Η   Ε λ λ η ν ι κ ή   Φ ω ν ή   σ ε   5 5   γ λ ώ σ σ ε ς
   G r e e k   V o i c e   i n   5 5   l a n g u a g e s



Πάμε Σινεμά ; Οι ταινίες της εβδομάδας
 
ελληνική φωνή - κεντρική σελίδα  
επικοινωνία εκτύπωση
 
Εκδότης-Διευθυντής: ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΥΤΥΧΙΔΗΣ
Διευθύντρια Σύνταξης: ΤΟΝΙΑ ΜΑΝΙΑΤΕΑ
Ηλεκτρονική Ενημέρωση για την Ελλάδα και τον Κόσμο - News - Nachrichten
Θέατρο - Σινεμά    (click)   Μουσική    (click)  Αθλητισμός    (click)  Οικονομικά Θέματα    (click)
     




Το φαινόμενο της Μεγάλης Παραίτησης
Γιατί οι εργαζόμενοι αποχωρούν από τις δουλειές τους παγκοσμίως



Nέα Υόρκη.-

Μετά την πανδημία του κορωνοϊού και τα lockdown που είχαν τεθεί σε
ισχύ σε όλο τον κόσμο, έχει αρχίσει να παρατηρείται ένα πολύ
ενδιαφέρον φαινόμενο στις ΗΠΑ, σχετικά με τις δουλειές. Το φαινόμενο
έχει ονομαστεί ως «η μεγάλη παραίτηση».
Η Μεγάλη Παραίτηση, γνωστή και ως Big Quit, είναι μια οικονομική τάση
κατά την οποία οι εργαζόμενοι παραιτούνται οικειοθελώς από τις
εργασίες τους μαζικά, κυρίως στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής,
ξεκινώντας από τις αρχές του 2021.
Στην Κίνα, υπάρχει το Lying Flat ή αλλιώς το Tang ping, το οποίο είναι
μια επιλογή τρόπου ζωής και ένα κοινωνικό κίνημα διαμαρτυρίας από
ορισμένους νέους, που απορρίπτουν τις κοινωνικές πιέσεις για σκληρή
δουλειά ή ακόμα και υπερβολική εργασία, και αντ' αυτού επιλέγουν να
«ξαπλώσουν και να ξεπεράσουν τους ξυλοδαρμούς» μέσω μιας χαμηλής
επιθυμίας, πιο αδιάφορης στάσης απέναντι στη ζωή.
Το Bloomberg αναλύει τα  φαινόμενα που σημειώνουν άνοδο και φυσικά
επηρεάζουν σημαντικά την παγκόσμια οικονομία.
Η Μεγάλη Παραίτηση αναγκάζει τους Αμερικανούς εργαζομένους να
εγκαταλείψουν τη δουλειά τους σε αριθμούς ρεκόρ—πάνω από 24
εκατομμύρια το έκαναν από τον Απρίλιο έως τον Σεπτέμβριο του τρέχοντος
έτους—και πολλοί μένουν εκτός εργατικού δυναμικού. Η Γερμανία, η
Ιαπωνία και άλλα πλούσια έθνη βλέπουν αποχρώσεις της ίδιας τάσης.
Η πανδημία έχει σημαντικές επιπτώσεις, με έρευνες να δείχνουν αύξηση
των συναισθημάτων εξάντλησης και επιδείνωση της ψυχικής υγείας σε
πολλά έθνη. Όμως, η πίεση αυξάνεται στις ανεπτυγμένες χώρες εδώ και
δεκαετίες. Τα εισοδήματα έχουν μείνει στάσιμα, η ασφάλεια της εργασίας
έχει γίνει επισφαλής και το κόστος στέγασης και εκπαίδευσης έχει
εκτιναχθεί στα ύψη, αφήνοντας λιγότερους νέους ανθρώπους σε θέση να
οικοδομήσουν μια οικονομικά σταθερή ζωή.
Αν και η Μεγάλη Παραίτηση είναι ένα φαινόμενο μεταξύ ατόμων κάτω των
40 ετών, αντηχεί επίσης σε όλη την οικονομία και αναγκάζει μια
ευρύτερη συζήτηση για την εργασία. Οι Millennials (γεννημένοι μεταξύ
1980 και τέλη της δεκαετίας του 1990) και η Generation Z (η
δημογραφική ομάδα μετά από αυτούς) τείνουν να παντρεύονται, να
αγοράζουν σπίτια και να κάνουν παιδιά αργότερα από τους προγόνους τους
- αν όχι καθόλου.
Υπάρχει και το κίνημα «lie flat» («είμαι ξαπλωμένος») της Κίνας, που
ξεκίνησε με μια ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, από την οποία
πήρε το όνομά του. Είναι μια αντίδραση ενάντια σε ένα σύστημα, στο
οποίο ένα εξαντλητικό πρόγραμμα εργασίας «996» - από τις 9 π.μ. έως
τις 9 μ.μ., έξι ημέρες την εβδομάδα - είναι συνηθισμένο σε βιομηχανίες
όπως η τεχνολογία. Το ίδιο και η αδιάκοπη πίεση από την οικογένεια,
την κοινωνία, ακόμη και την κυβέρνηση να συνεχίσει το άτομο να
ανεβαίνει τη «σκάλα».
Η οικονομία της χώρας έχει διπλασιαστεί σε μέγεθος την τελευταία
δεκαετία, αλλά δεν καρπώνονται όλοι τα οφέλη: Σε πολλές μεγάλες πόλεις
το αυξανόμενο κόστος ζωής ξεπερνά την αύξηση των μισθών.
Ως αποτέλεσμα, ορισμένοι βλέπουν το φαινόμενο του lie flat ως μια
προειδοποίηση για την επικείμενη στασιμότητα τύπου Ιαπωνίας - κάτι που
έφτασε απροσδόκητα νωρίς στην ανάπτυξη της οικονομίας. Άλλοι
υποστηρίζουν ότι είναι περισσότερο από τα κινήματα αντικουλτούρας
τύπου της δεκαετίας του 1960 που εμφανίστηκαν στις ΗΠΑ και σε μέρη της
δυτικής Ευρώπης, με τους απλούς ανθρώπους να αναζητούν μια κοινωνία
χαμηλότερης πίεσης που να επικεντρώνεται περισσότερο στην προσωπική
ανάπτυξη.
«Είναι ουσιαστικά σύμπτωση ότι αυτές οι δύο συζητήσεις προέκυψαν την
ίδια στιγμή», λέει ο Xiang Biao, διευθυντής του Ινστιτούτου Max Planck
για την Κοινωνική Ανθρωπολογία στη Γερμανία. «Αλλά μπορούμε να κάνουμε
μια σύνδεση. Έχει να κάνει με το πώς η οικονομία έχει υπερθερμανθεί
και δεν είναι βιώσιμη, τόσο από περιβαλλοντική όσο και από διανοητική
έννοια».
Σχεδόν οι μισοί εργαζόμενοι στον κόσμο σκέφτονται να παραιτηθούν,
σύμφωνα με έρευνα της Microsoft Corp. Περίπου 4 στους 10 ερωτηθέντες
millennial και Gen Z λένε ότι θα άφηναν τη δουλειά τους αν τους
ζητούνταν να επιστρέψουν στο γραφείο με πλήρη απασχόληση, σύμφωνα με
μια παγκόσμια έρευνα της συμβουλευτικής εταιρείας Qualtrics
International Inc.—περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη γενιά.
Κάποιοι από τις παλαιότερες γενιές έχουν επικρίνει αυτές τις
συμπεριφορές, ως προνομιούχες και τεμπέλικες. Αλλά η πραγματικότητα
είναι ότι οι ώρες εργασίας μειώνονται σε πλουσιότερες χώρες εδώ και
δεκαετίες σε όλες τις ηλικιακές κατηγορίες.
Μπροστά σε υπαρξιακές απειλές όπως η πανδημία και η κλιματική αλλαγή,
η Μεγάλη Παραίτηση και το Lying Flat έχουν τη δυνατότητα να
πυροδοτήσουν μια βαθύτερη συζήτηση για την αδιάκοπη αναζήτηση πλούτου,
σε ατομικό επίπεδο και για τα έθνη συνολικά.
«Όταν έρχονται αντιμέτωποι με την προοπτική της θνησιμότητας, οι
άνθρωποι σίγουρα συμπεριφέρονται διαφορετικά», λέει ο Benjamin
Granger, επικεφαλής των συμβουλευτικών υπηρεσιών εμπειρίας εργαζομένων
στην Qualtrics. «Οι άνθρωποι βλέπουν τη δουλειά με πολύ διαφορετικό
πρίσμα».
Πηγές,Bloomberg,iefimerida.gr


 


 

ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!

Όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα στα ίδια μένουν... ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία». Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων - εραστών και της εξουσίας... ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του 80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης, σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο τόπος και εκείνη η γενιά. ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές «μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της ...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους, για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως της όποιας εκλογικής αναμέτρησης... ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που ...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων» ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει... ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους «τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...

Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας

Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>


 




Ειδήσεις για όλους | Θέματα | Τουριστικό Ρεπορτάζ | Ιατρικά Θέματα | Παρουσίαση Βιβλίων | Επικοινωνία