Η   Ε λ λ η ν ι κ ή   Φ ω ν ή   σ ε   5 5   γ λ ώ σ σ ε ς
   G r e e k   V o i c e   i n   5 5   l a n g u a g e s



Πάμε Σινεμά ; Οι ταινίες της εβδομάδας
 
ελληνική φωνή - κεντρική σελίδα  
επικοινωνία εκτύπωση
 
Εκδότης-Διευθυντής: ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΥΤΥΧΙΔΗΣ
Διευθύντρια Σύνταξης: ΤΟΝΙΑ ΜΑΝΙΑΤΕΑ
Ηλεκτρονική Ενημέρωση για την Ελλάδα και τον Κόσμο - News - Nachrichten
Θέατρο - Σινεμά    (click)   Μουσική    (click)  Αθλητισμός    (click)  Οικονομικά Θέματα    (click)
     




Ισχυροί άνεμοι, δριμύ ψύχος, λιγότερο οξυγόνο - η ζωή στην Πουματσανγκτάγνκ

Πως ειναι η ζωή σε υψόμετρο... 5.373 μέτρα;



Πεκίνο.-

Μόλις τρία χρόνια αφού εγκαταστάθηκε στην Πουματσανγκτάγνκ, την κινεζική κωμόπολη με το μεγαλύτερο υψόμετρο, ο Κελτζάνγκ Τσολά έχει ήδη εμφανίσει σημάδια γήρανσης – σημαντική επιδείνωση της μνήμης, απώλεια μαλλιών και βάρους. Ως γραμματέας του κόμματος σε μια μικρή πόλη όπου το προσδόκιμο όριο ζωής είναι κάτω 50 ετών, ο 35χρονος νιώθει ότι βρίσκεται ήδη σε κρίση. «Δεν τολμώ να δουλέψω λιγότερο. Γνωρίζω ότι εάν το κάνω, κάποιος άλλος ίσως έχει την ευκαιρία για μια καλύτερη ζωή», δήλωσε.

Κάθε υψόμετρο πάνω από τα 5.000 μέτρα θεωρείται ως ιδιαίτερα ακατάλληλο για τους ανθρώπους, με σημαντικές επιπτώσεις για την υγεία. Η Πουματσανγκτάνγκ στην Αυτόνομη Περιοχή του Θιβέτ, στα 5.373 μέτρα πάνω από το επίπεδο της θάλασσας, είναι ένα τέτοιο μέρος. Οι κάτοικοι πρέπει να αντιμετωπίσουν ισχυρούς ανέμους, δριμύ ψύχος και χαμηλότερα επίπεδα οξυγόνου. Οι περισσότεροι πεθαίνουν πριν καν γεράσουν.

«Οι ισχυροί άνεμοι μπορούν να ρίξουν τους τηλεφωνικούς στύλους, ακόμα και να ξηλώσουν την πόρτα του αστυνομικού τμήματος. Κάποια φορά είχαμε διακοπή ρεύματος για μια ολόκληρη εβδομάδα», δήλωσε ο Τσεν Κεμίν, από το αστυνομικό τμήμα της Πουματσανγκτάγνκ.

Με μέση θερμοκρασία μείον επτά βαθμούς Κελσίου, τα πλυντήρια μπορούν να δουλέψουν μόνο εάν ζεσταθούν με καυτό νερό για περισσότερο από μισή ώρα. Οι κάτοικοι πρέπει να σκεπάζονται τουλάχιστον με δύο παπλώματα ακόμα και τις καλοκαιρινές νύχτες.

Η έλλειψη οξυγόνου είναι η μεγαλύτερη δυσκολία. Τα χείλη των κατοίκων έχουν γίνει μπλε καθώς το ποσοστό του οξυγόνου στον αέρα είναι περίπου 40% σε σχέση με αυτό στο επίπεδο της θάλασσας.

«Το άναμμα της φωτιάς καταναλώνει το σπάνιο οξυγόνο, άρα προτιμούμε να σκεπαζόμαστε με περισσότερα παπλώματα για να ζεσταινόμαστε το βράδυ παρά να ανάβουμε τη σόμπα στο δωμάτιο», δήλωσε ο συνοριοφύλακας Τζου Σινγκ. «Καμιά φορά δυσκολεύομαι να αναπνεύσω ακόμα κι όταν κάθομαι», πρόσθεσε.

Το μεγάλο υψόμετρο μπορεί να μετατρέψει μια μικρή αδιαθεσία σε μια κατάσταση που να απειλήσει σοβαρά την υγεία κάποιου. «Είναι δύσκολο να αναρρώσει κανείς από το βήχα απλά παίρνοντας χάπια», δήλωσε ο Σονάμ Νόρμπου, στον οποίο χορηγείται αντιβιοτικός ορός σε τοπική κλινική. Ο ίδιος παντρεύτηκε μια κοπέλα της περιοχής και μετακόμισε εκεί από το Σιγκάτζε, τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του Θιβέτ.

Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία, ο πληθυσμός της Πουματσανγκτάγνκ αυξήθηκε από τους 883 κατοίκους το 2000 στους 1.031 πέρυσι. Το μέσο προσδόκιμο όριο ζωής, αν και πάλι χαμηλό, αυξήθηκε από τα 40 στα 49,5 χρόνια.

Χάρη στη στήριξη της κυβέρνησης, η κωμόπολη ήταν από τις πρώτες στο Θιβέτ όπου εξαλείφθηκε η φτώχεια. Το μέσο ετήσιο κατά κεφαλήν εισόδημα αυξήθηκε στα 10.110 γιουάν (περίπου 1.500 δολάρια) το 2016, υπερδιπλάσιο του αντίστοιχου ποσού το 2012 (4.000 γιουάν). «Χωρίς τη στήριξη της κυβέρνησης, δεν θα είχαμε τη ζωή που έχουμε σήμερα», δήλωσε η Νταγουά Μπούτρι, κτηνοτρόφος. Η ίδια κερδίζει 3.000 γιουάν το χρόνο, ενώ ο σύζυγός, που είναι αστυνομικός, περίπου 10.000 γιουάν το χρόνο. Μαζί με τα ετήσια επιδόματα των άνω των 10.000 γιουάν από την τοπική κυβέρνηση και τα 4.000 γιουάν επιπλέον που κερδίζουν από το παραδοσιακό θιβετιανό μάλλινο ύφασμα που υφαίνουν και πουλούν, το ετήσιο εισόδημα της οικογένειας είναι περίπου 30.000 γιουάν το χρόνο.

Οι ντόπιοι όπως η Νταγουά Μπούτρι ξέρουν ότι το μέλλον τους επιφυλάσσει καλύτερες ημέρες. Η κυβέρνηση έχει δημιουργήσει πολλές μονάδες για την επεξεργασία των γαλακτοκομικών προϊόντων και των προϊόντων από βοοειδή για να βοηθήσει τους κτηνοτρόφους να αυξήσουν το εισόδημά τους, ενώ στις οικογένειες με χαμηλό εισόδημα έχουν διατεθεί δωρεάν θερμοκήπια λαχανικών για να κερδίζουν περισσότερα χρήματα. Επιπλέον, όλοι οι χωρικοί θα μετακινηθούν από τα παλιά σπίτια που είναι χτισμένα από πέτρες και λάσπη σε καινούργια, ενισχυμένα με ατσάλι και μπετόν, όταν ζεσταθεί ο καιρός τον Μάιο. Ο 12χρονος Ντάμπα Ράτζε έχει ήδη το δικό του όραμα για το μέλλον της ιδιαίτερης του πατρίδας. Στη ζωγραφιά του, εμφανίζονται στο βάθος χιονοσκεπή βουνά, με τις αγελάδες να βόσκουν στους πράσινους λόφους, ενώ ακριβώς έξω από τα καινούργια σπίτια, ένας δρόμος με πολλές στροφές, στρωμένος όμως με άσφαλτο, τους οδηγεί σε μια νέα ζωή.  



 

"ΠΛΑΚΕΣ" ΣΤΑ ΠΑΡΑΛΙΑ

Κάτω τα χέρια από τον ... μουσακά!

Γράφει από τη Λάρισα ο Δημοσιογράφος Χρ. Τσαντήλας


ΚΑΙ ήταν ένας μουσακάς, να γλύφεις τα δάχτυλα. Είχα δοκιμάσει κι εγώ από εκείνο το ταψί του φίλου μου του Γιάννη, που έχει την ψαροταβέρνα δίπλα στο κύμα. Η μαγείρισσα έφτιαχνε φανταστικά φαγητά. Το ήξεραν  όλοι, χρόνια τώρα, τρέλαινε κάθε καλοκαίρι τους τουρίστες, ιδιαίτερα τους Σουηδούς και τους Γερμανούς, που τα μεσημέρια μετά το θαλασσινό μπάνιο "έσβηναν" τις μπύρες τους, στα ...γεμιστά στις σκορδαλιές και στα παστίτσια...

ΕΚΕΙΝΟ το μεσημέρι, του ζευγαριού απέναντι το τραπέζι, είχε γεμίσει απίστευτα με φαγητά. Τον ...αγλέουρα, που λέμε εμείς οι Έλληνες, θα έτρωγαν εκείνοι οι Γερμανοί. Αδύνατος, σαν ρέγγα εκείνος, γεματούλα τσουπωτή εκείνη. Είχαν ακουμπήσει στη διπλανή καρέκλα τις βρεγμένες πετσέτες του μπάνιου και πάνω στο τραπέζι, τα κινητά και ένα τσαντάκι. Ύστερα τους έφεραν παγωτό με καρπούζι, το έφαγαν και ζήτησαν τον λογαριασμό...

 

ΠΛΗΣΙΑΣΕ κοντά τους ο σερβιτόρος. Άρχισε τα "αλόου" και τα "γκούτ" και τα "ντιτ γιου λάικ" ο Αλβανός (καλός, χρόνια τον είχε στο μαγαζί ο Γιάννης) μα σταμάτησε απότομα τις ...ξένες γλώσσες. 

  • "Φώναξε το αφεντικό σου, Έλληνες είμαστε...Έλεγχος πέστου. Εφοριακοί...". 

(Ξεροκατάπιε ο φουκαράς, θυμήθηκε που την προηγούμενη φορά ξέσπασε πάνω του το αφεντικό μόλις έφυγε ο έλεγχος, επειδή δεν τους είχε πάρει χαμπάρι, έτσι και τώρα, σίγουρα θα τα άκουγε...).

  • "Καλά είσαι βλάκας; Δεν τους είδες; Χαμπάρι πάλι δεν πήρες"!

Οι "Ράμπο" (του Τσίπρα τώρα), αυτό το καλοκαίρι κυκλοφορούν στα τουριστικά με γυαλί μπουρνούζι και παντόφλες! Το έλεγαν και χθες στην ταβέρνα, το σχολίαζαν όλοι οι ντόπιοι στα μαγαζιά του παραθεριστικού κοσμοπολίτικου θερέτρου. 

  • "Καλώς τους" - γεμάτος ψεύτικη χαρά και υποκρισία βεβαίως ο ταβερνιάρης. "Σας πρόσεξαν οι σερβιτόροι, ήταν νόστιμα τα φαγητά; Να κεράσουμε κάνα τσιπουράκι...".
  • "Τέλειος ο μουσακάς, αλλά πιο καλός θα ήταν αν έρχονταν στο τραπέζι με απόδειξη μαζί ..." - πιστοί στο καθήκον εκείνοι αν και χορτάτοι από το φαΐ. " Να δούμε και τα βιβλία τώρα;". 

ΤΟ μέγεθος της φοροδιαφυγής δεν πρόκειται ποτέ να καταμετρηθεί επακριβώς στην Ελλάδα. Δεν παρανομούν φυσικά όλες οι επιχειρήσεις. Ούτε βεβαίως συμβαίνει το αντίθετο. Είναι μια αλυσίδα αμφίδρομης εχθρικής σχέσης του κράτους με τον πολίτη. Όπως οι περισσότεροι έλεγχοι δεν γίνονται μετά το φαγητό, έτσι και οι αποδείξεις στους πελάτες, (για τους περισσότερους επιχειρηματίες που πληρώνουν τα ...μαλλιοκέφαλά τους για να κρατήσουν ανοιχτές τις επιχειρήσεις τους), υφαρπάζονται από τον ...άνεμο!

ΔΕΝ χρειάζεται να φτάσω στην κατάληξη του περιστατικού. Εχω την εντύπωση πως Έλληνες που είμαστε, ελληνικά θα μαντεύουμε. 

  • ΣΕ μια χώρα όπου, περισσότερο από τα λουλούδια ανθίζει η φοροδιαφυγή, μην περιμένει κανείς σοβαρούς ελεγκτικούς μηχανισμούς. Το κράτος ποτέ δεν εμπιστεύθηκε τους πολίτες του και ως έξ τούτου του καθεστώτος, ούτε και οι πολίτες  διατίθενται να το σεβαστούν. Φέτος οι εφοριακοί ντύθηκαν τουρίστες με μάσκες σωσίβια και βατραχοπέδιλα! Του χρόνου ποιος ξέρει ποιούς θα υποδυθούν. Θα εφορμούν λένε οι πληροφορίες με αποβατικά σκάφη από την θάλασσα!!!



 



Ως πρόβατα επί σφαγήν!

Γράφει απο τη Λάρισα ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας


 

  • ΣΙΓΟΥΡΑ θα το θυμάστε, αν ζήσετε ως τα εκατό, οτι στα χρόνια της μεγάλης οικονομικής κρίσης, τότε που "άρμεγαν" οι δανειστές τον πληθυσμό της Ελλάδας, όλοι εσείς, δηλαδή εμείς, μα και οι λίγο πιο πριν, δεν κάναμε απολύτως τίποτα για να κληρονομήσουν οι επόμενοι μια κοινωνία δίκαιη, σε ένα κράτος ισχυρό που να μπορεί να προσφέρει στους πολίτες του, υγεία, ασφάλεια,  εργασία ευημερία και αξιοπρεπή γηρατειά. Τίποτα απολύτως! Και δεν υπάρχει δικαιολογία. Δεν αθωώνει κανέναν το "δεν μπορούσαμε...".

 

ΑΝ ανατρέξει κανείς στα μνημονιακά χρόνια εκείνης της μαύρης για την ιστορία μας περιόδου, (είπαμε οτι είμαστε στα εκατό ε, και οτι όλα τα δύσκολα έχουν περάσει), θα διαπιστώσει πως, παρόμοια οικονομική υποδούλωση λαού στον κόσμο ολόκληρο, δεν υπήρξε. Και μάλιστα δίχως οι "σκλαβωμένοι" να μην προσπαθήσουν ούτε μια φορά να εξεγερθούν! Ούτε οι μαύροι της Αφρικής στα χρόνια του μεσαίωνα δεν ένοιωσαν τέτοια υποβάθμιση της ζωής τους και παρόμοιας έκτασης κλοπή των δικαιωμάτων τους και των μόχθων τους. Τουλάχιστον εκείνοι επαναστάτησαν δικαιώθηκαν τους κατέγραψε η ιστορία και είναι υπερήφανοι που έπραξαν το καθήκον τους, ακόμα και που πλήρωσαν ακριβά τις εξεγέρσεις τους.  

 

ΕΙΝΑΙ αδιανόητο, το πώς ένας ηρωικός και ένδοξος λαός σε μια χώρα διάσπαρτη από οστά Ελλήνων ηρώων, που είναι γεμάτη από μνημεία ανδραγαθημάτων και εθνικής αντίστασης, δέχθηκε βαρύτατους εξευτελισμούς από πολιτικούς εγχώριους και ξένους, που υποθήκευσαν την περιουσία του, δημόσια και ιδιωτική και κατέστρεψαν το μέλλον του, το μέλλον των ίδιων και των παιδιών του. 

 

ΑΛΛΑ, ας επιχειρήσουμε να μαντέψουμε τι θα μπορεί να καταγράψει τότε, πολλά χρόνια μετά από το σήμερα, ο ιστορικός του μέλλοντος, από όσα ανέχθηκαν με το κεφάλι κάτω, εκείνα τα μαύρα χρόνια, αυτοί οι σπουδαίοι Έλληνες: 

 

  • Πρώτα πρώτα, οτι τους πήραν σιγά σιγά τα σπίτια και σε όσους δεν μπόρεσαν τους επέβαλαν για να τα κατοικούν, να πληρώνουν βαρύτατους φόρους και στα ίδια τους τα σπίτια ...ενοίκιο!
  • Έπειτα έψαξαν τις τσέπες τους. Άρπαξαν τις οικονομίες τους και ξεσήκωσαν όλα τα αποθεματικά των ταμείων τους. Δέσμευσαν τις καταθέσεις τους και ήλεγχαν τις αναλήψεις τους.  Τους έδιναν δηλαδή από τα δικά τους λεφτά όσα ήθελαν αυτοί!
  • Αλλά δεν έφτανε αυτό. Τους άφησαν δίχως δουλειά και το χειρότερο ακύρωσαν τα πτυχία των παιδιών τους. Υποτίμησαν τους Έλληνες νέους και επιστήμονες και τους ανάγκασαν να προσφέρουν τις γνώσεις τους στην αλλοδαπή ή να παρακαλούν τους δανειστές για δουλειές σε ...εστιατόρια!
  • Έκαναν τους νέους να μην παντρεύονται και δίχως δουλειές να μην μπορούν να δημιουργήσουν οικογένειες. Ελάχιστα πλέον ελληνόπουλα σκέφτονται τον γάμο. Αποτέλεσμα να μειώσουν τον πληθυσμό της χώρας να μην γεννούνται πλέον Έλληνες...
  • Οδήγησαν πιο γρήγορα στον θάνατο τα γηρατειά, στερώντας τους συντάξεις και κόπους μιας ζωής. "Σκότωσαν" τον παππού και την γιαγιά όταν τους έκλεψαν την ευτυχία να βοηθούν τα παιδιά και κυρίως τα εγγόνια! 
  • ΕΒΑΛΑΝ φόρους ακόμα και στον αέρα που ανέπνεαν, δώρισαν σε ιδιώτες κοινωφελείς οργανισμούς και το εθνικό οδικό δίκτυο να αρμέγουν σαν τα πρόβατα τους πολίτες στήνοντας αμέτρητα διόδια στην επικράτεια. 

 

ΑΥΤΑ και άλλα χειρότερα ίσως καταγράψει ο ιστορικός του μέλλοντος, όμως σήμερα ας σταθούμε στην λέξη που ενοχλεί την εθνική αξιοπρέπεια περισσότερο. "Σαν πρόβατα"!!!Όσο και αν θέλουμε να απέχει αυτό από την πραγματικότητα, δυστυχώς θα την υποστούμε. Αυτά θα γράψει ο ιστορικός τότε, εκτός και αν επί των ημερών του δεν έχουμε βγει ακόμα από τα μνημόνια. 



 

 



Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>


 




Ειδήσεις για όλους | Θέματα | Τουριστικό Ρεπορτάζ | Ιατρικά Θέματα | Παρουσίαση Βιβλίων | Επικοινωνία