Η   Ε λ λ η ν ι κ ή   Φ ω ν ή   σ ε   5 5   γ λ ώ σ σ ε ς
   G r e e k   V o i c e   i n   5 5   l a n g u a g e s



Πάμε Σινεμά ; Οι ταινίες της εβδομάδας
 
ελληνική φωνή - κεντρική σελίδα  
επικοινωνία εκτύπωση
 
Εκδότης-Διευθυντής: ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΥΤΥΧΙΔΗΣ
Διευθύντρια Σύνταξης: ΤΟΝΙΑ ΜΑΝΙΑΤΕΑ
Ηλεκτρονική Ενημέρωση για την Ελλάδα και τον Κόσμο - News - Nachrichten
Θέατρο - Σινεμά    (click)   Μουσική    (click)  Αθλητισμός    (click)  Οικονομικά Θέματα    (click)
     




Πετρελαιοειδή, φρούτα και λαχανικά πρωταγωνιστούν στις ελληνικές εξαγωγές



Αθήνα - Δημήτρης Μάνωλης

Τα ορυκτέλαια πετρελαίου, το αργίλιο και κράματά του, καθώς και τα φάρμακα, είναι τα πρώτα σε αξία εξαγόμενα ελληνικά προϊόντα, ενώ ειδικότερα από τον αγροδιατροφικό τομέα, στην κορυφή είναι τα φρούτα και τα λαχανικά. 

Η κατάταξη αυτή προκύπτει σύμφωνα με τους πίνακες που συνέταξε το υπουργείο Εξωτερικών -κατόπιν επεξεργασίας των στατιστικών στοιχείων της ΕΛΣΤΑΤ- όπου περιγράφεται η εξέλιξη της πορείας των ελληνικών εξαγωγών στις 123 κυριότερες εξαγωγικές αγορές. Κατά την τετραετία 2013 έως και 2016 οι αγορές αυτές αντιπροσωπεύουν το 99,7% του συνόλου των ελληνικών εξαγωγών, οι οποίες αυξάνονται στην πάροδο των ετών (2013 93,7%, 2014 94,4%, 2015 99,1%, 2016 99,7%). Περαιτέρω, από τις 123 ανωτέρω χώρες, κατά το 2016, όπως επισημαίνεται από το ΥΠΕΞ, σε 70 απ' αυτές σημειώθηκε αύξηση των εξαγωγών, ενώ σε 53 από αυτές παρουσιάσθηκε μείωση των εξαγωγών.

Με βάση τους πίνακες του υπουργείου Εξωτερικών, η ΕΕ των 27 παραμένει ο κυριότερος προορισμός των ελληνικών εξαγωγών, με την αξία τους να ανέρχεται το 2016 περίπου στα 12,4 δισ. ευρώ. 

Τα Βαλκάνια αποτελούν το δεύτερο κυριότερο προορισμό, με περίπου 5 δισ. ευρώ, ενώ ακολουθούν Αφρική (περίπου 1,7 δισ. ευρώ), Βόρεια Αμερική (περίπου 1,4 δισ. ευρώ), Μέση Ανατολή (περίπου 1,3 δισ. ευρώ), Ασία, χώρες του αραβικού κόλπου, Ρωσία, Νότια Αμερική και Ωκεανία.  

Σε επίπεδο χωρών, ο κυριότερος προορισμός των ελληνικών εξαγωγών παραμένει η Ιταλία, με συνολικές εξαγωγές το 2016 άνω των 2,8 δισ. ευρώ (έναντι 2,9 δισ. ευρώ το 2015 και 2,4 δισ. ευρώ το 2014) και ποσοστό στο σύνολο των ελληνικών εξαγωγών 11,1%. Ακολουθούν η Γερμανία με 1,9 δισ. ευρώ (έναντι 1,8 το 2015 και 1,7 δισ. ευρώ το 2014) και ποσοστό 7,68% στο σύνολο των εξαγωγών, η Κύπρος με περίπου 1,6 δισ. ευρώ, η Τουρκία και η Βουλγαρία με πάνω από 1,3 δισ. ευρώ η καθεμία, οι ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο και ο Λίβανος με σχεδόν 1,1 δισ. ευρώ σε κάθε χώρα. Μάλιστα, σχεδόν το 20% των ελληνικών εξαγωγών ρέει προς Ιταλία και Γερμανία, ενώ ποσοστό άνω του 48% κατευθύνεται σε Ιταλία, Γερμανία, Κύπρο, Τουρκία, Βουλγαρία, ΗΠΑ, Ην. Βασίλειο και Λίβανο.

Συνολικά, με βάση τα προσωρινά στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, η συνολική αξία των ελληνικών εξαγωγών κατά το 2016 ανήλθε στα 25,4 δισ. ευρώ έναντι 25,8 δισ. ευρώ το 2015, παρουσιάζοντας μείωση κατά 467,9 εκατ. ευρώ ή κατά 1,8%. Ωστόσο, η αντίστοιχη μεταβολή χωρίς τα πετρελαιοειδή παρουσίασε αύξηση κατά 225 εκατ. ευρώ, ή κατά 1,2%.

Όσον αφορά τα εξαγόμενα προϊόντα στο σύνολο τους, στην κορυφή είναι τα ορυκτέλαια πετρελαίου, που ξεπερνούν τα 6,5 δισ. ευρώ και κατευθύνονται κυρίως προς Λίβανο, Τουρκία, Ιταλία, Αίγυπτο, Γιβραλτάρ, Κύπρο, Σαουδική Αραβία. Στη συνέχεια ακολουθούν το αργίλιο και τα κράματά του, που ανέρχονται περίπου στο 1 δισ. ευρώ και κατευθύνονται μεταξύ άλλων προς Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία, Πολωνία, ΗΠΑ, ενώ τα φάρμακα, που αποτελούν το τρίτο σε αξία εξαγόμενο προϊόν, κατευθύνονται κυρίως προς Γερμανία, Ηνωμένο Βασίλειο, Γαλλία, Ιταλία, Κύπρο. 

Σε ό,τι αφορά τον αγροδιατροφικό τομέα, τα φρούτα και λαχανικά είναι στην κορυφή της ομάδας, με αξία εξαγωγών άνω των 1,6 δισ. ευρώ και κυριότερες υποομάδες τα Παρασκευασμένα- Διατηρημένα Λαχανικά (με αξία εξαγωγών άνω των 556 εκατ. ευρώ), τα νωπά ή αποξηραμένα φρούτα (321 εκατ.), οι καρποί, φρούτα και άλλα βρώσιμα μέρη (294 εκατ. ευρώ) και πορτοκάλια, μανταρίνια, κλεμαντίνες (228 εκατ. ευρώ). Κύριες αγορές- αποδέκτες αυτών, μεταξύ άλλων, είναι οι ΗΠΑ, η Γερμανία, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Ρουμανία, η Γαλλία.

Η δεύτερη σε αξία εξαγόμενη ομάδα είναι τα ψάρια και θαλασσινά με αξία εξαγωγών άνω των 650 εκατ. ευρώ, με κυριότερη υποομάδα εξαγωγών τα νωπά ψάρια, τα οποία κατευθύνονται –μεταξύ άλλων- προς Ιταλία, Ισπανία, Γαλλία, Πορτογαλία, ΗΠΑ.

Το ελαιόλαδο ανέρχεται τρίτο σε αξία εξαγόμενο προϊόν, με άνω των 627 εκατ. ευρώ και κατευθύνεται κυρίως στην Ιταλία, τη Γερμανία, τις ΗΠΑ, την Ισπανία, τον Καναδά, την Αυστρία, την Κύπρο.   

Αμέσως μετά ακολουθούν το γάλα και τα προϊόντα του, με κύριες υποομάδες εξαγωγών τα τυριά και το γιαούρτι και κατευθύνονται μεταξύ άλλων προς Γερμανία, Ην. Βασίλειο, Ιταλία, Σουηδία, ΗΠΑ, Κύπρο, Αυστρία. 

Σημειώνεται πως η σύνταξη των πινάκων από το υπουργείο που καταγράφουν την πορεία των ελληνικών εξαγωγών, πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο δράσεων οικονομικής διπλωματίας και υποστήριξη της εξωστρέφειας, της επιχειρηματικότητας και της ανάπτυξης των ελληνικών επιχειρήσεων στις αγορές του εξωτερικό, και είναι αναρτημένοι στην ιστοσελίδα www.agora.mfa.gr, στην ενότητα «Ελληνική Οικονομία». 



 

Θέλεις να λέγεσαι «Αριστερά»;

...Προαπαιτούμενα!

Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας


ΚΡΙΜΑ γιατί και τούτοι οι κυβερνώντες, ζούν σε ένα γυάλινο περιβάλλον
μιας επικίνδυνης και ψεύτικης αίσθησης βεβαιότητας, για οτιδήποτε κι
αν πράττουν. Τυφλωμένοι απο την αυταρέσκειά τους για τον τρόπο που
διοικούν και παρασυρμένοι από μια περίεργη σιγουριά, ότι οι πολίτες θα
κατανοήσουν πως αυτοί κάνουν τα πάντα και ακόμα παραπάνω για το καλό
τους, αν και ψαρεύουν σε δύσκολα νερά, έχασαν την ταυτότητα τους ως
αριστεροί, αλλά και την αίσθηση του κινδύνου που διατρέχουν να
εισπράξουν τον διασυρμό από τον ιστορικό του παρόντος και του
μέλλοντος. Το χειρότερο όμως γιαυτούς είναι ότι θα εισπράξουν την
μήνιν της κοινωνίας και για «εγκληματικές» πολιτικές του παρελθόντος,
αμαρτίες που δεν τους αναλογούν...

ΔΥΣΤΥΧΩΣ οι όποιες αναλύσεις, άρθρα και τοποθετήσεις δεν λύνουν
προβλήματα. Ο κόσμος βρίσκεται με την πλάτη στον τοίχο για πολλοστή
φορά από την αρχή της εθνικης οικονομικής κατρακύλας. Τα φορολογικά
βάρη και το «ξάφρισμα» μισθών και συντάξεων, επέφεραν την εξαθλίωση
εκατομμυρίων νοικοκυριών, καθώς και μια, ανεξήγητη μεν, πραγματική δε,
κατάσταση «λαϊκής νάρκωσης» αφού εκατοντάδες άδικα μέτρα περνούν από
την Βουλή με τον όρο «προαπαιτούμενα» - θυσία στον βωμό μιας απέλπιδας
προσπάθειας ανάκαμψης της οικονομίας, που τρέφει ο διεθνής δανεισμός
των μεγάλων τοκογλύφων.

ΑΥΤΟ το βαρέλι της χειρότερης περιόδου της μεταπολεμικής ιστορίας μας,
δεν είχε, αλλά ούτε ως φαίνεται θα αποκτήσει ποτέ πάτο... Διότι εάν
είχε, σήμερα θα ξεχείλιζε από τα δισεκατομμύρια των φόρων που
«φόρτωσαν» τον κόσμο τρεις διαφορετικές κυβερνήσεις, το «ριφιφί» σε
ότι κινείται μέσα και έξω από τα σπιτικά των Ελλήνων, θα ξεχείλιζε ο
ιδρώτας εκατομμυρίων συνταξιούχων που έπεσαν θύματα μιας «εθνικής
κλοπής» των ασφαλιστικών τους ταμείων, θα ξεχείλιζαν οι ελπίδες και τα
όνειρα των νέων οι οποίοι φορτωμένοι με δύναμη στα χέρια και στο
μυαλό, μεταναστεύουν κατά κύματα σαν αποδημητικά πουλιά στο εξωτερικό,
γιατί η πατρίδα τους, τους θέλει... αραχτούς και άνεργους στα
καφενεία!


ΤΟ σύνδρομο υποτακτικότητας απέναντι στους οικονομικά ισχυρούς της
Ευρώπης, δεν το έχουν μόνον οι σημερινοί που μας κυβερνούν. Το βρήκαν
και αυτοί από τους προηγούμενους και οι προηγούμενοι με την σειρά τους
από τους πιο πριν απ´αυτούς. Το πολιτικό κεφάλαιο που διαθέτει η χώρα,
ενώ εκλέχθηκε νομίμως και στα συνταγματικά πλαίσια βεβαίως, δεν
συγκεντρώνει όμως τα πραγματικά «προαπαιτούμενα». Εμπειρία,
αποφασιστικότητα, έμπνευση, στρατηγική και ειλικρίνεια και τιμιότητα
απέναντι σε όλα τα κοινωνικά στρώματα.

ΚΑΙ τούτη η κυβέρνηση δεν έχει «καλές σχέσεις» με καμία, απολύτως
καμία κοινωνική τάξη. Κάθε λίγο δεν χάνει ευκαιρία να διαψεύδει (και
να πολεμάει) τον εαυτό της! Μάλιστα την τελευταία φορά, προκλητικότατα
κοροϊδεύει τους Έλληνες, αφού όχι μόνο δεν καταργεί τον ΕΝΦΙΑ όπως
διατυμπάνιζε, αλλά αντίθετα τον αυξάνει! Και τον αυξάνει κατά ένα
εκατομμύριο πολίτες! Προαπαιτούμενο για να είσαι αριστερός θα πρέπει
να έχεις με το μέρος σου τουλάχιστον ένα κομμάτι της ελληνικής
κοινωνίας. Τουλάχιστον...



Αρθρο

Γεωστρατηγικές αλλαγές στη Μεσόγειο και οι επιπτώσεις τους

του Σήφη Βαλυράκη,πρώην υπουργού


Η παγκοσμιοποίηση χαρακτηρίζεται σήμερα από έντονη πολιτική,
οικονομική, πολιτισμική και τεχνολογική αλληλεξάρτηση στο διεθνές
σύστημα και ταυτόχρονα από εντεινόμενο ανταγωνισμό ισχύος διαφόρων
κρατών, που θυμίζει την περίοδο προ του Α΄ παγκοσμίου πολέμου.  Οι
ραγδαίοι ρυθμοί εξέλιξης της γνώσης και της τεχνολογίας δημιουργούν
νέα δεδομένα και διακυμάνσεις ισχύος, που οδηγούν μοιραία σε
σημαντικές ανακατατάξεις. Οι συσχετισμοί δυνάμεων αλλάζουν και οι
συμμαχίες μεταβάλλονται.
Οι ΗΠΑ παραμένουν το ισχυρότερο κράτος στο πολυπολικό σύστημα.  Η
απουσία όμως μιας απόλυτης ηγεμονίας, αφήνει κενά και οδηγεί διάφορες
χώρες σε ανταγωνισμούς ισχύος για να προωθήσουν τα συμφέροντα τους.
Η διεθνής αποκέντρωση επιτρέπει σε ανερχόμενες δυνάμεις να επιδιώκουν
ηγεμονικό ρόλο επιρροής σε περιφερειακό επίπεδο.  Δημιουργούνται έτσι
περιφερειακά σχήματα γεωπολιτικού ανταγωνισμού.
Η Ανατολική Μεσόγειος και η Μέση Ανατολή είναι περιφέρεια, όπου οι
δυναμικές αυτές, προκαλούν γεωπολιτικές ανακατατάξεις.  Η κλιμάκωση
της τουρκικής επιθετικότητας και η ψυχρότητα στις σχέσεις ΗΠΑ -
Τουρκίας αλλάζουν τα γεωπολιτικά δεδομένα στην περιοχή μας.
 Ο κόσμος μας έχει ολοένα αυξανόμενες ενεργειακές ανάγκες που
καλύπτονται σε πολύ μεγάλο βαθμό από ορυκτά καύσιμα και κυρίως από
φυσικό αέριο και πετρέλαιο. Το παγκόσμιο οικονομικό σύστημα είναι
εξαιρετικά ευαίσθητο στην επάρκεια, την ασφάλεια τροφοδοσίας, στα
αποθέματα αλλά και τις διεθνείς τιμές του πετρελαίου.
Το περίφημο «peak oil» (το μέγιστο της ποσότητας άντλησης) δεν
σημαίνει την εξάντληση του πετρελαίου.  Επειδή όμως η διεθνής ζήτηση
έχει συνεχή αυξητική τάση, σημαίνει ότι οι διεθνείς τιμές του
πετρελαίου θα αρχίσουν να αυξάνονται όταν το peak oil θα αρχίσει να
λειτουργεί. Αυτό θα συμβεί όταν εξαντλήσουμε τα μισά οικονομικά
αντλήσιμα αποθέματα του πλανήτη. Κάποιοι ισχυρίζονται ότι αυτό ίσως
έχει ήδη αρχίσει να συμβαίνει. Έτσι τα θέματα εκμετάλλευσης των
υποθαλάσσιων αποθεμάτων υδρογονανθράκων μπαίνουν πολύ ψηλά στις
προτεραιότητες των διαφόρων κρατών και συνεπώς τα θέματα που αφορούν
τον ορισμό της υφαλοκρηπίδας, της Αποκλειστικής Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ)
κλπ, έρχονται πιεστικά στο διεθνές προσκήνιο.
Η περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου που μας αφορά άμεσα, φέρεται να
διαθέτει σημαντικές ποσότητες υποθαλάσσιων αποθεμάτων υδρογονανθράκων
στο Αιγαίο, στο Ιόνιο, στην Νότια Κρήτη και κυρίως στην λεκάνη του
Ηροδότου.
Η Νοτιοανατολική Μεσόγειος αναμένεται λοιπόν στο μέλλον να
διαδραματίσει ένα σημαντικότατο ρόλο στην ασφάλεια του εφοδιασμού των
υδρογονανθράκων των κρατών όλης της περιοχής αλλά βέβαια και της
Ευρωπαϊκής Ένωσης που εξαρτάται ενεργειακά σε πολύ μεγάλο βαθμό από
την Ρωσία.
Η Αραβική Άνοιξη και η εντεινόμενη κρίση στη Μέση Ανατολή, μεταβάλλουν
το οικονομικοπολιτικό σκηνικό στην ανατολική Μεσόγειο, γεγονός που
επηρεάζει και την Ελλάδα, που βρίσκεται στη μέση ενός γεωπολιτικού
κυκλώνα και ταλανίζεται από την κρίση χρέους και τα προβλήματα της
Ευρωζώνης.
Η Τουρκία αμφισβητεί ελληνικά νησιά, ακόμα και την Γαύδο, τον ελληνικό
εναέριο χώρο (10 μίλια) και τα δικαιώματα μας σε ότι αφορά την
επέκταση της κυριαρχίας μας στη θάλασσα  στα 12 μίλια (χωρικά ύδατα 6
μίλια) και απειλεί την Ελλάδα με πόλεμο (Casus belly).  Οι Τούρκοι
επιμένουν ότι η Κύπρος αποτελείται από δύο κράτη και η αποκαλούμενη
«νότιος» Κύπρος έχει περιορισμένη ΑΟΖ. Αρνούνται τα δικαιώματα ΑΟΖ,
στο Καστελόριζο.

 Οι Τούρκοι προσπαθούν έτσι να αποκόψουν την Ελλάδα από την Κύπρο και
να αποκτήσουν αυτοί κοινά οικονομικά θαλάσσια σύνορα με την Αίγυπτο.
    Μετά την ήττα στη Συρία του Ισλαμικού Κράτους (ISIS), η Τουρκία
μετατρέπεται σε διεθνή παίκτη, διαμορφώνει συμμαχίες με τη Ρωσία και
το Ιράν και ελίσσεται διαπραγματευτικά ανάμεσα στις υπερδυνάμεις.
Με την εισβολή στο Αφρίν η Τουρκία προσπαθεί να αμυνθεί η ίδια, στους
σχεδιασμούς για τον διαμελισμό της, με τη δημιουργία «Κουρδικού
Κράτους» μέσα στα σύνορά της. Εξυπηρετεί τη Ρωσία και επιτίθεται στις
ένοπλες ομάδες του ΠΚΚ, των Κούρδων που εξοπλίζονται και εκπαιδεύονται
από τις ΗΠΑ.
 Οι ΗΠΑ ανέχονται λόγω του ότι οι Τούρκοι οργανώνουν και εξοπλίζουν
αντικαθεστωτικές δυνάμεις που αντιτίθενται στον Άσαντ και βεβαίως
εισβάλουν και αντιπαρατίθενται στρατιωτικά, με τον υποστηριζόμενο από
την Ρωσία εχθρό τους, την Συρία.
Αυτά όμως μας αφορούν. Ο Ερντογάν οραματίζεται την αναβίωση της
«Οθωμανικής Αυτοκρατορίας». Στόχος του είναι η δημιουργία μιας «ζώνης
περιφερειακής ασφάλειας», υπό την τουρκική ηγεμονία που από τα
Βαλκάνια, το Αιγαίο, την Κύπρο, φτάνει  στο Βόρειο Ιράκ («τα σύνορα
της καρδιάς μας»). Ο Ερντογάν απαιτεί τον διαμοιρασμό των κοιτασμάτων
υδρογονανθράκων μεταξύ «Βόρειας και Νότιας Κύπρου». Είναι το ίδιο
σενάριο που προωθεί έντεχνα για το Αιγαίο.
Οι μεγάλες ανακατατάξεις στην Ανατολική Μεσόγειο και την Μέση Ανατολή
είναι πραγματικότητα. Τα διάφορα κράτη με συμφέροντα στην περιοχή
αναζητούν νέες ισορροπίες στο νέο διεθνές περιβάλλον που
διαμορφώνεται.    Δεν μπορούμε λοιπόν να εφησυχάσουμε με εγγυήσεις από
μια τάξη πραγμάτων που αναθεωρείται.
Από το «Δεν διεκδικούμε, Δεν παραχωρούμε», πρέπει να περάσουμε στο «Τι
επιδιώκουμε στα νέα διεθνή δεδομένα». Να κάνουμε αισθητή την παρουσία
μας, στις όποιες διαδικασίες αφορούν το διεθνές γίγνεσθαι.  Η απόσυρση
των τουρκικών στρατιωτικών δυνάμεων κατοχής από τη Βόρεια Κύπρο είναι
το αυτονόητο. Η δημιουργία αποστρατικοποιημένης ζώνης υπό διεθνή
έλεγχο στη Τουρκία, σε βάθος τουλάχιστον 500 χιλιομέτρων από τα
Μεσογειακά παράλια, θα μπορούσε να αποτελέσει ελαχίστη εγγύηση
ασφάλειας και σταθερότητας στη περιοχή μας.
Η προσήλωση μας στις διεθνείς συνθήκες και η «ευέλικτη ανταπόκριση»
στις τουρκικές προκλήσεις πρέπει να είναι η βασική κατεύθυνση της
πολιτικής για την εθνική μας ασφάλεια.  Υπάρχει άμεση ανάγκη πιστεύω
μιας επίκαιρης, ολοκληρωμένης, αποτελεσματικής, εθνικής στρατηγικής
αποτροπής, απέναντι στην Τουρκική επιθετικότητα και εξασφάλισης της
ειρήνης στην περιοχή μας.

*Ο Σήφης Βαλυράκης είναι πρώην υπουργός-ιστορικό στέλεχος  του ΠΑΣΟΚ.

AΠΕ-ΜΠΕ



Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>


 




Ειδήσεις για όλους | Θέματα | Τουριστικό Ρεπορτάζ | Ιατρικά Θέματα | Παρουσίαση Βιβλίων | Επικοινωνία