Η   Ε λ λ η ν ι κ ή   Φ ω ν ή   σ ε   5 5   γ λ ώ σ σ ε ς
   G r e e k   V o i c e   i n   5 5   l a n g u a g e s



Πάμε Σινεμά ; Οι ταινίες της εβδομάδας
 
ελληνική φωνή - κεντρική σελίδα  
επικοινωνία εκτύπωση
 
Εκδότης-Διευθυντής: ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΥΤΥΧΙΔΗΣ
Διευθύντρια Σύνταξης: ΤΟΝΙΑ ΜΑΝΙΑΤΕΑ
Ηλεκτρονική Ενημέρωση για την Ελλάδα και τον Κόσμο - News - Nachrichten
Θέατρο - Σινεμά    (click)   Μουσική    (click)  Αθλητισμός    (click)  Οικονομικά Θέματα    (click)
     




Τρίτη Ωρα 8.34μμ ---------------------------------------- Νετανιάχου ---------------------------------------- Δεν θα υπάρξει συμφωνία με τους Παλαιστίνιους, αν δεν αναγνωρίσουν "το εβραϊκό κράτος" ----------------------------------------

ΙΕΡΟΥΣΑΛΗΜ.-(Ξένα Πρακτορεία)

Ο ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου προειδοποίησε σήμερα ότι δεν θα δεχθεί μια ειρηνευτική συμφωνία με τους Παλαιστίνιους, αν αυτοί δεν αναγνωρίσουν το Ισραήλ ως «εβραϊκό κράτος» και δεν αποκηρύξουν «το δικαίωμα επιστροφής» των προσφύγων. «Δεν θα παρουσιάσω μια συμφωνία (στους Ισραηλινούς) η οποία δεν θα περιλαμβάνει την αποκήρυξη του δικαιώματος επιστροφής (των παλαιστίνιων προσφύγων) και την αναγνώριση από τους Παλαιστίνιους του κράτους του εβραϊκού λαού», δήλωσε η Νετανιάχου στη διάρκεια μιας σύσκεψης της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματός του Λικούντ, όπως μετέδωσε το κρατικό ραδιόφωνο. «Αυτοί είναι βασικοί όροι δίκαιοι και ζωτικής σημασίας κατά τη γνώμη του Ισραήλ», υπογράμμισε ο πρωθυπουργός. Ο Νετανιάχου εμφανίστηκε απαισιόδοξος για το ενδεχόμενο να υπάρξει μια ειρηνευτική συμφωνία με τους Παλαιστίνιους στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων που διεξάγονται υπό την αιγίδα του αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Τζον Κέρι. «Με βάσει τις τελευταίες δηλώσεις των Παλαιστινίων, απομακρυνόμαστε από μια συμφωνία εξαιτίας τους (. . .). Οι Παλαιστίνιοι δεν δείχνουν κανένα σημάδι ότι σκοπεύουν να συμφωνήσουν σε μια δίκαιη και εφαρμόσιμη συμφωνία», κατήγγειλε ο ισραηλινός πρωθυπουργός. Ο Νετανιάχου έκανε τις δηλώσεις αυτές μία ημέρα μετά τη σύσκεψη του Επαναστατικού Συμβουλίου της Φάταχ, του κινήματος του παλαιστίνιου προέδρου Μαχμούντ Αμπάς, το οποίο ενέκρινε δια βοής χθες το βράδυ την άρνησή του να αναγνωρίσει το Ισραήλ ως εβραϊκό κράτος. Ο Αμπάς διαβεβαίωσε στην ομιλία του πως «στην ηλικία των 79 χρόνων, δεν θα υποχωρήσω στα δικαιώματα του λαού μου ούτε θα προδώσω την υπόθεσή του», καθώς ο παλαιστίνιος ηγέτης πρόκειται να πραγματοποιήσει την ερχόμενη εβδομάδα επίσημη επίσκεψη στις ΗΠΑ και να συναντηθεί στις 17 Μαρτίου με τον αμερικανό πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα. Στο μεταξύ τρεις Παλαιστίνιοι σκοτώθηκαν σήμερα από μια ισραηλινή επίθεση στη νότια Λωρίδα της Γάζας, όπως ανακοίνωσαν ιατρικές πήγες. Η ένοπλη πτέρυγα του Ισλαμικού Τζιχάντ, οι Ταξιαρχίες αλ Κουντς, αναφέρουν σε ανακοίνωσή τους ότι «τρεις μαχητές των Ταξιαρχιών αλ Κουντς έπεσαν μάρτυρες από τον σιωνιστικό βομβαρδισμό την ώρα που αντιμετώπιζαν μια επέμβαση ανατολικά της Χαν Γιούνες».

 

ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!

Όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα στα ίδια μένουν... ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία». Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων - εραστών και της εξουσίας... ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του 80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης, σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο τόπος και εκείνη η γενιά. ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές «μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της ...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους, για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως της όποιας εκλογικής αναμέτρησης... ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που ...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων» ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει... ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους «τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...

Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας

Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>


 




Ειδήσεις για όλους | Θέματα | Τουριστικό Ρεπορτάζ | Ιατρικά Θέματα | Παρουσίαση Βιβλίων | Επικοινωνία