Η   Ε λ λ η ν ι κ ή   Φ ω ν ή   σ ε   5 5   γ λ ώ σ σ ε ς
   G r e e k   V o i c e   i n   5 5   l a n g u a g e s



Πάμε Σινεμά ; Οι ταινίες της εβδομάδας
 
ελληνική φωνή - κεντρική σελίδα  
επικοινωνία εκτύπωση
 
Εκδότης-Διευθυντής: ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΥΤΥΧΙΔΗΣ
Διευθύντρια Σύνταξης: ΤΟΝΙΑ ΜΑΝΙΑΤΕΑ
Ηλεκτρονική Ενημέρωση για την Ελλάδα και τον Κόσμο - News - Nachrichten
Θέατρο - Σινεμά    (click)   Μουσική    (click)  Αθλητισμός    (click)  Οικονομικά Θέματα    (click)
     




Σάββατο Ωρα 8.04μμ ---------------------------------------- Κι εκείνος υπόσχεται να δώσει 100 εκατ.ευρώ στον άνδρα που θα την γοητευσει ---------------------------------------- Η λεσβία κόρη ενός μεγιστάνα του Χονγκ Κονγκ παρακαλεί τον πατέρα της να δεχθεί την επιλογή της ----------------------------------------

ΧΟΝΓΚ ΚΟΝΓΚ.-

Η ομοφυλόφιλη θυγατέρα ενός πλούσιου επιχειρηματία του Χονγκ Κονγκ, ο οποίος υποσχέθηκε σχεδόν 100 εκατομμύρια ευρώ στον άνδρα που θα καταφέρει να την γοητεύσει, παρακάλεσε τον πατέρα της να αποδεχθεί την επιλογή της, καθώς και τη σύντροφό της. Στην επιστολή αυτή που αρχίζει με την προσφώνηση "Αγαπητέ μπαμπά", η 33χρονη Τζίτζι Τσάο ζητεί από τον πατέρα της, τον Σέσιλ, ο οποίος είναι επικεφαλής μιας αυτοκρατορίας ακινήτων, να θεωρήσει τη σύντροφό της, την Σον Ιβ, "ένα φυσιολογικό και αξιοπρεπές ανθρώπινο ον". Η Τζίτζι και η Σον είναι μαζί εδώ και εννέα χρόνια και φέρεται ότι παντρεύτηκαν το 2012 στη Γαλλία. "Ξέρω ότι είναι δύσκολο για σένα να καταλάβεις πώς μπορώ να έχω αισθήματα για μια γυναίκα. Δυσκολεύομαι αληθινά να το εξηγήσω και η ίδια. Αυτά τα πράγματα συμβαίνουν, αυτό είναι όλο, αργά και ήσυχα", γράφει στη μεγάλη αγγλόφωνη εφημερίδα του Χονγκ Κονγκ, την "Σάουθ Τσάινα Μόρνινγκ Ποστ". Η νεαρή γυναίκα διατυπώνει την παράκλησή της αφού ο 77χρονος Σέσιλ Τσάο διπλασίασε πρόσφατα την "προίκα γάμου" της σε ένα δισεκατομμύριο δολάρια Χονγκ Κονγκ (σχεδόν 95 εκαττομμύρια ευρώ), τα οποία υποσχέθηκε να δώσει σε όποιον άνδρα δεχόταν εκείνη να παντρευτεί. Η πρώτη προσφορά είχε προσελκύσει όχι λιγότερους από 20.000 υποψήφιους και είχε προβληθεί από τα μέσα ενημέρωσης και ιστότοπους κοινωνικής δικτύωσης σ' όλο τον κόσμο. Στην επιστολή της, η Τζίτζι λέει πως συγχωρεί τον πατέρα της γι' αυτή την ταπείνωση επειδή πιστεύει ότι ενήργησε καλή τη πίστει και εκφράζει τη λύπη της επειδή μπορεί να τον άφησε να πιστέψει ότι υπάρχει περίπτωση να συνταχθεί με την άποψή του. "Υπάρχουν πολλοί καλοί άνδρες. Όμως δεν είναι για μένα", απάντησε. "Γι' αυτά που λυπάμαι είναι ότι αγνοείς πόσο ευτυχισμένη και ικανοποιημένη από τη ζωή μου είμαι και ότι υπάρχουν πλευρές της ζωής μου που δεν μοιράζεσαι μαζί μου". Ο Σέσιλ Τσάο, προσωπικότητα της ελίτ του Χονγκ Κονγκ, εμφανίζεται συχνά δημοσίως συνοδευόμενος από τις τελευταίες -νεαρές- κατακτήσεις του και είχε κάποτε υποστηρίξει πως έχει γνωρίσει, με τη βιβλική σημασία της λέξης, 10.000 γυναίκες. Οι πολιτικές ενώσεις μεταξύ προσώπων του ίδιου φύλου δεν επιτρέπονται στο Χονγκ Κόνγκ, καθώς ο πληθυσμός αυτού του εδάφους της νότιας Κίνας παραμένει συντηρητικός στα θέματα της κοινωνίας παρά τη φήμη του Χονγκ Κονγκ ως μιας σύγχρονης, κοσμοπολίτικης και ανεκτικής μεγαλούπολης. Η ομοφυλοφιλία αποποινικοποιήθηκε εκεί μόλις το 1991.

 

ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!

Όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα στα ίδια μένουν... ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία». Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων - εραστών και της εξουσίας... ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του 80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης, σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο τόπος και εκείνη η γενιά. ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές «μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της ...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους, για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως της όποιας εκλογικής αναμέτρησης... ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που ...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων» ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει... ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους «τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...

Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας

Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>


 




Ειδήσεις για όλους | Θέματα | Τουριστικό Ρεπορτάζ | Ιατρικά Θέματα | Παρουσίαση Βιβλίων | Επικοινωνία