Η   Ε λ λ η ν ι κ ή   Φ ω ν ή   σ ε   5 5   γ λ ώ σ σ ε ς
   G r e e k   V o i c e   i n   5 5   l a n g u a g e s



Πάμε Σινεμά ; Οι ταινίες της εβδομάδας
 
ελληνική φωνή - κεντρική σελίδα  
επικοινωνία εκτύπωση
 
Εκδότης-Διευθυντής: ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΥΤΥΧΙΔΗΣ
Διευθύντρια Σύνταξης: ΤΟΝΙΑ ΜΑΝΙΑΤΕΑ
Ηλεκτρονική Ενημέρωση για την Ελλάδα και τον Κόσμο - News - Nachrichten
Θέατρο - Σινεμά    (click)   Μουσική    (click)  Αθλητισμός    (click)  Οικονομικά Θέματα    (click)
     




Πέμπτη Ωρα 1.06μμ ------------------------------------------ Στον Κρόνο και τον Δία ------------------------------------------ "ΒΡΕΧΕΙ" ΔΙΑΜΑΝΤΙΑ ------------------------------------------

ΚΑΛΙΦΟΡΝΙΑ/ΟΥΙΣΚΟΝΣΙΝ.-(Ξένα Πρακτορεία)

Ακούγεται σαν προϊόν επιστημονικής φαντασίας, αλλά είναι πιθανό ότι από τον ουρανό του Κρόνου και του Δία πέφτουν διαμάντια, με αποτέλεσμα εκατομμύρια τόνοι αυτών των πολύτιμων λίθων να έχουν αποθηκευτεί στους δύο πλανήτες (περιμένοντας τους «κυνηγούς» από τη Γη)! Αυτή την εντυπωσιακή εκτίμηση έκαναν δύο Αμερικανοί πλανητικοί επιστήμονες, οι οποίοι μελέτησαν τις ηλεκτρικές καταιγίδες που λαμβάνουν χώρα συνεχώς στους δύο γιγάντιους πλανήτες και οι οποίες γεννούν μεγάλες ποσότητες σωματιδίων άνθρακα, τα οποία, στη συνέχεια, λόγω των ακραίων ατμοσφαιρικών συνθηκών, μετασχηματίζονται σε στερεά διαμάντια. Μέχρι τώρα μόνον ο Ουρανός και ο Ποσειδώνας θεωρούνταν «ύποπτοι» για την παραγωγή διαμαντιών, καθώς, σύμφωνα με ορισμένες εκτιμήσεις, το ατμοσφαιρικό αέριο μεθάνιο μπορεί να μετατρέπεται απευθείας σε διαμάντια, που μετά πέφτουν ως στερεή βροχή στην επιφάνεια. Κάτι ανάλογο, αλλά με άλλη διαδικασία παραγωγής των διαμαντιών, μπορεί να συμβαίνει στον Δία και τον Κρόνο, όπως υποστηρίζουν ο Κέβιν Μπέινς του πανεπιστημίου του Ουισκόνσιν- Μάντισον και η Μόνα Ντελίτσκι της California Specialty Engineering, που έκαναν τη σχετική επιστημονική ανακοίνωση στο 45ο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Αστρονομικής Εταιρίας, σύμφωνα με το "Nature", το "New Scientist" και το Space.com. Οι δύο επιστήμονες θεωρούν ότι η όλη διαδικασία πυροδοτείται από τις ισχυρές αστραπές στη διάρκεια των καταιγίδων και οι οποίες διασπούν τα μόρια του ατμοσφαιρικού μεθανίου σε άτομα άνθρακα. Καθώς αυτά πέφτουν προς την επιφάνεια του πλανήτη, λόγω της αυξανόμενης συνεχώς πίεσης, αρχικά μετατρέπονται σε αιθάλη, μετά σε γραφίτη και τελικά μεταμορφώνονται σε διαμάντια. Οι δύο πλανητικοί επιστήμονες εκτιμούν ότι με αυτό τον τρόπο δημιουργούνται περίπου χίλιοι τόνοι διαμαντιών τον χρόνο και έτσι σταδιακά έχουν συσσωρευτεί περίπου δέκα εκατομμύρια τόνοι στερεών διαμαντιών που μπορεί να «κολυμπάνε» ανάμεσα σε υγρό υδρογόνο και ήλιο. Μάλιστα στα μεγαλύτερα βάθη του Δία και του Κρόνου, όπου οι συνθήκες είναι ακόμα πιο ακραίες (με πιέσεις 500 δισεκατομμύρια φορές μεγαλύτερες από εκείνη πάνω στη Γη), δεν αποκλείεται να υπάρχει ένας τεράστιος ωκεανός υγρών διαμαντιών, καθώς τα στερεά διαμάντια θα έχουν πια λιώσει (αυτό συμβαίνει όταν η θερμοκρασία ξεπεράσει περίπου τους 8.000 βαθμούς Κελσίου).

 

ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!

Όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα στα ίδια μένουν... ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία». Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων - εραστών και της εξουσίας... ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του 80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης, σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο τόπος και εκείνη η γενιά. ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές «μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της ...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους, για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως της όποιας εκλογικής αναμέτρησης... ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που ...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων» ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει... ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους «τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...

Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας

Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>


 




Ειδήσεις για όλους | Θέματα | Τουριστικό Ρεπορτάζ | Ιατρικά Θέματα | Παρουσίαση Βιβλίων | Επικοινωνία