Η   Ε λ λ η ν ι κ ή   Φ ω ν ή   σ ε   5 5   γ λ ώ σ σ ε ς
   G r e e k   V o i c e   i n   5 5   l a n g u a g e s



Πάμε Σινεμά ; Οι ταινίες της εβδομάδας
 
ελληνική φωνή - κεντρική σελίδα  
επικοινωνία εκτύπωση
 
Εκδότης-Διευθυντής: ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΥΤΥΧΙΔΗΣ
Διευθύντρια Σύνταξης: ΤΟΝΙΑ ΜΑΝΙΑΤΕΑ
Ηλεκτρονική Ενημέρωση για την Ελλάδα και τον Κόσμο - News - Nachrichten
Θέατρο - Σινεμά    (click)   Μουσική    (click)  Αθλητισμός    (click)  Οικονομικά Θέματα    (click)
     




Πέμπτη 20/8 ---------------------------------------- Ελλάδα/Πολιτική/Το Ποτάμι ---------------------------------------- «Τραγική επιλογή οι εκλογές για τη χώρα» χαρακτήρισε την απόφαση του Αλέξη Τσίπρα ο Σταύρος Θεοδωράκης ----------------------------------------

ΑΘΗΝΑ.-(Ανταπόκριση)

«Ο κ. Τσίπρας είχε λύσεις. Η ανοχή των κομμάτων της αντιπολίτευσης και η υποστήριξη στη Βουλή όποτε χρειαζόταν, του έδινε τη δυνατότητα να κυβερνήσει μέχρι να σταθεροποιηθεί η παραπαίουσα οικονομία. Όμως η πονηρή σκέψη «να κάνουμε τώρα εκλογές πριν καταλάβει ο κόσμος τι έχει να πληρώσει το φθινόπωρο» τον οδηγεί σε μια τραγική για την χώρα επιλογή. Κάτι αντίστοιχο έκανε και τον προηγούμενο μήνα», υποστήριξε ο Σταύρος Θεοδωράκης με γραπτή του δήλωσή, λίγη ώρα μετά το διάγγελμα του πρωθυπουργού και το αίτημά του για πρόωρες εκλογές. Ο επικεφαλής του Ποταμιού στη απάντησή του τόνισε ότι ο Αλέξης Τσίπρας οδήγησε η χώρα σε ένα διχαστικό δημοψήφισμα που έκλεισε τις τράπεζες και έκανε επαίτες τους Έλληνες, για να καταλήξουμε, μετά όπως αναφέρει, στο «καλύτερο μνημόνιο όλων των εποχών», όπως υπερηφανεύονται σήμερα οι υπουργοί του. «Η Ελλάδα έχασε όλους τους συμμάχους της και αναγκαστήκαμε εμείς -με το μικρό μας σχετικά μέγεθος- να υπερασπιστούμε στις ξένες πρωτεύουσες το δίκιο του Έλληνα και την ευρωπαϊκή του ταυτότητα», πρόσθεσε και συμπλήρωσε ότι στο εσωτερικό η χώρα αυτούς τους 6 μήνες αποσυντίθεται και τα υπουργεία «ανακαταλήφθηκαν» από τους κολλητούς, τους συγγενείς, τους κομματικούς. «Τα ίδια που έκαναν και τα παλιά κόμματα εξουσίας. Στην παιδεία η προσπάθεια των παιδιών να ξεχωρίσουν θεωρήθηκε ρετσινιά», πρόσθεσε και επεσήμανε ότι η πολιτική των ανοιχτών συνόρων και των ανοιχτών φυλακών που εφάρμοσαν οι υπουργοί του Αλέξη Τσίπρα οδηγούν σε ανασφάλεια και απόγνωση τα νησιά μας αλλά και τις συνοικίες των πόλεων. Ο Σταύρος Θεοδωράκης ανέφερε ότι «κυβερνητική αυτή παρέα δεν θέλει να δουλέψει και δεν ενδιαφέρεται να λύσει προβλήματα. Θέλει μόνο να «συναλλάσσεται» και να κερδίζει χρόνο και κατέληξε: «Οι εκλογές που θα γίνουν τον Σεπτέμβριο θα στοιχίσουν πολλά στην ελληνική κοινωνία. Νέα λουκέτα, ανεργία, αβεβαιότητα, φυγή προσώπων και επιχειρήσεων στο εξωτερικό. Όλα αυτά όμως είναι ψιλά γράμματα για τους άεργους των κομματικών μηχανισμών. Αυτό που τους νοιάζει είναι να εφευρίσκουν τρικ που θα διαιωνίζουν την εξουσία τους και τα προνόμιά τους. Και νομίζουν ότι βρήκαν άλλο ένα. Όμως θα απογοητευθούν. Ο ελληνικός λαός έχει καταλάβει ότι με ψέματα και παλαιοκομματικές συμπεριφορές η χώρα δεν πάει μπροστά. Το Ποτάμι η δύναμη της αλήθειας, η δύναμη του καινούργιου θα είναι σε αυτές τις εκλογές η απάντηση των ανθρώπων που παράγουν και δημιουργούν».

 

ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!

Όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα στα ίδια μένουν... ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία». Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων - εραστών και της εξουσίας... ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του 80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης, σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο τόπος και εκείνη η γενιά. ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές «μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της ...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους, για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως της όποιας εκλογικής αναμέτρησης... ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που ...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων» ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει... ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους «τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...

Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας

Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>


 




Ειδήσεις για όλους | Θέματα | Τουριστικό Ρεπορτάζ | Ιατρικά Θέματα | Παρουσίαση Βιβλίων | Επικοινωνία