Η   Ε λ λ η ν ι κ ή   Φ ω ν ή   σ ε   5 5   γ λ ώ σ σ ε ς
   G r e e k   V o i c e   i n   5 5   l a n g u a g e s



Πάμε Σινεμά ; Οι ταινίες της εβδομάδας
 
ελληνική φωνή - κεντρική σελίδα  
επικοινωνία εκτύπωση
 
Εκδότης-Διευθυντής: ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΥΤΥΧΙΔΗΣ
Διευθύντρια Σύνταξης: ΤΟΝΙΑ ΜΑΝΙΑΤΕΑ
Ηλεκτρονική Ενημέρωση για την Ελλάδα και τον Κόσμο - News - Nachrichten
Θέατρο - Σινεμά    (click)   Μουσική    (click)  Αθλητισμός    (click)  Οικονομικά Θέματα    (click)
     




Τρίτη Ωρα 9.50μμ ---------------------------------------- Ελλάδα/Εκλογές ---------------------------------------- Δημοψήφισμα και ελληνικό σχέδιο για οριστικό τέλος στη λιτότητα, προτείνει ο Γ. Παπανδρέου ----------------------------------------

ΙΩΑΝΝΙΝΑ.-(Ανταπόκριση Μ.Τζώρα)

Δημοψήφισμα και ελληνικό σχέδιο είναι η λύση για να μπει οριστικό τέλος στη λιτότητα και την ανασφάλεια, τόνισε ο πρόεδρος του Κινήματος Δημοκρατών Σοσιαλιστών, Γιώργος Παπανδρέου, κατά την προεκλογική του ομιλία στα Ιωάννινα. Ο κ. Παπανδρέου επισήμανε χαρακτηριστικά: «Το αποτέλεσμα της διαπραγμάτευσης με τους εταίρους μας για το χρέος και το πρόγραμμα προσαρμογής, η λύση για να μπει οριστικό τέλος στη λιτότητα και την ανασφάλεια, να βασίζεται σε ένα δικό μας ελληνικό σχέδιο, με βαθιές αλλαγές στο κράτος και την οικονομία, και να έχει τη γνώμη και την απόφαση του ελληνικού λαού. Να έχει την υπογραφή του, μέσα από τη δημοκρατική διαδικασία ενός δημοψηφίσματος». Σε αυτό το πλαίσιο, ανέλυσε στους συγκεντρωμένους τους 3 λόγους που ισχυροποιούν τη θέση για δημοψήφισμα: «Πρώτον, γιατί είναι το πιο ουσιαστικό διαπραγματευτικό χαρτί οποιασδήποτε ελληνικής κυβέρνησης. Δεύτερον γιατί θα εγγυάται ότι καμία ελληνική κυβέρνηση δεν θα φέρει μέτρα και πολιτικές που αποτελούν νέα βάρη ή αποσταθεροποιούν τη χώρα. Και τρίτον, γιατί κανένα σχέδιο, κανένα πρόγραμμα, καμία λύση, όσο καλή κι αν είναι, δεν θα έχει πραγματική επιτυχία, αν ο ελληνικός λαός δεν την αισθανθεί δική του, ότι δεν του την επιβάλλει κανείς, ότι είναι δικό του σχέδιο, δική του απόφαση». Ο πρόεδρος του Κινήματος Δημοκρατών Σοσιαλιστών διερωτήθη: «Ακούσατε κανέναν άλλο να μιλάει για την ανάγκη να φτιάξουμε δικό μας ελληνικό σχέδιο με βαθιές αλλαγές σε κράτος και οικονομία; Ακούσατε κανέναν άλλο να λέει ότι πρέπει επιτέλους να εμπιστευτούμε τους πολίτες, την κρίση τους, με ένα δημοψήφισμα;», για ζητήσει στη συνέχεια από τον ΣΥΡΙΖΑ ξεκάθαρη θέση στο θέμα. «Κανείς άλλος δεν μιλάει γι’ αυτό που χρειάζεται η Ελλάδα. Μόνο το Κίνημά μας. Σήμερα άκουσα ότι στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ ψέλλισε ότι μπορεί να πάνε σε δημοψήφισμα αν είναι κυβέρνηση. Δηλαδή, τι μας λέει, ανάλογα με το συμφέρον τους; Ανάλογα με πολιτικές τακτικές; Πέστε μας ξεκάθαρα. Ναι ή όχι στο δημοψήφισμα; Μόνο έτσι θα κινητοποιηθούν όλες οι υγιείς δυνάμεις του τόπου σε έναν κοινό στόχο. Έναν κοινό σκοπό». «Μας έριξαν επειδή ζητήσαμε την κρίση του λαού. Ερχόμαστε γιατί πιστεύουμε στην κρίση του λαού» συμπλήρωσε. Ο πρώην πρωθυπουργός είπε ότι κάθε ψήφος στο «Κίνημα», είναι και ψήφος για ευρύτερες συναινέσεις, κυβερνητικές συνεργασίες με ξεκάθαρο, αδιαπραγμάτευτο προοδευτικό πλαίσιο και πρόσθεσε: «Μόνο η παρουσία του «Κινήματος» μας στη Βουλή, θα επιβάλλει τη συνεργασία για την πρόοδο. Κανένα κόμμα, το ξέρω από την εμπειρία μας, δεν μπορεί να κυβερνήσει σήμερα, σε αυτή τη συγκυρία, μόνο του. Το έργο που πρέπει να γίνει, θέλει πολλές πλάτες, ευρύτερες συναινέσεις. Αλλά, βέβαια, πάντα σε ένα προοδευτικό πλαίσιο και μόνο. Η χώρα χρειάζεται πολιτικές δυνάμεις με καθαρή πολιτική ταυτότητα. Όχι θολά νερά για να μας αγαπάνε όλοι. Στο Κίνημα μας, ξέρουμε ποιοι είμαστε».

 

ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!

Όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα στα ίδια μένουν... ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία». Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων - εραστών και της εξουσίας... ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του 80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης, σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο τόπος και εκείνη η γενιά. ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές «μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της ...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους, για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως της όποιας εκλογικής αναμέτρησης... ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που ...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων» ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει... ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους «τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...

Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας

Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>


 




Ειδήσεις για όλους | Θέματα | Τουριστικό Ρεπορτάζ | Ιατρικά Θέματα | Παρουσίαση Βιβλίων | Επικοινωνία