Η   Ε λ λ η ν ι κ ή   Φ ω ν ή   σ ε   5 5   γ λ ώ σ σ ε ς
   G r e e k   V o i c e   i n   5 5   l a n g u a g e s



Πάμε Σινεμά ; Οι ταινίες της εβδομάδας
 
ελληνική φωνή - κεντρική σελίδα  
επικοινωνία εκτύπωση
 
Εκδότης-Διευθυντής: ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΥΤΥΧΙΔΗΣ
Διευθύντρια Σύνταξης: ΤΟΝΙΑ ΜΑΝΙΑΤΕΑ
Ηλεκτρονική Ενημέρωση για την Ελλάδα και τον Κόσμο - News - Nachrichten
Θέατρο - Σινεμά    (click)   Μουσική    (click)  Αθλητισμός    (click)  Οικονομικά Θέματα    (click)
     




Δευτέρα Ωρα 6.07μμ ---------------------------------------- Γαλλία ---------------------------------------- Τέσσερις Κορσικανοί μπαμπάδες σκαρφάλωσαν σε καμπαναριό διαμαρτυρόμενοι γιατί δεν τους δίνεται η επιμέλεια των παιδιών τους ----------------------------------------

ΜΠΑΣΤΙΑ.-

Τέσσερις διαζευγμένοι πατεράδες παραμένουν από το Σάββατο στην κορυφή του καμπαναριού μιας εκκλησίας στην Μπαστιά της Κορσικής διαμαρτυρόμενοι επειδή δεν τους δίνεται η επιμέλεια των παιδιών τους από τις αρχές, όπως έγινε γνωστό από την τοπική αστυνομία. Όπως έκαναν στο παρελθόν και άλλοι άνδρες, διαζευγμένοι ή σε διάσταση από τις συζύγους τους, οι τέσσερις Κορσικανοί θέλουν να κινητοποιήσουν την κοινή γνώμη για τους "μπαμπάδες που υποφέρουν", αφού θεωρούν ότι η γαλλική δικαιοσύνη τους αδικεί επειδή "ευνοεί τις γυναίκες" και αγνοεί τα δικαιώματα των πατεράδων στο θέμα της επιμέλειας των παιδιών. Οι τέσσερις, που ζητούν να συναντηθούν με τις πολιτικές και θρησκευτικές αρχές της Κορσικής, έχουν απλώσει τέσσερα πανό στην κορυφή της εκκλησίας της Παναγίας της Λούρδης στην Μπαστιά, στα οποία έχουν γράψει τα συνθήματα: "Ο φεμινισμός σκοτώνει τα παιδιά μας και τη δημοκρατία", "Η δικαιοσύνη διαστρεβλώνει τα γεγονότα", "Παιδιά όμηροι" και "Δικαιοσύνη=Μπίζνες". Πολλοί πατεράδες έχουν σκαρφαλώσει τους τελευταίους μήνες σε γερανούς ή σε δημόσια κτίρια για να καταγγείλουν τις δικαστικές αποφάσεις που, όπως λένε, τους στερούν τα παιδιά τους. Έχουν τη στήριξη οργανώσεων όπως η "Ομάδα του Κίτρινου Γερανού" και η "SOS Μπαμπάς" οι οποίες ζητούν την εκ περιτροπής διαμονή των παιδιών στα σπίτια και των δύο γονιών τους σε περίπτωση διαζυγίου. Η κυβέρνηση, επικαλούμενη "το συμφέρον του παιδιού" αντιδρά στην πιθανότητα να γίνει κανόνας η εκ περιτροπής διαμονή αν και ένα νομοσχέδιο που κινείται προς αυτήν την κατεύθυνση έχει ήδη ψηφιστεί στη Γερουσία. Σύμφωνα με μια πρόσφατη έρευνα του υπουργείου Δικαιοσύνης, όταν ένα ζευγάρι χωρίζει το πού θα μείνουν τα παιδιά αποφασίζεται, σε ποσοστό 80%, με τη σύμφωνη γνώμη και των δύο γονέων. Σε αυτήν την περίπτωση 7 στα 10 ζευγάρια επιλέγουν να ζήσουν τα παιδιά με τη μητέρα, 1 στα 10 με τον πατέρα και τα υπόλοιπα 2 στα 10 να κατοικούν εναλλάξ σε δύο σπίτια. Όταν υπάρχει διαμάχη μεταξύ τους για την επιμέλεια των παιδιών τα δικαστήρια την δίνουν σε ποσοστό 63% στη μητέρα και σε 24,4% στον πατέρα. Η εκ περιτροπής διαμονή εγκρίνεται σε ποσοστό 12,3% ενώ ένα πολύ μικρό ποσοστό (0,2%) παιδιών καταλήγει να μένει στο σπίτι κάποιου συγγενή ή άλλου προσώπου.

 

ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!

Όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα στα ίδια μένουν... ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία». Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων - εραστών και της εξουσίας... ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του 80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης, σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο τόπος και εκείνη η γενιά. ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές «μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της ...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους, για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως της όποιας εκλογικής αναμέτρησης... ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που ...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων» ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει... ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους «τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...

Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας

Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>


 




Ειδήσεις για όλους | Θέματα | Τουριστικό Ρεπορτάζ | Ιατρικά Θέματα | Παρουσίαση Βιβλίων | Επικοινωνία