Η   Ε λ λ η ν ι κ ή   Φ ω ν ή   σ ε   5 5   γ λ ώ σ σ ε ς
   G r e e k   V o i c e   i n   5 5   l a n g u a g e s



Πάμε Σινεμά ; Οι ταινίες της εβδομάδας
 
ελληνική φωνή - κεντρική σελίδα  
επικοινωνία εκτύπωση
 
Εκδότης-Διευθυντής: ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΥΤΥΧΙΔΗΣ
Διευθύντρια Σύνταξης: ΤΟΝΙΑ ΜΑΝΙΑΤΕΑ
Ηλεκτρονική Ενημέρωση για την Ελλάδα και τον Κόσμο - News - Nachrichten
Θέατρο - Σινεμά    (click)   Μουσική    (click)  Αθλητισμός    (click)  Οικονομικά Θέματα    (click)
     




Τετάρτη Ωρα 3.15μμ ------------------------------------------ Διαβάστε γιά μιά σπάνια περίπτωση ΑΝΘΡΩΠΟΥ στο Μεξικό ----------------------------------------- ΕΝΑΣ ΑΓΙΟΣ ΕΠΙ ΓΗΣ...

ΠΟΛΗ ΤΟΥ ΜΕΞΙΚΟΥ.-(Ξένα Πρακτορεία)

Κάθε πρωί, ο Σέρχιο Κάστρο γυρίζει στους δρόμους του Σαν Κριστόμπαλ ντε λας Κάσας, στο Μεξικό, και παρηγορεί τους άτυχους της ζωής. Τις προάλλες επισκέφθηκε τον Ντιέγκο Ραούλ Λόπες Σάντσες, ο οποίος έμεινε παράλυτος από τον λαιμό και κάτω πριν από μερικούς μήνες ύστερα από ένα ατύχημα με τη μοτοσικλέτα του. Έπλυνε και έντυσε τον νεαρό άντρα και είπε μερικά λόγια στην απελπισμένη γυναίκα του. Ο 72χρονος Κάστρο δεν είναι ούτε γιατρός ούτε ιερέας. Καλύπτει απλώς τα κενά στο δίχτυ ασφαλείας του Μεξικού, που είναι ιδιαίτερα προβληματικό στο Τσιάπας, στα νότια της χώρας. Την τελευταία δεκαετία, σημειώνει η απεσταλμένη της εφημερίδας Νιου Γιορκ Τάιμς στην περιοχή, διαδοχικές μεξικανικές κυβερνήσεις προσπαθούν να επεκτείνουν την πρόσβαση όλου του πληθυσμού στις υπηρεσίες υγείας. Αυτό που προσφέρει ο Κάστρο, όμως, υπερβαίνει κατά πολύ τις δυνατότητες των κέντρων υγείας στην ύπαιθρο ή του Hospital de las Culturas, του κοινοτικού νοσοκομείου που άνοιξε στο Σαν Κριστόμπαλ πριν από τρία χρόνια. Ο Δον Σέρχιο, όπως τον αποκαλούν, αφιερώνει μεγάλο μέρος του χρόνου του καθαρίζοντας τις πληγές που προκαλούνται από εγκαύματα ή τον διαβήτη. Δεν δέχεται χρήματα από τους ασθενείς του, «γιατί με τον τρόπο αυτό είναι ήρεμοι και θεραπεύονται πιο γρήγορα». Όταν συγκεντρώνει αρκετά χρήματα από δωρεές, βοηθά στην κατασκευή σχολείων στα χωριά. Τον τελευταίο καιρό ασχολείται με την οικογένεια Λόπες. Παρόλο που ο 29χρονος Ντιέγκο Ραούλ είναι ασφαλισμένος, δεν υπάρχει ασθενοφόρο για να τον μεταφέρει στο κέντρο αποκατάστασης, μία ώρα μακριά, και η αίτησή του για επίδομα αναπηρίας έχει χαθεί στα πλοκάμια της γραφειοκρατίας. Ο Κάστρο χρησιμοποιεί χρήματα από τις δωρεές για τη φυσικοθεραπεία του, αλλά τα χρήματα αυτά τελειώνουν και αυτό που σκέπτεται τώρα είναι να ανοίξει ένα μικρό μαγαζί που ο Λόπες θα μπορεί να διαχειρίζεται από το σπίτι του. Πολλοί από τους ασθενείς του Κάστρο είναι Μάγια από τις γύρω περιοχές, οι οποίοι είναι από τους πιο περιθωριοποιημένους κατοίκους της χώρας ύστερα από αιώνες καταπίεσης και διακρίσεων. «Ο Κάστρο έχει οικοδομήσει ένα κλίμα εμπιστοσύνης με αυτούς τους ανθρώπους», λέει η Πατρίτσια Φερέρ, μια γιατρός από το Τουσκόν, που τον επισκέπτεται δύο φορές τον χρόνο και του δίνει προμήθειες. Ο 29χρονος Βίκτορ Χιμένες Βισέντε επισκέφθηκε πρόσφατα μαζί με τον πατέρα του την κλινική του Κάστρο και του έδειξε μια ανοιχτή πληγή στο πόδι του που δημιουργήθηκε πριν από δέκα χρόνια και δεν αντιμετωπίστηκε ποτέ επαρκώς. Ο Δον Σέρχιο του είπε πως το πόδι πρέπει πιθανότατα να ακρωτηριαστεί και του συνέστησε να μεταβεί το ταχύτερο στο νοσοκομείο. Δεν σταμάτησε όμως να σκέπτεται την περίπτωσή του. «Δεν μπορείς απλώς να διώχνεις αυτούς τους ανθρώπους και να τους ξεχνάς», λέει. «Τα προβλήματά τους παραμένουν στο υποσυνείδητό σου». Η φτώχεια, η κακοδιαχείριση και η αμέλεια καθιστούν πολύ σύνθετη την περίθαλψη στο Τσιάπας. Τα κυβερνητικά προγράμματα για την ανίχνευση καρκίνου, φυματίωσης ή διαβήτη είναι ανεπαρκή, τα αποτελέσματα των εξετάσεων χάνονται, τα φάρμακα είναι λίγα. «Στο πολιτικό μας σύστημα, τα θέματα υγείας έχουν δευτερεύουσα θέση», λέει ο Έκτορ Οτσόα, διευθυντής μιας ερευνητικής ομάδας στο Σαν Κριστόμπαλ. Στο Hospital de las Culturas, δεν υπάρχει ούτε ένας διερμηνέας για να συνεννοηθεί με τους συγγενείς των ιθαγενών. Ο διευθυντής του νοσοκομείου έχει πιο άμεσες προτεραιότητες: πώς να αντιμετωπίσει τον αυξανόμενο αριθμό ασθενών που βρίσκονται στην πτέρυγα των επειγόντων περιστατικών, πώς να επισκευάσει τα μηχανήματα και πώς να εξασφαλίσει ότι τα ιατρικά εφόδια δεν θα κλαπούν. Πολλά από τα χωριά που εξυπηρετεί το νοσοκομείο είναι πολύ φτωχά, και «πολλοί θάνατοι οφείλονται στο γεγονός ότι ο κόσμος καταφεύγει πρώτα στα παραδοσιακά φάρμακα», λέει ο Μάρκο Αντόνιο Φλόρες Πέρες. «Όταν έρχονται σε μας, έχουν πολλές περιπλοκές». Οι ανάγκες είναι τόσο μεγάλες, ώστε χρησιμοποιούνται οι υπηρεσίες οποιουδήποτε θέλει να βοηθήσει. Ανάμεσά τους, και του Κάστρο, του οποίου η ψυχολογική βοήθεια είναι ανεκτίμητη. «Δεν κάνουμε θαύματα, αλλά θεραπεύουμε ανθρώπους», λέει. «Δεν το βάζουμε κάτω».

 

ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!

Όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα στα ίδια μένουν... ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία». Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων - εραστών και της εξουσίας... ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του 80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης, σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο τόπος και εκείνη η γενιά. ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές «μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της ...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους, για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως της όποιας εκλογικής αναμέτρησης... ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που ...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων» ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει... ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους «τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...

Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας

Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>


 




Ειδήσεις για όλους | Θέματα | Τουριστικό Ρεπορτάζ | Ιατρικά Θέματα | Παρουσίαση Βιβλίων | Επικοινωνία