Η   Ε λ λ η ν ι κ ή   Φ ω ν ή   σ ε   5 5   γ λ ώ σ σ ε ς
   G r e e k   V o i c e   i n   5 5   l a n g u a g e s



Πάμε Σινεμά ; Οι ταινίες της εβδομάδας
 
ελληνική φωνή - κεντρική σελίδα  
επικοινωνία εκτύπωση
 
Εκδότης-Διευθυντής: ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΥΤΥΧΙΔΗΣ
Διευθύντρια Σύνταξης: ΤΟΝΙΑ ΜΑΝΙΑΤΕΑ
Ηλεκτρονική Ενημέρωση για την Ελλάδα και τον Κόσμο - News - Nachrichten
Θέατρο - Σινεμά    (click)   Μουσική    (click)  Αθλητισμός    (click)  Οικονομικά Θέματα    (click)
     




Νέες προοπτικές στην αποκατάσταση της βαρηκοΐας - κώφωσης

Ενα στα 1.000 νεογέννητα παρουσιάζει βαρηκοΐα



Θεσσαλονίκη.-Αγγέλα Φωτοπούλου

Νέες προοπτικές στην αποκατάσταση της βαρηκοΐας- κώφωσης ανοίγει η πρόοδος στους τομείς της ιατρικής τεχνολογίας. Σήμερα οι ειδικοί γιατροί έχουν στην φαρέτρα τους το κοχλιακό εμφύτευμα, μια ηλεκτρονική συσκευή που αντικαθιστά όλο το αισθητήριο όργανο της ακοής, το αυτί. Οι έρευνες για την αποκατάσταση της ακοής σε άτομα που τη στερούνται, με τη χρήση βλαστοκυττάρων, συνεχίζονται με ενθαρρυντικά αποτελέσματα, ωστόσο βρίσκονται ακόμη σε πειραματικό επίπεδο και θα χρειαστεί ακόμη χρόνος για να αρχίσουν οι κλινικές δοκιμές ώστε να έχουν εφαρμογή. 

   Στο μέλλον θα μπορούσε να γίνει και γονιδιακή διόρθωση της ακοής. Ωστόσο, η ανάγκη για ακοή τον πρώτο χρόνο της ζωής, ώστε να ακολουθήσει το παιδί μια φυσιολογική ακουστική εξέλιξη και να αποκτήσει τη μητρική του γλώσσα, υπάρχει τώρα και τη λύση δίνουν τα κοχλιακά εμφυτεύματα, τα οποία μετατρέπουν τους ήχους σε ηλεκτρικά σήματα, που ερεθίζοντας το ακουστικό νεύρο, δίνουν σχεδόν φυσιολογική ακοή.

   Ένα στα 1000 νεογέννητα παρουσιάζει βαρηκοΐα

   Υπολογίζεται ένα στα 1000 νεογέννητα παρουσιάζει βαρηκοΐα και η συχνότητα αυτή αυξάνεται 30-40 φορές στα νεογνά με υψηλό κίνδυνο, σ΄ εκείνα δηλαδή που έχουν ιστορικό κληρονομικής βαρηκοΐας, η μητέρα αρρώστησε κατά την εγκυμοσύνη από ερυθρά, έρπη, λοίμωξη με μεγαλοκυτταροϊό, τοξοπλάσμωση. Ακόμη, όταν το νεογνό είναι πρόωρο και έχει βάρος μικρότερο των 1.500 γραμμαρίων, έχει υψηλό επίπεδο χολερυθρίνης, παρουσιάζει ασφυξία, υποστηρίζεται μηχανικά για περισσότερες από τέσσερις μέρες, έχει βακτηριακή μηνιγγίτιδα και του έχει γίνει αναγκαστική χρήση ωτοτοξικών φαρμάκων. Σε μία από τις παραπάνω κατηγορίες υψηλού κινδύνου εμπίπτει το 6-8% των νεογνών, όμως από αυτά μόνο το 2%-5% παρουσιάζει βαρηκοΐα. Επίσης μέχρι την εφηβεία ένα στα 1000 παιδιά θα έχει αναπτύξει μια μεγάλου βαθμού βαρηκοΐα.

    Η σημασία της έγκαιρης διάγνωσης της βαρηκοΐας

   Η ακοή αποτελεί την απαραίτητη προϋπόθεση για την ανάπτυξη του προφορικού λόγου. Η χρονική περίοδος των πρώτων τριών ετών της ζωής είναι ιδιαίτερα κρίσιμη για την ψυχοκινητική εξέλιξη των παιδιών, αφού στο διάστημα αυτό γίνεται η εκμάθηση της γλώσσας.

   "Η μέση ηλικία διάγνωσης της συγγενούς βαρηκοΐας έχει μειωθεί από τα 2,5 χρόνια στους τρεις με έξι μήνες. Αυτό σημαίνει ότι η απώλεια ακοής μπορεί να προσδιοριστεί πριν από την κρίσιμη ηλικία κατάκτησης των προφορικών γλωσσικών δεξιοτήτων. Σήμερα, σε όλες τις προηγμένες χώρες, γίνεται προληπτικός έλεγχος σε όλα τα νεογνά, για την έγκαιρη διάγνωση της βαρηκοΐας, πριν από την έξοδό τους από την κλινική. Δυστυχώς στην Ελλάδα, παρά τις πιέσεις, δεν είναι ακόμα υποχρεωτική η εξέταση και γίνεται σε ελάχιστα μαιευτήρια" επισήμανε ο διευθυντής της Α΄ ΩΡΛ κλινικής του ΑΧΕΠΑ, καθηγητής Ιωάννης Κωνσταντινίδης,στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου.

   Τα κοχλιακά εμφυτεύματα

   Τα κοχλιακά εμφυτεύματα είναι ηλεκτρονικές συσκευές που χρησιμοποιούνται εδώ και 20 χρόνια με επιτυχία για την αποκατάσταση της ακοής. Οι συσκευές αυτές μετατρέπουν τη μηχανική ηχητική ενέργεια σε ηλεκτρικά σήματα, που φτάνουν με τη βοήθεια ηλεκτροδίων κατευθείαν στο κοχλιακό νεύρο, παρακάμπτοντας όλο το αφτί, που δεν λειτουργεί σωστά, δίνοντας σχεδόν φυσιολογική ακοή.

   "Όλα τα εμφυτεύματα κατασκευάζονται από ιστοσυμβατά υλικά (σιλικόνη, κεραμικά, τιτάνιο. Με μια λεπτή χειρουργική επέμβαση, τοποθετείται το κοχλιακό εμφύτευμα στο κροταφικό οστό και τα ηλεκτρόδιά του μέσα στον κοχλία. Το εμφύτευμα διαρκεί εφ' όρου ζωής. Παρόλα αυτά,σε λίγα χρόνια με τη ραγδαία εξέλιξη της τεχνολογίας θα είναι ταχύτερα, μικρότερα και όλο το εμφυτεύσιμο σύστημα θα είναι μη ορατό. Πιστεύω ότι τα ίδια τα άτομα με κοχλιακό εμφύτευμα θα επιθυμούν την επανεμφύτευση με ένα νεότερο. Να σημειωθεί ότι οι σημερινοί επεξεργαστές ήχου είναι αδιάβροχοι, και δεν κινδυνεύουν από βλάβες στην θάλασσα, από ιδρώτα, σκόνες κλπ. Επίσης το γεγονός ότι κατασκευάζονται σε διάφορα έντονα χρώματα, αποδεικνύει την κοινωνική πρόοδο και την άμβλυνση των στοχοποιήσεων της αναπηρίας" πρόσθεσε ο κ Κωνσταντινίδης.

   Οι ενδείξεις για τη χρήση κοχλιακών εμφυτευμάτων

   Τα κοχλιακά εμφυτεύματα ενδείκνυνται για ασθενείς άνω των 12 μηνών με αμφοτερόπλευρη κώφωση ή με μεγάλου βαθμού νευροαισθητήρια βαρηκοΐα, που δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με την εφαρμογή σύγχρονων ακουστικών βαρηκοΐας, εξήγησε ο υπεύθυνος Εργαστηρίου Ωτονευρολογίας του ΑΧΕΠΑ, επίκουρος καθηγητής Γεώργιος Ψύλλας.

   "Η καταλληλότερη ηλικία εμφύτευσης είναι γύρω στο 1ο έτος, γιατί από αυτή την ηλικία εξελίσσεται και το κεντρικό νευρικό τμήμα του ακουστικού συστήματος. Τα παιδιά στα οποία τοποθετήθηκε κοχλιακό εμφύτευμα σε ηλικία 12 -18 μηνών είχαν καλύτερα αποτελέσματα και δεν παρουσίασαν καθυστέρηση στη γλώσσα τους. Στις μεγαλύτερες ηλικίες, κατάλληλοι υποψήφιοι είναι οι λεγόμενοι μεταγλωσσικοί ασθενείς, δηλαδή τα άτομα που έχασαν την ακοή τους αφού απέκτησαν ομιλία και ομιλούν πλέον στηριζόμενοι στην χειλεοανάγνωση.Η προσαρμογή και η ρύθμιση του κοχλιακού εμφυτεύματος απαιτεί υπομονή και επιμονή από μέρους του γιατρού, ο οποίος κάνει κατά διαστήματα τις ρυθμίσεις, προσπαθώντας να το προσαρμόσει στις αντοχές του ακουστικού νεύρου και τις απαιτήσεις του εγκεφάλου, ώστε να φτάνει στον εγκέφαλο ένα κατάλληλο φάσμα και εύρος ακουστικών συχνοτήτων, για ευχάριστη και φυσιολογική ακοή" πρόσθεσε ο κ. Ψύλλας.

   Η ζωή με ένα κοχλιακό εμφύτευμα

   Μια φυσιολογική ζωή, που δεν διαφέρει από εκείνη των άλλων ανθρώπων, ζει σήμερα η 22χρονη φοιτήτρια Ιατρικής στο ΑΠΘ, Κωνσταντίνα Λαμπούδη, της οποίας η ακοή αποκαταστάθηκε με κοχλιακό εμφύτευμα. "Μέχρι τα έξι μου χρόνια φορούσα ακουστικά βαρηκοΐας. Το 2001 μου έβαλαν κοχλιακό εμφύτευμα. Δεν συγκρίνεται το πριν με το μετά. Χρειάστηκε μετά πολλή δουλειά, λογοθεραπεία και μουσικοθεραπεία για να ασκήσω την ακοή μου. Όμως δεν έμαθα ποτέ τη νοηματικ , δεν πήγα ποτέ σε ειδικό σχολείο. Δεν θεωρώ ότι ξεχωρίζω από τους άλλους" λέει η Κωνσταντίνα Λαμπούδη η οποία σήμερα μιλάει τρεις γλώσσες και ανυπομονεί να βάλει το μικρότερο νέας τεχνολογίας επεξεργαστή στο κοχλιακό της εμφύτευμα

   Η οικονομική κρίση καθυστερεί τις κοχλιακές εμφυτεύσεις

   Η πρώτη κοχλιακή εμφύτευση στο Κέντρο Κοχλιακών Εμφυτεύσεων του ΑΧΕΠΑ έγινε το 1997. Ως Κέντρο αναγνωρισμένο από το Κεντρικό Συμβούλιο Υγείας (ΚΕΣΥ) ξεκίνησε τις τακτικές εμφυτεύσεις το 2000. Σήμερα είναι κέντρο αναφοράς στην Ελλάδα, με πάνω από 370 άτομα με κοχλιακό εμφύτευμα, από όλες τις περιοχές της χώρας και τα μισά είναι παιδιά. Είναι το μοναδικό κέντρο που παρακολουθούνται ασθενείς με εμφυτεύματα εγκεφαλικού στελέχους, δηλαδή άτομα με αγενεσία ή άτομα στα οποία αφαιρέθηκε το ακουστικό νεύρο. Ακόμα είναι το μοναδικό πιστοποιημένο κέντρο από τις εταιρίες κοχλιακών εμφυτευμάτων για την διαπίστωση, τεκμηρίωση και αποκατάσταση των βλαβών των εμφυτευμάτων και των επεξεργαστών ήχου.

   "Η χειρουργική τοποθέτηση του εμφυτεύματος, το σύστημα του κοχλιακού εμφυτεύματος και τα follow up, καλύπτονται 100% από τα ασφαλιστικά ταμεία, αρκεί να δοθεί η έγκριση από την αρμόδια επιτροπή του ΚΕΣΥ. Δυστυχώς όμως το κονδύλι που δίνεται στο νοσοκομείο μας συνεχώς μειώνεται, άρα μειώνονται οι επεμβάσεις ετησίως, που δεν καλύπτουν πια το νούμερο των υποψηφίων για κοχλιακά εμφυτεύματα με αποτέλεσμα τις καθυστερήσεις, που αφήνουν μόνιμες αναπηρίες. Παλαιότερα κάναμε 36 κοχλιακές εμφυτεύσεις στο χρόνο αλλά τώρα έχουν μειωθεί στις 19-22 ετησίως" ανέφερε ο υπεύθυνος του Κέντρου Κοχλιακών Εμφυτευμάτων, Γεώργιος Κυριαφίνης.



 

"ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΙ", ΑΞΙΕΣ ΚΑΙ ... “ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟΙ”

Πορεία στην αθλιότητα!

Γράφει απο τη Λάρισα ο Δημοσιογράφος Χρ. Τσαντήλας


ΟΤΑΝ βλέπεις υπουργούς, των οποίων η δουλειά είναι να σώσουν την Ελλάδα και τους Έλληνες, να κάνουν παρέλαση στους δρόμους της Αθήνας μαζί με τους "διαφορετικούς" - αυτούς που από την αρχαιότητα  τους λέγαμε αλλιώς, - τί άλλο χρειάζεται για να πειστούμε ότι, εμείς οι ίδιοι φταίμε και κανένας άλλος για την στροφή που θέλουν να μας επιβάλλουν στην αθλιότητα και στην ανωμαλία, στην επικράτηση της ανικανότητας και της αναξιοπρέπειας, με την απώλεια των ηθικών και άλλων κοινωνικών και οικογενειακών αξιών; 

ΠΟΙΟΣ τους όρισε  μωρέ αυτούς τους περίεργους τύπους, ποιος τέλος πάντων τους παρείχε την εξουσιοδότηση να καθορίζουν την ζωή μας και να καταστρέφουν το μέλλον της νεολαίας μας; Εμείς οι ίδιοι  δεν τους επιλέξαμε; Και αφού τους επιλέξαμε, τότε  καλά να πάθουμε... 

ΔΕΝ είναι όμως μόνο αυτό. Αυτή η κυβέρνηση μοιάζει να έχει νοοτροπία αντιπολίτευσης. Και μάλιστα ασήμαντου σε δυναμική κόμματος που δεν θα πίστευε ποτέ οτι θα μπορούσε να γίνει κάποτε κυβέρνηση. Τούτα δω τα παλικάρια, κάνουν διάφορα πράγματα  και συμπεριφέρονται, όπως τότε, στα σπουδαστικά αμφιθέατρα, όταν δεν έφταναν το ποσοστό που απαιτεί ο εκλογικός νόμος για να μπουν στη Βουλή. Ιδεαλιστές, άθεοι, "επαναστάτες" για να κάνουν και μόνο την διαφορά. Με τους αναρχικούς, μαζί. Με τους μπαχαλάκηδες, μαζί. Με τους γκέι, μαζί. Με τους εξεγερμένους της γης μαζί. Με το κίνημα των κρατουμένων μαζί. Και με τους άλλους μαζί, τους φύλακες. Αρκεί να πράττουν το ...διαφορετικό! Νόμιζαν ότι θα είναι για πάντα έξω από τις παρελάσεις, πίσω από το πλήθος, να πετούν τομάτες, να βρίζουν επισήμους, να διαφωνούν με όλα. Να μπορούν να χαλούν πολιτικές συγκεντρώσεις. Να γιαουρτώνουν τους αντιπάλους τους. Να κάνουν τους ζόρικους στους ευρωπαίους και στο τέλος να νομοθετούν ότι τους επιτρέπουν οι δανειστές.  Δυστυχώς σ´αυτούς δώσαμε εμπιστοσύνη να διαχειριστούν το τεράστιο  πρόβλημα της Ελλάδας. Το υπαρξιακό μας πλέον πρόβλημα. Να διαχειριστούν τα δυσκολότερα χρόνια των Ελλήνων, σε ένα ευρωπαϊκό και διεθνές πολιτικό πεδίο, το οποίο υποδούλωσε την χώρα προσφέροντάς μας όπως τους επαίτες τις δόσεις των δανείων, για να επιβιώσουμε. Και μεις, προοδευτικοί γαρ συμβαδίζουμε χέρι χέρι με την διαφορετικότητα. Να δείξουμε την προοδευτικότητα σε ένα πολιτικοοικονομικό περιβάλλον, που μόνο πρόοδο δεν εξασφαλίζει.

ΔΕΝ υπάρχει νοήμων άνθρωπος που να μην πιστεύει ότι η διαφορετικότητα είναι μικρό μεν, αλλά ένα  κομμάτι αυτής της κοινωνίας. Μια κοινωνία που βάλλεται καθημερινά από ξενόφερτα διαφορετικά ήθη και έθιμα που στόχο έχουν την αλλοτρίωση των αξιών της ελληνικής ορθόδοξης οικογένειας. Και οτι θα πρέπει να προσεγγίζει κανείς το θέμα με μεγάλη λεπτότητα και προπάντων επιβεβλημένη, ιδιαίτερη προσοχή. Όχι όμως με την κυβέρνηση να ταυτίζεται με την διαφορετικότητα και να το δείχνει βροντερά, δίνοντας κραυγαλέα "αγκαλιά" δια του ίδιου του υπουργού οικονομίας κ. Τσακαλώτου και άλλων πρωτοκλασάτων στελεχών της κυβέρνησης. 

ΚΑΙ ενώ μπορεί το μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας να ...ξεροκαταπίνει ανερχόμενο την ιδιαιτερότητα, ακόμα και τις αποκρουστικές  πράξεις ορισμένων ανθρώπων, (μας έμεινε η ελεεινή εικόνα της φωτογράφισης των συζύγων των ηγετών) όταν αυτές συμβαίνουν στην κρεβατοκάμαρα τους, όμως στο δρόμο, δημοσίως, εκδηλώσεις σαν αυτή που έγινε στην Αθήνα από τους gay η ελληνική  κοινωνία δεν τις σηκώνει. Είναι τραγικό για τα μικρά παιδιά και αντιαισθητικό για τους μεγάλους, να αναγκάζονται να βλέπουν σε κοινή θέα στο δρόμο, σκηνές που υποδηλώνουν όχι απλά διαφορετικότητα αλλά απόλυτο ξεπεσμό. Και είναι εξίσου τραγικό να βλέπεις εκείνους που θα έπρεπε να σε προστατέψουν από τέτοιες καταστάσεις, να τις στηρίζουν συμμετέχοντας κιόλας σε αυτές. Τι μένει; Η απορία μας που έχει να κάνει με το… "τι άλλο θα δούμε ακόμα!".



Ποιά είναι και που βρίσκεται η ελπίδα

Γράφει ο Παντελής Οικονόμου, πρώην υπουργός


Ζώντας και εγώ το δημόσιο αίσθημα παγίδευσης και αδιεξόδου της εποχής μας, ήρθα να συμπεράνω ότι οι -κατά δήλωση του κυρίου Τσίπρα- «αυταπάτες» των κυβερνητικών εταίρων είναι, πράγματι, η βασική του πηγή. Ασφαλώς μετράει αρνητικά και η αδεξιότητα τους, μόνο που ήταν αναμενόμενη, λόγω απειρίας. Όπως αρνητικά μετράει και ο μη αριστερός προσανατολισμός της «πρώτη φορά Αριστεράς». Με ελαφρυντικό της τον καταναγκασμό από τους πιστωτές να φροντίζει, πριν απ’ όλα, να «πάρουν τα λεφτά τους πίσω». Αυτό που αποδεικνύει όμως η δραματική, περίπου ακατάσχετη, συρρίκνωση της επιρροής του ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι η γενικευμένη διάψευση προσδοκιών δεν συγχωρείται.

Και είναι φυσικό: ο πολίτης δεν τιμωρεί το όποιο κόμμα αυτοκτονεί. Το τιμωρεί επειδή σκότωσε την ελπίδα. Αυτήν που καλλιέργησε κατά την αντιπολιτευτική του περίοδο. Και αποδείχτηκε αβάσιμη, ανυπόστατη, τελικά χαμένη, μόλις κλήθηκε να κυβερνήσει. Είναι ανθρώπινο λοιπόν, ο συμπατριώτης ψάχνοντας το ουσιώδες αυτό αγαθό αλλού, να αποφασίζει να μεταναστεύσει (εκλογικά τουλάχιστον). Και να σκέπτεται το «που». Για να διαπιστώσει, δυστυχώς, ότι το πρώτο επίδοξο «κόμμα υποδοχής», η Νέα Δημοκρατία, βαρύνεται με το ίδιο ακριβώς πολιτικό έγκλημα: μας αποστέρησε την ελπίδα που είχε καλλιεργήσει ως αντιπολίτευση, αφού έλαβε την εντολή να κυβερνήσει. Δεν έχει περάσει δα και τόσος χρόνος ώστε να το ξεχνάμε!

Και έτσι, βλέπουμε, μέρα με τη μέρα, όλο και πιο καθαρά, ότι η απελπισία δεν γιατρεύεται ούτε με την πρωθυπουργική (οιονεί) αυτοκριτική για τις «αυταπάτες», ούτε με τους φιλιππικούς της αντιπολίτευσης με επωδό το αίτημα της να ξανακυβερνήσει. Θεραπεία θα μπορούσε να υπάρξει, σταδιακά, με τον προσδιορισμό και την υποστήριξη κάποιας, επί τέλους, ρεαλιστικής, κοινής λαϊκής επιδίωξης. Ενός σχεδίου για την προσέγγιση της. Και των θετικών συνεπειών στην καθημερινή μας ζωή, κατά την εφαρμογή αυτού του σχεδίου. Με την Πολιτική, με απλά λόγια, με το πι κεφαλαίο. Που η ανυπαρξία της είναι αδύνατον πια να κρυφτεί.

Έχω τη γνώμη ότι τέτοια πολιτική στις μέρες μας μπορεί να είναι η έξοδος από τα μνημόνια, χωρίς όμως να υποστούμε τις συνέπειες μιας άτακτης χρεοκοπίας. Αυτό είναι το θέμα μας και όχι ποιός από αυτούς που διαχειρίστηκαν την ψήφο μας και απέτυχαν θα κληθεί να… αποτύχει ξανά. Και, με τελεσίδικη την απόρριψη των, αποδεδειγμένα, ακατάλληλων να δούμε τι μπορούμε να κάνουμε. Αυτό βέβαια προϋποθέτει να κοιτάξουμε πέρα και πάνω από το υπάρχον κομματικό φάσμα. Ψάχνοντας για δυνάμεις άξιες να σηκώσουν στη πλάτη τους τις ευθύνες που θα τους ανατεθούν. Άβολο ίσως. Κοπιαστικό σίγουρα. Μόνο που αυτή είναι και εκεί βρίσκεται η διέξοδος και, επί τέλους, η ελπίδα!

 * Ο Παντελής Οικονόμου είναι ιδρυτής της ΕΚΚΙΝΗΣΗΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ
 



Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>


 




Ειδήσεις για όλους | Θέματα | Τουριστικό Ρεπορτάζ | Ιατρικά Θέματα | Παρουσίαση Βιβλίων | Επικοινωνία