Η   Ε λ λ η ν ι κ ή   Φ ω ν ή   σ ε   5 5   γ λ ώ σ σ ε ς
   G r e e k   V o i c e   i n   5 5   l a n g u a g e s



Πάμε Σινεμά ; Οι ταινίες της εβδομάδας
 
ελληνική φωνή - κεντρική σελίδα  
επικοινωνία εκτύπωση
 
Εκδότης-Διευθυντής: ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΥΤΥΧΙΔΗΣ
Διευθύντρια Σύνταξης: ΤΟΝΙΑ ΜΑΝΙΑΤΕΑ
Ηλεκτρονική Ενημέρωση για την Ελλάδα και τον Κόσμο - News - Nachrichten
Θέατρο - Σινεμά    (click)   Μουσική    (click)  Αθλητισμός    (click)  Οικονομικά Θέματα    (click)
     




Τρίτη Ωρα 12.22μμ ----------------------------------------------------- Συνέντευξη για τη ζωή της εκεί ----------------------------------------------------- Η ΟΜΟΓΕΝΕΙΑ ΣΤΗ ΒΟΡΕΙΑ ΚΟΡΕΑ ΑΠΟΤΕΛΕΙΤΑΙ ΑΠΟ...ΜΙΑ ΕΛΛΗΝΙΔΑ --------------------------------------------------

ΠΙΟΝΓΚΓΙΑΝΓΚ.-(Κείμενο Σωτήρης Χατζημανώλης)

Η εικόνα που έχουν οι δυτικοί για τη Βόρεια Κορέα είναι «στρεβλωμένη», υποστηρίζει η Φραγκίσκα Μεγαλούδη, η Ελληνίδα που ζει στην απομονωμένη αυτή χώρα. Σε συνέντευξη η κ. Μεγαλούδη είναι κατηγορηματική. «Όχι, η εικόνα δεν είναι αντικειμενική» λέει και προσθέτει: «Υπάρχουν πολλές υπερβολές και συχνά και ανακρίβειες. Έχω διαβάσει πολλά γελοία θέματα, από το ότι δεν φοράνε οι γυναίκες παντελόνια μέχρι ότι τρώνε τα παιδιά τους. Γενικά η λέξη Βόρεια Κορέα σε ένα ρεπορτάζ πάντα δημιουργεί πάθη». Δεν κρύβει το γεγονός ότι «υπάρχουν προβλήματα στη χώρα» και σημειώνει πως «τα έχουν καταγράψει οι εκθέσεις του ΟΗΕ και άλλων διεθνών οργανισμών». Συμπληρώνει όμως ότι «τελικά εκείνοι που πάντα πληρώνουν το τίμημα ειναι οι καθημερινοί άνθρωποι, ο απλός λαός». Οι παρατηρήσεις της έχουν την βαρύτητά τους μιας και η κ. Μεγαλούδη, η οποία αυτή την εποχή γράφει ένα βιβλίο βασισμένο στις εμπειρίες της, δεν είναι τυχαία. Όπως εξηγεί στη Βόρεια Κορέα δεν εργάζεται. «Είχε γραφτεί λάθος ότι είμαι ανταποκρίτρια στη Βόρεια Κορέα. Δεν είμαι ανταποκρίτρια κανενός στη Βόρεια Κορέα ούτε εργάζομαι για κάποιο δημοσιογραφικό μέσο που καλύπτει τη Βόρεια Κορέα, ούτε δίνω ανταποκρίσεις για τη χώρα, δεν κάνω καμία δημοσιογραφική δουλειά που να αφορά τη Βόρεια Κορέα. Καταρχάς δεν έχω άδεια να κάνω τέτοια δουλειά εδώ και υπάρχει ήδη το ΑΡ, δυο κινέζικα πρακτορεία, ένα αραβικό και το ρώσικο. Εξακολουθώ να εργάζομαι για το ΙΡΙΝ, αλλά η δουλειά αυτή δεν έχει καμία σχέση με τη Βόρεια Κορέα. Για παράδειγμα η τελευταία ανάλυση μου στο ΙΡΙΝ αφορούσε τη μεθοδολογία καταμέτρησης θυμάτων ύστερα από φυσικές καταστροφές και συρράξεις. Καμία σχέση με τη διαμονή μου στη Βόρεια Κορέα. Παράλληλα, ετοίμασα ένα ρεπορτάζ με τον συνεργάτη μου Στυλιανό Παπαρδέλα για το Spiegel -το οποίο αφορά στην οικονομική κρίση που έχει πλήξει τη μεσαία τάξη στην Ελλάδα, ενώ κατά διαστήματα κάνω κάποια consultancy για τον ΟΗΕ εδώ. Ο σύζυγος μου εργάζεται εδώ στον ΟΗΕ». Η Φραγκίσκα Μεγαλούδη επισκέφθηκε για πρώτη φορά τη Βόρεια Κορέα τον Ιούνιο του 2012, και έμεινε για 2 μήνες. Ξαναπήγε τον Οκτώβριο του 2012 για 3 εβδομάδες αλλά έπειτα γύρισε πίσω στην Μπάνγκοκ όπου εργαζόταν στο γραφείο ανθρωπιστικού ρεπορτάζ του ΟΗΕ, IRIN. Συνεχόμενα βρίσκεται στην χώρα αυτή από τον Φεβρουάριο του 2013 και όπως λέει η καθημερινότητα της είναι απλή: «Γενικά η ζωή εδώ είναι απλή για όλους μας, ακόμα και για εμάς που είμαστε ξένοι και δεν έχουμε τις υποχρεώσεις των ντόπιων. Πηγαίνω με το ποδήλατο τον 4 ετών γιο μου στο σχολείο του και μετά μπορώ να ασχοληθώ με τις δικές μου δουλειές για το IRIN ή οτιδήποτε άλλο ετοιμάζω. Μου αρέσει πάρα πολύ να περπατάω στην πόλη ή να κυκλοφορώ με το ποδήλατο και προσπαθώ όσο γίνεται να "ζω" τη ζωή της Πιονγκγιάνγκ. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι ψωνίζω στην τοπική αγορά -πλέον δεν υπάρχουν περιορισμοί και οι ξένοι μπορούμε να αλλάξουμε ευρώ σε τοπικό νόμισμα όσο συχνά θέλουμε (η αναλογία είναι ένα ευρώ για 10,000 Γουόν, αλλά υπάρχουν δυο διαφορετικές ισοτιμίες). {Αναλυτικό ρεπορτάζ στο ΛΑΒΡΑΚΙ ΕΛΛΑΔΑ}

 

ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!

Όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα στα ίδια μένουν... ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία». Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων - εραστών και της εξουσίας... ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του 80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης, σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο τόπος και εκείνη η γενιά. ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές «μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της ...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους, για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως της όποιας εκλογικής αναμέτρησης... ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που ...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων» ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει... ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους «τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...

Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας

Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>


 




Ειδήσεις για όλους | Θέματα | Τουριστικό Ρεπορτάζ | Ιατρικά Θέματα | Παρουσίαση Βιβλίων | Επικοινωνία