Η   Ε λ λ η ν ι κ ή   Φ ω ν ή   σ ε   5 5   γ λ ώ σ σ ε ς
   G r e e k   V o i c e   i n   5 5   l a n g u a g e s



Πάμε Σινεμά ; Οι ταινίες της εβδομάδας
 
ελληνική φωνή - κεντρική σελίδα  
επικοινωνία εκτύπωση
 
Εκδότης-Διευθυντής: ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΥΤΥΧΙΔΗΣ
Διευθύντρια Σύνταξης: ΤΟΝΙΑ ΜΑΝΙΑΤΕΑ
Ηλεκτρονική Ενημέρωση για την Ελλάδα και τον Κόσμο - News - Nachrichten
Θέατρο - Σινεμά    (click)   Μουσική    (click)  Αθλητισμός    (click)  Οικονομικά Θέματα    (click)
     




Ισχυροί άνεμοι, δριμύ ψύχος, λιγότερο οξυγόνο - η ζωή στην Πουματσανγκτάγνκ

Πως ειναι η ζωή σε υψόμετρο... 5.373 μέτρα;



Πεκίνο.-

Μόλις τρία χρόνια αφού εγκαταστάθηκε στην Πουματσανγκτάγνκ, την κινεζική κωμόπολη με το μεγαλύτερο υψόμετρο, ο Κελτζάνγκ Τσολά έχει ήδη εμφανίσει σημάδια γήρανσης – σημαντική επιδείνωση της μνήμης, απώλεια μαλλιών και βάρους. Ως γραμματέας του κόμματος σε μια μικρή πόλη όπου το προσδόκιμο όριο ζωής είναι κάτω 50 ετών, ο 35χρονος νιώθει ότι βρίσκεται ήδη σε κρίση. «Δεν τολμώ να δουλέψω λιγότερο. Γνωρίζω ότι εάν το κάνω, κάποιος άλλος ίσως έχει την ευκαιρία για μια καλύτερη ζωή», δήλωσε.

Κάθε υψόμετρο πάνω από τα 5.000 μέτρα θεωρείται ως ιδιαίτερα ακατάλληλο για τους ανθρώπους, με σημαντικές επιπτώσεις για την υγεία. Η Πουματσανγκτάνγκ στην Αυτόνομη Περιοχή του Θιβέτ, στα 5.373 μέτρα πάνω από το επίπεδο της θάλασσας, είναι ένα τέτοιο μέρος. Οι κάτοικοι πρέπει να αντιμετωπίσουν ισχυρούς ανέμους, δριμύ ψύχος και χαμηλότερα επίπεδα οξυγόνου. Οι περισσότεροι πεθαίνουν πριν καν γεράσουν.

«Οι ισχυροί άνεμοι μπορούν να ρίξουν τους τηλεφωνικούς στύλους, ακόμα και να ξηλώσουν την πόρτα του αστυνομικού τμήματος. Κάποια φορά είχαμε διακοπή ρεύματος για μια ολόκληρη εβδομάδα», δήλωσε ο Τσεν Κεμίν, από το αστυνομικό τμήμα της Πουματσανγκτάγνκ.

Με μέση θερμοκρασία μείον επτά βαθμούς Κελσίου, τα πλυντήρια μπορούν να δουλέψουν μόνο εάν ζεσταθούν με καυτό νερό για περισσότερο από μισή ώρα. Οι κάτοικοι πρέπει να σκεπάζονται τουλάχιστον με δύο παπλώματα ακόμα και τις καλοκαιρινές νύχτες.

Η έλλειψη οξυγόνου είναι η μεγαλύτερη δυσκολία. Τα χείλη των κατοίκων έχουν γίνει μπλε καθώς το ποσοστό του οξυγόνου στον αέρα είναι περίπου 40% σε σχέση με αυτό στο επίπεδο της θάλασσας.

«Το άναμμα της φωτιάς καταναλώνει το σπάνιο οξυγόνο, άρα προτιμούμε να σκεπαζόμαστε με περισσότερα παπλώματα για να ζεσταινόμαστε το βράδυ παρά να ανάβουμε τη σόμπα στο δωμάτιο», δήλωσε ο συνοριοφύλακας Τζου Σινγκ. «Καμιά φορά δυσκολεύομαι να αναπνεύσω ακόμα κι όταν κάθομαι», πρόσθεσε.

Το μεγάλο υψόμετρο μπορεί να μετατρέψει μια μικρή αδιαθεσία σε μια κατάσταση που να απειλήσει σοβαρά την υγεία κάποιου. «Είναι δύσκολο να αναρρώσει κανείς από το βήχα απλά παίρνοντας χάπια», δήλωσε ο Σονάμ Νόρμπου, στον οποίο χορηγείται αντιβιοτικός ορός σε τοπική κλινική. Ο ίδιος παντρεύτηκε μια κοπέλα της περιοχής και μετακόμισε εκεί από το Σιγκάτζε, τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του Θιβέτ.

Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία, ο πληθυσμός της Πουματσανγκτάγνκ αυξήθηκε από τους 883 κατοίκους το 2000 στους 1.031 πέρυσι. Το μέσο προσδόκιμο όριο ζωής, αν και πάλι χαμηλό, αυξήθηκε από τα 40 στα 49,5 χρόνια.

Χάρη στη στήριξη της κυβέρνησης, η κωμόπολη ήταν από τις πρώτες στο Θιβέτ όπου εξαλείφθηκε η φτώχεια. Το μέσο ετήσιο κατά κεφαλήν εισόδημα αυξήθηκε στα 10.110 γιουάν (περίπου 1.500 δολάρια) το 2016, υπερδιπλάσιο του αντίστοιχου ποσού το 2012 (4.000 γιουάν). «Χωρίς τη στήριξη της κυβέρνησης, δεν θα είχαμε τη ζωή που έχουμε σήμερα», δήλωσε η Νταγουά Μπούτρι, κτηνοτρόφος. Η ίδια κερδίζει 3.000 γιουάν το χρόνο, ενώ ο σύζυγός, που είναι αστυνομικός, περίπου 10.000 γιουάν το χρόνο. Μαζί με τα ετήσια επιδόματα των άνω των 10.000 γιουάν από την τοπική κυβέρνηση και τα 4.000 γιουάν επιπλέον που κερδίζουν από το παραδοσιακό θιβετιανό μάλλινο ύφασμα που υφαίνουν και πουλούν, το ετήσιο εισόδημα της οικογένειας είναι περίπου 30.000 γιουάν το χρόνο.

Οι ντόπιοι όπως η Νταγουά Μπούτρι ξέρουν ότι το μέλλον τους επιφυλάσσει καλύτερες ημέρες. Η κυβέρνηση έχει δημιουργήσει πολλές μονάδες για την επεξεργασία των γαλακτοκομικών προϊόντων και των προϊόντων από βοοειδή για να βοηθήσει τους κτηνοτρόφους να αυξήσουν το εισόδημά τους, ενώ στις οικογένειες με χαμηλό εισόδημα έχουν διατεθεί δωρεάν θερμοκήπια λαχανικών για να κερδίζουν περισσότερα χρήματα. Επιπλέον, όλοι οι χωρικοί θα μετακινηθούν από τα παλιά σπίτια που είναι χτισμένα από πέτρες και λάσπη σε καινούργια, ενισχυμένα με ατσάλι και μπετόν, όταν ζεσταθεί ο καιρός τον Μάιο. Ο 12χρονος Ντάμπα Ράτζε έχει ήδη το δικό του όραμα για το μέλλον της ιδιαίτερης του πατρίδας. Στη ζωγραφιά του, εμφανίζονται στο βάθος χιονοσκεπή βουνά, με τις αγελάδες να βόσκουν στους πράσινους λόφους, ενώ ακριβώς έξω από τα καινούργια σπίτια, ένας δρόμος με πολλές στροφές, στρωμένος όμως με άσφαλτο, τους οδηγεί σε μια νέα ζωή.  



 

ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΔΥΣΚΟΛΑ ΚΑΙ "ΦΥΛΛΟ ΔΕΝ ΚΙΝΕΙΤΑΙ"!

Δυστυχώς κάψαμε τις ...αντιστάσεις!

Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας


ΚΟΙΤΑΤΕ τώρα που συνηθίσαμε στα δύσκολα... Διότι, πώς να το εξηγήσουμε αλλιώς που ...δεν κουνιέται φύλλο κάθε που έρχονται και εφαρμόζονται, χωρίς δεύτερη κουβέντα, καινούργια, οδυνηρά μνημονιακά μέτρα. Απο τον Γενάρη του ´19 λένε, μόνο με την μείωση του αφορολόγητου, οι Έλληνες θα χάσουμε έναν ακόμα μισθό, ίσως οι συνταξιούχοι και δυο συντάξεις! Και αυτό το τραγικό για την οικιακή οικονομία γεγονός, θα έχει ακολουθήσει μια "ομοβροντία" νέων μειώσεων μισθών και συντάξεων, που δεν θα έχουν προηγούμενο σε σκληρότητα.

ΛΕΩ λοιπόν οτι, δυστυχώς, τα συνηθίσαμε όλα αυτά... Όχι μόνο εκάμφθησαν οι αντιστάσεις μας, αλλα μοιάζει να μας φαίνονται και φυσιολογικές οι όποιες αυξήσεις που προαναγγέλθηκαν, σε ΕΝΦΙΑ, αντικειμενικές αξίες ακινήτων και σίγουρα, σύντομα πάλι, στα κοινωνικά τιμολόγια. 

ΚΑΙ ενώ φαίνεται πλέον καθαρά, οτι ουδείς μπορεί να βάλει φρένο στην εθνική κατηφόρα, έρχονται να προστεθούν στην θλιβερή αυτή κατάσταση και οι έκδηλες και λογικές  ανησυχίες του κόσμου για  εξωτερικούς δικτάτορες που μας απειλούν με τα χειρότερα! 

ΚΑΙ ενώ οι ...παλικαριές μας περιορίζονται στο να κουνάμε το δάκτυλο προς τις ευρωνατοϊκές συμμαχίες για να μας προστατέψουν απο την πολεμοχαρή τακτική και τις απειλητικές διαθέσεις του Τούρκου σουλτάνου, εξακολουθούμε να ανεχόμαστε πολιτικούς που δυσκολεύονται να τα βρουν μεταξύ τους σε τέτοια υψίστης σημασίας εθνικά θέματα της εξωτερικής πολιτικής. Αυτό και μόνο το γεγονός, μας κάνει να μην είμαστε άμοιροι ευθυνών, ακόμα και εάν μετανιώσαμε πικρά για τις όποιες επιλογές μας την τελευταία φορά στην κάλπη. Ίσως επειδή πονάει πολύ αυτό να μην θέλουμε να το παραδεχτούμε... 

ΕΚΕΙΝΟ που δεν μπορει να γίνει κατανοητό όμως, είναι το γιατί, ενώ στα εσωτερικά μας θέματα τα πάντα κατευθύνονται απο τους Ευρωπαίους και τους Αμερικανούς δανειστές, (ούτε κλήσεις της τροχαίας δεν μπορούν να σβήσουν οι εγχώριοι πολιτικοί αν δεν τους επιτρέψουν...) έν´ τούτοις, στα εξωτερικά μας ζητήματα και δη στην φύλαξη των συνόρων μας που είναι και σύνορα της ευρωπαϊκής ενωσης, όλοι τους κοινώς κάνουν την πάπια!

ΛΕΝΕ πως το μεγάλο όπλο του Ερντογάν είναι τα 3,5 εκατομμύρια των άμοιρων προσφύγων που "φιλοξενεί" στις ακτές του. Γιατί να μην είναι όμως και το δικό μας; Ανοίγει τα συνορά του αυτός προς την Ελλάδα, να τα ανοίξουμε και μεις προς την Ευρώπη! Τότε να δούμε ποιούς και πόσο θα τους πιάσει ο πόνος! Αλλά είπαμε, διαθέτουμε πολιτισμό εμείς. Σεβόμαστε την ανθρώπινη δυστυχία και τους διεθνείς κανόνες. Απο αυτά διαθέτουμε. Πολιτικοί με εκτόπισμα μας λείπουν! 



"Το σπίτι μας"

Γράφει ο Δημήτρης Π. Οικονόμου


Έχει περάσει περισσότερο από μια εβδομάδα αποό το ιδρυτικό συνέδριο του Κινήματος Αλλαγής και μια ερώτηση μου πηγαινοέρχεται στο μυαλό όλες αυτές τις μέρες: τι κάναμε εν τέλει το προηγούμενο Σαββατοκύριακο; Ναι, περάσαμε καλά, είδαμε φίλους από την περιφέρεια, κάναμε ωραίες συζητήσεις... Ωραία όλα αυτά, αλλά δεν φτάνουν. Γι’ αυτό ακριβώς… κάναμε κι’ άλλα!

Συζητήσαμε, διαμορφώσαμε και ψηφίσαμε κείμενα που περιγράφουν τις αξίες, τις ιδέες, τα πολιτικά και οργανωτικά του νέου μας κόμματος.

Δεν κάναμε όμως μόνο αυτά.  Δεν φτιάξαμε απλώς ένα όμορφο κτίριο σε εξαιρετική τοποθεσία, με αρχιτεκτονικό ενδιαφέρον, μια ασφαλή κατασκευή εξοπλισμένη με τις πιο προηγμένες καινοτομίες της τεχνολογίας. Κάναμε κάτι ακόμα πολύ πιο σημαντικό. Αρχίσαμε να γεμίζουμε το όμορφο μας κτήριο με εμάς και τα πράγματά μας. Στο ιδρυτικό συνέδριο του Κινήματος Αλλαγής βάλαμε θεμέλια στο σπίτι μας!

Και σπίτι μας είναι οι άνθρωποι που ζουν ανάμεσα στους όμορφους τοίχους, οι άνθρωποι που μοιραζόμαστε τις αγωνίες μας, τους προβληματισμούς μας, τα όνειρα μας, ανθρώπους που τους αποκαλούμε «συντρόφους» όχι από κάποια τελετουργική αδράνεια αλλά από αίσθηση κοινής μοίρας και επόμενα συναισθήματα σεβασμού και αλληλεγγύης. Είτε ήταν στις αίθουσες του συνεδρίου το διήμερο είτε όχι.

Και τι μας ενώνει όλους εμάς;

Μας ενώνει η αντίθεση μας με τα κακώς κείμενα αλλά όχι μόνο. Κυρίως μας ενώνει η πεποίθηση ότι μπορούμε να αλλάξουμε τα πράγματα και να τα κάνουμε πολύ καλύτερα. Η προσήλωσή στο όραμα για μια καλύτερη πατρίδα για όλους μας και ένα καλύτερο μέλλον για καθένα από εμάς.

Μόνος μας αντίπαλος είναι όσοι προσπαθούν να μας πείσουν να βάλουμε χαμηλά τον πήχη. Είναι αυτοί που πιστεύουν ότι δεν πρέπει να προσδοκούμε κάτι καλύτερο, δεν είμαστε για κάτι καλύτερο. Στη πραγματικότητα κρύβουν τη δική τους αδυναμία και τις δικές τους δουλείες. Τη αδυναμία τους να σχεδιάσουν και να φέρουν μια καλύτερη μέρα στη πατρίδα μας και τις δουλείες των συμβιβασμών που έκαναν για να αποκτήσουν εφήμερη εξουσία. Είναι όσοι ποντάρουν στην Ελλάδα των χαμηλών προσδοκιών γιατί μόνο σε αυτήν μπορούν να έχουν ρόλο και λόγο.

Είμαστε αποφασισμένοι να αντιμετωπίσουμε  τις «λογιστικές» λογικές, τις χαμηλές προσδοκίες και την ιδιοτέλεια της μετριότητας. Υπάρχει μια Ελλάδα που ονειρευόμαστε, μια Ελλάδα που μπορούμε, θέλουμε και διεκδικούμε.

Η Ελλάδα που δίνει ευκαιρίες και όχι βάρη στα παιδιά της.
Η Ελλάδα που παράγει και εξάγει.
Η Ελλάδα που σέβεται τον ιδρώτα και τα δικαιώματα του εργαζόμενου, αγκαλιάζει την επιχειρηματικότητα, στέκεται δίπλα σε όσους παλεύουν, αναγνωρίζει την αξία όσων πετυχαίνουν, καλύπτει όσους αποτυγχάνουν.
Η Ελλάδα με ίσες ευκαιρίες και έντιμους κανόνες για όλους.
Η Ελλάδα με υπόσταση, φωνή, αυτοπεποίθηση και διακριτή θέση στη διεθνή κοινότητα.
Και πάνω απ’ όλα, η Ελλάδα ενωμένη για μεγάλα από μεγάλους και όχι διχασμένη για μικρά από μικρούς.

Αυτή η Ελλάδα είναι η θέα από το νέο σπίτι μας. Αυτό που  θεμελιώσαμε όσοι συναντηθήκαμε την προηγούμενη βδομάδα στο ιδρυτικό συνέδριο του Κινήματος Αλλαγής. Και είμαστε έτοιμοι να μοιραστούμε στέγη και θέα με άλλους, περισσότερους, ανήσυχους ανθρώπους που δεν φοβούνται να ονειρευτούν και θέλουν να παλέψουν για τα όνειρα τους.

Καλή μας αρχή!



Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>


 




Ειδήσεις για όλους | Θέματα | Τουριστικό Ρεπορτάζ | Ιατρικά Θέματα | Παρουσίαση Βιβλίων | Επικοινωνία