Η   Ε λ λ η ν ι κ ή   Φ ω ν ή   σ ε   5 5   γ λ ώ σ σ ε ς
   G r e e k   V o i c e   i n   5 5   l a n g u a g e s



Πάμε Σινεμά ; Οι ταινίες της εβδομάδας
 
ελληνική φωνή - κεντρική σελίδα  
επικοινωνία εκτύπωση
 
Εκδότης-Διευθυντής: ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΥΤΥΧΙΔΗΣ
Διευθύντρια Σύνταξης: ΤΟΝΙΑ ΜΑΝΙΑΤΕΑ
Ηλεκτρονική Ενημέρωση για την Ελλάδα και τον Κόσμο - News - Nachrichten
Θέατρο - Σινεμά    (click)   Μουσική    (click)  Αθλητισμός    (click)  Οικονομικά Θέματα    (click)
     




ΠΟΙΟΣ ΕΚΛΕΨΕ ΤΟΝ ΤΟΠΟ ΜΟΥ;

(της δημοσιογράφου Μαργαρίτας Ικαρίου)





Σκέφτηκα να κάνω καταγγελία στην Αστυνομία. Να κινητοποιήσω τους διασώστες και να προκαλέσω έρευνες. Έπειτα, είπα να ρωτήσω τους κατοίκους, μην τον είδανε… Να ζητήσω από αρεστούς και ανέραστους αιρετούς να μπουν σε διαδικασίες αναζήτησης. Να τρέμουν ψάχνοντας, φοβούμενοι μήπως και τον βρουν ημιθανή κι όχι μουμιοποιημένο πτώμα…

Πήγα και στους αρχιτέκτονες, τους μηχανικούς, τις τεχνικές υπηρεσίες. Ζήτησα να μου πουν,  πως τυλίγονται τα ξύλινα κάποτε παραθύρια σε αλουμινένιες γρίλιες. Πως σκοτεινιάζουν τα στενά, απ’ το ύψος των σπιτιών. Πως μαυρίζουν οι ψυχές, ζώντας σε πόλεις άξενες και σε πολιτικές παράξενες.  Έψαξα να βρω που χάθηκαν οι αυλές κι οι πέργκολες. Σε ποιόν αγωγό όμβριων υδάτων πνίγηκε το «Ελληνικό δαιμόνιο», το «φιλότιμο» και η «μπέσα». Αναρωτήθηκα, πως αναπνέουν οι μπετένιες ταράτσες – που κάποτε ήσαν κεραμίδια – και πως μετατραπήκαμε σε σαρδέλες προσμονής της καλλονής, έγκλειστοι σε πανομοιότυπα κουτιά από μπετόν. Σε τι θαλάσσια βάθη ρίφθηκαν τσιμεντωμένες οι ελπίδες ανάκαμψης της χώρας και σε ποια ζώνη αιγιαλού και παραλίας ξώκειλε το σκαρί της ανακαταδιαμετακυβέρνησης. Πόθεν ήρθαν οι Βησιγότθοι να ξεθεμελιώσουν τα κάστρα των εργασιακών δικαιωμάτων και πόσες ακόμη μωρές πολιτικές παρθένες θα βιάσει ο θηλυκός Αλάριχος…

Καινούριες πόλεις δε θα βρεις, δεν θα ‘βρεις άλλες θάλασσες. Οι πόλεις, μας ακολουθούν. Μέσα τους περιφερόμαστε περίλυποι και λυσιτελείς, διεκπεραιώνοντας υποθέσεις, σέρνοντας σαρκία και ξεφούσκωτους, τους κάποτε παχυλούς εγωισμούς. Ανανεώνουμε κάθε μήνα την κάρτα ανεργίας μας και την απόγνωσή μας. Αναπαραγάγουμε μιζέρια και ηττοπάθεια. Κολλάμε την κρίση στο κούτελο, όπως κάποτε τα πεντοχίλιαρα σε λαϊκούς βάρδους. Παίζουμε τις παραγγελιές ντόπιων και ξένων αφεντάδων, μα σαν ηχήσουν οι βεργούλες που μας δείρανε κι αστράψει η φαλτσέτα, κανένα μακρύ ζεϊμπέκικο δε θα αφηγηθεί το δίκιο που χαν οι Κοεμτζήδες…

Σα φτάσει η αυτοξευτίλα στα κόκκινα, κουρνιάζουμε σε μια γωνιά, λέμε: ωραία είναι ‘δω, γαλήνια, βαστά ήλιο… Και παραγγέλνουμε καφέ…

Χαζεύουμε τα λερά κτίρια και τις συνειδήσεις. Τα άδεια μαγαζιά και τους ανθρώπους, που «ενοικιάζονται». Τα ερμητικά κλειστά στόματα και τις εσωστρεφείς κάστες. Ερημωμένες τις τεράστιες τζαμαρίες με τις αστραφτερές επενδύσεις, σαν τα κυνο-βολευτικά θερμοκήπια όπου φύονται αναρριχώμενοι κισσοί. Κατασκευές που αντιμάχονται από κατασκευής ως εχθρικό το φυσικό περιβάλλον και τον άνθρωπο, με πνιγηρούς χώρους ανάπτυξης ιδεών και τεχνητή την τεχνοκρατούμενη διαβίωση.

Ενεργοβόρες και ψυχοφθόρες συνθήκες  που επικαλύπτονται προσωρινά από το ανασκαφικό τσουνάμι. Κύματα-κύματα οι αποκαλύψεις για τους θαλάμους, να παρακολουθεί έκθαμβη η κοινή γνώμη την πόρπη της Καρυάτιδας και να ξεχνά την πόρνη της Καρύσταινας… Άρτον και θεάματα, προγονολατρία και ινδάλματα. Το αφιόνι του λαού, σε μικροδόσεις μεθοδικής μεθαδόνης.

Μέσα από τόνους κοινωνικής, οικονομικής και αξιακής επιχωμάτωσης, αναδύεται το εξάμβλωμα του τόπου που λάτρεψα. Σαν ερμαφρόδιτος πόρνος κρύβει την ασχήμια του σε πτυχωμένους  μανδύες και εσθήτες, λικνιζόμενος άτεχνα πάνω σε κοθόρνους αμφίσημους. Αμφιλεγόμενοι, αμφίπλευροι, αμφιταλαντευόμενοι, ξεχύνουν πάνω του, τους μύριους μύχιους πόθους τους… Τον κακομεταχειρίζονται επαίσχυντα μέχρι να τον πετάξουν ξυλοδαρμένο, στο χαντάκι της διεθνούς κατακραυγής για τα εκπορνευόμενα «λεφτά (που δεν) υπάρχουν».  Αλλοιωμένο το πρόσωπό του από την πολιτική εξαθλίωση, την κοινωνική φτώχεια και τους οικονομικά σκουπιδιασμένους ανθρώπους.

Αγαπώ αυτόν τον τόπο… Όπως ήταν, όχι όπως τείνει να γίνει. Με το πέπλο της υγρασίας να φιλτράρει το φως, δίνοντάς του τη γαλακτερή απόχρωση του ονείρου. Μακριά από τη συμπίεση των μαζών και τη συρρίκνωση των ιδεολογιών, όπως  με ταχύτητες ιλιγγιώδεις έχουν επιβάλλει οι πάνοπλοι – οικονομικά και τεχνολογικά – κονκισταδόρες.

Οι κατακτητές, που με την επέλασή τους, έκαναν τη ψυχή του τόπου μου να αλλάζει. Τους ανθρώπους του, εύπλαστα ζυμάρια, να περισσεύουν στο ψήσιμο, να ξεχύνονται στις γύρω άκρες, να «καίγονται»…

Ποιος, να πάρει, μου ‘κλεψε τον τόπο μου;



 

ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!

Όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα στα ίδια μένουν... ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία». Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων - εραστών και της εξουσίας... ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του 80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης, σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο τόπος και εκείνη η γενιά. ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές «μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της ...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους, για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως της όποιας εκλογικής αναμέτρησης... ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που ...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων» ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει... ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους «τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...

Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας

Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>


 




Ειδήσεις για όλους | Θέματα | Τουριστικό Ρεπορτάζ | Ιατρικά Θέματα | Παρουσίαση Βιβλίων | Επικοινωνία