ελληνική φωνή - κεντρική σελίδα  
επικοινωνία εκτύπωση
 
Εκδότης-Διευθυντής: ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΥΤΥΧΙΔΗΣ
Διευθύντρια Σύνταξης: ΑΡΤΕΜΙΣ ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΥ
Ηλεκτρονική Ενημέρωση για την Ελλάδα και τον Κόσμο - News - Nachrichten
     
AΘΛΗΤΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ
Eθνική Ελλάδας, γειά σου

Εβίνα Σταμάτη : «Οσο πιο ψηλά μπορούμε να φτάσουμε, το... αντέχουμε!»

Αθήνα - 22 Νοεμβρίου 2017

Το πρώτο «παράθυρο»... άνοιξε με ιδανικό τρόπο! Η Εθνική γυναικών, μετά την «απόδραση» από την Αλμάδα, με το «διπλό» απέναντι στην Πορτογαλία (11/11), έκανε το χρέος της και στην Κοζάνη (15/11), απέναντι στη Μεγάλη Βρετανία. Κέρδισε (έστω και «καρδιοχτυπώντας» στο φινάλε), πέτυχε το 2/2, για τον 4ο όμιλο για τα προκριματικά του Ευρωμπάσκετ 2019 και δίνει, πλέον, ραντεβού, στοχεύοντας ακριβώς στο ίδιο, να διατηρήσει το αήττητο της, για τις μάχες της διαδικασίας το Φεβρουάριο, απέναντι σε Ισραήλ (10/2) και Πορτογαλία (14/2), εκτός και εντός έδρας, αντίστοιχα. 

Αποστολή που προσδοκά να φέρει εις πέρας με επιτυχία, διότι «Η ομάδα αυτή έχει μάθει να αγωνίζεται από την αρχή μέχρι το τέλος! Αυτό είναι το χαρακτηριστικό μας. Μπασκετικά, η άμυνα είναι το σημείο αναφοράς μας. Για να παίξεις άμυνα πρέπει να έχεις πάθος, μαχητικότητα, θέληση, να βγάζεις ενέργεια. Ολα αυτά τα στοιχεία, που ίσως είναι εξωγηπεδικά, αλλά τα προσαρμόζεις μέσα στο γήπεδο, τα έχει αυτή η ομάδα», όπως τόνισε στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων (ΑΠΕ-ΜΠΕ), ελάχιστα μετά την επιτυχία απέναντι στις Βρετανίδες, η Εβίνα Σταμάτη. Πρόσθεσε η 33χρονη διεθνής σούτινγκ γκαρντ επισημαίνοντας εμφατικά: «Εχουμε δείξει και στο παρελθόν πως μπορούμε να φτάσουμε ψηλά! Κοιτάμε κάθε παιχνίδι ξεχωριστά, δίνουμε το 100% των δυνάμεών μας για την Εθνική! Οσο πιο ψηλά μπορούμε να φτάσουμε, το... αντέχουμε να πάμε!».

Για τους μη γνωρίζοντες, όσους δεν έχουν εικόνα από το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα ή δεν έτυχε να παρακολουθήσουν (δια ζώσης ή μέσω τηλεοπτικού δέκτη), τις δύο τελευταίες αναμετρήσεις, η Σταμάτη έκανε τις απαραίτητες... συστάσεις. «Είμαστε ομάδα με πάθος, μαχητικότητα, τραβάει η μία την άλλη στο παιχνίδι. Δείχνουμε συνοχή στα δύσκολα, όπως το κάναμε με τη Μεγάλη Βρετανία, απέναντι στην οποία δεν ήμασταν γενικά καλές και είχαμε πολλά κενά διαστήματα. Μπορεί να μην είμαστε στην καλύτερη δυνατή κατάσταση, όπως ήμασταν το καλοκαίρι και είναι φυσιολογικό αυτό στην περίοδο που διανύουμε, αλλά κρατάμε τη συνοχή μας, έτσι όπως τη δείξαμε κόντρα στη Μεγάλη Βρετανία».


Ο εκπληκτικός κόσμος και το δίλημμα
-------------------------------------------------

Το απόλυτο σε νίκες, στην αρχή των προκριματικών για το Ευρωμπάσκετ 2019, παραδέχτηκε η Εβίνα Σταμάτη πως «Μας δίνει μεγάλο ψυχολογικό πλεονέκτημα για τους απαιτητικούς αγώνες που ακολουθούν, στην προσπάθεια που θα χρειαστεί να καταβάλλουμε για να εξασφαλίσουμε την παρουσία μας στην τελική φάση της διοργάνωσης». Συνέχισε εστιάζοντας στον... 6ο παίκτης της Εθνικής. Ποιος είναι αυτός; «Ο κόσμος που μας στηρίζει σε κάθε γήπεδο και το έχω ζήσει όσο έχω παίξει με την Εθνική. Οπου και αν έχουμε βρεθεί, εντός Ελλάδας, τα γήπεδα ήταν γεμάτα. Στην επαρχία, ειδικά, διοργανώνονται πάντα τα παιχνίδια με επιτυχία. Ετσι ήταν και ο κόσμος της Κοζάνης, εκπληκτικός! Επαιξε μεγάλο ρόλο, για να πάρουμε τη νίκη από τη Μεγάλη Βρετανία, το ότι παίζαμε στο... σπίτι μας και είχαμε το γήπεδο γεμάτο. Παίξαμε στο ματς και για τον κόσμο της Κοζάνης που μας στήριξε τόσο!».

Εικόνες με γεμάτα γήπεδα στο ελληνικό γυναικείο μπάσκετ μπορεί, γενικά, να μην υπάρχουν, αλλά «Είμαστε μαθημένες έτσι. Το ιδανικό για μας θα ήταν, φυσικά, να είχαμε γεμάτα γήπεδα συνέχεια, τόσο όταν παίζουμε με τις ομάδες μας, όσο και με τις Εθνικές. Το γυναικείο μπάσκετ δεν έχει την προβολή που θα του άξιζε, όσοι είναι κοντά, όμως, νομίζω πως είναι αυτοί που πρέπει», τα λόγια της Σταμάτη. 

Σε σχόλιο, δε, που ζητήθηκε από τη διεθνή σούτινγκ γκαρντ για τη διαμάχη ανάμεσα σε ΦΙΜΠΑ και Ευρωλίγκα και το δίλημμα που μπαίνει σε παίκτες και το τι να επιλέξουν, τις υποχρεώσεις με τις ομάδες τους ή αυτές με τις Εθνικές ομάδες, αποκρίθηκε λέγοντας: «Θέμα φλέγον... Δεν είμαι αρμόδια για να κρίνω, ούτε να πω αν είναι δίκαιο ή όχι για τους παίκτες το ότι μπαίνουν στη μέση και πρέπει να επιλέξουν. Σίγουρα είναι δύσκολο! Αγωνιστικά, καταλαβαίνουμε πόσο επίπονο είναι για τους παίκτες, εντός της χρονιάς, να αφήσουν τις ομάδες τους για να βρίσκονται με τις Εθνικές και να επιστρέψουν, στην πορεία, στις ομάδες τους και να προσαρμοστούν ξανά στα δεδομένα τους. Είναι δύσκολο, σωματικά και πνευματικά, αλλά, εντάξει, όταν είσαι επαγγελματίας πρέπει να προσαρμόζεσαι στους εκάστοτε κανονισμούς».

 

ΑΘΗΝΑ/ΑΠΕ-ΜΠΕ/Ρούλα Αβραμίδου




Οι «αστέρες» της φοροδιαφυγής

ΑΠΕ-ΜΠΕ/Γιώργος Διακογιάννης - 15 Νοεμβρίου 2017

Οι πρόσφατες αποκαλύψεις σχετικά με υποθέσεις φοροδιαφυγής ανά την υφήλιο, απασχολούν έντονα την παγκόσμια κοινή γνώμη. Για ακόμη μία φορά, έρχονται στο «φως της δημοσιότητας» φυσικά πρόσωπα, εταιρείες-κολοσσοί, αρχηγοί κρατών, πολιτικοί, αθλητές και παράγοντες της διεθνούς οικονομικής ζωής, που με νόμιμους πλην όμως μη ηθικούς τρόπους, κατάφεραν να αποφύγουν την καταβολή φόρων. 

    Τα «Paradise Papers», που δημοσιεύτηκαν από τη διεθνή κοινοπραξία ερευνητικών δημοσιογράφων (CIGI), αποκαλύπτουν, πώς πρόσωπα «υπεράνω υποψίας» απέκρυψαν εισοδήματα με σύννομους τρόπους, με αποτέλεσμα να εξασφαλίσουν όσο τον δυνατόν μικρότερη φορολογία.
    
    Από τον χώρο του αθλητισμού, αίσθηση έχουν προκαλέσει οι περιπτώσεις του Λιούϊς Χάμιλτον -με τον Βρετανό «πιλότο» και τετράκις παγκόσμιο πρωταθλητή της Φόρμουλα Ενα, να αποκτά πολυτελές τζετ αξίας 27 εκατ. δολαρίων και να αποφεύγει φόρο ύψους σχεδόν 4 εκατομμυρίων ευρώ- και της αμερικανικής εταιρείας NIKE, διοικούντες την οποία, χρησιμοποίησαν μεθόδους που της επέτρεψαν, να αποσπάσει ένα μεγάλο μέρος κερδών από την Ευρώπη, μέσω εταιρείας που εδρεύει στις Βερμούδες και λειτουργεί χωρίς εργαζόμενους...! 
    
    Ακόμη, στην «δίνη» των αποκαλύψεων βρίσκεται και ένας από τους κορυφαίους συλλόγους του Βελγίου. Χορηγός της Αντερλεχτ είναι η εταιρεία διαδικτυακών τυχερών παιχνιδιών και στοιχημάτων Betway. Σύμφωνα με όσα αποκαλύπτονται στα «Paradise Papers», η εν λόγω εταιρεία τυχερών παιχνιδιών φαίνεται πως χρηματοδοτείται μέσω «φορολογικών παραδείσων». Ο βελγικός Τύπος αναφέρει πως συνδέεται με πολλές απαγορευμένες ιστοσελίδες παιχνιδιών στο Βέλγιο, καθώς και εμμέσως με τη μαφία.

    Με αφορμή την υπόθεση των «Paradise Papers», το Αθηναϊκό Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων (ΑΠΕ ΜΠΕ), παρουσιάζει ορισμένες χαρακτηριστικές περιπτώσεις αθλητών, που κατηγορήθηκαν στο παρελθόν για φοροδιαφυγή...

ΤΟΜ ΜΠΟΥΝΕΝ (Ποδηλασία)
Ο Βέλγος ποδηλάτης κατηγορείται από τις βελγικές φορολογικές αρχές, ότι δεν έχει πληρώσει αρκετό φόρο επί των εισοδημάτων του για τη δεκαετία του 2000. Πρόκειται για τη φορολογική κατοικία του Μπούνεν, ο οποίος διαμένει εδώ και πολλά χρόνια στο Μονακό.
 
ΓΙΑΝΙΚ ΝΟΑ (Τένις)
Μακρά και όχι ...αγάπης, είναι η σχέση που έχει ο Γιανίκ Νοά με τις φορολογικές αρχές της πατρίδας του. Το 1996 ο Γάλλος παλαίμαχος κλήθηκα και κατέβαλε φόρους ύψους ενός εκατομμυρίου ευρώ. Κατηγορήθηκε ότι δήλωσε ως μόνιμη κατοικία το σπίτι του στην Ελβετία, ενώ παράλληλα έζησε το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου του στη Γαλλία. Είκοσι χρόνια αργότερα, ο φάκελος παραμένει ανοικτός, καθώς ο Νοά εξακολουθεί να αμφισβητεί αυτήν την κύρωση.

ΝΤΙΕΓΚΟ ΜΑΡΑΝΤΟΝΑ
Ο Ντιέγκο Μαραντόνα είχε εκκρεμότητες με τις ιταλικές φορολογικές αρχές, ύψους 39 εκατομμυρίων ευρώ. Όταν στα τέλη της δεκαετίας του 1990, «μεσουρανούσε» στην Νάπολι και στην διεθνή σκηνή, ο Αργεντινός αστέρας, είχε «ξεχάσει» να πληρώσει τους φόρους του. Τα χρόνια πέρασαν, οι τόκοι υπερημερίας συσσωρεύθηκαν και οι φορολογικές αρχές χρησιμοποιούν διάφορες μεθόδους για την είσπραξη των οφειλομένων.
 
ΑΡΑΝΤΣΑ ΣΑΝΤΣΕΣ (Τένις)
H Ισπανίδα πρώην τενίστρια, καταδικάστηκε να καταβάλει καθυστέρηση φόρου 3,5 εκατομμυρίων ευρώ το 2009. Η Σάντσες είχε υποβάλει ψευδή φορολογική δήλωση, ισχυριζόμενη ότι ζει στην Ανδόρα, ενώ η μόνιμη κατοικία της, ήταν στην Ισπανία.

ΒΑΛΕΝΤΙΝΟ ΡΟΣΙ (Μοτοσικλέτα)
Το 2008, ο «γιατρός» βρίσκεται σε πολύ καλή οικονομική κατάσταση. Οι ιταλικές φορολογικές αρχές απαιτούν 35 εκατομμύρια ευρώ. Ο λόγος; Ο Ιταλός πρωταθλητής μοτοσικλέτας, ισχυρίσθηκε πως ζούσε στην Αγγλία από το 2000, όμως οι αρχές της χώρας, κατάφεραν να αποδείξουν ότι η δήλωση του ήταν ψευδής.

ΦΑΜΠΙΟ ΚΑΝΑΒΑΡΟ (Ποδόσφαιρο)
Το 2014, ο Ιταλός αμυντικός και νυν προπονητής, θεωρήθηκε ύποπτος επειδή είχε χρησιμοποιήσει για προσωπικούς σκοπούς τον εξοπλισμό της εταιρείας ενοικίασης σκαφών που διαχειρίζεται με τη σύζυγό του. Το ζεύγος είχε εξοικονομήσει περισσότερα από ένα εκατομμύριο ευρώ μεταξύ του 2005 και του 2010. Τον Φεβρουάριο του 2015, ο ιταλικός Τύπος ανακοίνωσε ότι ο πρώην παίκτης καταδικάστηκε σε δέκα μήνες φυλάκισης.

ΜΠΟΡΙΣ ΜΠΕΚΕΡ (Τένις)
Το 2002, οι φορολογικοί επιθεωρητές εκτίμησαν ότι ο Γερμανός πρώην τενίστας, δήλωσε ψευδώς ως τόπο κατοικίας του το Μονακό (όπου θα είχε απαλλαγεί από τον φόρο) ενώ ζούσε στο Μόναχο. Ο «Μπουμ μπουμ» παραδέχτηκε το αδίκημα και καταδικάστηκε σε 2,5 χρόνια φυλάκιση, η οποία «διεγράφη» με την καταωολή προστίμου 6,5 εκατομμυρίων ευρώ.

ΛΟΥΙΣ ΦΙΓΚΟ (Ποδόσφαιρο)
Το 2012, ο Πορτογάλος πρώην αστέρας του διεθνούς ποδοσφαίρου, καταδικάστηκε να πληρώσει περισσότερα από 2 εκατομμύρια ευρώ. Ένα ποσό που αντιστοιχεί σε φόρους που σχετίζονται με το εισόδημά του για δικαιώματα εικόνας που ο Figo δεν είχε καταβάλει μεταξύ του 1997 και του 1999.

ΚΡΙΣΤΙΑΝΟ ΡΟΝΑΛΝΤΟ (Ποδόσφαιρο)
Τον Ιούλιο του 2017, ο CR7 κατηγορήθηκε για φοροδιαφυγή. Ο Πορτογάλος κατηγορήθηκε ότι χρησιμοποίησε μία σειρά επιχειρήσεων που εδρεύουν στο εξωτερικό για να αποφύγει να πληρώσει τους φόρους του στην Ισπανία, για τα δικαιώματά εικόνας. Συνολικά, η απάτη ανήλθε σε 14,7 εκατ. ευρώ.

ΧΟΑΝ ΜΑΡΤΙΝ ΝΤΕΛ ΠΟΤΡΟ (Τένις)
Ο Αργεντινός πρωταθλητής, έχει μεταφέρει παράνομα τα εισοδήματά του από την πατρίδα του, προκειμένου να μειώσει την φορολογική επιβάρυνσή του. Από τον Αύγουστο του 2014, του έχει ασκηθεί δίωξη από τις αρχές της Αργεντινής, όμως η υπόθεση δεν έχει τελεσιδικήσει.

ΛΙΝΤΣΕΪ ΒΟΝ (Αλπικό σκι)
Το 2012, η Αμερικανίδα πρωταθλήτρια, κλήθηκε να καταβάλει στις φορολογικές αρχές 1,7 εκατομμύρια δολάρια, ποσό που αφορούσε σε καθυστερημένες οφειλές.

ΜΑΝΙ ΠΑΚΙΑΟ (Πυγμαχία)
Ο κορθφαίος πυγμάχος από τις Φιλιππίνες, έχει ...συχνές επαφές με τις φορολογικές αρχές της χώρας. Το 2012 κατηγορήθηκε πως δεν δήλωσε όλο το εισόδημά του, ενώ έναν χρόνο αργότερα, οι φορολογικές αρχές των ΗΠΑ του ζήτησαν να λογοδοτήσει, δεδομένου πως δεν είχε πληρώσει κάποιους φόρους που σχετίζονται με δύο από τους αγώνες του στην χώρα. Υπόθεση που αφορούσε συνολικά σε 50 εκατομμύρια δολάρια.

ΛΙΟΝΕΛ ΜΕΣΙ (Ποδόσφαιρο)
Τον Ιούλιο του 2017, δικαστήριο της Μαδρίτης, ανακοίνωσε ότι «αντήλλαξε» την ποινή φυλάκισης 21 μηνών που είχε επιβληθεί τον περασμένο Ιούλιο στον Αργεντινό άσο της Μπαρτσελόνα, για φοροδιαφυγή, με πρόστιμο 250.000 ευρώ. Ο σταρ της Μπαρτσελόνα και ο πατέρας του κρίθηκαν το 2016, ένοχοι από δικαστήριο της Καταλωνίας για απόκρυψη ποσού 4,1 εκατομμυρίων ευρώ, το οποίο προερχόταν από τα δικαιώματα εκμετάλλευσης της εικόνας του 30χρονου μεσοεπιθετικού.




ΣΤΗΜΕΝΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ: Η Γάγγραινα του ποδοσφαίρου

ΑΘΗΝΑ/ΑΠΕ-ΜΠΕ/Γιώργος Διακογιάννης - 13 Νοεμβρίου 2017

Πολύς θόρυβος έχει ξεσπάσει τις τελευταίες ημέρες γύρω από το παράνομο ποδοσφαιρικό στοίχημα και την υπόθεση «στημένων» αγώνων στην Ελλάδα... Η παραπομπή 28 «ποδοσφαιρανθρώπων» στην Δικαιοσύνη, είναι το τελευταίο «επεισόδιο» σε ένα «σίριαλ» που, ναι μεν, απασχολεί σε αραιά διαστήματα τα πρωτοσέλιδα του Τύπου, παραμένει όμως διαρκώς στην πρώτη γραμμή της... αφανούς επικαιρότητας. Πρόκειται για ένα ζήτημα που βρίσκεται στην... ημερήσια διάταξη κάθε χώρου ποδοσφαιρικής συνάθροισης, δεδομένου ότι από τον Αύγουστο μέχρι και τον Μάιο κάθε χρονιάς, η «στρογγυλή θεά» δεν σταματά να κυλά στα γήπεδα του πλανήτη...

Καθοριστικό ρόλο στην προσπάθεια διαλεύκανσης της υπόθεσης έχουν διαδραματίσει δύο άνθρωποι. Πρόκειται για τον υφυπουργό, αρμόδιο για θέματα Αθλητισμού, Γιώργο Βασιλειάδη, αλλά και τον προκάτοχο του και νυν υπουργό Δικαιοσύνης, Σταύρο Κοντονή, που με ενέργειες ουσιαστικού περιεχομένου, κατάφεραν σε – πολιτικά - σύντομο χρονικό διάστημα, να παράξουν αποτελέσματα. Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει, πως αμφότεροι έδειξαν πολιτική βούληση χωρίς να υπολογίσουν το προσωπικό κόστος.

           

                  Από τον Χόιτσερ στην Θεσσαλονίκη

 

Το πρόσωπο που αποτελεί σημείο αναφορά σε διεθνές επίπεδο για το φαινόμενο των στημένων αγώνων, είναι χωρίς αμφιβολία, ο διαβόητος, πλέον, Γερμανός διαιτητής, Ρόμπερτ Χόιτσερ. Ήταν Αύγουστος του 2004, όταν ο – τότε - 25χρονος Χόιτσερ, παραδέχθηκε ότι είχε «στήσει» έναν αγώνα για το κύπελλο Γερμανίας, προκειμένου το Αμβούργο να ηττηθεί από ομάδα των ερασιτεχνικών κατηγοριών. Στην πορεία της ανάκρισης και όπως συμβαίνει συνήθως όταν κάποιος πέφτει στα χέρια των αρχών, ο Χόιτσερ άρχισε να... κελαηδάει, η υπόθεση ξεπέρασε τα σύνορα της Γερμανίας και αφού πέρασε σχεδόν απ΄ ολόκληρη την κεντρική Ευρώπη, έφτασε... μέσω Κροατίας και στην Ελλάδα. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του Χόιτσερ, το «ελληνικό κέντρο» είχε έδρα την Θεσσαλονίκη, με βασικούς διαχειριστές έναν νεαρό που σπούδασε στο Ζάγκρεμπ κι έναν μάνατζερ. Αμφότεροι αντάλλασαν πληροφορίες με τα... αντίστοιχα κέντρα της αλλοδαπής και καθώς οι «προβλέψεις» τους επαληθεύονταν σε ποσοστό άνω του 90%, θησαύρισαν μέσω του στοιχηματισμού.

 

                        Πως και γιατί «στήνεται» ένας αγώνας…

 

Τι είναι όμως το παράνομο στοίχημα και γιατί έχει τέτοια απήχηση στο ευρύ κοινό; Ποιοί και με ποιούς τρόπους το ελέγχουν; Και τελικά ποιοί και από ποιούς ζητούν τις όποιες ευθύνες; 

Η επιστήμη έχει αποδείξει διαχρονικά, πως η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρωπίνων δράσεων, γίνεται με σκοπό κάποιου είδους κέρδος. Η ανιδιοτέλεια σπάνιζε  και προϊόντος του χρόνου, τείνει να γίνει... είδος προς εξαφάνιση. Αυτή η συνθήκη, αποτελεί και τα «θεμέλια» πάνω στα οποία στηρίζεται το συγκεκριμένο κοινωνικό φαινόμενο, που συναποτελείται από τα «συγκοινωνούντα δοχεία», του προσφερόμενου γεγονότος, του παράνομου στοιχηματισμού σε αυτό και της διανομής του χρήματος, ανάλογα με την επιτυχία ή την αποτυχία της εκάστοτε πρόβλεψης.

 

Για να «στηθεί» ένας αγώνας, αναγκαία και ικανή συνθήκη, είναι η συμμετοχή ενός ή περισσοτέρων εκ των πρωταγωνιστών. Με πιο απλά λόγια, χρειάζεται η συμβολή και η συναίνεση ενός διαιτητή ή/και ενός ή περισσοτέρων ποδοσφαιριστών. Το ιδανικό σενάριο περιλαμβάνει και τον διαιτητή και τους ποδοσφαιριστές. Για να προσεγγίσει κάποιος «τρίτος» διαιτητή ή ποδοσφαιριστή, είναι υποχρεωτικό το δέλεαρ ή το αντίτιμο. Και για να καταστεί δυνατή η προσέγγιση ενός ατόμου, απαραίτητη προϋπόθεση, είναι πως ο «προσεγγιζόμενος» έχει ανάγκη, χρειάζεται το δέλεαρ. Δεδομένου λοιπόν, πως ένας παίκτης έχει υπογράψει ένα συμβόλαιο -λόγου χάρη- για 15.000 ευρώ ετησίως και μέχρι την ώρα του αγώνα, έχει εισπράξει μετά βίας το 1/10 των υποσχεθέντων από την διοίκηση της ομάδας, είναι πολύ πιθανόν – αν «το’ χει» βέβαια και στο χαρακτήρα του - να δεχθεί ένα οποιοδήποτε ποσό για να επιδείξει παραβατική ή έστω αντιδεοντολογική συμπεριφορά. Όπως αντίστοιχα μπορεί να συμβεί και με έναν διαιτητή, ο οποίος δεν εξασφαλίζει τα προς το ζην από την «σφυρίχτρα». Και στις περισσότερες περιπτώσεις, το δέλεαρ είναι - εκτός από την άμεση καταβολή του προσυμφωνηθέντος ποσού – προώθηση για την ανέλιξη της καριέρας του.

 

                                Τα υποψήφια… θύματα

 

Η άποψη πως ο ποδοσφαιριστής είναι ένα «κωλόπαιδο» που «κλωτσάει ένα πετσί» και παίρνει εκατομμύρια, απέχει παρασάγγες από την πραγματικότητα. Σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη, οι ποδοσφαιριστές ζουν σε δυσμενείς συνθήκες, σε ποσοστό που ξεπερνά το 70%. Από τους υπόλοιπους ένα 25% ζει αξιοπρεπώς και μόλις το υπόλοιπο 5% ανήκει στην «αφρόκρεμα» που απολαμβάνει προκλητικές ανέσεις και έσοδα. Για παράδειγμα, ένας παίκτης στην Ασία ή στην Αφρική, που δεν είναι «πρώτο όνομα», δεν έχει σταθερό εισόδημα. Συνήθως, καταφέρνει να εξασφαλίζει τα έξοδα διαβίωσης -κι αυτά σε περιορισμένο βαθμό- και κατά συνέπεια, καθίσταται εξαιρετικά «ευάλωτος» σε «αετονύχηδες» που θα τον προσεγγίσουν για να «στήσει» ένα ματς. Ανάλογες είναι οι συνθήκες στις «μικρομεσαίες» κατηγορίες, των δυτικών πρωταθλημάτων, με εξαίρεση τις χώρες όπου το ποδόσφαιρο, αποτελεί βιομηχανία παραγωγής προϊόντων και μάλιστα εντυπωσιακής υπεραξίας. Χωρίς αυτό να σημαίνει πως και σε αυτές τις προηγμένες ποδοσφαιρικά χώρες, δεν παρατηρούνται ανάλογα φαινόμενα.

 

Πέραν πάσης αμφιβολίας, ο λόγος που υπάρχουν οι «στημένοι» αγώνες, είναι το κέρδος των διοργανωτών παράνομου στοιχηματισμού («μπουκ» στη συνέχεια του κειμένου, για συντομία). Το εύκολο χρήμα είναι η παγίδα που στήνουν τα συγκεκριμένα κυκλώματα, απευθυνόμενα σε άτομα εξαρτημένα ή μη. Σ΄αυτό το σημείο αξίζει να επισημανθεί πως η εξάρτηση από τον τζόγο, είναι στην κορυφή του σχετικού επιστημονικού καταλόγου που αναφέρεται στην ισχύ του εθισμού, μαζί με την εξάρτηση από το αλκοόλ και τις ουσίες. 

 

Όσον αφορά στην νομική πλευρά του ζητήματος, για να στοιχειοθετηθεί αδίκημα, είναι υποχρεωτική η ομολογία. Δηλαδή απαιτείται από τον πρωταγωνιστή, να παραδεχθεί ότι δωροδοκήθηκε από συγκεκριμένο πρόσωπο, με συγκεκριμένα στοιχεία, για συγκεκριμένο αγώνα. Γι΄αυτό και στο ακροατήριο έχουν φτάσει ελάχιστες υποθέσεις, συγκριτικά πάντα με την ευρύτητα που έχει αποκτήσει το φαινόμενο σε διεθνές επίπεδο. Και σε ακόμη λιγότερες περιπτώσεις, οι δράστες, οι «ιθύνοντες» έχουν υποστεί τις προβλεπόμενες κυρώσεις. Όπως συνέβη με τον Χόιτσερ...

 

                             Από την μαφία στα… άλμπατρος

 

Το συγκεκριμένο φαινόμενο έχει τις ρίζες του, σ΄ αυτόν τον βαθμό και μ΄ αυτήν την μορφή, στις πρώτες δεκαετίες του προηγούμενου αιώνα. Βασικοί εμπνευστές ήταν οι οικογένειες της Μαφίας, που ήλεγχαν την διακίνηση όπλων, ναρκωτικών και γυναικών. Κάποια στιγμή αντελήφθησαν ότι μπορούσαν να πάρουν υπό τον έλεγχο τους και την μεγάλη μάζα αυτών που ήθελαν να ποντάρουν τα χρήματα τους, με σκοπό να φτάσουν στο εύκολο κέρδος. Έτσι, μέσα από τις γνωστές κοκορομαχίες, περάσαμε στους αγώνες πυγμαχίας και φτάσαμε στον ιππόδρομο. Κάποτε -και σε ορισμένες περιπτώσεις μέχρι σήμερα- οι ιπποδρομίες αποτελούσαν κοινωνικό γεγονός και τις παρακολουθούσαν μόνο οι ανώτερες κοινωνικά τάξεις, που διατηρούσαν στάβλους με περίφημα προϊόντα, αξίας εκατομμυρίων δολαρίων (σ.σ. τότε αυτό ήταν το ισχυρό νόμισμα). Αργότερα και κυρίως σε χώρες που δεν φημίζονται για το βιοτικό τους επίπεδο, ο ιππόδρομος έγινε συνώνυμο του υποκόσμου, γεγονός που διευκόλυνε τους Μαφιόζους στα σχέδια τους. Έτσι, απέκτησαν χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία των έλεγχο και προκαθόριζαν τα αποτελέσματα, αποκομίζοντας τεράστια οφέλη. Σήμερα, η Μαφία -με την μορφή που είχε τότε- αποτελεί κάτι σαν ιστορική ανάμνηση και έχει δώσει την θέση της στις συμμορίες που λυμαίνονται τους διάφορους μικρομεσαίους επιχειρηματίες, οι οποίοι βρίσκονται πίσω ή είναι οι ίδιοι διοργανωτές στοιχημάτων. Είναι χαρακτηριστικό, ότι αν κάποιος ανατρέξει στο διαδίκτυο μπορεί να ποντάρει τα χρήματα του, ακόμη και σε αγώνες... άλμπατρος (ναι των συμπαθητικών πουλιών με τα μεγάλα πόδια), ενώ αθλήματα που θεωρούνται «ευγενή» όπως το τένις, το γκολφ και ο κλασσικός αθλητισμός βρίσκονται στην ημερήσια διάταξη των σχετικών ιστοσελίδων.

 

                  Παράνομο στοίχημα διοργανωτές και υπεραξία

 

Σχετικές έρευνες έχουν αποδείξει ότι το παράνομο στοίχημα, καλύπτει τουλάχιστον τον μισό από τον συνολικό τζίρο παγκοσμίως. 

Οι διοργανωτές παράνομου στοιχηματισμού, λειτουργούν μονίμως εκ του ασφαλούς και η εξήγηση είναι πολύ απλή. Για να γίνει κατανοητό, θα μπούμε στην ουσία του πράγματος. Ο εκάστοτε διοργανωτής στοιχήματος προσφέρει τρεις αποδόσεις για τα τρία πιθανά αποτελέσματα ενός ποδοσφαιρικού -στην περίπτωση μας- αγώνα. Μακροχρόνια θα εξασφαλίσει κέρδος, καθώς θα δεχθεί στοιχήματα και για τα τρία πιθανά αποτελέσματα, οπότε ανάλογα με την επαλήθευση, θα πληρώσει έναν πελάτη και θα εισπράξει από δύο. 

Όταν μάλιστα οι αποδόσεις είναι περίπου μοιρασμένες, τότε το κέρδος είναι ακόμη μεγαλύτερο. Και στην περίπτωση όμως που μία από τις αποδόσεις είναι θεωρητικά πιο πιθανή σε επαλήθευση, ο μπουκ θα έχει και πάλι κέρδος -πάντα μακροχρόνια- καθώς θα πληρώσει τον παίκτη ή τους παίκτες που θα επιλέξουν την «εύκολη» απόδοση, όμως θα βάλει στην τσέπη του τα χρήματα όσων επιδιώξουν να έχουν μεγαλύτερο κέρδος κοντράροντας την επικρατέστερη απόδοση.

 

Και κάπου εδώ μπαίνει ο παράγοντας «στημένος» αγώνας. Η τακτική που ακολουθείται σε ανάλογες περιπτώσεις διαφέρει. Ένας τρόπος είναι να «διαρρεύσει» στο ευρύ κοινό ότι η ομάδα Α θα νικήσει την ομάδα Β. Κάποιοι θα σπεύσουν να ποντάρουν τα χρήματα τους, πιστεύοντας ότι βρήκαν την κότα με το χρυσό αυγό. Ανάλογα με τις... ταγές του εκάστοτε μπουκ η «πληροφορία» θα επαληθευθεί ή θα διαψευσθεί. 

 

Στην πρώτη περίπτωση το κέρδος του διοργανωτή του παράνομου στοιχηματισμού είναι η άγρα πελατών και η διεύρυνση του... καταναλωτικού κοινού με το μικρότερο κόστος διαφήμισης. Στην δεύτερη περίπτωση, το κέρδος του είναι σαφέστατα μεγαλύτερο, καθώς αφενός θα εισπράξει τα χρήματα όσων πίστεψαν στην... κότα και αφετέρου θα κρατήσει στην «πρίζα» τους χαμένους που θα περιμένουν την επόμενη «πληροφορία». Μία άλλη τακτική, που συνήθως βρίσκει μικρότερη εφαρμογή στην πράξη, είναι το ίδιον όφελος. Με κάποιον τρόπο, ο «μπουκ» προκαθορίζει το αποτέλεσμα ενός αγώνα, στοιχηματίζει σ΄ αυτό και εφόσον επαληθευθεί η «δουλειά» καρπώνεται το κέρδος. Έτσι, από την μία έχει μαζέψει αρκετά χρήματα για να πληρώνει τους κερδισμένους πελάτες του και από την άλλη έχει την δυνατότητα να αυξήσει το μέγεθος της επιχείρησης του.

 

                         Στοιχηματικοί παράδεισοι

 

Όταν λοιπόν μιλάμε για «στημένους» αγώνες θα πρέπει να ξέρουμε ότι σε ένα ποσοστό της τάξης του 95%, αναφερόμαστε σε διοργανώσεις χωρών, όπου ο έλεγχος είναι ανύπαρκτος και η προβολή προς τα έξω είναι ασήμαντη. Και ο λόγος είναι πολύ απλός. Κανένας διοργανωτής παράνομου στοιχηματισμού στον κόσμο δεν έχει δυνατότητα πρόσβασης σε προηγμένες ποδοσφαιρικά χώρες και ειδικότερα στους κορυφαίους συλλόγους. Έστω όμως ότι βρήκε πρόσβαση, πόσα χρήματα θα πρέπει να δώσει σε κορυφαίους αστέρες του διεθνούς ποδοσφαίρου, όταν αυτοί εισπράττουν σε ετήσια βάση τον προϋπολογισμό ενός μικρού κράτους; Και έπειτα, πόσα χρήματα θα πρέπει να διοχετεύσει στην στοιχηματική αγορά για να πάρει αυτά που «έδωσε» σε κάποιον ή σε κάποιους απ΄ αυτούς τους παίκτες; Είναι πραγματικά αδύνατο. Όπως αδύνατο είναι να πλησιάσει τον οποιοδήποτε διαιτητή που διευθύνει αγώνα Τσάμπιονς λιγκ, προκειμένου να τον επηρεάσει, όταν ο εν λόγω ρέφερι ξέρει ότι απ΄ αυτά τα παιχνίδια κρίνεται η καριέρα του και τον παρακολουθεί όλος ο κόσμος από την τηλεόραση;

 

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το ακόλουθο: Ο Ρώσος Ρομάν Αμπράμοβιτς, μεγιστάνας του πλούτου δαπανά αφειδώς εκατομμύρια ευρώ για την αγορά και την ενίσχυση της Τσέλσι. Παράλληλα είναι εκ των «αφεντικών» στην ΤΣΣΚΑ Μόσχας. Όλα αυτά «ανεπίσημα» και την ώρα που πολλοί κάνουν λόγο για «φούσκα» που σύντομα θα «σκάσει» και για πολλά άλλα. Οι δύο ομάδες συναντώνται στο Τσάμπιονς λιγκ και οι «ειδήμονες» του παράνομου στοιχηματισμού υποστηρίζουν ότι ο αγώνας στην Αγγλία θα «σπάσει» για στοιχηματικούς λόγους. Η Τσέλσι νικά, οι «Κασσάνδρες» διαψεύδονται και ακολουθεί ο αγώνας της Μόσχας. Η απόδοση των Άγγλων είναι άκρως δελεαστική και με βάση την δυναμικότητα των ομάδων δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα (σ.σ. περίπου δύο φορές το ποσό στοιχηματισμού). Οι «ειδικοί» επανέρχονται και «διαρρέουν» ότι οι Ρώσοι θα νικήσουν εύκολα. Φεύ όμως, καθώς η Τσέλσι νικά και πάλι, στέλνοντας στον «κουβά» όσους άκουσαν τα «παπαγαλάκια»...

 

Δεν μπορεί δηλαδή να «στηθεί» ένας αγώνας της Μπάγερν με την Ρεάλ Μαδρίτης. Μπορεί όμως να «στηθεί» ένας αγώνας του Αμβούργου με την ερασιτεχνική Πάραντορν, ένας αγώνας του πρωταθλήματος Τσεχίας, του πρωταθλήματος Αυστρίας και ανάλογων διοργανώσεων, αρκεί να βρεθεί ένας Χόιτσερ, που θα πληρώσει για τα λάθη του «κυκλώματος» καθώς έκανε το λάθος να ομολογήσει. Οι υπόλοιποι βρίσκονται ήδη σε αναζήτηση κάποιου νέου Χόιτσερ και είναι βέβαιο πως τον έχουν βρει.




AΡΧΕΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

 
 
Ειδήσεις για όλους | Σχόλια | Αγγελίες | Τουριστικό Ρεπορτάζ | Ιατρικά Θέματα | Παρουσίαση Βιβλίων | Επικοινωνία