Η   Ε λ λ η ν ι κ ή   Φ ω ν ή   σ ε   5 5   γ λ ώ σ σ ε ς
   G r e e k   V o i c e   i n   5 5   l a n g u a g e s



Πάμε Σινεμά ; Οι ταινίες της εβδομάδας
 
ελληνική φωνή - κεντρική σελίδα  
επικοινωνία εκτύπωση
 
Εκδότης-Διευθυντής: ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΥΤΥΧΙΔΗΣ
Διευθύντρια Σύνταξης: ΤΟΝΙΑ ΜΑΝΙΑΤΕΑ
Ηλεκτρονική Ενημέρωση για την Ελλάδα και τον Κόσμο - News - Nachrichten
Θέατρο - Σινεμά    (click)   Μουσική    (click)  Αθλητισμός    (click)  Οικονομικά Θέματα    (click)
     




Ισχυροί άνεμοι, δριμύ ψύχος, λιγότερο οξυγόνο - η ζωή στην Πουματσανγκτάγνκ

Πως ειναι η ζωή σε υψόμετρο... 5.373 μέτρα;



Πεκίνο.-

Μόλις τρία χρόνια αφού εγκαταστάθηκε στην Πουματσανγκτάγνκ, την κινεζική κωμόπολη με το μεγαλύτερο υψόμετρο, ο Κελτζάνγκ Τσολά έχει ήδη εμφανίσει σημάδια γήρανσης – σημαντική επιδείνωση της μνήμης, απώλεια μαλλιών και βάρους. Ως γραμματέας του κόμματος σε μια μικρή πόλη όπου το προσδόκιμο όριο ζωής είναι κάτω 50 ετών, ο 35χρονος νιώθει ότι βρίσκεται ήδη σε κρίση. «Δεν τολμώ να δουλέψω λιγότερο. Γνωρίζω ότι εάν το κάνω, κάποιος άλλος ίσως έχει την ευκαιρία για μια καλύτερη ζωή», δήλωσε.

Κάθε υψόμετρο πάνω από τα 5.000 μέτρα θεωρείται ως ιδιαίτερα ακατάλληλο για τους ανθρώπους, με σημαντικές επιπτώσεις για την υγεία. Η Πουματσανγκτάνγκ στην Αυτόνομη Περιοχή του Θιβέτ, στα 5.373 μέτρα πάνω από το επίπεδο της θάλασσας, είναι ένα τέτοιο μέρος. Οι κάτοικοι πρέπει να αντιμετωπίσουν ισχυρούς ανέμους, δριμύ ψύχος και χαμηλότερα επίπεδα οξυγόνου. Οι περισσότεροι πεθαίνουν πριν καν γεράσουν.

«Οι ισχυροί άνεμοι μπορούν να ρίξουν τους τηλεφωνικούς στύλους, ακόμα και να ξηλώσουν την πόρτα του αστυνομικού τμήματος. Κάποια φορά είχαμε διακοπή ρεύματος για μια ολόκληρη εβδομάδα», δήλωσε ο Τσεν Κεμίν, από το αστυνομικό τμήμα της Πουματσανγκτάγνκ.

Με μέση θερμοκρασία μείον επτά βαθμούς Κελσίου, τα πλυντήρια μπορούν να δουλέψουν μόνο εάν ζεσταθούν με καυτό νερό για περισσότερο από μισή ώρα. Οι κάτοικοι πρέπει να σκεπάζονται τουλάχιστον με δύο παπλώματα ακόμα και τις καλοκαιρινές νύχτες.

Η έλλειψη οξυγόνου είναι η μεγαλύτερη δυσκολία. Τα χείλη των κατοίκων έχουν γίνει μπλε καθώς το ποσοστό του οξυγόνου στον αέρα είναι περίπου 40% σε σχέση με αυτό στο επίπεδο της θάλασσας.

«Το άναμμα της φωτιάς καταναλώνει το σπάνιο οξυγόνο, άρα προτιμούμε να σκεπαζόμαστε με περισσότερα παπλώματα για να ζεσταινόμαστε το βράδυ παρά να ανάβουμε τη σόμπα στο δωμάτιο», δήλωσε ο συνοριοφύλακας Τζου Σινγκ. «Καμιά φορά δυσκολεύομαι να αναπνεύσω ακόμα κι όταν κάθομαι», πρόσθεσε.

Το μεγάλο υψόμετρο μπορεί να μετατρέψει μια μικρή αδιαθεσία σε μια κατάσταση που να απειλήσει σοβαρά την υγεία κάποιου. «Είναι δύσκολο να αναρρώσει κανείς από το βήχα απλά παίρνοντας χάπια», δήλωσε ο Σονάμ Νόρμπου, στον οποίο χορηγείται αντιβιοτικός ορός σε τοπική κλινική. Ο ίδιος παντρεύτηκε μια κοπέλα της περιοχής και μετακόμισε εκεί από το Σιγκάτζε, τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του Θιβέτ.

Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία, ο πληθυσμός της Πουματσανγκτάγνκ αυξήθηκε από τους 883 κατοίκους το 2000 στους 1.031 πέρυσι. Το μέσο προσδόκιμο όριο ζωής, αν και πάλι χαμηλό, αυξήθηκε από τα 40 στα 49,5 χρόνια.

Χάρη στη στήριξη της κυβέρνησης, η κωμόπολη ήταν από τις πρώτες στο Θιβέτ όπου εξαλείφθηκε η φτώχεια. Το μέσο ετήσιο κατά κεφαλήν εισόδημα αυξήθηκε στα 10.110 γιουάν (περίπου 1.500 δολάρια) το 2016, υπερδιπλάσιο του αντίστοιχου ποσού το 2012 (4.000 γιουάν). «Χωρίς τη στήριξη της κυβέρνησης, δεν θα είχαμε τη ζωή που έχουμε σήμερα», δήλωσε η Νταγουά Μπούτρι, κτηνοτρόφος. Η ίδια κερδίζει 3.000 γιουάν το χρόνο, ενώ ο σύζυγός, που είναι αστυνομικός, περίπου 10.000 γιουάν το χρόνο. Μαζί με τα ετήσια επιδόματα των άνω των 10.000 γιουάν από την τοπική κυβέρνηση και τα 4.000 γιουάν επιπλέον που κερδίζουν από το παραδοσιακό θιβετιανό μάλλινο ύφασμα που υφαίνουν και πουλούν, το ετήσιο εισόδημα της οικογένειας είναι περίπου 30.000 γιουάν το χρόνο.

Οι ντόπιοι όπως η Νταγουά Μπούτρι ξέρουν ότι το μέλλον τους επιφυλάσσει καλύτερες ημέρες. Η κυβέρνηση έχει δημιουργήσει πολλές μονάδες για την επεξεργασία των γαλακτοκομικών προϊόντων και των προϊόντων από βοοειδή για να βοηθήσει τους κτηνοτρόφους να αυξήσουν το εισόδημά τους, ενώ στις οικογένειες με χαμηλό εισόδημα έχουν διατεθεί δωρεάν θερμοκήπια λαχανικών για να κερδίζουν περισσότερα χρήματα. Επιπλέον, όλοι οι χωρικοί θα μετακινηθούν από τα παλιά σπίτια που είναι χτισμένα από πέτρες και λάσπη σε καινούργια, ενισχυμένα με ατσάλι και μπετόν, όταν ζεσταθεί ο καιρός τον Μάιο. Ο 12χρονος Ντάμπα Ράτζε έχει ήδη το δικό του όραμα για το μέλλον της ιδιαίτερης του πατρίδας. Στη ζωγραφιά του, εμφανίζονται στο βάθος χιονοσκεπή βουνά, με τις αγελάδες να βόσκουν στους πράσινους λόφους, ενώ ακριβώς έξω από τα καινούργια σπίτια, ένας δρόμος με πολλές στροφές, στρωμένος όμως με άσφαλτο, τους οδηγεί σε μια νέα ζωή.  



 

Θέλεις να λέγεσαι «Αριστερά»;

...Προαπαιτούμενα!

Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας


ΚΡΙΜΑ γιατί και τούτοι οι κυβερνώντες, ζούν σε ένα γυάλινο περιβάλλον
μιας επικίνδυνης και ψεύτικης αίσθησης βεβαιότητας, για οτιδήποτε κι
αν πράττουν. Τυφλωμένοι απο την αυταρέσκειά τους για τον τρόπο που
διοικούν και παρασυρμένοι από μια περίεργη σιγουριά, ότι οι πολίτες θα
κατανοήσουν πως αυτοί κάνουν τα πάντα και ακόμα παραπάνω για το καλό
τους, αν και ψαρεύουν σε δύσκολα νερά, έχασαν την ταυτότητα τους ως
αριστεροί, αλλά και την αίσθηση του κινδύνου που διατρέχουν να
εισπράξουν τον διασυρμό από τον ιστορικό του παρόντος και του
μέλλοντος. Το χειρότερο όμως γιαυτούς είναι ότι θα εισπράξουν την
μήνιν της κοινωνίας και για «εγκληματικές» πολιτικές του παρελθόντος,
αμαρτίες που δεν τους αναλογούν...

ΔΥΣΤΥΧΩΣ οι όποιες αναλύσεις, άρθρα και τοποθετήσεις δεν λύνουν
προβλήματα. Ο κόσμος βρίσκεται με την πλάτη στον τοίχο για πολλοστή
φορά από την αρχή της εθνικης οικονομικής κατρακύλας. Τα φορολογικά
βάρη και το «ξάφρισμα» μισθών και συντάξεων, επέφεραν την εξαθλίωση
εκατομμυρίων νοικοκυριών, καθώς και μια, ανεξήγητη μεν, πραγματική δε,
κατάσταση «λαϊκής νάρκωσης» αφού εκατοντάδες άδικα μέτρα περνούν από
την Βουλή με τον όρο «προαπαιτούμενα» - θυσία στον βωμό μιας απέλπιδας
προσπάθειας ανάκαμψης της οικονομίας, που τρέφει ο διεθνής δανεισμός
των μεγάλων τοκογλύφων.

ΑΥΤΟ το βαρέλι της χειρότερης περιόδου της μεταπολεμικής ιστορίας μας,
δεν είχε, αλλά ούτε ως φαίνεται θα αποκτήσει ποτέ πάτο... Διότι εάν
είχε, σήμερα θα ξεχείλιζε από τα δισεκατομμύρια των φόρων που
«φόρτωσαν» τον κόσμο τρεις διαφορετικές κυβερνήσεις, το «ριφιφί» σε
ότι κινείται μέσα και έξω από τα σπιτικά των Ελλήνων, θα ξεχείλιζε ο
ιδρώτας εκατομμυρίων συνταξιούχων που έπεσαν θύματα μιας «εθνικής
κλοπής» των ασφαλιστικών τους ταμείων, θα ξεχείλιζαν οι ελπίδες και τα
όνειρα των νέων οι οποίοι φορτωμένοι με δύναμη στα χέρια και στο
μυαλό, μεταναστεύουν κατά κύματα σαν αποδημητικά πουλιά στο εξωτερικό,
γιατί η πατρίδα τους, τους θέλει... αραχτούς και άνεργους στα
καφενεία!


ΤΟ σύνδρομο υποτακτικότητας απέναντι στους οικονομικά ισχυρούς της
Ευρώπης, δεν το έχουν μόνον οι σημερινοί που μας κυβερνούν. Το βρήκαν
και αυτοί από τους προηγούμενους και οι προηγούμενοι με την σειρά τους
από τους πιο πριν απ´αυτούς. Το πολιτικό κεφάλαιο που διαθέτει η χώρα,
ενώ εκλέχθηκε νομίμως και στα συνταγματικά πλαίσια βεβαίως, δεν
συγκεντρώνει όμως τα πραγματικά «προαπαιτούμενα». Εμπειρία,
αποφασιστικότητα, έμπνευση, στρατηγική και ειλικρίνεια και τιμιότητα
απέναντι σε όλα τα κοινωνικά στρώματα.

ΚΑΙ τούτη η κυβέρνηση δεν έχει «καλές σχέσεις» με καμία, απολύτως
καμία κοινωνική τάξη. Κάθε λίγο δεν χάνει ευκαιρία να διαψεύδει (και
να πολεμάει) τον εαυτό της! Μάλιστα την τελευταία φορά, προκλητικότατα
κοροϊδεύει τους Έλληνες, αφού όχι μόνο δεν καταργεί τον ΕΝΦΙΑ όπως
διατυμπάνιζε, αλλά αντίθετα τον αυξάνει! Και τον αυξάνει κατά ένα
εκατομμύριο πολίτες! Προαπαιτούμενο για να είσαι αριστερός θα πρέπει
να έχεις με το μέρος σου τουλάχιστον ένα κομμάτι της ελληνικής
κοινωνίας. Τουλάχιστον...



Αρθρο

Γεωστρατηγικές αλλαγές στη Μεσόγειο και οι επιπτώσεις τους

του Σήφη Βαλυράκη,πρώην υπουργού


Η παγκοσμιοποίηση χαρακτηρίζεται σήμερα από έντονη πολιτική,
οικονομική, πολιτισμική και τεχνολογική αλληλεξάρτηση στο διεθνές
σύστημα και ταυτόχρονα από εντεινόμενο ανταγωνισμό ισχύος διαφόρων
κρατών, που θυμίζει την περίοδο προ του Α΄ παγκοσμίου πολέμου.  Οι
ραγδαίοι ρυθμοί εξέλιξης της γνώσης και της τεχνολογίας δημιουργούν
νέα δεδομένα και διακυμάνσεις ισχύος, που οδηγούν μοιραία σε
σημαντικές ανακατατάξεις. Οι συσχετισμοί δυνάμεων αλλάζουν και οι
συμμαχίες μεταβάλλονται.
Οι ΗΠΑ παραμένουν το ισχυρότερο κράτος στο πολυπολικό σύστημα.  Η
απουσία όμως μιας απόλυτης ηγεμονίας, αφήνει κενά και οδηγεί διάφορες
χώρες σε ανταγωνισμούς ισχύος για να προωθήσουν τα συμφέροντα τους.
Η διεθνής αποκέντρωση επιτρέπει σε ανερχόμενες δυνάμεις να επιδιώκουν
ηγεμονικό ρόλο επιρροής σε περιφερειακό επίπεδο.  Δημιουργούνται έτσι
περιφερειακά σχήματα γεωπολιτικού ανταγωνισμού.
Η Ανατολική Μεσόγειος και η Μέση Ανατολή είναι περιφέρεια, όπου οι
δυναμικές αυτές, προκαλούν γεωπολιτικές ανακατατάξεις.  Η κλιμάκωση
της τουρκικής επιθετικότητας και η ψυχρότητα στις σχέσεις ΗΠΑ -
Τουρκίας αλλάζουν τα γεωπολιτικά δεδομένα στην περιοχή μας.
 Ο κόσμος μας έχει ολοένα αυξανόμενες ενεργειακές ανάγκες που
καλύπτονται σε πολύ μεγάλο βαθμό από ορυκτά καύσιμα και κυρίως από
φυσικό αέριο και πετρέλαιο. Το παγκόσμιο οικονομικό σύστημα είναι
εξαιρετικά ευαίσθητο στην επάρκεια, την ασφάλεια τροφοδοσίας, στα
αποθέματα αλλά και τις διεθνείς τιμές του πετρελαίου.
Το περίφημο «peak oil» (το μέγιστο της ποσότητας άντλησης) δεν
σημαίνει την εξάντληση του πετρελαίου.  Επειδή όμως η διεθνής ζήτηση
έχει συνεχή αυξητική τάση, σημαίνει ότι οι διεθνείς τιμές του
πετρελαίου θα αρχίσουν να αυξάνονται όταν το peak oil θα αρχίσει να
λειτουργεί. Αυτό θα συμβεί όταν εξαντλήσουμε τα μισά οικονομικά
αντλήσιμα αποθέματα του πλανήτη. Κάποιοι ισχυρίζονται ότι αυτό ίσως
έχει ήδη αρχίσει να συμβαίνει. Έτσι τα θέματα εκμετάλλευσης των
υποθαλάσσιων αποθεμάτων υδρογονανθράκων μπαίνουν πολύ ψηλά στις
προτεραιότητες των διαφόρων κρατών και συνεπώς τα θέματα που αφορούν
τον ορισμό της υφαλοκρηπίδας, της Αποκλειστικής Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ)
κλπ, έρχονται πιεστικά στο διεθνές προσκήνιο.
Η περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου που μας αφορά άμεσα, φέρεται να
διαθέτει σημαντικές ποσότητες υποθαλάσσιων αποθεμάτων υδρογονανθράκων
στο Αιγαίο, στο Ιόνιο, στην Νότια Κρήτη και κυρίως στην λεκάνη του
Ηροδότου.
Η Νοτιοανατολική Μεσόγειος αναμένεται λοιπόν στο μέλλον να
διαδραματίσει ένα σημαντικότατο ρόλο στην ασφάλεια του εφοδιασμού των
υδρογονανθράκων των κρατών όλης της περιοχής αλλά βέβαια και της
Ευρωπαϊκής Ένωσης που εξαρτάται ενεργειακά σε πολύ μεγάλο βαθμό από
την Ρωσία.
Η Αραβική Άνοιξη και η εντεινόμενη κρίση στη Μέση Ανατολή, μεταβάλλουν
το οικονομικοπολιτικό σκηνικό στην ανατολική Μεσόγειο, γεγονός που
επηρεάζει και την Ελλάδα, που βρίσκεται στη μέση ενός γεωπολιτικού
κυκλώνα και ταλανίζεται από την κρίση χρέους και τα προβλήματα της
Ευρωζώνης.
Η Τουρκία αμφισβητεί ελληνικά νησιά, ακόμα και την Γαύδο, τον ελληνικό
εναέριο χώρο (10 μίλια) και τα δικαιώματα μας σε ότι αφορά την
επέκταση της κυριαρχίας μας στη θάλασσα  στα 12 μίλια (χωρικά ύδατα 6
μίλια) και απειλεί την Ελλάδα με πόλεμο (Casus belly).  Οι Τούρκοι
επιμένουν ότι η Κύπρος αποτελείται από δύο κράτη και η αποκαλούμενη
«νότιος» Κύπρος έχει περιορισμένη ΑΟΖ. Αρνούνται τα δικαιώματα ΑΟΖ,
στο Καστελόριζο.

 Οι Τούρκοι προσπαθούν έτσι να αποκόψουν την Ελλάδα από την Κύπρο και
να αποκτήσουν αυτοί κοινά οικονομικά θαλάσσια σύνορα με την Αίγυπτο.
    Μετά την ήττα στη Συρία του Ισλαμικού Κράτους (ISIS), η Τουρκία
μετατρέπεται σε διεθνή παίκτη, διαμορφώνει συμμαχίες με τη Ρωσία και
το Ιράν και ελίσσεται διαπραγματευτικά ανάμεσα στις υπερδυνάμεις.
Με την εισβολή στο Αφρίν η Τουρκία προσπαθεί να αμυνθεί η ίδια, στους
σχεδιασμούς για τον διαμελισμό της, με τη δημιουργία «Κουρδικού
Κράτους» μέσα στα σύνορά της. Εξυπηρετεί τη Ρωσία και επιτίθεται στις
ένοπλες ομάδες του ΠΚΚ, των Κούρδων που εξοπλίζονται και εκπαιδεύονται
από τις ΗΠΑ.
 Οι ΗΠΑ ανέχονται λόγω του ότι οι Τούρκοι οργανώνουν και εξοπλίζουν
αντικαθεστωτικές δυνάμεις που αντιτίθενται στον Άσαντ και βεβαίως
εισβάλουν και αντιπαρατίθενται στρατιωτικά, με τον υποστηριζόμενο από
την Ρωσία εχθρό τους, την Συρία.
Αυτά όμως μας αφορούν. Ο Ερντογάν οραματίζεται την αναβίωση της
«Οθωμανικής Αυτοκρατορίας». Στόχος του είναι η δημιουργία μιας «ζώνης
περιφερειακής ασφάλειας», υπό την τουρκική ηγεμονία που από τα
Βαλκάνια, το Αιγαίο, την Κύπρο, φτάνει  στο Βόρειο Ιράκ («τα σύνορα
της καρδιάς μας»). Ο Ερντογάν απαιτεί τον διαμοιρασμό των κοιτασμάτων
υδρογονανθράκων μεταξύ «Βόρειας και Νότιας Κύπρου». Είναι το ίδιο
σενάριο που προωθεί έντεχνα για το Αιγαίο.
Οι μεγάλες ανακατατάξεις στην Ανατολική Μεσόγειο και την Μέση Ανατολή
είναι πραγματικότητα. Τα διάφορα κράτη με συμφέροντα στην περιοχή
αναζητούν νέες ισορροπίες στο νέο διεθνές περιβάλλον που
διαμορφώνεται.    Δεν μπορούμε λοιπόν να εφησυχάσουμε με εγγυήσεις από
μια τάξη πραγμάτων που αναθεωρείται.
Από το «Δεν διεκδικούμε, Δεν παραχωρούμε», πρέπει να περάσουμε στο «Τι
επιδιώκουμε στα νέα διεθνή δεδομένα». Να κάνουμε αισθητή την παρουσία
μας, στις όποιες διαδικασίες αφορούν το διεθνές γίγνεσθαι.  Η απόσυρση
των τουρκικών στρατιωτικών δυνάμεων κατοχής από τη Βόρεια Κύπρο είναι
το αυτονόητο. Η δημιουργία αποστρατικοποιημένης ζώνης υπό διεθνή
έλεγχο στη Τουρκία, σε βάθος τουλάχιστον 500 χιλιομέτρων από τα
Μεσογειακά παράλια, θα μπορούσε να αποτελέσει ελαχίστη εγγύηση
ασφάλειας και σταθερότητας στη περιοχή μας.
Η προσήλωση μας στις διεθνείς συνθήκες και η «ευέλικτη ανταπόκριση»
στις τουρκικές προκλήσεις πρέπει να είναι η βασική κατεύθυνση της
πολιτικής για την εθνική μας ασφάλεια.  Υπάρχει άμεση ανάγκη πιστεύω
μιας επίκαιρης, ολοκληρωμένης, αποτελεσματικής, εθνικής στρατηγικής
αποτροπής, απέναντι στην Τουρκική επιθετικότητα και εξασφάλισης της
ειρήνης στην περιοχή μας.

*Ο Σήφης Βαλυράκης είναι πρώην υπουργός-ιστορικό στέλεχος  του ΠΑΣΟΚ.

AΠΕ-ΜΠΕ



Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>


 




Ειδήσεις για όλους | Θέματα | Τουριστικό Ρεπορτάζ | Ιατρικά Θέματα | Παρουσίαση Βιβλίων | Επικοινωνία