Η   Ε λ λ η ν ι κ ή   Φ ω ν ή   σ ε   5 5   γ λ ώ σ σ ε ς
   G r e e k   V o i c e   i n   5 5   l a n g u a g e s



Πάμε Σινεμά ; Οι ταινίες της εβδομάδας
 
ελληνική φωνή - κεντρική σελίδα  
επικοινωνία εκτύπωση
 
Εκδότης-Διευθυντής: ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΥΤΥΧΙΔΗΣ
Διευθύντρια Σύνταξης: ΤΟΝΙΑ ΜΑΝΙΑΤΕΑ
Ηλεκτρονική Ενημέρωση για την Ελλάδα και τον Κόσμο - News - Nachrichten
Θέατρο - Σινεμά    (click)   Μουσική    (click)  Αθλητισμός    (click)  Οικονομικά Θέματα    (click)
     




Δευτέρα Ωρα 1.54μμ ---------------------------------------- Οι θέσεις τών δύο Προέδρων για την διεθνή ασφάλεια, την καταπολέμηση της φτώχειας και την «ανανεωμένη» διμερή συνεργασία ---------------------------------------- Κοινό άρθρο των Μπαράκ Ομπάμα και Φρανσουά Ολάντ ----------------------------------------

ΠΑΡΙΣΙ.-(Ανταπόκριση Ολυμπίας Τσίπηρα)

Παραμονές της επίσημης επίσκεψης του Γάλλου προέδρου Φρανσουά Ολάντ στις ΗΠΑ ύστερα από πρόσκληση του Αμερικανού ομολόγου του Μπαράκ Ομπάμα, οι εφημερίδες Λε Μοντ και η Ουάσιγκτον Ποστ δημοσιεύουν σήμερα κατ' αποκλειστικότητα ταυτόχρονα ένα κοινό άρθρο των δύο προέδρων. Οι δύο ηγέτες μιλούν "για έναν πιο ασφαλή κόσμο σήμερα" χάρη στην συμμαχία των δύο χωρών επί δύο αιώνες, ενώ ορίζουν βασικούς άξονες της περαιτέρω συνεργασίας τους για θέματα όπως το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, η ασφάλεια της Αφρικής, η καταπολέμηση της φτώχειας, η κλιματική αλλαγή, οι διμερείς οικονομικές συναλλαγές —ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά την τεχνολογία και την καινοτομία—, αλλά και η εταιρική σχέση με την ΕΕ είναι οι τομείς στους οποίους δίνουν ιδιαίτερη σημασία. Στο άρθρο υπογραμμίζεται ότι η γαλλοαμερικανική συνεργασία έχει "ξεπεράσει" προηγούμενες δυσκολίες και "είναι σε θέση να χαράξει νέα πορεία". Αλλαγή που επιβεβαιώνεται από τους δύο ηγέτες στον τίτλο: "Η συμμαχία ανάμεσα στις δύο μας χώρες έχει ανανεωθεί". "Πριν από 10 χρόνια λίγοι ήταν εκείνοι που πίστευαν ότι οι δύο χώρες θα μπορούσαν να συνεργασθούν σε τόσους τομείς (. . .) με την επιστροφή όμως της Γαλλίας στη στρατιωτική διοίκηση του ΝΑΤΟ, η συνεργασία αναπτύχθηκε σε όλα τα επίπεδα", σημειώνουν οι κ.κ. Ομπάμα και Ολάντ. Οι δύο ηγέτες αναγνωρίζουν ότι "μια χώρα μόνη της δεν μπορεί να τα καταφέρει μπρος στις διεθνείς προκλήσεις. Θα πρέπει περισσότερες χώρες να αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες και να μοιράζονται το βάρος και το κόστος (. . .) και την ευθύνη για την ασφάλεια και την ειρήνη στον κόσμο, καθώς και την προώθηση της ελευθερίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων". - Το Ιράν αναφέρεται ως η πρώτη κοινή προσπάθεια των δύο χωρών, με την ευκαιρία της συνάντησης στη Βιέννη την ερχόμενη εβδομάδα που στοχεύει στην εξεύρεση μιας συνολικής λύσης ώστε να εμποδιστεί η χώρα αυτή να αποκτήσει πυρηνικά όπλα. - Για τη Συρία, υπενθυμίζουν ότι η κοινή απειλή (Αμερικής-Γαλλίας) για πιθανή στρατιωτική επίθεση οδήγησε τη Δαμασκό στην απόφαση καταστροφής των χημικών όπλων της Συρίας. Υποστηρίζουν ότι η διεθνής κοινότητα πρέπει να εντείνει τις προσπάθειές της για να βοηθήσει το συριακό λαό, "να ενισχύσει τη μετριοπαθή αντιπολίτευση και να εργασθεί στο πλαίσιο της Γενεύης 2 για μια πολιτική μετάβαση ώστε να απαλλαγεί ο συριακός λαός από τη δικτατορία και την τρομοκρατία". - Η Αφρική αποτελεί "την πιο ορατή συνεργασία" των δύο χωρών. Οι δύο πρόεδροι αναφέρονται στη συνεργασία τους στο Μαλί και στην Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, όπου γαλλικές στρατιωτικές δυνάμεις υποστηρίζονται των ΗΠΑ στον υλικοτεχνικό τομέα και τον τομέα των πληροφοριών. Σε ό,τι αφορά γενικότερα στην αφρικανική ήπειρο, οι δύο ηγέτες δηλώνουν ότι επιδιώκουν "την ενίσχυση των δημοκρατικών θεσμών, την ενίσχυση της γεωργίας και την καταπολέμηση της πείνας, τη βελτίωση της πρόσβασης στην ηλεκτρική ενέργεια και την παροχή θεραπειών για την προστασία από μολυσματικές ασθένειες. - Για τις διμερείς εμπορικές συναλλαγές οι δύο πρόεδροι τονίζουν ότι αυτές ισοδυναμούν με 1 εκατομμύριο θέσεις εργασίας στις δύο χώρες. Παρ' όλα αυτά θα επιδιωχθεί περαιτέρω ανάπτυξη των συναλλαγών ιδιαίτερα στον τομέα της καινοτομίας. Γίνεται ακόμη αναφορά στην διαπραγμάτευση για μια διμερή συμφωνία ελεύθερου εμπορίου και μια εταιρική σχέση ανάμεσα στις ΗΠΑ και στην Ευρωπαϊκή Ένωση. "Είναι μια πραγματική ευκαιρία για τη δημιουργία εκατομμυρίων θέσεων εργασίας και στις δυο πλευρές του Ατλαντικού (. . .) με περισσότερες εξαγωγές ιδίως για τις μικρές επιχειρήσεις (. . .). Έτσι, οι προσπάθειές μας για την ανάπτυξη και την ανάκαμψη της παγκόσμιας οικονομίας θα έχει μια μόνιμη βάση. - Για την κλιματική αλλαγή οι δύο πρόεδροι μιλούν "για την αναζήτηση μιας φιλόδοξης και συνολικής παγκόσμιας συμφωνίας για τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου". Καλούν όλες τις χώρες να συμμετέχουν (στην αναζήτηση αυτή) και αυτό εν όψει της Διεθνούς Διάσκεψης για το κλίμα που θα γίνει το 2015 στο Παρίσι. Το άρθρο κλείνει με αναφορά σε δύο αιώνες κοινών αγώνων που έχουν κάνει οι δύο λαοί για την ελευθερία, προσθέτοντας : "Τώρα, για ακόμα μια φορά, αναλαμβάνουμε τις ευθύνες μας όχι μόνο ο ένας έναντι του άλλου, αλλά έναντι του κόσμου που είναι πιο ασφαλής χάρις στη σταθερότητα της συμμαχίας μας που επιβεβαιώνεται εκ νέου σήμερα".

 

ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!

Όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα στα ίδια μένουν... ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία». Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων - εραστών και της εξουσίας... ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του 80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης, σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο τόπος και εκείνη η γενιά. ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές «μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της ...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους, για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως της όποιας εκλογικής αναμέτρησης... ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που ...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων» ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει... ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους «τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...

Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας

Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>


 




Ειδήσεις για όλους | Θέματα | Τουριστικό Ρεπορτάζ | Ιατρικά Θέματα | Παρουσίαση Βιβλίων | Επικοινωνία