Η   Ε λ λ η ν ι κ ή   Φ ω ν ή   σ ε   5 5   γ λ ώ σ σ ε ς
   G r e e k   V o i c e   i n   5 5   l a n g u a g e s



Πάμε Σινεμά ; Οι ταινίες της εβδομάδας
 
ελληνική φωνή - κεντρική σελίδα  
επικοινωνία εκτύπωση
 
Εκδότης-Διευθυντής: ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΥΤΥΧΙΔΗΣ
Διευθύντρια Σύνταξης: ΤΟΝΙΑ ΜΑΝΙΑΤΕΑ
Ηλεκτρονική Ενημέρωση για την Ελλάδα και τον Κόσμο - News - Nachrichten
Θέατρο - Σινεμά    (click)   Μουσική    (click)  Αθλητισμός    (click)  Οικονομικά Θέματα    (click)
     




Παρασκευή 18/3 ---------------------------------------- ΗΠΑ ---------------------------------------- Μια σκυλίτσα ναυαγός επιβίωσε επί πέντε εβδομάδες σε ένα έρημο νησί και σώθηκε χάρη στο πολεμικό ναυτικό ----------------------------------------

ΛΟΣ ΑΝΤΖΕΛΕΣ.-

Μια ασυνήθιστη ναυαγός που είχε μείνει αποκλεισμένη για εβδομάδες σε ένα έρημο νησί σώθηκε χάρη στην παρέμβαση του αμερικανικού πολεμικού ναυτικού: η Λούνα, μια σκυλίτσα ενός έτους είχε χαθεί στη θάλασσα εδώ και πέντε εβδομάδες και όλοι πίστευαν ότι ήταν νεκρή. Η Λούνα, που είναι γερμανικός ποιμενικός, είχε πέσει στη θάλασσα από το αλιευτικό σκάφος του ιδιοκτήτη της στα ανοιχτά του Σαν Ντιέγκο, σε απόσταση περίπου 3 χιλιομέτρων από το νησάκι Σαν Κλεμέντε, εξήγησε η ναυτική βάση του Κορονάντο. Κατάφερε να φτάσει στην ξηρά και αυτήν την εβδομάδα αιφνιδίασε ευχάριστα το προσωπικό της μικρής στρατιωτικής εγκατάστασης του πολεμικού ναυτικού που βρίσκεται στο νησί. "Ήταν αδυνατισμένη αλλά σώα" αφού "επιβίωσε επί πέντε εβδομάδες σε σκληρές συνθήκες", πρόσθεσε η βάση. Η σκυλίτσα με τα καταγάλανα μάτια μεταφέρθηκε αεροπορικώς στη βάση του Σαν Ντιέγκο και παραδόθηκε σε έναν φίλο του αφεντικού της για να την προσέχει, μέχρι να επιστρέψει εκείνος από ένα επαγγελματικό ταξίδι του, στα τέλη της εβδομάδας. Ο ιδιοκτήτης της Λούνα είχε ζητήσει τη βοήθεια της βάσης του Κορονάντο για να ξαναβρεί την πιστή φίλη του. Μετά από αρκετές ημέρες μάταιων ερευνών, όλοι θεώρησαν ότι η σκυλίτσα είχε πνιγεί στη θάλασσα. "Μας είχε πει ότι είναι πολύ καλή κολυμβήτρια και ήταν 90% σίγουρος ότι θα κατευθυνόταν προς την κοντινότερη στεριά", είπε η εκπρόσωπος της βάσης, η Σάντι Ντεμιούνικ. "Το προσωπικό μας έψαξε στο νησί, χωρίς αποτέλεσμα", πρόσθεσε. Το πρωί της Τρίτης, κατά την άφιξή τους στο Σαν Κλεμέντε, οι εργαζόμενοι στη βάση τα έχασαν όταν την είδαν να τους υποδέχεται. "Ήταν καθισμένη στην άκρη του δρόμου και κουνούσε την ουρά της", είπε η Ντεμιούνικ.

 

ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!

Όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα στα ίδια μένουν... ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία». Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων - εραστών και της εξουσίας... ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του 80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης, σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο τόπος και εκείνη η γενιά. ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές «μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της ...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους, για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως της όποιας εκλογικής αναμέτρησης... ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που ...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων» ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει... ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους «τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...

Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας

Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>


 




Ειδήσεις για όλους | Θέματα | Τουριστικό Ρεπορτάζ | Ιατρικά Θέματα | Παρουσίαση Βιβλίων | Επικοινωνία