Η   Ε λ λ η ν ι κ ή   Φ ω ν ή   σ ε   5 5   γ λ ώ σ σ ε ς
   G r e e k   V o i c e   i n   5 5   l a n g u a g e s



Πάμε Σινεμά ; Οι ταινίες της εβδομάδας
 
ελληνική φωνή - κεντρική σελίδα  
επικοινωνία εκτύπωση
 
Εκδότης-Διευθυντής: ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΥΤΥΧΙΔΗΣ
Διευθύντρια Σύνταξης: ΤΟΝΙΑ ΜΑΝΙΑΤΕΑ
Ηλεκτρονική Ενημέρωση για την Ελλάδα και τον Κόσμο - News - Nachrichten
Θέατρο - Σινεμά    (click)   Μουσική    (click)  Αθλητισμός    (click)  Οικονομικά Θέματα    (click)
     




Νέες προοπτικές στην αποκατάσταση της βαρηκοΐας - κώφωσης

Ενα στα 1.000 νεογέννητα παρουσιάζει βαρηκοΐα



Θεσσαλονίκη.-Αγγέλα Φωτοπούλου

Νέες προοπτικές στην αποκατάσταση της βαρηκοΐας- κώφωσης ανοίγει η πρόοδος στους τομείς της ιατρικής τεχνολογίας. Σήμερα οι ειδικοί γιατροί έχουν στην φαρέτρα τους το κοχλιακό εμφύτευμα, μια ηλεκτρονική συσκευή που αντικαθιστά όλο το αισθητήριο όργανο της ακοής, το αυτί. Οι έρευνες για την αποκατάσταση της ακοής σε άτομα που τη στερούνται, με τη χρήση βλαστοκυττάρων, συνεχίζονται με ενθαρρυντικά αποτελέσματα, ωστόσο βρίσκονται ακόμη σε πειραματικό επίπεδο και θα χρειαστεί ακόμη χρόνος για να αρχίσουν οι κλινικές δοκιμές ώστε να έχουν εφαρμογή. 

   Στο μέλλον θα μπορούσε να γίνει και γονιδιακή διόρθωση της ακοής. Ωστόσο, η ανάγκη για ακοή τον πρώτο χρόνο της ζωής, ώστε να ακολουθήσει το παιδί μια φυσιολογική ακουστική εξέλιξη και να αποκτήσει τη μητρική του γλώσσα, υπάρχει τώρα και τη λύση δίνουν τα κοχλιακά εμφυτεύματα, τα οποία μετατρέπουν τους ήχους σε ηλεκτρικά σήματα, που ερεθίζοντας το ακουστικό νεύρο, δίνουν σχεδόν φυσιολογική ακοή.

   Ένα στα 1000 νεογέννητα παρουσιάζει βαρηκοΐα

   Υπολογίζεται ένα στα 1000 νεογέννητα παρουσιάζει βαρηκοΐα και η συχνότητα αυτή αυξάνεται 30-40 φορές στα νεογνά με υψηλό κίνδυνο, σ΄ εκείνα δηλαδή που έχουν ιστορικό κληρονομικής βαρηκοΐας, η μητέρα αρρώστησε κατά την εγκυμοσύνη από ερυθρά, έρπη, λοίμωξη με μεγαλοκυτταροϊό, τοξοπλάσμωση. Ακόμη, όταν το νεογνό είναι πρόωρο και έχει βάρος μικρότερο των 1.500 γραμμαρίων, έχει υψηλό επίπεδο χολερυθρίνης, παρουσιάζει ασφυξία, υποστηρίζεται μηχανικά για περισσότερες από τέσσερις μέρες, έχει βακτηριακή μηνιγγίτιδα και του έχει γίνει αναγκαστική χρήση ωτοτοξικών φαρμάκων. Σε μία από τις παραπάνω κατηγορίες υψηλού κινδύνου εμπίπτει το 6-8% των νεογνών, όμως από αυτά μόνο το 2%-5% παρουσιάζει βαρηκοΐα. Επίσης μέχρι την εφηβεία ένα στα 1000 παιδιά θα έχει αναπτύξει μια μεγάλου βαθμού βαρηκοΐα.

    Η σημασία της έγκαιρης διάγνωσης της βαρηκοΐας

   Η ακοή αποτελεί την απαραίτητη προϋπόθεση για την ανάπτυξη του προφορικού λόγου. Η χρονική περίοδος των πρώτων τριών ετών της ζωής είναι ιδιαίτερα κρίσιμη για την ψυχοκινητική εξέλιξη των παιδιών, αφού στο διάστημα αυτό γίνεται η εκμάθηση της γλώσσας.

   "Η μέση ηλικία διάγνωσης της συγγενούς βαρηκοΐας έχει μειωθεί από τα 2,5 χρόνια στους τρεις με έξι μήνες. Αυτό σημαίνει ότι η απώλεια ακοής μπορεί να προσδιοριστεί πριν από την κρίσιμη ηλικία κατάκτησης των προφορικών γλωσσικών δεξιοτήτων. Σήμερα, σε όλες τις προηγμένες χώρες, γίνεται προληπτικός έλεγχος σε όλα τα νεογνά, για την έγκαιρη διάγνωση της βαρηκοΐας, πριν από την έξοδό τους από την κλινική. Δυστυχώς στην Ελλάδα, παρά τις πιέσεις, δεν είναι ακόμα υποχρεωτική η εξέταση και γίνεται σε ελάχιστα μαιευτήρια" επισήμανε ο διευθυντής της Α΄ ΩΡΛ κλινικής του ΑΧΕΠΑ, καθηγητής Ιωάννης Κωνσταντινίδης,στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου.

   Τα κοχλιακά εμφυτεύματα

   Τα κοχλιακά εμφυτεύματα είναι ηλεκτρονικές συσκευές που χρησιμοποιούνται εδώ και 20 χρόνια με επιτυχία για την αποκατάσταση της ακοής. Οι συσκευές αυτές μετατρέπουν τη μηχανική ηχητική ενέργεια σε ηλεκτρικά σήματα, που φτάνουν με τη βοήθεια ηλεκτροδίων κατευθείαν στο κοχλιακό νεύρο, παρακάμπτοντας όλο το αφτί, που δεν λειτουργεί σωστά, δίνοντας σχεδόν φυσιολογική ακοή.

   "Όλα τα εμφυτεύματα κατασκευάζονται από ιστοσυμβατά υλικά (σιλικόνη, κεραμικά, τιτάνιο. Με μια λεπτή χειρουργική επέμβαση, τοποθετείται το κοχλιακό εμφύτευμα στο κροταφικό οστό και τα ηλεκτρόδιά του μέσα στον κοχλία. Το εμφύτευμα διαρκεί εφ' όρου ζωής. Παρόλα αυτά,σε λίγα χρόνια με τη ραγδαία εξέλιξη της τεχνολογίας θα είναι ταχύτερα, μικρότερα και όλο το εμφυτεύσιμο σύστημα θα είναι μη ορατό. Πιστεύω ότι τα ίδια τα άτομα με κοχλιακό εμφύτευμα θα επιθυμούν την επανεμφύτευση με ένα νεότερο. Να σημειωθεί ότι οι σημερινοί επεξεργαστές ήχου είναι αδιάβροχοι, και δεν κινδυνεύουν από βλάβες στην θάλασσα, από ιδρώτα, σκόνες κλπ. Επίσης το γεγονός ότι κατασκευάζονται σε διάφορα έντονα χρώματα, αποδεικνύει την κοινωνική πρόοδο και την άμβλυνση των στοχοποιήσεων της αναπηρίας" πρόσθεσε ο κ Κωνσταντινίδης.

   Οι ενδείξεις για τη χρήση κοχλιακών εμφυτευμάτων

   Τα κοχλιακά εμφυτεύματα ενδείκνυνται για ασθενείς άνω των 12 μηνών με αμφοτερόπλευρη κώφωση ή με μεγάλου βαθμού νευροαισθητήρια βαρηκοΐα, που δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με την εφαρμογή σύγχρονων ακουστικών βαρηκοΐας, εξήγησε ο υπεύθυνος Εργαστηρίου Ωτονευρολογίας του ΑΧΕΠΑ, επίκουρος καθηγητής Γεώργιος Ψύλλας.

   "Η καταλληλότερη ηλικία εμφύτευσης είναι γύρω στο 1ο έτος, γιατί από αυτή την ηλικία εξελίσσεται και το κεντρικό νευρικό τμήμα του ακουστικού συστήματος. Τα παιδιά στα οποία τοποθετήθηκε κοχλιακό εμφύτευμα σε ηλικία 12 -18 μηνών είχαν καλύτερα αποτελέσματα και δεν παρουσίασαν καθυστέρηση στη γλώσσα τους. Στις μεγαλύτερες ηλικίες, κατάλληλοι υποψήφιοι είναι οι λεγόμενοι μεταγλωσσικοί ασθενείς, δηλαδή τα άτομα που έχασαν την ακοή τους αφού απέκτησαν ομιλία και ομιλούν πλέον στηριζόμενοι στην χειλεοανάγνωση.Η προσαρμογή και η ρύθμιση του κοχλιακού εμφυτεύματος απαιτεί υπομονή και επιμονή από μέρους του γιατρού, ο οποίος κάνει κατά διαστήματα τις ρυθμίσεις, προσπαθώντας να το προσαρμόσει στις αντοχές του ακουστικού νεύρου και τις απαιτήσεις του εγκεφάλου, ώστε να φτάνει στον εγκέφαλο ένα κατάλληλο φάσμα και εύρος ακουστικών συχνοτήτων, για ευχάριστη και φυσιολογική ακοή" πρόσθεσε ο κ. Ψύλλας.

   Η ζωή με ένα κοχλιακό εμφύτευμα

   Μια φυσιολογική ζωή, που δεν διαφέρει από εκείνη των άλλων ανθρώπων, ζει σήμερα η 22χρονη φοιτήτρια Ιατρικής στο ΑΠΘ, Κωνσταντίνα Λαμπούδη, της οποίας η ακοή αποκαταστάθηκε με κοχλιακό εμφύτευμα. "Μέχρι τα έξι μου χρόνια φορούσα ακουστικά βαρηκοΐας. Το 2001 μου έβαλαν κοχλιακό εμφύτευμα. Δεν συγκρίνεται το πριν με το μετά. Χρειάστηκε μετά πολλή δουλειά, λογοθεραπεία και μουσικοθεραπεία για να ασκήσω την ακοή μου. Όμως δεν έμαθα ποτέ τη νοηματικ , δεν πήγα ποτέ σε ειδικό σχολείο. Δεν θεωρώ ότι ξεχωρίζω από τους άλλους" λέει η Κωνσταντίνα Λαμπούδη η οποία σήμερα μιλάει τρεις γλώσσες και ανυπομονεί να βάλει το μικρότερο νέας τεχνολογίας επεξεργαστή στο κοχλιακό της εμφύτευμα

   Η οικονομική κρίση καθυστερεί τις κοχλιακές εμφυτεύσεις

   Η πρώτη κοχλιακή εμφύτευση στο Κέντρο Κοχλιακών Εμφυτεύσεων του ΑΧΕΠΑ έγινε το 1997. Ως Κέντρο αναγνωρισμένο από το Κεντρικό Συμβούλιο Υγείας (ΚΕΣΥ) ξεκίνησε τις τακτικές εμφυτεύσεις το 2000. Σήμερα είναι κέντρο αναφοράς στην Ελλάδα, με πάνω από 370 άτομα με κοχλιακό εμφύτευμα, από όλες τις περιοχές της χώρας και τα μισά είναι παιδιά. Είναι το μοναδικό κέντρο που παρακολουθούνται ασθενείς με εμφυτεύματα εγκεφαλικού στελέχους, δηλαδή άτομα με αγενεσία ή άτομα στα οποία αφαιρέθηκε το ακουστικό νεύρο. Ακόμα είναι το μοναδικό πιστοποιημένο κέντρο από τις εταιρίες κοχλιακών εμφυτευμάτων για την διαπίστωση, τεκμηρίωση και αποκατάσταση των βλαβών των εμφυτευμάτων και των επεξεργαστών ήχου.

   "Η χειρουργική τοποθέτηση του εμφυτεύματος, το σύστημα του κοχλιακού εμφυτεύματος και τα follow up, καλύπτονται 100% από τα ασφαλιστικά ταμεία, αρκεί να δοθεί η έγκριση από την αρμόδια επιτροπή του ΚΕΣΥ. Δυστυχώς όμως το κονδύλι που δίνεται στο νοσοκομείο μας συνεχώς μειώνεται, άρα μειώνονται οι επεμβάσεις ετησίως, που δεν καλύπτουν πια το νούμερο των υποψηφίων για κοχλιακά εμφυτεύματα με αποτέλεσμα τις καθυστερήσεις, που αφήνουν μόνιμες αναπηρίες. Παλαιότερα κάναμε 36 κοχλιακές εμφυτεύσεις στο χρόνο αλλά τώρα έχουν μειωθεί στις 19-22 ετησίως" ανέφερε ο υπεύθυνος του Κέντρου Κοχλιακών Εμφυτευμάτων, Γεώργιος Κυριαφίνης.



 

"Είμαι η Μαίρη, κόρη φουκαρά"

Γράφει η Δημοσιογράφος Μαργαρίτα Ικαρίου


Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί δεν είμαι εγώ. Η Μαίρη, σκέτο. Τελεία, παύλα, τελεία. Χωρίς να απαιτείται ο προσδιορισμός «η κόρη του τάδε», η «γυναίκα του δείνα», η «μάνα εκείνου». Μα στο σχολείο, όποτε ρωτούσα κάτι τέτοια, ο δάσκαλος με πετούσε έξω και μου ζητούσε να έρθω με τον κηδεμόνα μου-ηγεμόνα μου.

Μεγάλωσα όμως. Στο έξω μου, όχι στο μέσα μου-άσχετον. Έχω και δυο παιδάκια, κοντά-κοντά στις ηλικίες, να μεγαλώσουν μαζί, όπως με συμβούλευε κι η φουκαριάρα η μάνα μου. Αυτά μεγαλώνουν μαζί κι εμένα με μετατρέπουν σε… ναζί, όταν τα βλέπω να πετάει το ένα στο άλλο τις φακές. Μαγειρεμένες…!

Δεν μου τα πήραν στον παιδικό σταθμό κι ας είμαι εργαζόμενη. Το κακοπληρωμένο μου 4ωρο  μετατρέπεται καθημερινά σε έκτακτο-τακτικό 6ωρο, ενίοτε και 8ωρο. Πληρώνομαι όλο με έναντι και κοψοχολιάζω κι από πάνω μη χάσω τη δουλειά κάθε φορά που αρρωσταίνουν τα μικρούλια και φτάνω ξέπνοη και καθυστερημένη.

Καθυστερημένα νοίκια, καθυστερημένες οι δόσεις του δανείου για το σπίτι, καθυστερημένες ανάσες όποτε φτάνει 22 του μήνα και το ντουλάπι έχει αδειάσει από γάλα και κρέμες. Η μάνα μου,  επιστρατεύει διάφορες τεχνικές, όπως τις θυμάται από τη δεκαετία του ‘50. Ρυζάλευρο για να «τα πιάνει» και γαλακτοφέτες στο τηγάνι για πρωινό. Όταν γυρίζω από τη δουλειά, δεν είναι η κούραση που κάνει τα μάτια της να φαίνονται δακρυσμένα.

Ξεθεώνομαι ως αργά το βράδυ να συμμαζέψω τα ασυμμάζευτα. Πλύσιμο, σιδέρωμα, μάζεμα στα παιχνίδια που βρίσκονται παντού! Κάτω από το κρεβάτι, μέσα στο πλυντήριο, πίσω από την ξυλόσομπα, στα μισά της σκάλας. Σαν πέφτουν τα αγγελούδια μου να αναπαυτούν, έρχεται η μεγάλη στιγμή. Ανοίγω τον αποροφητήρα, ανάβω ένα τσιγάρο και παίρνω να διαβάσω το «τρίτο στεφάνι».

Το… «στεφάνι μου», δουλεύει στα αγροτικά. Δυο μέτρα άντρας γυρίζει σπίτι κυρτωμένος από την κούραση και την απογοήτευση. Τόσος κόπος, τόση λάσπη, τόση αγωνία, τόσος κάματος, για λιγοστά ευρώ. Κι αυτά υποθηκευμένα στο αύριο της χώρας. Δακρύζει σαν κοιτάζει τα παιδιά μας. Χαϊδεύει απαλά τα κεφαλάκια τους, τους υπόσχεται πύργους για ιππότες και το κουκλόσπιτο της αμερικανοκανιάρας κούκλας, τους λέει παραμύθια πιο άτεχνα κι από πολιτικούς λόγους. Το βράδυ στο κρεβάτι μας, με ρωτά ανήσυχος: «Έχεις αύριο για ψωμί;»

Το ψωμί ψωμάκι θα λέγαμε αν δεν ήταν κι η σύνταξη του πατέρα μου. Μικρή μα θαυματουργή. Πως φτάνει να μπολιάζει κάθε μήνα τον πενιχρό οικογενειακό προϋπολογισμό, δεν το ‘χω καταλάβει. Σαν το θαύμα του Χριστού με τα εφτά ψωμιά και τα εφτά ψάρια, τα λιγοστά ευρουλάκια του πολλαπλασιάζουν τα τρόφιμα, πληρώνουν ΔΕΗ και αγοράζουν πότε-πότε και κάνα αθλητικούλι για τα μικρά που μεγαλώνουν κάθε μήνα, ένα χρόνο…

Έρχονται Χριστούγεννα και όλες μου οι ελπίδες για ένα καλύτερο πιάτο φαί στο οικογενειακό τραπέζι, έχουν επικεντρωθεί στο περιβόητο αυτό "μέρισμα" που δε φτάνει μμήτε να ζεστάνει τις γιορτινές μέρες το ξεπαγιασμένο μας διαμέρισμα...

Χρόνο δεν έχω, ούτε καν για να δω ειδήσεις. Αφήνω ανοιχτή την τηλεόραση να γρατζουνάει κι εγώ μαγειρεύω, πλένω πιάτα, καθαρίζω το άδειο μονίμως ψυγείο. Παντελώς αδιάφορη για το μέτωπο κατά Τουσκ, του Ερντογάν τις πανθηρολογίες, τα μπουνίδια σε κόμματα σκέτες... τελείες και το εορταστικό ωράριο στις ανεόρταστες πόλεις μας. Στα παλιά μου -έτσι κι αλλιώς, όλα παλιά τα φοράω- υποδήματα, όλα τούτα.

Τα παιδάκια μου με νοιάζουν. Αν αύριο θα έχουν γάλα. Αν θα πάρουμε το κοινωνικό μέρισμα να κλείσουμε καμιά τρυπούλα στον οικογενειακό προυπολογισμό που είναι πιο ελλειπής κι από του κράτους! Κι αν ο πατέρας τους πάψει να με ρωτάει κάθε βράδυ, μα κάθε βράδυ: «έχεις για ψωμί;».Εγώ, η Μαίρη. Όχι Παναγιωταρά. Κόρη Φουκαρά...



Αρθρο

ΟΙ ΕΠΙΓΟΝΟΙ ΤΩΝ ΘΕΩΝ

Γράφει ο Λεωνίδας Ταφέκης
Κοινωνιολόγος - Ερευνητής
Σύμβουλος Τοπικής Αυτοδιοίκησης & Επιχειρήσεων


Τις πολύ παλιές εποχές, προτού την εμφάνιση των ανθρώπων στην γη, οι θεοί είχαν κατακλύσει όλους τους γνωστούς και άγνωστους ακόμη σε εμάς κόσμους. Επειδή, όμως, η συνεχής και αδιάκοπη αύξησή τους, οδηγούσε σε αφανισμό τα υπόλοιπα πλάσματα της οικουμένης αποφάσισαν οριστικά και αμετάκλητα να εξαϋλωθούν και να μετοικήσουν, στον άβατο έως σήμερα για τους ανθρώπους χώρο, στην σκοτεινή μαύρη ύλη του διαστήματος.

Εκεί πλέον συνεχίζουν ευχάριστα τις ατέρμονες συζητήσεις τους για το αν το σύμπαν υπήρχε πριν από αυτούς ή αν αυτοί υπήρχαν πριν την δημιουργία του, ενώ ακόμη δεν έχουν καταλήξει στο ποιος  και πότε το δημιούργησε.

Η αίσθησή μου είναι ότι αυτό προϋπήρχε των πάντων και ότι απλώς κατά διαστήματα τροποποιεί τις χωροχρονικές του μορφές ανταποκρινόμενο στις διευρυνόμενες βιοποικιλότητες των ζώντων οργανισμών και στις εξελικτικά προωθητικές ? δυναμικές ιδιότητες των βασικών δομικών πυρήνων της ύλης που το απαρτίζουν.
 
Η εγκατάλειψη όμως της σωματικής τους υπόστασης έδωσε την δυνατότητα στα υπόλοιπα πλάσματα να πολλαπλασιαστούν και  να δημιουργήσουν νέες μορφές ζωικής ύπαρξης. Μεταξύ αυτών εμφανίστηκε και το ανθρώπινο ον και μαζί του ξεκινά η εποχή και η εποποιία του ανθρώπινου είδους. Αναδεικνύοντας τις ίδιες δυνατότητες με τους θεούς, εκτός από την αθανασία, γίναμε εξίσου ικανοί για το καλό και το κακό. Το ζήτημα όμως είναι ότι το ανθρώπινο ον λόγω του  ζωώδους ενστίκτου της επιβίωσης και της κυριαρχίας ρέπει συχνότερα προς την καταστροφή. Φαινόμενα όπως οι πόλεμοι, οι εμφύλιες συρράξεις, οι εθνοκαθάρσεις, η καθημερινή εγκληματικότητα ? παραβατικότητα κ. α. μας συντροφεύουν από την εμφάνισή μας πάνω στην γη.

Στην τεχνολογική και μεταμοντέρνα εποχή μας το μόνο που διαφέρει είναι το μέγεθος της καταστροφής των σύγχρονων όπλων.
 
Οι θεοί , από τον άβατο κόσμο τους, καθημερινά μας παρακολουθούν και διασκεδάζουν με τα καμώματα μας . Εκείνο, όμως, που ακόμη δεν μπορούν να κατανοήσουν είναι τα μεγέθη της καταστροφικής αλληλοεξόντωσης που προκαλούνται από τα θνητά ένστικτα του ανθρώπινου είδους. Δυστυχώς η αδυναμία τους να παρέμβουν με οποιοδήποτε τρόπο στην ανθρώπινη φύση είναι εμφανής οπότε παραμένει στα δικά μας χέρια να βρούμε τον τρόπο να βελτιώσουμε τις καλές μας πλευρές και να ελαχιστοποιήσουμε τις αρνητικές.

Ευτυχώς που το ανθρώπινο είδος δεν έχει αποικήσει άλλους πλανήτες. Γιατί προτού αυτό συμβεί χρειάζεται να ενστερνιστούμε τον περιορισμό και την ελαχιστοποίηση των μεγεθών της καταστροφής που έως τώρα θεωρούνται δεδομένα. Ας ελπίσουμε ότι αν συναντήσουμε άλλα έλλογα όντα κατά την περιπλάνησή μας στο διάστημα να μας διδάξουν τουλάχιστον το σεβασμό στο δικαίωμα ύπαρξης όλων των ζώντων οργανισμών της οικουμένης.

Έως ότου φτάσουμε στην επιθυμητή και αποδεκτή από εμάς κατάσταση, ας αναλογισθούμε τι είναι αυτό που μας εμποδίζει να πετύχουμε την ειρηνική συνύπαρξη του είδους μας και να δείξουμε σεβασμό στις υπόλοιπες μορφές ύπαρξης του πλανήτη μας.

Οι απαντήσεις, σε αυτά τα ερωτήματα, θα μας φωτίσουν τον δρόμο και θα μας δείξουν τους τρόπους αυτοβελτίωσης για τον περιορισμό των αμέτρητων και αλόγιστων καταστροφών που οι ίδιοι με τις πράξεις και τα λεγόμενά μας προκαλούμε.
 
Ένας Πολίτης
 Από την εποχή που οι άνθρωποι ξεχώριζαν από τους θεούς.    
 
Με εκτίμηση
 
ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΤΑΦΕΚΗΣ
Κοινωνιολόγος - Ερευνητής
Σύμβουλος Τοπικής Αυτοδιοίκησης & Επιχειρήσεων


Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>


 




Ειδήσεις για όλους | Θέματα | Τουριστικό Ρεπορτάζ | Ιατρικά Θέματα | Παρουσίαση Βιβλίων | Επικοινωνία