι εκείνο το «όνειρο ανάπτυξης», που εξελίχτηκε σε εθνικό ψέμα. Αδιαμφισβήτητα, η υπόθεση της εκτροπής του Αχελώου, μοιάζει με ... το ψέμα του αιώνα! 

 

ΗΜΟΥΝ νιός και γέρασα (κατά το λαϊκό) και θυμάμαι στις αρχές της δεκαετίας του '80, τον μεγάλο υδροενεργειακό επιστήμονα Στέλιο Μαγειρία, να ... μαλλιάζει η γλώσσα του, μιλώντας στα χωριά του κάμπου και στα συνέδρια, για την επαπειλούμενη, από τότε, ερήμωση της Θεσσαλικής γης και βεβαίως την ανάγκη λήψης μέτρων για τον εμπλουτισμό της με άφθονο νερό. Από τότε, πρέπει να παρακολούθησα καλύπτοντας δημοσιογραφικά, πάνω από σαράντα συνέδρια και ημερίδες για τον Αχελώο, τις πηγές του οποίου επισκέφθηκα με άλλους συναδέλφους, δύο - τρείς φορές, με Παπανδρέου και Μητσοτάκη πρωθυπουργούς, Κουλουμπή και Ζακολίκο υπουργούς. (Τόσα χρόνια πέρασαν που οι μισοί αποδήμησαν εις Κύριον και τους άλλους τους ξέχασε ήδη κι ο κόσμος)... 

 

ΜΠΟΡΕΙ ο Αχελώος να μην εκτράπηκε τελικά, όμως μια πλημμυρίδα υποσχέσεων και άφθονο ευρωπαϊκό και εθνικό χρήμα «χόρτασαν» τα γνωστά και άγνωστα «συμφέροντα» πολιτικών και  εργολαβιών, εξανεμίζοντας τις όποιες προσπάθειες διαφόρων πολιτικών και μη προσώπων και κάποιων άξιων επιστημόνων που πίστεψαν στο … παραμύθι της εκτροπής. 

 

ΤΙΣ προάλλες, μαζί με όλες τις «ενέσεις ανάπτυξης» που έφεραν στην Θεσσαλική γη (από την Λάρισα, στο συνέδριο του κυβερνώντος κόμματος), μια συστάδα υπουργών, μαζί με τον πρωθυπουργό, ήρθε ξανά στο προσκήνιο και ο Αχελώος. Μόνο που τούτη τη φορά, εκτράπηκε ακόμα και η ... εκτροπή! Βρέθηκαν άλλα σχέδια, (ως φαίνεται τούτοι οι λεβέντες, είναι οι εξυπνότεροι πολιτικοί που πέρασαν ποτέ από τον τόπο - απλά δεν φρόντισαν να το εμπεδώσουμε οι αδαείς…) εξαγγέλθηκαν άλλα έργα, καινούργια, δόθηκαν νέες υποσχέσεις. Προχθές περνώντας από το ξενοδοχείο  «Ιμπέριαλ», αναρωτιόμουν μετρώντας τις υπουργικές λιμουζίνες, τι στο καλό άλλαξε τρεις δεκαετίες μετά. Μου φάνηκε, μόνο οι πρωταγωνιστές... Ύστερα έστησα αυτί. Πίστεψα πως θα άκουγα (όπως το ’84 τότε έξω από τον κινηματογράφο «Γαλαξίας») το σύνθημα «εμπρός Ανδρέα για μια Ελλάδα νέα»! 



Ο Δούρειος Ίππος της Ελλάδος
- η ώρα της Δικαιοσύνης -

Γράφει απο την Ξάνθη ο Γεώργιος Δημητράκης


Η βαριά οικονομική κρίση που διέρχεται η Πατρίδα μας, οι ατέρμονες εδώ και 8 χρόνια διαπραγματεύσεις της πολιτικής ηγεσίας με τους Θεσμούς και το ΔΝΤ, η απίστευτη στα παγκόσμια χρονικά ύφεση που κατατρώγει εδώ και 8 σχεδόν χρόνια τα σπλάχνα της ελληνικής οικονομίας, αυτού του ελληνικού λαού, και ως επακόλουθο αυτής η ολοκληρωτική εξαθλίωση και καταρράκωση της κοινωνικής συνοχής, θα οδηγήσει αναπόφευκτα  τους Έλληνες σε σύγκρουση με το πολιτικό σύστημα εξουσίας. Διότι ουδείς πλέον πιστεύει ότι με το εξοντωτικό 4ο Μνημόνιο, το οποίο ευρίσκεται προ των πυλών, δεν θα ακολουθήσουν και άλλα δυσβάστακτα και ταπεινωτικά μέτρα τα οποία αυξάνουν το εθνικό  χρέος σε δυσθεώρητα ύψη και μετέτρεψαν την χώρα σε αιώνια αποικία των δανειστών.

Τεράστια είναι τα λάθη που έχει διαπράξει κατά τις τελευταίες δεκαετίες σε βάρος του Έθνους όλο το φάσμα του πολιτικού συστήματος. Απέτυχε κυριολεκτικώς όχι μόνο σε θέματα οικονομικής, κοινωνικής και εθνικής πολιτικής, αλλά και σε θέματα ηθικής διαπαιδαγώγησης και πατριωτισμού των Ελλήνων. Δημιούργησε ένα υπερβολικά διογκωμένο και αναποτελεσματικό Δημόσιο, το οποίο, δυστυχώς μόνον βάσει εκτιμήσεων, υπερέβαινε πριν από την κρίση το 1.3 εκατομμύρια κομματικούς υπαλλήλους, στο στενό και ευρύτερο δημόσιο τομέα.  Ενώ το έτος 1931 αριθμούσε μόλις 40.031 υπαλλήλους σε ένα πληθυσμό μόλις του ημίσεως του σημερινού, αλλά τότε και χωρίς την τεράστια υποστήριξη των πληροφοριακών συστημάτων και της σύγχρονης τεχνολογίας που διαθέτει τώρα η δήθεν «χαρισματική, πεφωτισμένη και αποτελεσματική δημόσια διοίκηση»!

Ένα πράγματι αδηφάγο, σπάταλο, παρασιτικό, στην κυριολεξία μη αποδοτικό και αναποτελεσματικό Δημόσιο το οποίο επί δεκαετίες όχι μόνον απομυζούσε τον ιδρώτα και τους πόρους του ιδιωτικού τομέα, όχι μόνον κατασπαταλούσε στα 40 τελευταία χρόνια τις κοινοτικές επιδοτήσεις και τα εκατοντάδες δισεκατομμύρια σε Ευρώ δάνεια, αλλά ταυτόχρονα διέφθειρε τους Θεσμούς και πολίτες αυτής της χώρας. Αυτό το πολιτικό σύστημα, για να μετατρέψει τους πολίτες αυτής της χώρας σε συνένοχους, «μαζί τα φάγαμε!»,  παρέφρασε την ρήση του Ισοκράτη ο οποίος λέει: «το ήθος όλων των πολιτών εξομοιώνεται με το ήθος των κυβερνώντων». Προς επίτευξη αυτού του εγκληματικού σχεδίου χρησιμοποίησε και μία άλλη παθογένεια. Κατέστησε τους τηλε-δημοσιογράφους κυρίαρχους και ασύδοτους, για να τηλε-δημαγωγούν και να εκτρέφουν μια κοινωνία ναρκισσιστική, που να διεκδικεί μόνο διορισμούς, πρόωρες συνταξιοδοτήσεις, συντάξεις «μαϊμού», προνόμια, επιδόματα, εφάπαξ, απεργίες, καταλήψεις, βανδαλισμούς, καταστροφές  κ.λπ., χωρίς όμως να προσφέρει τίποτε. Έτσι διαλύθηκε ολοσχερώς η παραγωγική βάση της χώρας μας, διότι όπου και αν βρεθούμε, δεν είμαστε αποδοτικοί.

Ως εκ τούτου, αυτό το υπεροπτικό, αλαζονικό, εγωπαθές, ναρκισσιστικό, ελιτιστικό πολιτικό σύστημα, που αρμόζει μόνον σε φεουδαρχικά καθεστώτα και όχι σε μία υγιή Δημοκρατία,  απέκρυβε παράλληλα επί δεκαετίες την τραγική κατάσταση της χώρας. Ο Αβραάμ Λίνκολν έλεγε: «μία κυβέρνηση μπορεί να κρύβει την δημοσιονομική της κατάσταση από τους πολλούς για λίγο, από λίγους για πολύ, αλλά δεν μπορεί να την κρύβει από όλους για πάντα. Και ότι ο καλύτερος τρόπος να προβλέψεις το μέλλον είναι να το δημιουργήσεις».
Όμως εν συνεχεία οι μνημονιακές κυβερνήσεις, λόγω του πολιτικού κόστους, αρνούνται εδώ και 8 χρόνια την μείωση των δαπανών του αδηφάγου και σπάταλου Δημοσίου, δηλαδή αρνούνται μία σωστή δημοσιονομική προσαρμογή με διαρθρωτικές αλλαγές και μεταρρυθμίσεις που καρκινοβατούν εδώ και δεκαετίες, και οι οποίες ως προαπαιτούμενα των 3 Μνημονίων ψηφίστηκαν μάλιστα από όλα σχεδόν τα κόμματα. Δηλαδή στόχος της σωστής δημοσιονομικής προσαρμογής ήταν η εξοικονόμηση των απαιτούμενων κεφαλαίων για την εξυπηρέτηση του χρέους της χώρας μας. Αντί όμως αυτού οι μνημονιακές κυβερνήσεις και κόμματα για την εξυπηρέτηση του χρέους, μετακύλησαν χάρις του Δημοσίου το κόστος της δημοσιονομικής προσαρμογής στην  υπερφορολόγηση των αδυνάμων, και την εξαφάνιση της μεσαίας τάξης (πρόσφατη δήλωση της 20.Σεπτ.2017 του Αντιπροέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κ. Ντουμπρόφσκι). Με την ταυτόχρονη αφαίμαξη της ελληνικής κοινωνίας  με τις επαναλαμβανόμενες μειώσεις των μισθών, των συντάξεων, της υγείας, των κοινωνικών παροχών, της απαξίωσης και καταβαράθρωσης της ακίνητης περιουσίας (ΕΝΦΙΑ), αλλά και σε βάρος αυτής της ανάπτυξης με την φυγή δεκάδων δισεκατομμυρίων ευρώ σε ξένες Τράπεζες, την και εκ των λόγων αυτών  πρωτοφανή δημιουργηθείσα  τεράστια ανεργία και την φυγή εκατοντάδων χιλιάδων νέων εις το εξωτερικό. Δηλαδή το όλο εγχείρημα μίας σωστής δημοσιονομικής προσαρμογής κατέληξε σε ένα δώρο άδωρο εξαιτίας της μη εφαρμογής αυτού και της από ελληνικής πλευράς εύκολη επιλογή αύξησης των φόρων που οδήγησαν αναπόφευκτα στην καταστροφή της ελληνικής οικονομίας.

Ο νομπελίστας οικονομολόγος Μίλτος Φρίντμαν έλεγε: «όταν ξεσπάσει μία κρίση, αποτελεί ζήτημα καθοριστικής σημασίας η ακαριαία δράση, η γρήγορη και αμετάκλητη επιβολή αλλαγών, πριν η συγκλονισμένη κοινωνία διολισθήσει πάλι στην τυραννία του στάτους κβο».

Όλοι οι Έλληνες γνωρίζουν τώρα ότι η χώρα μας ευρίσκεται σε κατάσταση ύψιστης έκτακτης ανάγκης και ότι η φοροδιαφυγή και εισφοροκλοπή μαζί με άλλες πλευρές της διαφθοράς, διαπλοκής και ατιμωρησίας ευθύνονται στον μεγαλύτερο βαθμό για την τραγική, ελεεινή πορεία των δημοσίων οικονομικών και την ανεξέλεγκτη και τεράστια  διόγκωση του χρέους. Και ότι ανεξαρτήτως των αποφάσεων που θα ληφθούν στο προσεχές διάστημα στις Βρυξέλλες για την διάσωση ή παραμονή της χώρας μας εντός της Ευρωζώνης, εμείς οι Έλληνες θα πρέπει να αρχίσουμε να ασχολούμεθα και με τους εαυτούς μας. Αν το πράξουμε αυτό, θα μείνουμε εμβρόντητοι από τα ελαττώματα που θα ανακαλύψουμε μέσα μας. Και από τις κολοσσιαίες ευθύνες που θα καταλογίσουμε και στη δική μας συμπεριφορά για όλη αυτή τη κατάντια μας.

Ευθυνόμαστε κυρίως για τους τελείως ελλειμματικούς, ανίκανους, ψεύτες  και επικίνδυνους πολιτικούς που κάθε τόσο και επί δεκαετίες αναδεικνύαμε με την ψήφο μας για να κυβερνήσουν την χώρα μας, και τους οποίους παράλληλα εκβιάζαμε να μας διορίσουν, να μας μοιράζουν αργομισθίες,  προνόμια, πρόωρες συνταξιοδοτήσεις, συντάξεις «μαϊμού», δεκάδες επιδόματα, εκατοντάδες θαλασσοδάνεια κ.λπ. με την απειλή ότι δεν θα τους ψηφίζαμε. Ευθυνόμαστε και για την διαφθορά, την διαπλοκή, την ατιμωρησία και για πολλά άλλα, τα οποία όμως ουδεμία σχέση έχουν με τις ελληνικές παραδόσεις και αξίες, το  ήθος, την ειλικρίνεια, την δημιουργία, την εργατικότητα και την αγάπη προς την Πατρίδα πατεράδων και προγόνων μας.  Όπου κι αν αναμειχθήκαμε και εμείς σε Δημόσια Διοίκηση, Δήμους, Υγεία, Νοσοκομεία, Δημόσια Εκπαίδευση, ΔΕΚΟ κ.λπ. δεν δείξαμε το απαραίτητο ήθος.
Ο ακράτητος εκφυλισμός, η διαστροφή, διαπλοκή και διαφθορά της μεταπολιτευτικής περιόδου ήσαν ο Δούρειος Ίππος για την άλωση,  καταστροφή και νέα υποδούλωση της Ελλάδος.

Ας το καταλάβουμε επιτέλους: «η αναγέννηση μίας κοινωνίας περνάει πρώτα από τους πολίτες της. Αν θέλουμε να βγούμε από την κρίση, να σωθούμε και να αλλάξει η Πατρίδα μας, τότε πρέπει να αλλάξουμε εμείς». Και όχι να περιμένουμε αφελείς, ως πάσχοντες ναρκομανείς, κάθε τόσο και διαρκώς «την καλοσύνη των ξένων (;)», την επόμενη «δόση», ως δήθεν βοήθεια από τους Θεσμούς/ΔΝΤ και τις Βρυξέλλες, και από το σάπιο πολιτικό σύστημα να σώσει την Πατρίδα μας, το οποίο ευθύνεται για την καταστροφή της χώρας μας και την εξαθλίωση των Ελλήνων. 

Εν γνώσει λοιπόν και της δικής μας ευθύνης για την κατάντια της χώρας μας, αλλά τώρα και της ύψιστης ανάγκης για αναγέννηση αυτής και την ανόρθωση του ηθικού μας αναστήματος, οφείλουμε να ενστερνιστούμε τα διδάγματα του αμερικανού συγγραφέα Χένρυ Ντέιβιντ Θόρο του έτους 1848 που εμπεριέχονται στο έργο του «Πολιτική ανυπακοή», το οποίο έχει επηρεάσει ηγέτες όπως π.χ. οι Γκάντι και Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ. Οι οποίοι με ειρηνικό τρόπο και με μηνύματα όπως π.χ. «ορκίζομαι να μη σέβομαι όσους δεν το αξίζουν» άλλαξαν την στάση της κοινωνίας και την σχέση της με το πολιτικό σύστημα.
Η αποκαθήλωση του πολιτικού συστήματος, για την σωτηρία του Έθνους και την αποκατάσταση της αξιοπρέπειας του Λαού,  είναι τώρα ύψιστο καθήκον και ευθύνη όλων των Ελλήνων. Η δε αποκάλυψη και ο κολασμός όλων των παρανομιών του πολιτικού συστήματος εξουσίας, η τιμωρία όλων των πολιτικών που ευθύνονται για τις τεράστιες ηθικές, υλικές, και εθνικές ζημίες που υπέστη ο Ελληνικός Λαός και η Πατρίδα μας, είναι τώρα και ύψιστο εθνικό καθήκον ενός απελευθερωμένου όμως από συντεχνιακές, πολιτικές και κομματικές επιρροές Θεσμού της Δικαιοσύνης, ως εκ τούτου όλων των Ελλήνων Δικαστών και Εισαγγελέων.
Αποκλειστικό εθνικό καθήκον των λειτουργών της είναι να ανταποκριθούνε τώρα στην δύσκολη και ύψιστη αποστολή της Δικαιοσύνης. Ο Ελληνικός Λαός προσβλέπει στην αλλαγή του Συντάγματος με την εμπέδωση και υπερίσχυση του αισθήματος και βαθιάς έννοιας της αξιακής Δικαιοσύνης και ισονομίας, των κοινωνικών και πολιτικών αξιών και αρχών, στην επιστροφή της νομιμότητας, της ισορροπίας της Αρχής της Διακρίσεως των Εξουσιών, ως μοναδική ελπίδα και σωτηρία για την απρόσκοπτη, απερίσπαστη λειτουργία της Δημοκρατίας, την ανάταση της ελληνικής ψυχής για την επανάκτηση της εθνικής ανεξαρτησίας, της ελευθερίας και κυριαρχίας της Πατρίδας μας. 

Γεώργιος Εμ. Δημητράκης 
Υποσημείωση: Ο αρθρογράφος κρητικής (Μαριού Ν.Ρεθύμνης) και θρακικής καταγωγής γεννήθηκε και διαμένει  στην Ξάνθη. Σπούδασε Πολιτικές-Οικονομικές Επιστήμες και Κοινωνιολογία στην Βόννη και Πολιτιστική Κληρονομιά  στην Αθήνα  
 



Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>


 




Ειδήσεις για όλους | Θέματα | Τουριστικό Ρεπορτάζ | Ιατρικά Θέματα | Παρουσίαση Βιβλίων | Επικοινωνία