Η   Ε λ λ η ν ι κ ή   Φ ω ν ή   σ ε   5 5   γ λ ώ σ σ ε ς
   G r e e k   V o i c e   i n   5 5   l a n g u a g e s



Πάμε Σινεμά ; Οι ταινίες της εβδομάδας
 
ελληνική φωνή - κεντρική σελίδα  
επικοινωνία εκτύπωση
 
Εκδότης-Διευθυντής: ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΥΤΥΧΙΔΗΣ
Διευθύντρια Σύνταξης: ΤΟΝΙΑ ΜΑΝΙΑΤΕΑ
Ηλεκτρονική Ενημέρωση για την Ελλάδα και τον Κόσμο - News - Nachrichten
Θέατρο - Σινεμά    (click)   Μουσική    (click)  Αθλητισμός    (click)  Οικονομικά Θέματα    (click)
     




Τρίτη Ωρα 7.49μμ ------------------------------------------ Νέες αποκαλύψεις για την εκμετάλευση κρατούμενων στην πρώην Ανατολική Γερμανία ------------------------------------------

ΕΔΩ ΒΕΡΟΛΙΝΟ.-

Η πρώην Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας εκμεταλλευόταν τους κρατούμενους, αναγκάζοντάς τους να δίνουν αίμα για να πωλείται στη Δύση ή αναγκάζοντάς τους να εργάζονται για δυτικές εταιρείες, όπως ανέφερε μια εκπομπή της κρατικής τηλεόρασης της Γερμανίας. Σύμφωνα με την εκπομπή «Report Mainz» η πρώην Ανατολική Γερμανία, όντας στα πρόθυρα χρεοκοπίας, ανάγκασε στα μέσα της δεκαετίας του 1980 κάποιους από τους κρατούμενους να δώσουν αίμα προκειμένου οι αρχές να το πουλήσουν στη Δύση. Βασιζόμενη σε αναφορές της Στάζι, η εκπομπή αναφέρει ότι ο Ερυθρός Σταυρός της Βαυαρίας αγόραζε το αίμα αυτό με τη μεσολάβηση μιας ελβετικής εταιρείας. Όταν ρωτήθηκε από την ARD, ο Ερυθρός Σταυρός της Βαυαρίας παραδέχθηκε ότι έχει αγοράσει αίμα από την πρώην Ανατολική Γερμανία τη δεκαετία του 1980. Ο Ρούντολφ Ούλιχ πρώην διευθυντής του ινστιτούτου της Ερφούρτης αρμόδιου για τις μεταγγίσεις και τις αιμοδοσίες, δήλωσε στο τηλεοπτικό δίκτυο: «Δεν κάναμε αιμοληψίες σε τακτικά χρονικά διαστήματα. ¶ξιζε τον κόπο να πάμε στη φυλακή (της Γκρεφεντόνα) διότι, κάθε φορά, υπήρχαν 60 με 70 αιμοδότες». Σύμφωνα με τα αρχεία της Στάζι, οι κρατούμενοι δεν ήταν εθελοντές αιμοδότες, και για τον λόγο αυτό οι νοσοκόμοι πολλές φορές είχαν αρνηθεί να προχωρήσουν στην αιμοληψία. «Ήταν η λογική του συστήματος να εκμεταλλεύεται όχι μόνο την εργασία των κρατούμενων, αλλά και το σώμα τους», εκτίμησε ο ιστορικός Τομπίας Βούνσικ. Όπως αναφέρεται στην εκπομπή «Report Mainz», η γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Volkswagen και η αλυσίδα καταστημάτων Aldi είχαν προμηθευτές που χρησιμοποιούσαν κρατούμενους της πρώην Ανατολικής Γερμανίας τις δεκαετίες 1970 και 1980. Τον Νοέμβριο του 2012, η σουηδική εταιρεία επίπλων Ikea είχε εκφράσει τη λύπη της για το γεγονός ότι κάποιοι από τους προμηθευτές της χρησιμοποιούσαν την εργασία των πολιτικών κρατούμενων της πρώην Ανατολικής Γερμανίας. «Οι έρευνες έδειξαν ότι η Ikea ήταν μόνο η κορυφή του παγόβουνου», δήλωσε ο Ρόλαντ Γιαν κυβερνητικός αξιωματούχος που είναι αρμόδιος για τα αρχεία της Στάζι. Πάντως η Volkswagen και η Aldi ανακοίνωσαν στην εκπομπή «Report Mainz» ότι δεν γνώριζαν ούτε ενέκριναν την εκμετάλλευση κρατουμένων από την πρώην Ανατολική Γερμανία από τους προμηθευτές τους.

 

ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!

Όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα στα ίδια μένουν... ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία». Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων - εραστών και της εξουσίας... ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του 80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης, σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο τόπος και εκείνη η γενιά. ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές «μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της ...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους, για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως της όποιας εκλογικής αναμέτρησης... ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που ...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων» ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει... ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. ¶ραγε τι ζητούσα και γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους «τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...

Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας

Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>


 




Ειδήσεις για όλους | Θέματα | Τουριστικό Ρεπορτάζ | Ιατρικά Θέματα | Παρουσίαση Βιβλίων | Επικοινωνία