Η   Ε λ λ η ν ι κ ή   Φ ω ν ή   σ ε   5 5   γ λ ώ σ σ ε ς
   G r e e k   V o i c e   i n   5 5   l a n g u a g e s



Πάμε Σινεμά ; Οι ταινίες της εβδομάδας
 
ελληνική φωνή - κεντρική σελίδα  
επικοινωνία εκτύπωση
 
Εκδότης-Διευθυντής: ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΥΤΥΧΙΔΗΣ
Διευθύντρια Σύνταξης: ΤΟΝΙΑ ΜΑΝΙΑΤΕΑ
Ηλεκτρονική Ενημέρωση για την Ελλάδα και τον Κόσμο - News - Nachrichten
Θέατρο - Σινεμά    (click)   Μουσική    (click)  Αθλητισμός    (click)  Οικονομικά Θέματα    (click)
     




ΑΡΜΑΓΕΔΔΩΝ ΠΡΟ ΤΩΝ ΠΥΛΩΝ ΤΗΣ ΕΕ

- υπό την απειλή του Grexit -

Γράφει απο την Ξάνθη ο Γιώργος Δημητράκης





Κάθε λαός μηδέ του ελληνικού εξαιρουμένου, έχει την ιστορία και τα βιώματά του κι από αυτά κρίνονται οι πράξεις και οι επιλογές του. Σκοπός του παρόντος άρθρου δεν είναι να κατασκευάσει ένα άλλοθι για όλα όσα έχουν συμβεί μετά την Μεταπολίτευση και την πλήρη ένταξη της χώρας μας εις την Ευρωπαϊκή Ενωση. Σκοπός μας είναι να διερευνήσουμε και να εξηγήσουμε τους λόγους που συνέβησαν όσα συνέβησαν, για τα οποία, βεβαίως, κατηγορείται και διασύρεται τώρα ολόκληρος ο ελληνικός λαός. Να αποκαλύψουμε την αλήθεια αλλά και τους πραγματικούς υπεύθυνους, οι οποίοι όχι μόνον τολμούν να προσβάλλουν την τιμή και την αξιοπρέπεια των Ελλήνων, αλλά έχουν, μάλιστα, το θράσος να απειλούν με έξοδο της πατρίδας μας από την Ευρωζώνη (Grexit), προμηνύοντας Αρμαγεδδών για τον ελληνικό λαό.

Ο ελληνικός λαός δεν έχει ανάγκη ούτε από εθνικές εξάρσεις ούτε από πρόσκαιρους, υποβολιμαίους και κακόβουλους υποστηρικτές για να αποδείξει την ακεραιότητά του. Το πρόσφατο παρελθόν του, λίγο πριν από την ένταξή της χώρας μας εις την ΕΕ και την Ευρωζώνη, αποτελεί την αδιαμφισβήτητη απόδειξη αλλά και όπλο για την δικαίωση του.

Ως λαός με δύναμη την ιστορία του, οι Έλληνες αντιμετωπίσαμε όλες τις εθνικές περιπέτειες και κακουχίες πάντα με το κεφάλι ψηλά και με αρετές την τιμιότητα, την εργατικότητα, την αλληλεγγύη, την αξιοπρέπεια, την ταπεινότητα, την πίστη εις τις εθνικές μας καταβολές, αξίες και αρχές. Αρετές και γνωρίσματα που κρατούσαν τον λαό μας όρθιο, προσγειωμένο, αφοσιωμένο εις την αυτάρκεια του και εις την εθνική του συνείδηση και υπερηφάνεια. Η αυτάρκεια  ήταν η ασπίδα μας, η οποία προστάτευε τις ηθικές μας αρχές και αξίες. Είχαμε δημόσιο τομέα, δημόσιους φορείς, εθνική παιδεία, οργανισμούς, κυβερνήσεις, πολιτικούς να διαχειρίζονται τους πόρους του έθνους βάσει των δυνατοτήτων μας. Διαφθορά, διαπλοκή, σκάνδαλα, φοροδιαφυγή, εγκληματικότητα ήσαν άγνωστες έννοιες εις τον λαό μας.

Ωστόσο, αυτή η αυτάρκεια του λαού μας ερμηνεύονταν από τους πρωταγωνιστές των Βρυξελλών και κυρίως από την Γερμανία και την Γαλλία ως φτώχεια, όταν, αρχές της δεκαετίας του 1960, η τότε ελληνική κυβέρνηση υπέβαλλε την αίτηση ένταξης της χώρας μας εις την τότε ΕΟΚ. Ως γνωστόν όμως η αίτηση εκείνη έγινε υπό την προϋπόθεση προσαρμογών και μεταβατικών περιόδων, όπως και κατεγράφησαν εις τις τότε Συμφωνίες, οι οποίες έθεταν ήδη τότε ως προαπαιτούμενα για την πλήρη ένταξή μας εις τους ευρωπαϊκούς θεσμούς τις διαρθρωτικές αλλαγές και μεταρρυθμίσεις. Έννοιες, βέβαια, ύψιστης σημασίας από οικονομικής πλευράς, αλλά άγνωστες εις τις ελληνικές κυβερνήσεις και τον αυτάρκη λαό μας, ο οποίος είχε συνηθίσει να περιορίζεται εις τα ολίγα και να διαχειρίζεται με φειδώ όλα αυτά που ούτως ή άλλως προέρχονταν από τις δικές του δυνάμεις, τον δικό του μόχθο και εργατικότητα.

Η όλως απρόσμενη πλήρης ένταξη της χώρας μας εις την ΕΟΚ (ΕΕ) το 1981, χωρίς την προηγούμενη εκπλήρωση των προϋποθέσεων για διαρθρωτικές αλλαγές και μεταρρυθμίσεις, σήμαινε ήδη τότε την έναρξη της κρίσης  εις την Ελλάδα, η οποία, ως απόστημα, άρχισε να διογκώνεται και, όπως ήταν αναμενόμενο, «έσπασε» το 2008-2009. Διότι η ΕΕ, εν γνώσει των ολέθριων συνεπειών διοχέτευσης τεράστιων κεφαλαίων εις την χώρα μας, γνώριζε ήδη τότε το αποτέλεσμα και την κατάληξη της Ελλάδος. Όλα τα Όργανα της, τα οποία επί δεκαετίες είναι εγκατεστημένα εις την Αθήνα, αλλά και οι πρεσβείες των ευρωπαϊκών χωρών κατέγραφαν καθημερινώς τις αλλαγές των συμπεριφορών των ελληνικών κυβερνήσεων, πολιτικών και κομμάτων. Την τεράστια διόγκωση του στενού και ευρύτερου δημόσιου τομέα. Τις τεράστιες αυξήσεις σε μισθούς του δημοσίου και σε αμοιβές του ιδιωτικού τομέα –όλως δυσανάλογες τόσο με την παραγωγικότητα, η οποία άρχισε να υποχωρεί εις την χώρα μας, όσο και με τις αντίστοιχες των παραγωγικών χωρών-μελών της ΕΕ. Την τεράστια αύξηση εισαγωγής καταναλωτικών αγαθών δεκάδων δισεκατομμυρίων ευρώ ετησίως, με παράλληλη και επικίνδυνη για την χώρα μας υποχώρηση των εξαγωγών, η οποία αποτυπώνεται ακόμη και εις την αιφνίδια και πρωτόγνωρη εμφάνιση χιλιάδων χωματερών, για τις οποίες εισέπραττε η χώρα μας επί τρείς δεκαετίες ογκώδη πρόστιμα από τις Βρυξέλλες. Την δημιουργία χιλιάδων κρατικοδίαιτων επιχειρήσεων εις τον ιδιωτικό τομέα, ως αποτέλεσμα της διαπλοκής και της διαφθοράς, οι οποίες με τα αποκαλούμενα «θαλασσοδάνεια» είτε έκλειναν λόγο μετά είτε μετέφεραν τις εργασίες τους εις το εξωτερικό. Τις σκανδαλώδεις υπερκοστολογήσεις δημοσίων έργων και παραγγελιών, για τις οποίες ενέχονται διαπλεκόμενες επιχειρήσεις όχι μόνον εγχώριες, αλλά και χωρών της ΕΕ, κυρίως της Γερμανίας και Γαλλίας.

Οι εταιρείες των τελευταίων κατά κόρον, άλλωστε, χρησιμοποιούσαν μίζες για να διαφθείρουν το εγχώριο πολιτικό σύστημα, με επίσης υπέρμετρες κοστολογήσεις έργων και προϊόντων, ενεργώντας αναμφίβολα κατά παράβαση των διεθνών νόμων και κανόνων, καθώς και εν γνώσει των δικών τους κυβερνήσεων, που όχι μόνον τις διευκόλυναν, αλλά παράλληλα, μάλιστα, τις προστάτευαν, τις κάλυπταν, αρνούμενες, επί παραδείγματι, την έκδοση εις την χώρα μας των υπαιτίων της διαφθοράς και της εξαπάτησης του λαού μας. Γνωστός εις τους υπαίτιους της κατάρρευσης της χώρας μας είναι επίσης ο εντός μόλις μίας δεκαετίας δεκαπλασιασμός της εισαγωγής οχημάτων πάσης μορφής, καθώς και η υπέρογκη αύξηση της αξίας των ακινήτων ευθύς με την ένταξη μας εις την Ευρωζώνη.

Όλα αυτά τα φαινόμενα διαφθοράς, διαπλοκής, δωροδοκίας, φοροδιαφυγής έχουν άμεση σχέση με το χρήμα, το οποίο, ως γνωστόν, χρησιμοποιείται από τους κατέχοντες αυτό για να χρεοκοπήσουν, φέρ’ ειπείν, μία χώρα και, σε συνέχεια αυτού, να γίνουν απόλυτα και εσαεί κυρίαρχοι του εθνικού πλούτου της. Ο γνωστός σε όλους μας και περιέργως συμπαθής Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, πρόεδρος σήμερα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, παραδέχθηκε δημοσίως προ τεσσάρων ετών ότι γνώριζε πολλά χρόνια πριν τις επιπτώσεις αυτής της χρηματοδότησης της Ελλάδος, όπως και που κατέληγαν τα κεφάλαια αυτά και οι κοινοτικές επιχορηγήσεις για την ανάπτυξη, ωστόσο δεν έκανε τίποτε μέσω των Βρυξελλών για να το σταματήσει «εξαιτίας των αντιδράσεων δύο εταίρων»! Υπαινισσόταν προφανώς την Γερμανία και την Γαλλία, οι οποίες επί δεκαετίες κέρδιζαν τεράστια ποσά από την συμπεριφορά και την συνενοχή του εν τη γενέσει του τότε σάπιου πολιτικού συστήματος της Ελλάδος.

Με την ένταξη της χώρας μας εις την ΕΕ και την Ευρωζώνη ο ελληνικός λαός εμπιστεύτηκε την αξιοπρέπεια και το οικονομικό του μέλλον εις τους ευρωπαϊκούς θεσμούς. ‘Όμως με όλα αυτά τα οποία αποκαλύπτονται και βγαίνουν κάθε τόσο εις την δημοσιότητα, ο λαός μας αισθάνεται όχι μόνον προδομένος και εξαπατημένος, αλλά και απέχθεια προς όλους εκείνους οι οποίοι τον απειλούν. Διότι ο Αρμαγεδδών δεν φοβίζει εμάς τους ‘Ελληνες, πρέπει, ωστόσο, να φοβίζει εκείνους οι οποίοι δια της εγκληματικής δράσης τους θα φέρουν τον Αρμαγεδδών εις όλους τους λαούς της αμετάκλητα γερμανικής Ευρώπης.

 

Γεώργιος Εμ. Δημητράκης

 

Ο αρθρογράφος κρητικής (Μαριού Ν. Ρεθύμνης) και θρακικής καταγωγής γεννήθηκε και διαμένει  εις την Ξάνθη. Σπούδασε Πολιτικές-Οικονομικές Επιστήμες και Κοινωνιολογία εις την Βόννη και Ιστορία και Πολιτιστική κληρονομιά εις την Αθήνα. Διετέλεσε επί 5 χρόνια υπάλληλος της Ομοσπονδιακής Βουλής της Γερμανίας και επί 30-ετίας Διπλωματούχος Ξεναγός για όλη την Ελληνική Επικράτεια.  



 

"ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΙ", ΑΞΙΕΣ ΚΑΙ ... “ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟΙ”

Πορεία στην αθλιότητα!

Γράφει απο τη Λάρισα ο Δημοσιογράφος Χρ. Τσαντήλας


ΟΤΑΝ βλέπεις υπουργούς, των οποίων η δουλειά είναι να σώσουν την Ελλάδα και τους Έλληνες, να κάνουν παρέλαση στους δρόμους της Αθήνας μαζί με τους "διαφορετικούς" - αυτούς που από την αρχαιότητα  τους λέγαμε αλλιώς, - τί άλλο χρειάζεται για να πειστούμε ότι, εμείς οι ίδιοι φταίμε και κανένας άλλος για την στροφή που θέλουν να μας επιβάλλουν στην αθλιότητα και στην ανωμαλία, στην επικράτηση της ανικανότητας και της αναξιοπρέπειας, με την απώλεια των ηθικών και άλλων κοινωνικών και οικογενειακών αξιών; 

ΠΟΙΟΣ τους όρισε  μωρέ αυτούς τους περίεργους τύπους, ποιος τέλος πάντων τους παρείχε την εξουσιοδότηση να καθορίζουν την ζωή μας και να καταστρέφουν το μέλλον της νεολαίας μας; Εμείς οι ίδιοι  δεν τους επιλέξαμε; Και αφού τους επιλέξαμε, τότε  καλά να πάθουμε... 

ΔΕΝ είναι όμως μόνο αυτό. Αυτή η κυβέρνηση μοιάζει να έχει νοοτροπία αντιπολίτευσης. Και μάλιστα ασήμαντου σε δυναμική κόμματος που δεν θα πίστευε ποτέ οτι θα μπορούσε να γίνει κάποτε κυβέρνηση. Τούτα δω τα παλικάρια, κάνουν διάφορα πράγματα  και συμπεριφέρονται, όπως τότε, στα σπουδαστικά αμφιθέατρα, όταν δεν έφταναν το ποσοστό που απαιτεί ο εκλογικός νόμος για να μπουν στη Βουλή. Ιδεαλιστές, άθεοι, "επαναστάτες" για να κάνουν και μόνο την διαφορά. Με τους αναρχικούς, μαζί. Με τους μπαχαλάκηδες, μαζί. Με τους γκέι, μαζί. Με τους εξεγερμένους της γης μαζί. Με το κίνημα των κρατουμένων μαζί. Και με τους άλλους μαζί, τους φύλακες. Αρκεί να πράττουν το ...διαφορετικό! Νόμιζαν ότι θα είναι για πάντα έξω από τις παρελάσεις, πίσω από το πλήθος, να πετούν τομάτες, να βρίζουν επισήμους, να διαφωνούν με όλα. Να μπορούν να χαλούν πολιτικές συγκεντρώσεις. Να γιαουρτώνουν τους αντιπάλους τους. Να κάνουν τους ζόρικους στους ευρωπαίους και στο τέλος να νομοθετούν ότι τους επιτρέπουν οι δανειστές.  Δυστυχώς σ´αυτούς δώσαμε εμπιστοσύνη να διαχειριστούν το τεράστιο  πρόβλημα της Ελλάδας. Το υπαρξιακό μας πλέον πρόβλημα. Να διαχειριστούν τα δυσκολότερα χρόνια των Ελλήνων, σε ένα ευρωπαϊκό και διεθνές πολιτικό πεδίο, το οποίο υποδούλωσε την χώρα προσφέροντάς μας όπως τους επαίτες τις δόσεις των δανείων, για να επιβιώσουμε. Και μεις, προοδευτικοί γαρ συμβαδίζουμε χέρι χέρι με την διαφορετικότητα. Να δείξουμε την προοδευτικότητα σε ένα πολιτικοοικονομικό περιβάλλον, που μόνο πρόοδο δεν εξασφαλίζει.

ΔΕΝ υπάρχει νοήμων άνθρωπος που να μην πιστεύει ότι η διαφορετικότητα είναι μικρό μεν, αλλά ένα  κομμάτι αυτής της κοινωνίας. Μια κοινωνία που βάλλεται καθημερινά από ξενόφερτα διαφορετικά ήθη και έθιμα που στόχο έχουν την αλλοτρίωση των αξιών της ελληνικής ορθόδοξης οικογένειας. Και οτι θα πρέπει να προσεγγίζει κανείς το θέμα με μεγάλη λεπτότητα και προπάντων επιβεβλημένη, ιδιαίτερη προσοχή. Όχι όμως με την κυβέρνηση να ταυτίζεται με την διαφορετικότητα και να το δείχνει βροντερά, δίνοντας κραυγαλέα "αγκαλιά" δια του ίδιου του υπουργού οικονομίας κ. Τσακαλώτου και άλλων πρωτοκλασάτων στελεχών της κυβέρνησης. 

ΚΑΙ ενώ μπορεί το μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας να ...ξεροκαταπίνει ανερχόμενο την ιδιαιτερότητα, ακόμα και τις αποκρουστικές  πράξεις ορισμένων ανθρώπων, (μας έμεινε η ελεεινή εικόνα της φωτογράφισης των συζύγων των ηγετών) όταν αυτές συμβαίνουν στην κρεβατοκάμαρα τους, όμως στο δρόμο, δημοσίως, εκδηλώσεις σαν αυτή που έγινε στην Αθήνα από τους gay η ελληνική  κοινωνία δεν τις σηκώνει. Είναι τραγικό για τα μικρά παιδιά και αντιαισθητικό για τους μεγάλους, να αναγκάζονται να βλέπουν σε κοινή θέα στο δρόμο, σκηνές που υποδηλώνουν όχι απλά διαφορετικότητα αλλά απόλυτο ξεπεσμό. Και είναι εξίσου τραγικό να βλέπεις εκείνους που θα έπρεπε να σε προστατέψουν από τέτοιες καταστάσεις, να τις στηρίζουν συμμετέχοντας κιόλας σε αυτές. Τι μένει; Η απορία μας που έχει να κάνει με το… "τι άλλο θα δούμε ακόμα!".



Ποιά είναι και που βρίσκεται η ελπίδα

Γράφει ο Παντελής Οικονόμου, πρώην υπουργός


Ζώντας και εγώ το δημόσιο αίσθημα παγίδευσης και αδιεξόδου της εποχής μας, ήρθα να συμπεράνω ότι οι -κατά δήλωση του κυρίου Τσίπρα- «αυταπάτες» των κυβερνητικών εταίρων είναι, πράγματι, η βασική του πηγή. Ασφαλώς μετράει αρνητικά και η αδεξιότητα τους, μόνο που ήταν αναμενόμενη, λόγω απειρίας. Όπως αρνητικά μετράει και ο μη αριστερός προσανατολισμός της «πρώτη φορά Αριστεράς». Με ελαφρυντικό της τον καταναγκασμό από τους πιστωτές να φροντίζει, πριν απ’ όλα, να «πάρουν τα λεφτά τους πίσω». Αυτό που αποδεικνύει όμως η δραματική, περίπου ακατάσχετη, συρρίκνωση της επιρροής του ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι η γενικευμένη διάψευση προσδοκιών δεν συγχωρείται.

Και είναι φυσικό: ο πολίτης δεν τιμωρεί το όποιο κόμμα αυτοκτονεί. Το τιμωρεί επειδή σκότωσε την ελπίδα. Αυτήν που καλλιέργησε κατά την αντιπολιτευτική του περίοδο. Και αποδείχτηκε αβάσιμη, ανυπόστατη, τελικά χαμένη, μόλις κλήθηκε να κυβερνήσει. Είναι ανθρώπινο λοιπόν, ο συμπατριώτης ψάχνοντας το ουσιώδες αυτό αγαθό αλλού, να αποφασίζει να μεταναστεύσει (εκλογικά τουλάχιστον). Και να σκέπτεται το «που». Για να διαπιστώσει, δυστυχώς, ότι το πρώτο επίδοξο «κόμμα υποδοχής», η Νέα Δημοκρατία, βαρύνεται με το ίδιο ακριβώς πολιτικό έγκλημα: μας αποστέρησε την ελπίδα που είχε καλλιεργήσει ως αντιπολίτευση, αφού έλαβε την εντολή να κυβερνήσει. Δεν έχει περάσει δα και τόσος χρόνος ώστε να το ξεχνάμε!

Και έτσι, βλέπουμε, μέρα με τη μέρα, όλο και πιο καθαρά, ότι η απελπισία δεν γιατρεύεται ούτε με την πρωθυπουργική (οιονεί) αυτοκριτική για τις «αυταπάτες», ούτε με τους φιλιππικούς της αντιπολίτευσης με επωδό το αίτημα της να ξανακυβερνήσει. Θεραπεία θα μπορούσε να υπάρξει, σταδιακά, με τον προσδιορισμό και την υποστήριξη κάποιας, επί τέλους, ρεαλιστικής, κοινής λαϊκής επιδίωξης. Ενός σχεδίου για την προσέγγιση της. Και των θετικών συνεπειών στην καθημερινή μας ζωή, κατά την εφαρμογή αυτού του σχεδίου. Με την Πολιτική, με απλά λόγια, με το πι κεφαλαίο. Που η ανυπαρξία της είναι αδύνατον πια να κρυφτεί.

Έχω τη γνώμη ότι τέτοια πολιτική στις μέρες μας μπορεί να είναι η έξοδος από τα μνημόνια, χωρίς όμως να υποστούμε τις συνέπειες μιας άτακτης χρεοκοπίας. Αυτό είναι το θέμα μας και όχι ποιός από αυτούς που διαχειρίστηκαν την ψήφο μας και απέτυχαν θα κληθεί να… αποτύχει ξανά. Και, με τελεσίδικη την απόρριψη των, αποδεδειγμένα, ακατάλληλων να δούμε τι μπορούμε να κάνουμε. Αυτό βέβαια προϋποθέτει να κοιτάξουμε πέρα και πάνω από το υπάρχον κομματικό φάσμα. Ψάχνοντας για δυνάμεις άξιες να σηκώσουν στη πλάτη τους τις ευθύνες που θα τους ανατεθούν. Άβολο ίσως. Κοπιαστικό σίγουρα. Μόνο που αυτή είναι και εκεί βρίσκεται η διέξοδος και, επί τέλους, η ελπίδα!

 * Ο Παντελής Οικονόμου είναι ιδρυτής της ΕΚΚΙΝΗΣΗΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ
 



Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>


 




Ειδήσεις για όλους | Θέματα | Τουριστικό Ρεπορτάζ | Ιατρικά Θέματα | Παρουσίαση Βιβλίων | Επικοινωνία