Το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο γεννήθηκε το 1837, είναι δηλαδή σχεδόν συνομήλικο με το νεότερο ελληνικό Κράτος.

Με βασιλικό διάταγμα «περί εκπαιδεύσεως εις την αρχιτεκτονικήν» ιδρύεται τεχνικό Σχολείο, που αρχικά λειτουργεί μόνο Κυριακές και εορτές αργίες προσφέροντας μαθήματα σε όσους επιθυμούν να μορφωθούν ως αρχιτεχνίτες στην αρχιτεκτονική.

Σύντομα το Σχολείο αναβαθμίζεται, για να ανταποκριθεί στις γενικότερες ανάγκες της εγχώριας ανοικοδόμησης και βιομηχανίας.

Η διάρκεια των σπουδών επιμηκύνεται στα τρία χρόνια, το πρόγραμμα εμπλουτίζεται με νέα μαθήματα και η διοίκηση ασκείται από την «επί της εμψυχώσεως της Εθνικής Βιομηχανίας Επιτροπή».

Από το 1871 αρχίζει η μετεγκατάσταση του Σχολείου σε καινούρια κτίρια, επί της οδού Πατησίων. Ιστορικά κτίρια που πρώτος οραματίστηκε ο Νικόλαος Στουρνάρης, οδηγώντας και του συγγενείς και συντοπίτες του από το Μέτσοβο, Μιχαήλ Τοσίτσα, Ελένη Τοσίτσα και Γεώργιο Αβέρωφ, να ενστερνισθούν την ιδέα του και να ακολουθήσουν το παράδειγμά του.

Το 1887 με τη θεσμοθέτηση των τετραετούς φοίτησης σχολών «πολιτικών μηχανικών» και «μηχανουργών» (μετέπειτα μηχανολόγων) το Πολυτεχνικό Σχολείο ή Μετσόβιο Πολυτεχνείο, όπως γίνεται ευρύτερα γνωστό, «καταρτίζει άνδρες ανώτατης τεχνικής μόρφωσης για τη δημόσια υπηρεσία, τη βιομηχανία και την οικοδομή» εφάμιλλους «προς τους αποφοιτούντας εκ των μεγάλων τεχνικών της Ευρώπης σχολών» και με νόμο το 1914 το Ίδρυμα καθιερώνεται ως «Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο» (ΕΜΠ).

Η τελευταία ριζική μεταρρύθμιση στην οργάνωση και διοίκηση του Ιδρύματος πραγματοποιείται το 1917 με ειδικό νόμο. Το ΕΜΠ αποκτά πέντε Ανώτατες Σχολές: Πολιτικών Μηχανικών, Μηχανολόγων - Ηλεκτρολόγων, Αρχιτεκτόνων Μηχανικών, Χημικών Μηχανικών και Τοπογράφων Μηχανικών. Η μετάβαση από το 1917 στη σημερινή οργάνωση των σπουδών είναι αποτέλεσμα διαδοχικών προσαρμογών στις μεταβαλλόμενες ανάγκες της ελληνικής οικονομίας σε συνδυασμό με το εξελισσόμενο σε έκταση και σε βάθος περιεχόμενο των διαφόρων γνωστικών αντικειμένων. Οι πρώτες αυτές Σχολές συμπληρώνονται αργότερα από τη Σχολή Μεταλλειολόγων Μηχανικών και διαχωρίζεται η Σχολή Μηχανολόγων-Ηλεκτρολόγων στις Σχολές Μηχανολόγων-Μηχανικών και Ηλεκτρολόγων-Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών, και Ναυπηγών Μηχανολόγων Μηχανικών.

Κορυφαία στιγμή στη ιστορία του Ιδρύματος, αλλά και του φοιτητικού κινήματος αποτελεί η εξέγερση των νέων το Νοέμβρη του '73 και τα συγκλονιστικά γεγονότα που εκτυλίχθηκαν στα προαύλια και στις αίθουσες διδασκαλίας του Πολυτεχνείου. Ήταν μία ώριμη και μαζική πολιτική σύγκρουση με τη χούντα και τα στηρίγματά της. Πέρα από την ιστορική της διάσταση και το ρόλο της στην εδραίωση της Δημοκρατίας, η εξέγερση του Πολυτεχνείου ενέπνευσε και κινητοποίησε ολόκληρη την κοινωνία στη διεκδίκηση κοινών αιτημάτων και έφερε μια νέα ηθική στην κοινωνική και πολιτική ζωή του τόπου.

Και σήμερα, το Πολυτεχνείο τιμώντας την ιστορία και την παράδοσή του συνεχίζει να ζει και να πρωτοπορεί στους κοινωνικούς αγώνες για ουσιαστική Παιδεία, για το δικαίωμα των φοιτητών στο μέλλον και για τη Δημοκρατία.

Το ΕΜΠ είναι ένα από τα αρχαιότερα και καλύτερα Τεχνολογικά Ιδρύματα της Χώρας. Έχει εκπαιδεύσει γενιές φοιτητών στις Επιστήμες του Μηχανικού συμβάλλοντας ουσιαστικά τόσο στην ελληνική παραγωγική και αναπτυξιακή διαδικασία όσο και στην ολόπλευρη ανάπτυξη της ελληνικής κοινωνίας.
Βασική επιδίωξη είναι οι άρτιες και αναβαθμισμένες σπουδές, προσαρμοσμένες πάντοτε και συνεχώς ανανεούμενες στο πρίσμα των σύγχρονων εξελίξεων της επιστήμης και της τεχνολογίας.

Το ΕΜΠ ως πρώτο τεχνολογικό Ίδρυμα της χώρας, διασφαλίζει τη θέση του ως Διεθνώς Διακεκριμένου Δημόσιου Πανεπιστημίου, παρέχοντας υψηλής ποιότητας γνώσεις στους φοιτητές του και προσφέροντας υψηλής στάθμης ερευνητικά επιτεύγματα, για πάνω από 170 χρόνια, με γνώμονα την πρόοδο του κοινωνικού συνόλου.

Ο τίτλος σπουδών του ενιαίου 5-ετούς διπλώματος του ΕΜΠ αντιστοιχεί σε αυτόν του Ευρωπαϊκού Master και τυγχάνει διεθνούς αναγνώρισης και προβολής.

Το ΕΜΠ προσαρμόζει τα γνωστικά του αντικείμενα και τις ερευνητικές τους επιδιώξεις με στόχο την εκπαίδευση Μηχανικών, ικανών να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις της εποχής μας, τόσο στον Ελληνικό όσο και στο Διεθνή χώρο. Η εκπαιδευτική διαδικασία, μέσα σε ένα πλαίσιο κανόνων, επιδιώκει τη συμμετοχή των φοιτητών και την βαθμολόγηση της επίδοσής τους με έμφαση και στις εφαρμοσμένες μεθόδους διδασκαλίας (εργαστήρια, εργαστήρια προσωπικών υπολογιστών, σπουδαστήρια, εργασία πεδίου κ.ά), λαμβάνοντας υπόψη την αυτενέργεια και την ατομική επίδοση σε ομαδική εργασία.

Το Πολυτεχνείο σήμερα, με τις 9 Σχολές του, στηρίζεται κατά κύριο λόγο στο ανθρώπινο δυναμικό του και συγκεκριμένα στους 603 καθηγητές του, οι οποίοι σε στενή συνεργασία με όλο το επικουρικό προσωπικό, στην εκπαίδευση, την έρευνα και τη διοίκηση, εκπαιδεύει στα επαγγέλματα του Μηχανικού περί τους 13.000 προπτυχιακούς φοιτητές και 4.000 υποψήφιους διδάκτορες και μεταπτυχιακούς φοιτητές. Το ΕΜΠ προσφέρει 19 Διεπιστημονικά Προγράμματα Μεταπτυχιακών Σπουδών, και συμμετέχει σε άλλα 8 Δ.Π.Μ.Σ. που προσφέρουν άλλα ΑΕΙ της χώρας.
Με έμβλημα τον Προμηθέα - Πυρφόρο, μέτρο τον άνθρωπο και κύριες παραμέτρους την ποιότητα της ζωής και την προστασία των δημοκρατικών δικαιωμάτων και κατακτήσεων, το ΕΜΠ ολοκληρώνει την αποστολή του μέσα από την πραγμάτωση και του πολύτιμου κοινωνικού ρόλου των ιστορικών «Universitas».

Την 1η Σεπτεμβρίου 2010 ανέλαβαν καθήκοντα στο ΕΜΠ οι νέες Πρυτανικές Αρχές, με Πρύτανη τον Καθηγητή της Σχολής Μηχανολόγων Μηχανικών, κ. Σ. Σιμόπουλο και Αντιπρυτάνεις τον Καθηγητή της Σχολής Ηλεκτρολόγων Μηχανικών & Μηχανικών Υπολογιστών, κ. Ι. Αβαριτσιώτη (Οικονομικού Προγραμματισμού & Ανάπτυξης) και την Καθηγήτρια της Σχολής Χημικών Μηχανικών, κα Α. Μοροπούλου (Ακαδημαϊκών Υποθέσεων & Προσωπικού).

   

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

   
 
 
ΜΟΡΟΠΟΥΛΟΥ ΑΝΤΩΝΙΑ του ΙΩΑΝΝΟΥ (ΤΩΝΙΑ)
Αντιπρύτανης Ακαδημαϊκών Υποθέσεων και Προσωπικού Ε.Μ.Π.
Καθηγήτρια Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου



- Γεννήθηκε στις 28-12-1952 και μεγάλωσε στη Ρόδο.


ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΗ - ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΣΤΑΔΙΟΔΡΟΜΙΑ

- Αντιπρύτανης Ακαδημαϊκών Υποθέσεων και Προσωπικού Ε.Μ.Π. (2010-σήμερα)

- Διπλωματούχος Χημικός Μηχανικός του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου (1975)

- Διδάκτωρ της Σχολής Χημικών Μηχανικών του Ε.Μ.Π. (1984)

- Από το 1976 υπηρετεί στο Ε.Μ.Π. ως μέλος του Διδακτικού Επιστημονικού Προσωπικού του, εκλεγμένη στην Βαθμίδα του Καθηγητή από το 2003, ενεργό μέλος της Ακαδημαϊκής Κοινότητας. Έχει διατελέσει Βοηθός στην τότε Έδρα Ειδικής Χημικής Τεχνολογίας (Πολυμερών) του ΕΜΠ (1976-1978) και στην τότε Έδρα Φυσικοχημείας και Εφαρμοσμένης Ηλεκτροχημείας του ΕΜΠ (1978-1983), έχει κριθεί, μονιμοποιηθεί και διατελέσει Λέκτορας στον Τομέα Επιστήμης και Τεχνικής των Υλικών του Τμήματος Χημικών Μηχανικών του ΕΜΠ (1984-1987). Έχει εκλεγεί και διατελέσει Επίκουρος Καθηγήτρια (1987-1996), Αναπληρώτρια Καθηγήτρια (1996-2003) στον ίδιο Τομέα / Τμήμα του ΕΜΠ. Από το 2003 που ορκίστηκε (εξελέγει το 2002) είναι Καθηγήτρια στο γνωστικό αντικείμενο: «Φυσικοχημεία και Τεχνική της Φθοράς και Συντήρησης Δομικών Υλικών» στον Τομέα Επιστήμης και Τεχνικής των Υλικών της Σχολής Χημικών Μηχανικών του Ε.Μ.Π.

- Έχει προσκληθεί μετά από κρίση και εκλογή ως Επισκέπτρια Καθηγήτρια στα Πανεπιστήμια του Princeton (Πολυτεχνική Σχολή - Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών), της Βενετίας (Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο της Αρχιτεκτονικής) και ως Ομιλήτρια σε πολλά Πανεπιστήμια και διεθνή Fora.

- Διδάσκουσα (συνδιδασκαλία) (σήμερα) σε 3 προπτυχιακά μαθήματα της Σχολής Χημικών Μηχανικών του Ε.Μ.Π. και σε 9 μεταπτυχιακά μαθήματα του Δ.Π.Μ.Σ. "Προστασία Μνημείων" του Ε.Μ.Π.

- Έχει διδάξει Σεμιναριακούς Κύκλους Συνεχιζόμενης Εκπαίδευσης (8 ελληνικούς και 10 διεθνείς), εκ των οποίων οι 4 με δική της οργανωτική ευθύνη.

- Μέλος της Συγκλήτου του Ε.Μ.Π. (1976-1981)

- Μέλος Συγκλητικών Επιτροπών του Ε.Μ.Π. (1976-σήμερα)

- Μέλος της Γενικής Συνέλευσης (Γ.Σ.) της Σχολής Χημικών Μηχανικών του Ε.Μ.Π. και μέλος Επιτροπών της.

- Μέλος και Γραμματέας του Διοικητικού Συμβουλίου (Δ.Σ.) του Συλλόγου Ε.Δ.Π. / Ε.Μ.Π. και εκπρόσωπός του σε ελληνικά και ευρωπαϊκά Συμβούλια (1976-1980)

- Από το 1998 έως σήμερα ενεργεί στο πλαίσιο της Ειδικής Διατμηματικής Επιτροπής του Διατμηματικό Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών του Ε.Μ.Π. "Προστασία Μνημείων", ως Διευθύντρια Σπουδών της Β' Κατεύθυνσης "Υλικά και Επεμβάσεις Συντήρησης"

- Διευθύντρια του Τομέα Επιστήμης και Τεχνικής των Υλικών του Τμήματος Χημικών Μηχανικών του Ε.Μ.Π. (1999-2000)

- Μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου (Δ.Σ.) του Τμήματος Χημικών Μηχανικών (1999-2000)

- Πρόεδρος της Επιτροπής Γ' Κ.Π.Σ. της Σχολής Χημικών Μηχανικών του Ε.Μ.Π. (2003-2005)

- Πρόεδρος της Επιτροπής Μεταπτυχιακών Σπουδών της Σχολής Χημικών Μηχανικών του Ε.Μ.Π. (2003-2005) και μέλος της (1999-2002, 2009-σήμερα)

- Αναπληρώτρια Πρόεδρος της Συγκλητικής Επιτροπής Μεταπτυχιακών Σπουδών του Ε.Μ.Π. (2004-2006)

- Συντονίστρια της «Ερευνητικής Ομάδας Επιστήμης και Τεχνικής των Υλικών», η οποία έχει δημιουργήσει νέα μεθοδολογία αποτίμησης περιβαλλοντικών επιπτώσεων στα υλικά με έμφαση στη χρήση Μη Καταστροφικού Ελέγχου και στην διεπιστημονική συνεργασία για την αποτίμηση της εισφοράς των δομικών υλικών στην αντισεισμική προστασία. (1995-σήμερα)

- Συντονίστρια του θεσμοθετημένου «Εργαστηρίου Επιστήμης και Τεχνικής των Υλικών» (ΦΕΚ 1493/10.10.2003) της Σχολής Χημικών Μηχανικών του ΕΜΠ (2003-σήμερα)

- Διευθύνει το Διασχολικό Εργαστήριο του ΕΜΠ (συνεργαζόμενα Εργαστήρια των Σχολών Π.Μ., Χ.Μ. ΣΕΜΦΕ) για τον "Έλεγχο ποιότητας, ανθεκτικότητας και αξιοπιστίας κατασκευαστικών και δομικών υλικών και έργων υπό την επίδραση περιβαλλοντικών φορτίσεων" (2008-σήμερα) .

- Συντονίστρια της Επιστημονικής Επιτροπής για τη διοργάνωση του Συμποσίου «Το Ε.Μ.Π. στην πρωτοπορία της Έρευνας και Τεχνολογίας» στο πλαίσιο των εορτασμών των 170 χρόνων του ΕΜΠ και εκδήλωσης των 90 χρόνων της Σχολής Χημικών Μηχανικών (2007)

- Συντονίστρια Επιτροπής για την επιμέλεια Τόμου για τη 10ετή λειτουργία των Μεταπτυχιακών Σπουδών Ειδίκευσης στο ΕΜΠ (2008-2010)

- Είναι υπεύθυνη για την έκδοση 9 Τόμων Διδακτικών Σημειώσεων, 3 εκ των οποίων διατίθενται σε CD-ROM,

- Έχει συγγράψει 3 μονογραφίες και κεφάλαια σε 7 ελληνικά και ευρωπαϊκά βιβλία

- Έχει επιβλέψει και επιβλέπει 32 διδακτορικές διατριβές (έχουν ολοκληρωθεί 12 Διδακτορικές Διατριβές στην Ελλάδα και 5 στο εξωτερικό, ενώ βρίσκονται σε εξέλιξη 15 Υπ.Δρ.), 114 μεταπτυχιακές και 54 διπλωματικές εργασίες στο ΕΜΠ και σε Πανεπιστήμια του εξωτερικού.


ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ


- Έχει δημοσιεύσει 363 πρωτότυπες εργασίες, από τις οποίες 90 σε επιστημονικά περιοδικά με κριτές, 82 σε διεθνείς περιοδικές εκδόσεις αριθμημένων τόμων με κριτές, και 190 σε πρακτικά διεθνών, 60 δε, σε πρακτικά ελληνικών συνεδρίων με πλήρη ανάπτυξη, μετά από κρίση.

- Περισσότερες από 1000 αναφορές (Scopus) και επιπλέον των 100 αναφορών σε ειδικά συστήματα, όπως ΑΑΤΑ (Art and Archaeology Technical abstracts), BCIN (Bibliographic Database of the Conservation Information Network), ISTR (Index to Scientific and Technical Proceedings), COMPEDEX (Engineering Index)

- Πέραν των ανωτέρω, έχει μετάσχει σε περισσότερα από 200 Διεθνή Συνέδρια, στα 80 εκ των οποίων ως προσκεκλημένη ομιλήτρια.

- Έχει την Επιστημονική Ευθύνη σε 58 Εθνικά Προγράμματα, σε 4 Διεθνή Προγράμματα αποκλειστικής Εθνικής Συμμετοχής, σε 12 Προγράμματα ΕΕ στο Περιβάλλον, στα Υλικά και στον Τομέα της Προστασίας της Πολιτιστικής Κληρονομιάς (COMETT, ENVIRONMENT, LEONARDO DA VINCI, RAPHAEL, ADAPT, GROWTH, EUROMED) και σε 1 Αναπτυξιακό Πρόγραμμα Διεργαστηριακών - Διασχολικών Υποδομών.

- Έχει εκπονήσει περισσότερες από 150 έρευνες υλικών και επεμβάσεων συντήρησης σε σημαντικά μνημεία της Ελληνικής και της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς (Αγιά Σοφιά, Μεγάλη Ελλάδα, Βυζαντινά Μοναστήρια της Σερβίας, Λούξορ, Μεσαιωνική Πόλη της Ρόδου κ.ά.). (τεχνικές εκθέσεις και μελέτες έργων εφαρμογής σε σημαντικά κτίρια και μνημεία της ελληνικής και της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς, μελέτες διαχείρισης και προστασίας περιβάλλοντος και της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς σε συνεργασία με ΟΤΑ, κ.ά., και εφαρμογές της έρευνας στην περιοχή της επιστήμης και τεχνικής των υλικών σε συνεργασία με τη βιομηχανία και φορείς εφαρμογής, για έλεγχο ποιότητας, αποτίμηση, συντήρηση και βελτίωση υλικών, καθώς και για παραγωγή νέων υλικών).


ΔΙΕΘΝΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ


- Η δραστηριότητα της ως Επιστημονικού Συμβούλου και Εμπειρογνώμονα Επιτροπών Διεθνών Οργανισμών, όπως της Ε.Ε. (Διεύθυνση Έρευνας - Τεχνολογίας), ΟΟΣΑ (Πρόγραμμα Τοπικών Πρωτοβουλιών Ανάπτυξης και Απασχόλησης), OHE-UNEP (Προγράμματα Αειφόρου Ανάπτυξης και Αειφόρου Κατασκευής), UNESCO-INSULA (Προγράμματα Ανάπτυξης των Νησιών), UNESCO-ICOMOS (Επιστημονικές Επιτροπές), EIT (Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο Τεχνολογίας), CE-PACT (Επιστημονική Επιτροπή PACT του Συμβουλίου της Ευρώπης) κ.α. αναφέρεται σε διεθνείς πρωτοβουλίες για την καθιέρωση της στρατηγικής της Αειφόρου Ανάπτυξης.

- Μετέχει σε Επιστημονικές Επιτροπές έκδοσης Διεθνών Επιστημονικών Περιοδικών και κρίσης άρθρων τους, όπως: Thermochimica Acta, J. Cultural Heritage, J. American Ceramic Society, Construction and Building Materials, Building and Environment, J. Materials Science and Engineering, J. Architectural Heritage, Materials Characterization, J. Thermal Analysis and Calorimetry, Applied Clay Science, Infrared Physics and Technology, Applied Clay Science, Thermal Science, Microchimica Acta, Cement and Concrete Composites, Canadian J. of Civil Engineering, Indian J. of Engineering and Materials Science, καθώς και άλλες εκδόσεις της Elsevier, της Springer, της Wessex Institute of Technology, κ.α.

- Έχει διακριθεί διεθνώς για την δράση της από Ελληνικές και Διεθνείς Ενώσεις και Ακαδημίες όπως οι Materials Research Society, Professional Women's Advisory Board, Who's Who, New York Academy of Sciences, American Association for the Advancement of Science, Academia NDT International, του Ελληνικού Τμήματος του ICOMOS - International Council on Monuments and Sites, της Ελληνικής Εταιρείας για την Προστασία του Περιβάλλοντος και της Πολιτιστικής Κληρονομιάς, του Ελληνικού Τμήματος του Διεθνούς Ινστιτούτου Συντήρησης Ιστορικών και Καλλιτεχνικών Έργων - IIC, της Ελληνικής Εταιρείας Θερμικής Ανάλυσης - ΕΕΘΑ, Της Ελληνικής Κεραμικής Εταιρείας, της Ελληνικής Εταιρείας Μη Καταστροφικών Ελέγχων - ΕΛΕΜΚΕ, της Ελληνικής Αρχαιομετρικής Εταιρείας - ΕΑΕ, της Ένωσης Ελλήνων Επιστημόνων για την Προτυποποίηση και την Τυποποίηση - ΕΝΕΠΡΟΤ, κ.α.

- Μέλος ή και Πρόεδρος Οργανωτικών Επιτροπών 40 Ελληνικών και Διεθνών Επιστημονικών Συνεδρίων και Ημερίδων, καθώς και υπεύθυνη έκδοσης πρακτικών τους.

- Μετέχει σε περισσότερες από 35 Διεθνείς Επιστημονικές Επιτροπές Επιστημονικών Συνεδρίων.

- Συνεργάζεται με Πανεπιστημιακά Ιδρύματα, Ερευνητικά Κέντρα και Ινστιτούτα στην Ελλάδα και διεθνώς.

- Συνεργασίες με Ειδικά Πρωτόκολλα Διαπανεπιστημιακής Συνεργασίας με (i) το Πανεπιστήμιο της Βενετίας, το Τμήμα Περιβαλλοντικών Επιστημών, (ii) το Πανεπιστήμιο του Princeton, το Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών και Μελέτης Εφαρμογών, (iii) το Πανεπιστήμιο Bogazici της Κωνσταντινούπολης, το Αστεροσκοπείο Kandilli και Ινστιτούτο Έρευνας Σεισμών

- Είναι κριτής σε ανταγωνιστικά προγράμματα του Υπουργείου Πολιτισμού της Ιταλίας ως Ευρωπαϊκός Εμπειρογνώμων, σε ερευνητικά και εκπαιδευτικά προγράμματα Ενέργειας, Περιβάλλοντος, Αειφόρου Ανάπτυξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και σε προγράμματα της ΓΓΕΤ και του Ιδρύματος Προώθησης της Έρευνας της Κύπρου.

- Μέλος της Στρατηγικής Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων της ΕΕ, Δ/νση ΧΙΙ - Έρευνας και Τεχνολογίας", για την "Ενέργεια, το Περιβάλλον και την Αειφόρο Ανάπτυξη" (Η Πόλη του Αύριο και η Πολιτιστική Κληρονομιά) (1998-2003)

- Μέλος της Στρατηγικής Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων της ΕΕ της Δ/νσης ΧΙΙ για το πρόγραμμα "Eurocare 2000" Umbrella Project που ανήκει στο ευρωπαϊκό δίκτυο EUREKA (2001-σήμερα)

- Εκπρόσωπος των Μελών Κρατών της ΕΕ στην οριζόντια διαμόρφωση της Προγραμματικής Επιτροπής του 6ου Προγράμματος Πλαισίου για «Επιστημονική υποστήριξη στη λήψη αποφάσεων»- Ειδικό Πρόγραμμα «Ενσωματώνοντας και Ισχυροποιώντας την Ευρωπαϊκή Ερευνητική Περιοχή» (2002-2004)

- Μέλος της Ευρωπαϊκής Πλατφόρμας για την Έρευνα και Τεχνολογία στην Κατασκευή (ECTP) και Πρόεδρος της Επιτροπής για τα Υλικά - Επιστημονική Περιοχή Πολιτιστικής Κληρονομιάς (FACH) (2004-σήμερα)

- Πρόεδρος της ομόλογης Ελληνικής Πλατφόρμας για την Έρευνα και Τεχνολογία στην Κατασκευή (ΕΠΕΤΚ) (2004-σήμερα)


ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ


- Μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής της κατάληψης του Πολυτεχνείου και πρώτη εκφωνήτρια στον Πομπό (1973)

- Μέλος Μόνιμων Επιτροπών του Τεχνικού Επιμελητηρίου της Ελλάδος (ΤΕΕ) (1976-σήμερα)

- Εκλεγμένο μέλος της Αντιπροσωπείας ΤΕΕ (1981-1983, 1997-2000, 2000-2003, 2003-2006, 2006-σήμερα)

- Μέλος της Διοικούσας Επιτροπής του ΤΕΕ (2001-2007) και Γενική Γραμματέας του ΤΕΕ (2001-2004). Υπεύθυνη για θέματα Παιδείας, Έρευνας - Τεχνολογίας, Περιβάλλοντος και Αειφόρου Ανάπτυξης, Πολιτισμού και Πολιτιστικής Κληρονομιάς, Απασχόλησης και Επιχειρηματικότητας, Κατασκευής.

- Σύμβουλος ΟΤΑ σε θέματα περιβάλλοντος και ανάπτυξης (1981-σήμερα)

- Ειδικός Σύμβουλος των Υπουργείων Προεδρίας, ΥΠ.ΠΟ και Εξωτερικών (1982-1986)

- Σύμβουλος στην επεξεργασία και θεσμοποίηση Προγραμματικών Συμβάσεων Δήμων (Ρόδου, Κέρκυρας, Ρεθύμνου, Καλιθέας Ρόδου) για την ανάπτυξη ιστορικών πόλεων (1984)

- Εκλεγμένη Δημοτική Σύμβουλος στο Δήμο Αθηναίων (1986-1990) (Υπεύθυνη για το περιβάλλον)

- Αντιπρόεδρος του ΙΕΚΕΜ-ΤΕΕ, Ινστιτούτου Εκπαίδευσης, Κατάρτισης και Επιμόρφωσης των Μελών του ΤΕΕ (1997-2003)

- Μέλος της Επιτροπής Τεχνικών Εμπειρογνωμόνων του Υπουργείου Εξωτερικών για τον Ελληνοτουρκικό Διάλογο στα θέματα Μόρφωσης και Πολιτισμού (1999-2002)

- Ιδρυτικό μέλος και Εκλεγμένο μέλος της Διοικούσας Επιτροπής της Ελληνικής Ένωσης Εργαστηρίων (HellasLab) (1999-2003)

- Τακτικό μέλος της Εφορείας των Γενικών Αρχείων του Κράτους - Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων - Πρόεδρος της Επιτροπής Τεχνικών Θεμάτων και Υποδομών (1999-2004)

- Μέλος Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου του Υπουργείου Πολιτισμού (2002-2005)

- Μέλος του Συμβουλίου Ανώτατης Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης (ΣΑΠΕ) (2005-σήμερα)

- Μέλος Ομάδας Εργασίας του Ευρωπαϊκού Κέντρου Πρόληψης και Πρόγνωσης Σεισμών (ΕΚΠΠΣ) (2007-2009)