Η   Ε λ λ η ν ι κ ή   Φ ω ν ή   σ ε   5 5   γ λ ώ σ σ ε ς
   G r e e k   V o i c e   i n   5 5   l a n g u a g e s



Πάμε Σινεμά ; Οι ταινίες της εβδομάδας
 
ελληνική φωνή - κεντρική σελίδα  
επικοινωνία εκτύπωση
 
Εκδότης-Διευθυντής: ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΥΤΥΧΙΔΗΣ
Διευθύντρια Σύνταξης: ΤΟΝΙΑ ΜΑΝΙΑΤΕΑ
Ηλεκτρονική Ενημέρωση για την Ελλάδα και τον Κόσμο - News - Nachrichten
Θέατρο - Σινεμά    (click)   Μουσική    (click)  Αθλητισμός    (click)  Οικονομικά Θέματα    (click)
     




Κυριακή Ωρα 7.30μμ ---------------------------------------- Ισπανία ---------------------------------------- Την πρώτη θέση στην προτίμηση του εκλογικού σώματος εμφανίζεται να καταλαμβάνει το Podemos,ο ...ΣΥΡΙΖΑ τής Ισπανίας ----------------------------------------

ΜΑΔΡΙΤΗ.-

Την πρώτη θέση στην προτίμηση του εκλογικού σώματος στην Ισπανία εμφανίζεται να καταλαμβάνει το Podemos σύμφωνα με δημοσκόπηση που δημοσιεύει σήμερα η εφημερίδα El Pais. Σύμφωνα με την ίδια δημοσκόπηση, σαφής είναι η ανάγκη για κυβερνήσεις συνασπισμού, καθώς κανένα κόμμα δεν εξασφαλίζει αυτοδυναμία, με το κυβερνών Λαϊκό Κόμμα να βρίσκεται δεύτερο, το σοσιαλιστικό PSOE στην τρίτη θέση και το καταλανικής καταγωγής κόμμα «Πολίτες» στην τέταρτη θέση. Ειδικότερα, σε δημοσκόπηση της Metroscopia για λογαριασμό της El Pais που δημοσιεύεται την Κυριακή, το Podemos εμφανίζεται στο 27,7%. Ακολουθεί η κυβερνώσα κεντροδεξιά του Λαϊκού Κόμματος (PP) με 20,9% και στην τρίτη θέση βρίσκεται το PSOE με 18,3%. Τέταρτο βρίσκεται το σχετικά νεότευκτο κόμμα «Πολίτες» με 12,2% (συστάθηκε το 2006). Πέραν της πρωτιάς του Podemos, το σημαντικότερο στοιχείο της νέας δημοσκόπησης είναι αυτό που επαναλαμβάνεται σε όλες τις τελευταίες έρευνες: Η κατάρρευση του ισπανικού δικομματισμού και ο διαφαινόμενος θάνατος της εποχής που ένα κόμμα μπορούσε να κυβερνήσει αυτοδύναμα στη Μαδρίτη. Όπως σχολιάζει η εφημερίδα στο κεντρικό της άρθρο, με τον χαρακτηριστικό τίτλο «κατάσταση αβεβαιότητας», οι δημοσκοπήσεις προδιαγράφουν ένα ριζικά διαφορετικό σκηνικό μετά τις εκλογές στο τέλος του χρόνου. Όσον αφορά ιδιαίτερα τα δύο κόμματα που πλησιάζουν ως κεντρικοί παίκτες στην πολιτική σκηνή της Μαδρίτης, το Podemos και τους «Πολίτες», το ρεύμα τους φαίνεται βάσει της δημοσκόπησης να οφείλεται σε διαφορετικού είδους δυναμική: Όσοι θα ψήφιζαν μεν το «Πολίτες», δηλώνουν πως θα το ψήφιζαν επειδή αισθάνονται τις θέσεις τους πλησιέστερα στις απόψεις τους, ενώ για το Podemos το κίνητρο είναι κυρίως η απογοήτευση από το υφιστάμενο πολιτικό σύστημα. Ενδεικτικά, το Podemos είναι το δεύτερο κόμμα -μετά το κυβερνών PP- που οι ερωτηθέντες δηλώνουν πως δεν θα ψήφιζαν ποτέ. Η δε δημοτικότητα του αρχηγού του, Πάμπλο Ιγκλέσιας, είναι η υψηλότερη των υπολοίπων κομματικών ηγετών, με 34% ενώ ακολουθεί σε πολύ μικρή απόσταση (δυσανάλογη της απόστασης των δύο κομμάτων) ο αρχηγός των Σοσιαλιστών Πέδρο Σάντσες (31%). Και των δύο υστερεί σημαντικά ο πρωθυπουργός Μαριάνο Ραχόι, με 23%.

 

ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!

Όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα στα ίδια μένουν... ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία». Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων - εραστών και της εξουσίας... ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του 80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης, σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο τόπος και εκείνη η γενιά. ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές «μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της ...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους, για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως της όποιας εκλογικής αναμέτρησης... ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που ...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων» ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει... ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους «τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...

Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας

Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>


 




Ειδήσεις για όλους | Θέματα | Τουριστικό Ρεπορτάζ | Ιατρικά Θέματα | Παρουσίαση Βιβλίων | Επικοινωνία