Η   Ε λ λ η ν ι κ ή   Φ ω ν ή   σ ε   5 5   γ λ ώ σ σ ε ς
   G r e e k   V o i c e   i n   5 5   l a n g u a g e s



Πάμε Σινεμά ; Οι ταινίες της εβδομάδας
 
ελληνική φωνή - κεντρική σελίδα  
επικοινωνία εκτύπωση
 
Εκδότης-Διευθυντής: ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΥΤΥΧΙΔΗΣ
Διευθύντρια Σύνταξης: ΤΟΝΙΑ ΜΑΝΙΑΤΕΑ
Ηλεκτρονική Ενημέρωση για την Ελλάδα και τον Κόσμο - News - Nachrichten
Θέατρο - Σινεμά    (click)   Μουσική    (click)  Αθλητισμός    (click)  Οικονομικά Θέματα    (click)
     




Τρίτη Ωρα 11.05μμ ---------------------------------------- ΗΠΑ ---------------------------------------- Την κατάσχεση κουρδικού πετρελαίου, αξίας 100 εκ. δολαρίων, από τάνκερ στα ανοιχτά του Χιούστον διέταξε αμερικανικό δικαστήριο ----------------------------------------

ΧΙΟΥΣΤΟΝ.-

Οι αμερικανικές αρχές ετοιμάζονται να κατασχέσουν ένα φορτίο αργού πετρελαίου από το ιρακινό Κουρδιστάν, αξίας άνω των 100 εκατομμυρίων δολαρίων, από ένα πλοίο αγκυροβολημένο στα ανοιχτά των ακτών του Τέξας, αφού αμερικανικό δικαστήριο έκανε δεκτό τον ισχυρισμό της Βαγδάτης ότι το πετρέλαιο αυτό της ανήκει. Το δεξαμενόπλοιο United Kalavrvta που μεταφέρει περίπου 1 εκατομμύριο βαρέλια πετρελαίου από το ιρακινό Κουρδιστάν, κατέπλευσε στον κόλπο Γκάλβεστον το Σάββατο όμως ακόμη δεν έχει ξεφορτώσει το φορτίο του. Η απόφαση του αμερικανικού δικαστηρίου να κάνει δεκτό το αίτημα της Βαγδάτης αποτελεί άλλο ένα πλήγμα στις προσπάθειες της Περιφερειακής Κυβέρνησης του Κουρδιστάν (KRG) να συνάψει συμφωνίες για την πώληση του πετρελαίου της περιοχής διεθνώς, κάτι που θεωρείται ως ένα βασικό βήμα για τη διεκδίκηση της ανεξαρτησίας της αυτόνομης περιοχής. Η Βαγδάτη, που μάχεται ταυτόχρονα να αντιμετωπίσει τους σουνίτες ισλαμιστές αντάρτες οι οποίοι έχουν καταλάβει περιοχές στο κεντρικό και βόρειο Ιράκ, χαρακτηρίζει λαθρεμπόριο τις πωλήσεις πετρελαίου από το Κουρδιστάν. Με αφορμή αυτή τη διένεξη, έχει περικόψει τον προϋπολογισμό της KRG από τις αρχές του έτους. Η Ουάσινγκτον από την πλευρά της, μολονότι διαφωνεί με την πώληση πετρελαίου εκ μέρους του Κουρδιστάν γιατί φοβάται ότι κάτι τέτοιο μπορεί να συμβάλει στη διάλυση του Ιράκ, δεν έχει απαγορεύσει σε αμερικανικές εταιρείες να το αγοράζουν. Το δεξαμενόπλοιο, που είναι πολύ μεγάλο ώστε να ελλιμενιστεί σε λιμάνια κοντά στο Χιούστον, πήρε την Κυριακή την άδεια της αμερικανικής Ακτοφυλακής να μεταφέρει το φορτίο του σε μικρότερα σκάφη που με τη σειρά τους θα παραδώσουν το πετρέλαιο στην ξηρά. Όμως την Δευτέρα, το Ιράκ προσέφυγε στα αμερικανικά δικαστήρια υποστηρίζοντας ότι το φορτίο του ανήκει και η δικαστής Νάνσι Κ. Τζόνσον το δικαίωσε. Μέχρι στιγμής πάντως δεν έχει διευκρινιστεί το πώς θα εκτελεστεί η εντολή του δικαστηρίου. Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ έχει προειδοποιήσει τους πιθανούς αγοραστές του κουρδικού πετρελαίου για το νομικό ρίσκο που αναλαμβάνουν εάν προχωρήσουν σε μια τέτοιου είδους συμφωνία, τονίζοντας ότι η αμερικανική κυβέρνηση δεν πρόκειται να παρέμβει σε εμπορικές δοσοληψίες.

 

ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!

Όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα στα ίδια μένουν... ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία». Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων - εραστών και της εξουσίας... ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του 80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης, σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο τόπος και εκείνη η γενιά. ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές «μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της ...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους, για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως της όποιας εκλογικής αναμέτρησης... ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που ...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων» ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει... ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους «τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...

Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας

Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>


 




Ειδήσεις για όλους | Θέματα | Τουριστικό Ρεπορτάζ | Ιατρικά Θέματα | Παρουσίαση Βιβλίων | Επικοινωνία