ελληνική φωνή - κεντρική σελίδα  
επικοινωνία εκτύπωση
 
Εκδότης-Διευθυντής: ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΥΤΥΧΙΔΗΣ
Διευθύντρια Σύνταξης: ΑΡΤΕΜΙΣ ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΥ
Ηλεκτρονική Ενημέρωση για την Ελλάδα και τον Κόσμο - News - Nachrichten
     

[ Ελλάδα]



Η Landis+Gyr μεταφέρει στην Ελλάδα δύο γραμμές παραγωγής από την Μεγάλη Βρετανία

AΘΗΝΑ.-Ανταπόκριση

Η Landis+Gyr έχει αρχίσει μια νέα μεταφορά παραγωγής δύο ακόμα οικογενειών “έξυπνων” μετρητών ηλεκτρικής ενέργειας στο εργοστάσιο της στην Κόρινθο, αυτή τη φορά από το εργοστάσιο της εταιρείας στην Μεγάλη Βρετανία, η οποία αναμένεται να ολοκληρωθεί στο τέλος του Οκτωβρίου 2017.

Ήδη κατασκευάζονται οι νέες γραμμές παραγωγής στην Κόρινθο για την νέα γκάμα “έξυπνων” μετρητών, οι οποίοι πωλούνται ήδη στην Αυστρία, Ελβετία, Δανία, Πολωνία, Κροατία, Βοσνία, Φινλανδία και Σλοβενία, ενώ έχει εκδηλωθεί ενδιαφέρον από ηλεκτρικές εταιρείες πολλών άλλων χωρών.

Η νέα αυτή δραστηριότητα της Landis+Gyr Ελλάδος θα προσθέσει στο υπάρχον δυναμικό της εταιρείας 40 θέσεις εργασίας, οι οποίες αφορούν και μεγάλο ποσοστό εξειδικευμένου στελεχιακού δυναμικού, για το οποίο οι διαδικασίες πρόσληψης βρίσκονται σε εξέλιξη.

Ο κ. Δημήτριος Αβράμπος, Διευθύνων Σύμβουλος της Landis+Gyr Ελλάδος δήλωσε σχετικά: «Όπως και στις αρχές τις δεκαετίας του 2000, όταν η Landis+Gyr μετέφερε την παραγωγή των ηλεκτρομηχανικών μετρητών ηλεκτρικής ενέργειας από Γαλλία, Γερμανία, Ισπανία και Ιταλία στην Ελλάδα, έτσι και σήμερα η Landis+Gyr Ελλάδος εδραιώνεται ως το βασικό εργοστάσιο παραγωγής “έξυπνων” μετρητών του Ομίλου Landis+Gyr για την ευρωπαϊκή κυρίως, αλλά και την παγκόσμια αγορά, διατηρώντας παράλληλα την παραγωγή ηλεκτρομηχανικών προϊόντων και την σημαντική της τεχνογνωσία στον τομέα αυτόν».

 




[ Ματιές στον κόσμο]



Βρίσκεται στο Τζιμπουτί, στο Κέρας τής Αφρικής!

Η Κίνα απέκτησε την πρώτη στρατιωτική βάση στο εξωτερικό

Πεκίνο.-
Στο Τζιμπουτί, στο Κέρας της Αφρικής, βρίσκεται η πρώτη στρατιωτική βάση της Κίνας μακριά από την Επικράτειά της. Τα πλοία του Πολεμικού Ναυτικού που θα στελεχώσουν τη βάση έφυγαν ήδη από κινέζικο λιμάνι.

Το Πεκίνο κάνει λόγο για βάση διοικητικής υποστήριξης, με στόχο τη διατήρηση της ειρήνης και την ενίσχυση αποστολών παροχής ανθρωπιστικής βοήθειας στην ευρύτερη περιοχή.

Στo Τζιμπουτί, το οποίο βρίσκεται σε ιδιαίτερα κομβικό σημείο, λειτουργούν ήδη στρατιωτικές βάσεις της Γαλλίας και των Ηνωμένων Πολιτειών.

Η Κίνα έχει ενισχύσει σημαντικά την οικονομική της διείσδυση σε χώρες της Αφρικής με παροχή βοήθειας για έργα υποδομών.

Μεταξύ άλλων, χρηματοδότησε τη σιδηροδρομική σύνδεση του Τζιμπουτί με την πρωτεύουσα της Αιθιοπίας, αλλά και αντίστοιχα έργα στην Αγκόλα, τη Νιγηρία, την Τανζανία και τη Ζάμπια.

Είναι επίσης γνωστή η επένδυση που έχει κάνει τα τελευταία χρόνια το Πεκίνο για την ενίσχυση και τον εκσυγχρονισμό των Ένοπλων Δυνάμεων.

Η Κίνα συμμετέχει από το 2015 και στην ειρηνευτική αποστολή στο Νότιο Σουδάν.
 
...


 




[ Το θέμα μας]



Οι γυναίκες που έκαναν θεραπεία για καρκίνο, έχουν σχεδόν 38% μικρότερη πιθανότητα να μείνουν έγκυες

Πανεπιστήμιο Εδιμβούργου.-

Οι γυναίκες που είχαν κάποτε διαγνωσθεί με καρκίνο αλλά επιβίωσαν ύστερα από τη σχετική θεραπεία, έχουν 38% μικρότερη πιθανότητα να μείνουν έγκυες, σύμφωνα με νέα βρετανική επιστημονική έρευνα.

Μέχρι σήμερα ήταν γνωστό ότι η αντικαρκινική θεραπεία (χημειοθεραπεία και ακτινοθεραπεία) μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τη γονιμότητα, αλλά είναι η πρώτη φορά που μια μελέτη καταλήγει σε συγκεκριμένη εκτίμηση.

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου, με επικεφαλής τον καθηγητή Ρίτσαρντ Άντερσον, που έκαναν τη σχετική ανακοίνωση στο ετήσιο συνέδριο της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Αναπαραγωγής και Εμβρυολογίας στη Γενεύη, ανέλυσαν στοιχεία για 23.200 καρκινοπαθείς στη Σκωτία, στις οποίες η νόσος είχε διαγνωσθεί έως την ηλικία των 39 ετών.

Με βάση συγκριτικά στοιχεία από τον γενικό πληθυσμό, οι συνολικές γεννήσεις από αυτή την ομάδα γυναικών σε διάστημα 30ετίας θα έπρεπε να είναι σχεδόν 11.000, αλλά ήσαν 6.627 (38% λιγότερες των αναμενομένων).

Μεταξύ των γυναικών που ποτέ δεν είχαν μείνει έγκυες πριν τη διάγνωση του καρκίνου, 21% όσων επιβίωσαν μετά τη θεραπεία έμειναν τελικά έγκυες για πρώτη φορά, έναντι ποσοστού 39% στο γενικό πληθυσμό των γυναικών. Συνεπώς μια γυναίκα που είχε καρκίνο και έκανε θεραπεία, έχει περίπου τις μισές πιθανότητες να μείνει έγκυος για πρώτη φορά. Η μείωση των ...

 




[ Διαβάστε και αυτό]



Τα ελληνικά animation κερδίζουν τη διεθνή αναγνώριση

AΘΗΝΑ.-Β. Χατζηβασιλείου

Τα κινούμενα σχέδια έχουν εδώ και αρκετά χρόνια να επιδείξουν μιαν αξιοσημείωτη παραγωγή στην Ελλάδα, μια παραγωγή που αναγνωρίζεται πλέον και διεθνώς. Η ASIFA Hellas, η Ελληνική Ένωση Κινουμένων Σχεδίων, που αποτελεί παράρτημα της Association Internationale du Film d'Animation, λειτουργεί επιτυχώς από το 2008, ενώ περί τα μέσα Ιουνίου έλαβε μέρος στο Διεθνές Φεστιβάλ Animation το οποίο πραγματοποιήθηκε στο Ανσί (Annecy) της Νοτιανατολικής Γαλλίας. Εκεί η Ελλάδα συμμετείχε για πρώτη φορά με δικό της περίπτερο, παρουσιάζοντας 17 σχέδια παραγωγής Ελλήνων και Ελληνοκυπρίων δημιουργών. Το «Αίνιγμα» των 'Αρη Φατούρου και Αντώνη Ντούσια και η «Εθνοφοβία» του Γιάννη Ζιόγκα προβλήθηκαν στο διαγωνιστικό τμήμα του φεστιβάλ και ο πρόεδρος της ASIFA Hellas Βασίλης Καραμητσάνης είχε την ευκαιρία να ενημερώσει το διεθνές ακροατήριο για την πορεία των ελληνικών κινουμένων σχεδίων. Στο μεταξύ τα μέλη της ένωσης προετοιμάζονται για τον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Animation, που διοργανώνεται κάθε χρόνο στις 28 Οκτωβρίου.

 

Μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ για τις δράσεις της ASIFA, ο Αρίσταρχος Παπαδανιήλ, που είναι ιδρυτικό της μέλος, εικονογράφος, δημιουργός και παραγωγός κινουμένων σχεδίων και συγγραφέας του βιβλίου «Ελληνική πολιτική γελοιογραφία», σημειώνει πως σκοπός είναι «η προβολή και η προώθηση του ελληνικού κινούμενου σχεδίου και των καλλιτεχνικών και ...

 




[ Σας ενημερώνουμε ότι]



Διακοπές, ατυχήματα και ασθένειες - Τι συμβουλεύει το ΚΕΠΚΑ

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ.-Αγγέλα Φωτοπούλου

Τα ατυχήματα και οι ασθένειες δεν κάνουν διακρίσεις. Μπορεί να τα υποστεί οποιοσδήποτε και οπουδήποτε ακόμη και όταν κάνει διακοπές στο βουνό ή τη θάλασσα. Τι πρέπει να κάνουμε σε περίπτωση τραυματισμού, όταν βρισκόμαστε σε διακοπές; Τι πρέπει να παίρνουμε μαζί μας, όταν ετοιμαζόμαστε να περάσουμε το καλοκαίρι στη θάλασσα ή στο βουνό; Απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα, καθώς και μερικές απλές αλλά βασικές συμβουλές δίνει το Κέντρο Προστασίας Καταναλωτών (ΚΕΠΚΑ).

 

Ατυχήματα και ασθένειες σε διακοπές

Σε ό,τι αφορά το ενδεχόμενο ατυχήματος ή ασθένειας στη διάρκεια των διακοπών το ΚΕΠΚΑ επισημαίνει τα εξής:

* Σε περίπτωση τραυματισμού δεν είναι απαραίτητος ο αντιτετανικός ορός, εφόσον έχουμε κάνει το αντιτετανικό εμβόλιο και η τελευταία δόση έχει γίνει τα τελευταία 5 χρόνια.

* Ένα μικρό ταξιδιωτικό φαρμακείο είναι απαραίτητο και καλό είναι να περιέχει: φυτικό εντομοαπωθητικό, κρέμα, τζελ, ή stick, για τσιμπήματα από κουνούπια, μέλισσες, ή επαφή με μέδουσες και φυτά, αντηλιακό γαλάκτωμα σώματος, καταπραϋντική κρέμα για τα ηλιακά εγκαύματα, βαμβάκι, οξυζενέ, ιώδιο, αποστειρωμένες γάζες, υποαλλεργικούς αυτοκόλλητους μικροεπιδέσμους, υποαλλεργικές αυτοκόλλητες ταινίες, αντιβιοτική σκόνη και αλοιφή, κάποιο σκεύασμα για την ναυτία.

* Αποφεύγουμε τα ενοχλητικά κουνούπια, χρησιμοποιώντας τις γνωστές συσκευές, με ...

 




[ Πλανήτης Γη]



Οικογένεια ζει 18 χρόνια απομονωμένη στην Αλάσκα!

Ruby.-

Στην αμερικανική πολιτεία της Αλάσκας, η οικογένεια Atchley ζει σε μια απόσταση 400 χιλιομέτρων κατά μήκος του ποταμού Nowitna, ενώ η πιο κοντινή πόλη, η Ruby, βρίσκεται σε απόσταση 160 χιλιομέτρων.

Τα τελευταία 18 χρόνια, μόνο λίγοι άνθρωποι τούς έχουν επισκεφθεί. Μια φορά τον χρόνο, η οικογένεια κάνει τα ψώνια της, με το κελάρι τους να περιέχει περισσότερα από 1.000 τεμάχια από διάφορα τρόφιμα, από παστεριωμένο γάλα μέχρι πάστα ντομάτας, ρύζι, μακαρόνια, ζάχαρη και λοιπά.

Εκτός από τα τρόφιμα που αγοράζουν, ζουν από τη γη, κυνηγούν αρκούδες, λύκους, κουνέλια, πάπιες και κάνουν μαρμελάδες από τα λουλούδια. Η οικογένεια διατηρεί τον δικό της χρόνο που ταιριάζει στις ανάγκες της, τοποθετώντας το ρολόι μέχρι και τρεις ώρες προς τα εμπρός ή προς τα πίσω ανάλογα με το φως.

Γενικά τρώνε πρωινό στις 16:30, ξοδεύοντας το σύντομο χειμωνιάτικο φως της μέρας στην ξυλουργική, στον καθαρισμό και στις επισκευές. Μετά το δείπνο, στις 22:00, συζητούν, γράφοντας τραγούδια στην κιθάρα και κοιμούνται γύρω στις 04:00. Τα λίγα χρήματα που χρειάζονται τα κερδίζει ο 52χρονος David πουλώντας δέρματα ζώων ή κάνοντας κάποια εργασία στο τοπικό χρυσωρυχείο, περίπου 160 χιλιόμετρα μακριά.

Ο γιος του, Sky, 13 ετών, εκπαιδεύεται στο σπίτι από τους γονείς, που του μαθαίνουν μαθηματικά, γλώσσα, ιστορία, μαγειρική, ...

 




[ Μεταξύ μας]



"Πλάθοντας ανθρώπους"             

Βιρτζίνια Σατίρ       
Εκδ. "Κέδρος"

Αθήνα

Στο βιβλίο της "Πλάθοντας ανθρώπους" η συγγραφέας Βιρτζίνια Σατίρ, πρωτοπόρος στην κατανόηση "της ψυχής της οικογένειας" και στην θεραπεία της, μας δίνει, με απλό, καταληπτό τρόπο, και σ' ένα κλίμα εμπιστοσύνης για τον άνθρωπο, το πώς το πλάσιμο, το χτίσιμο ενός ανθρώπου βρίσκεται σε άμεση αλληλεξάρτηση με την οικογένειά του.  Δηλαδή, με την αυτοεκτίμηση που έχουν τα μέλη της, τον τρόπο με τον οποίο επικοινωνούν, τους κανόνες, ευέλικτους ή άκαμπτους που αναδύονται μέσα σ' αυτήν, τον τρόπο που η οικογένεια χειρίζεται την εξουσία, τον βαθμό οικειότητας και αυτονομίας που επιτρέπει, το κλίμα εμπιστοσύνης που δημιουργεί.

      Μέσα στο βιβλίο, αναδύεται το βασικό μήνυμα αισιοδοξίας και ελπίδας που ήταν το πιστεύω της Σατίρ:  Ο άνθρωπος μπορεί να αλλάξει, γιατί, εφόσον ο τρόπος με τον οποίο λειτουργούμε είναι κάτι που μάθαμε, αν δεν μας ικανοποιεί, μπορούμε και να τον ξεμάθουμε. Είναι στο χέρι μας δηλαδή, να αλλάξουμε τα στοιχεία που δεν μας αποφέρουν ευτυχία.

      Στο βιβλίο δίνονται και ορισμένες ασκήσεις από την συγγραφέα, αποκύημα της

θεραπευτικής της πείρας, που βοηθούν στην διεύρυνση της κατανόησης του εαυτού μας σε σχέση με την οικογένειά μας, και στην ανεύρεση νέων στοιχείων που θα συμβάλουν στο να χαιρόμαστε περισσότερο τη ζωή μας.

 



Ελληνική Λέσχη ...

 




[ Της τελευταίας στιγμής]



Ταξιδεύετε αεροπορικώς;

Διαβάστε οκτώ συμβουλές για τα δικαιώματα των επιβατών

ΑΘΗΝΑ.-Ανταπόκριση

  Ενημερωτική καμπάνια για τα δικαιώματα των επιβατών που ταξιδεύουν αεροπορικώς πραγματοποιήθηκε στον Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών "Ελ. Βενιζέλος", από το Ευρωπαϊκό Κέντρο Καταναλωτή Ελλάδας και την Ανεξάρτητη Αρχή "Συνήγορος του Καταναλωτή".

   Με αφορμή αυτή τη δράση που έχει τίτλο "Ταξιδεύεις αεροπορικώς; Μάθε τα δικαιώματά σου και διεκδίκησέ τα!" το Ευρωπαϊκό Κέντρο Καταναλωτή Ελλάδας και η Ανεξάρτητη Αρχή "Συνήγορος του Καταναλωτή", δίνουν 8 βασικές συμβουλές σε όσους σκοπεύουν να ταξιδέψουν αεροπορικώς και τους ενημερώνουν για τα δικαιώματά τους και πώς μπορούν να τα διεκδικήσουν, με απλές και χωρίς κόστος διαδικασίες εξωδικαστικής επίλυσης διαφορών.

   8 συμβουλές πριν ταξιδέψεις

    

   Είτε αγοράζεις το εισιτήριό σου ηλεκτρονικά είτε όχι, είτε το προμηθεύεσαι απευθείας από την αεροπορική εταιρεία είτε μέσω πρακτορείου, πρέπει προηγουμένως:

   1. Να διαβάζεις προσεκτικά τους Γενικούς Όρους Μεταφοράς της αεροπορικής εταιρείας, ώστε να αποφύγεις τυχόν δυσάρεστες εκπλήξεις και να γνωρίζεις τις υποχρεώσεις και τα δικαιώματά σου. Αν δεν είσαι βέβαιος/η για κάτι, ζήτησε να σου υποδείξουν πού υπάρχει η σχετική γραπτή πληροφορία. Προεπιλεγμένες επιλογές δεν επιτρέπονται.

   2. Είναι σκόπιμο να γνωρίζεις: Πόση ώρα νωρίτερα οφείλεις να βρίσκεσαι στο αεροδρόμιο, πόσες αποσκευές δικαιούσαι να έχεις μαζί σου και με ποιο ανώτατο βάρος καθώς και πόσο ...

 




[ Καθρέπτης1]


Διεθνές ενδιαφέρον για την αγορά εξοχικών κατοικιών στην Ελλάδα

Πηγή Frankfurter Allgemeine Zeitung

Η Frankfurter Allgemeine Zeitung, σε αναλυτικό ρεπορτάζ στις οικονομικές της σελίδες, επισημαίνει ότι τελευταία έχει αυξηθεί το διεθνές ενδιαφέρον για την αγορά εξοχικών κατοικιών στην Ελλάδα. Οι αγοραστές δεν είναι, όπως θα περίμενε κανείς, μόνο Βορειοευρωπαίοι, αλλά προέρχονται κατά 15% από τις ΗΠΑ και κατά 10% από την Κίνα.

Το κινεζικό ενδιαφέρον σχετίζεται με τις ποικίλες επενδύσεις στην Ελλάδα, το δε αμερικανικό έχει και φορολογικά κίνητρα. Πάντως, τόσο Αμερικανοί όσο και Κινέζοι προσελκύονται και από την άδεια απεριόριστης παραμονής που παρέχει η ελληνική κυβέρνηση σε όσους πολίτες χωρών εκτός ΕΕ επενδύουν στην Ελλάδα πάνω από 250.000 ευρώ.
   
Η γερμανική εφημερίδα αναφέρει ότι οι περισσότερες αγορές εξοχικών από ξένους γίνονται στη Μύκονο, την Πάτμο και τη Σαντορίνη.
   
Οι τιμές των ακινήτων στην Ελλάδα έπεσαν κατά 40 με 50% μεταξύ του 2011 και του 2015, αλλά από πέρυσι άρχισαν πάλι να ανεβαίνουν και σε κάθε περίπτωση είναι κατά ένα τρίτο χαμηλότερες από ότι πριν από τη διεθνή κρίση του 2008.
   
Οι Ευρωπαίοι που αγοράζουν σπίτια στην Ελλάδα πιστεύουν ότι η χώρα θα παραμείνει μέλος της ΕΕ και της ευρωζώνης, το πολιτικό μέλλον αντίθετα είναι για τους μη Ευρωπαίους μάλλον αδιάφορο.

...


 




[ Καθρέπτης2]


ΕΛΛΑΔΑ-BUSINESS

Όρθια εν μέσω κρίσης δηλώνει η ελληνική βιομηχανία τροφίμων 

AΘΗΝΑ.-Μ.Τσιβγέλη - 15 Ιουνίου 2017

Τα απόνερα της υπόθεσης «Μαρινόπουλος» βιώνουν πολλές βιομηχανίες τροφίμων. Η αρνητική επίδραση προέκυψε κυρίως από τη διαγραφή του 50% των απαιτήσεων που είχαν οι εταιρείες - προμηθευτές από την «Μαρινόπουλος». Όπως ανέφερε ο πρόεδρος του Συνδέσμου Ελληνικών Βιομηχανιών Τροφίμων, Ευάγγελος Καλούσης στο πλαίσιο συνάντησης με δημοσιογράφους, οι επιχειρήσεις καλούνται πλέον να πορευτούν σε ένα αναμορφωμένο τοπίο, κυρίως στο λιανεμπόριο, να προσαρμοστούν στα νέα δεδομένα αλλά κυρίως να αντιμετωπίσουν την έλλειψη εισοδήματος του καταναλωτή. Προσπαθούν να διατηρήσουν τα μερίδιά τους στην αγορά και να έχουν αντοχές και δύναμη ώστε να μπορέσουν να επεκταθούν και να βρουν μια διέξοδο για το μέλλον. Ο ΣΕΒΤ, σύμφωνα με τον κ. Καλούση, παρακολουθεί τις εξελίξεις στο λιανεμπόριο καθώς στον συγκεκριμένο τομέα γίνεται μια πολύ μεγάλη αναδιοργάνωση. Παράλληλα η οικονομική κρίση δημιούργησε νέα δεδομένα στην αγορά με αποτέλεσμα η μέση μηνιαία δαπάνη του οικογενειακού προϋπολογισμού (όπου περιλαμβάνονται δαπάνες για τρόφιμα, στέγαση, ένδυση και υπόδηση, υγεία εκπαίδευση) το 2008 ήταν 2.120 ευρώ και το 2015 διαμορφώθηκε στα 1.420 ευρώ (μια μείωση 33%). Στα τρόφιμα η ζήτηση το πρώτο εξάμηνο είναι πτωτική, όπως προκύπτει από τα στοιχεία που αφορούν πωλήσεις στα σούπερ μάρκετ, ενώ οι προσφορές από την πλευρά των βιομηχανιών ενισχύονται συνεχώς. Ειδικότερα, οι προσφορές αντιπροσωπεύουν ...

 




Aρθρο

Φασισμός

τού Βασίλη Ραφαηλίδη


"Πριν από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, ο φασισμός ήταν άγνωστος, τόσο σαν κοινωνικό κίνημα όσο και σαν κόμμα. Ακόμα και σαν λέξη. Μέχρι τότε, κυριαρχούσε στον κόσμο μας ο παραδοσιακός φιλελευθερισμός με την απειρία των αντιφάσεων και των παλινδρομήσεών του, ενώ τα κομουνιστικά καθεστώτα εμφανίστηκαν κι αυτά μόνο μετά από τούτον τον σημαδιακό για την ιστορία του αιώνα μας πόλεμο. Αυτός ο πόλεμος λοιπόν, ο λεγόμενος Μεγάλος, που ωστόσο ήταν πολύ μικρός σε σχέση με τον μεγαλύτερο που θα τον ακολουθήσει ύστερα από 25 μόλις χρόνια, έδειξε στις μάζες την πλήρη χρεοκοπία του αστικού φιλελευθερισμού, αφού ήταν πόλεμος ανάμεσα σε αστικές χώρες. Ο Μεσσίας είναι ένα περίεργο ον που ενσαρκώνεται και αποσαρκώνεται περιοδικά, ίσα ίσα για να διατηρεί άσβεστη τη μεταφυσική ελπίδα των σε όλα μικρομεσαίων. Χίτλερ και Μουσολίνι. Adolf Hitler and Benito Mussolini


Οι μάζες μετά τον πόλεμο ένιωσαν απατημένες, όχι μόνο γιατί τίποτα δεν άλλαξε στη ζωή-τους, όπως λίγα χρόνια πριν τους υπόσχονταν οι "αρχηγοί" για να τους παρασύρουν στο μακελειό "με το χαμόγελο στα χείλη" αλλά και διότι η μίζερη ζωή τους επιδεινωνόταν συνεχώς και περισσότερο, εξαιτίας της μεγάλης οικονομικής κρίσης που ήρθε να προστεθεί το 1929, και που βάζει οριστικά τέρμα στην υποσχεμένη για μετά τον πόλεμο ευτυχία. Οι μαρξιστές και οι κομουνιστές έχουν συνείδηση της κατάστασης, και δεν εκπλήσσονται από το γεγονός πως τα πράγματα παν από το κακό στο χειρότερο.
Οι υπόλοιποι, και κυρίως οι λεγόμενες πλατιές μάζες που ούτε τότε ούτε τώρα πολυκαταλαβαίνουν ότι η δυστυχία εκπορεύεται από τον κόσμο τούτον και καθόλου από τον κόσμο των πνευμάτων, αναμένουν εναγώνια τον Μεσσία. Οι αιώνιοι μικρομεσαίοι, πάντα απορημένοι και μόνιμα μπερδεμένοι, έτσι στριμωγμένοι ανάμεσα στους αστούς που τους ζηλεύουν και που προσπαθούν να τους φτάσουν και τους προλετάριους που τους μισούν γιατί η ύπαρξή τους και μόνο προδιαγράψει σαν πιθανή και τη δική τους μοίρα του κοινωνικού και οικονομικού εκπεσμού, τούτοι λοιπόν οι περί τα πάντα αδαείς μικρομεσαίοι, εμφανίζονται για πρώτη φορά στην Ιστορία σαν αυτόνομη πολιτική δύναμη μέσα από το φασισμό, που είναι αποκλειστικά δικό τους σάπιο φρούτο.
Η πρώτη φροντίδα του πρώην "σοσιαλιστή" Μουσσολίνι, που και στην "πρώην" πολιτική του περίοδο είναι τελείως άσχετος με τον μαρξισμό — το παράδειγμά του για έναν σοσιαλισμό χωρίς μαρξισμό, σαν να λέμε για μια σκορδαλιά χωρίς σκόρδο, θα το ακολουθήσουν πάρα πολλοί αντιμαρξιστές "σοσιαλιστές" — η πρώτη λοιπόν φροντίδα του Ντούτσε, είναι να διακηρύξει την έχθρα του, τόσο προς τον καπιταλισμό όσο και προς τον κομουνισμό. Μάλιστα, στο πρώτο καταστατικό των φασιστικών του ομάδων που θα συγκροτηθούν αργότερα σε κόμμα, διακηρύσσεται απερίφραστα πως η ιδιοκτησία πρέπει να καταργηθεί, και τούτο παρά την εξαρχής δηλωμένη εχθρότητα του φασισμού για τον κομουνισμό.


Ποτέ ο πολιτικός παραλογισμός δεν έφτασε σε τέτοιο ύψος. Φυσικά, λίγο αργότερα, όταν ο φασισμός θα γίνει όργανο του μεγάλου κεφαλαίου, η "ιερότητα" της ιδιοκτησίας θα διακηρυχτεί εκ νέου, κι όλα θα παν καλύτερα για τον τρομοκρατημένο μικρομεσαίο που για μυριοστή φορά ξαναβλέπει το σταθερό του όνειρο για μια σπάταλη ζωή. Ωστόσο, ο φασισμός αγωνίζεται σχεδόν μέχρι τέλους σε δύο μέτωπα: Το αντικομουνιστικό και το αντικαπιταλιστικό. Βέβαια τούτος ο τελευταίος αγώνας είναι ένα αισχρό ψέμα της φασιστικής προπαγάνδας, που προσπαθεί να κρατήσει τον μικρομεσαίο στη σωστή του θέση, ανάμεσα στα δύο άκρα. Άλλωστε, η ταξική αυτονομία του μικρομεσαίου είναι ένα αστείο παραμύθι, αφού η μοίρα του είναι να κινείται άλλοτε δεξιά κι άλλοτε αριστερά σαν εκκρεμές, ανάλογα με την "προκοπή" του, ή τη χρεοκοπία του, που του επιβάλλουν οι αντικειμενικές συνθήκες. Ο μικρομεσαίος είναι ένα τέρας με δύο κεφάλια που κανένα από τα δύο δεν είναι δικό του.


Ο Ζηνόβιεφ, εκδηλώνοντας την αμηχανία του γι' αυτό το τρομερό και πρωτόγνωρο για την εποχή του φαινόμενο που ήταν ο φασισμός με την αναμφισβήτητη λαϊκή του βάση, διακήρυξε πως "ο φασισμός είναι όργανο της αστικής τάξης" και ησύχασε, λες κι αυτό που ενδιαφέρει είναι το όργανο καθαυτό κι όχι το πώς και το γιατί φτιάχνεται το όργανο, που αφού φτιαχτεί μπορεί να χρησιμοποιηθεί μπορεί και όχι. (Η άποψη του Ζηνόβιεφ συνεχίζει δυστυχώς να είναι η "επίσημη" αριστερή άποψη).
Ο Ράντεκ, πολύ πιο νηφάλιος από τον Ζηνόβιεφ και καθόλου δογματικός δίνει έναν καίριο ορισμό του φασισμού που νομίζουμε πως ισχύει πάντα: "Ο φασισμός είναι ο σοσιαλισμός των μικρομεσαίων μαζών". Εννοεί βέβαια πως τούτος ο μικρομεσαιικός σοσιαλισμός είναι απλώς μια προσδοκία συναισθηματικής τάξεως για έναν καλύτερο κόσμο που οι μικρομεσαίοι στο πορτοφόλι και στο νου περιμένουν να τους φτιάξει ανέξοδα ο Αρχηγός, κι όχι οι ίδιοι με τους αγώνες τους.
Καταλαβαίνουμε τώρα γιατί ο Μεσσίας καθίσταται αναγκαίος, και γιατί όλα τα φασιστικά κόμματα καταρρέουν αυτομάτως με το θάνατο του Αρχηγού:
Ο Μεσίας είναι ένα περίεργο ον που ενσαρκώνεται και αποσαρκώνεται περιοδικά, ίσα ίσα για να διατηρεί άσβεστη τη μεταφυσική ελπίδα των σε όλα μικρομεσαίων.


Η Κλάρα Τσέτκιν, ασκώντας κι αυτή κριτική στον Ζηνόβιεφ από τα αριστερά όπως και ο Ράντεκ, φαίνεται πιο συγκαταβατική από τον τελευταίο, αλλά και πιο συναισθηματική, όταν λέει: "Ο φασισμός είναι το κίνημα των βασανισμένων, των πεινασμένων, των ρημαγμένων από τη φτώχεια, των απελπισμένων".
Είναι καταφάνερη εδώ η πρόθεση της Τσέτκιν να αθωώσει τους "παρασυρμένους" από το φασισμό προλετάριους, γιατί βέβαια, υπήρξαν και τέτοιοι εν αφθονία. Ενώ ο Ράντεκ "εκχωρεί" ολόκληρο το φασισμό στους μικρομεσαίους, η Τσέτκιν προσπαθεί να δικαιολογήσει με τρόπο απαράδεκτα συναισθηματικό το αναμφισβήτητο γεγονός πως ο φασισμός ενώ είχε τοποθετήσει την καρδιά του στη μέση (στους μικρομεσαίους) πατούσε, ωστόσο με το αριστερό του πόδι στους μη κομουνιστές προλετάριους και με το δεξί του στο μεγάλο κεφάλαιο. Πάντως θα ήταν τιμιότερο να πει και η Τσέτκιν εξ' αρχής αυτό που είπαν μετά όλοι οι νηφάλιοι μαρξιστές: Όπου αποτυχαίνει ο κομουνισμός, πετυχαίνει ο φασισμός. Είναι καταστροφικά ανόητο να θεωρούμε τον ξεμωραμένο και εξαθλιωμένο μικροφασίστα σαν όργανο του μεγάλου κεφαλαίου, τη στιγμή που δεν είναι παρά ένας απόλυτα απαίδευτος και ολικά βλαξ, σαν αυτόν ακριβώς που περιγράφει ο Ράιχ στο μνημειώδες έργο του "Η μαζική ψυχολογία του φασισμού" (μετάφραση Ηρώ Λάμπρου και Λεωνίδας Καρατζάς, έκδοση Μπουκουμάνη).
Είναι αδύνατο να εξηγήσουμε το φασιστικό φαινόμενο μόνο με τα δεδομένα της κοινωνιολογίας και της πολιτικής οικονομίας. Σίγουρα στον φασίστα υπάρχει και μια πλευρά καθαρά ψυχολογική, μας αρέσει δεν μας αρέσει ο Βίλχελμ Ράιχ. Η άρνηση της ψυχολογίας εδώ είναι εκ του πονηρού: Κάπου βαθιά ή λιγότερο βαθιά μέσα μας πρέπει να κοιμάται ένα φασιστάκι, που το στρίμωξαν εκεί μυριάδες ευνουχισμοί και αποστερήσεις, αρχής γενομένης από τη σεξουαλική αποστέρηση, όπως θέλει να πιστεύει ο Ράιχ, και μαζί-του και ο υπογραφόμενος, που δε θα πάψει να θεωρεί και τον μικρομεσαίο και τον προλετάριο και τον αστό φασίστα σαν ανθρώπους ολικά ευνούχους: Πνευματικά, νοητικά, συναισθηματικά, ενστικτικά.


Ο φασίστας είναι μια μούμια που της φύγαν όλοι οι χυμοί της ζωής, είναι ένας νεκροζώντανος ένας ζόμπι που πρέπει να ταφεί το ταχύτερο, καταρχήν για λόγους δημόσιας υγείας. Ο φασίστας είναι το άγος και το όνειδος της ράτσας των ανθρώπων, ένα άγος κι ένα όνειδος που ξαπλώνεται σ' ολόκληρο το ταξικό φάσμα, αλλά που εγκαθίσταται με εντελώς ιδιαίτερη προτίμηση στο κέντρο του, δηλαδή στην περιοχή που καλύπτεται από τον ποικιλότροπο ερμαφροδιτισμό των μικρομεσαίων, απ' όπου εκπορεύονται ακτινωτά όλες οι συμφορές του κόσμου τούτου.
Ο Αρτούρο Λαμπριόλα βάζει τα πράγματα στην ακριβή τους θέση όταν λέει: "Στην αρχή ο φασισμός δεν ήταν ούτε αστικός ούτε συντηρητικός. Έγινε τέτοιος κάτω από την πίεση των περιστάσεων". Ωστόσο επιμένουμε στο "κάτω από την πίεση των περιστάσεων", στην περίοδο δηλαδή που ο φασισμός συγκροτείται σε κόμμα και καταλαμβάνει την εξουσία, και ξεχνούμε ή κάνουμε πως ξεχνούμε τι ήταν στο ξεκίνημά του, και κυρίως τι συνεχίζει να είναι τώρα που περιέπεσε σε παρακμή σαν μαζικό κίνημα και που έγινε υπόθεση μιας χούφτας ηλιθίων και ανώμαλων νοσταλγών.


Ε, λοιπόν, στην αρχή του ο φασισμός ήταν αυτό που συνεχίζει να είναι και σήμερα: Υπόθεση μιας χούφτας ανώμαλων και ηλιθίων, που αποτέλεσαν το προζύμι που έκανε να φουσκώσει η ανθρώπινη βλακεία και κακοήθεια σ' όλο το φριχτό της μεγαλείο. Η φασιστική φύτρα ήταν και είναι πάντα το αποτέλεσμα της αμάθειας, της ψυχανωμαλίας, του φόβου, της στέρησης (σ' όλες τις μορφές της και καταρχήν της σεξουαλικής), της μικρόνοιας, της κακοήθειας, της έλλειψης ειλικρίνειας.
Ο φασισμός είναι η συνισταμένη όλων των κακών ποιοτήτων του ανθρώπου. Και επειδή η συνισταμένη, σαν γεωμετρική έννοια, ενέχει ήδη μέσα της και την έννοια του κέντρου, είναι πολύ φυσικό ο φασισμός, σαν κοινωνικό πια γεγονός, (και όχι μόνο ψυχολογικό) να εμφανίζεται καταρχήν και κατά κύριο λόγο στη μικρομεσαία περιοχή του κοινωνικοπολιτικού φάσματος.
Οι μικρομεσαίοι λοιπόν πρέπει να μπαίνουν σε μόνιμη καραντίνα. Διότι είναι η διαρκώς πυορροούσα εστία πολλών και ποικίλων κοινωνικών μολύνσεων, η καταστροφικότερη από τις οποίες είναι ο φασισμός."

*O Bασίλης Ραφαηλίδης,Δημοσιογράφος και Κριτικός Κινηματογράφου,γεννήθηκε στην Καστοριά και μεγάλωσε στα Σέρβια Κοζάνης,όπου υπηρετούσαν οι εκπαιδευτικοί γονείς του.΄Εφυγε απο τη ζωή ξαφνικά το 2000



ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΤΟΥ ΧΑΡΙΛΑΟΥ...

Έφυγε και ο τελευταίος των «χαρισματικών!».

Γράφει απο τη Λάρισα ο Δημοσιογράφος Χρ. Τσαντήλας


ΔΕΝ γνωρίζω ποιό συναίσθημα μπορεί να προκάλεσε στον καθένα η είδηση του θανάτου του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, προσωπικά μου έφερε μία έντονη θλίψη. Και παράλληλα αναμνήσεις. Από μια μεγάλη περίοδο της ζωής, για πολλούς από εμάς μέσα στον προηγούμενο αιώνα, που χρόνο με το χρόνο κλείνει. Θύμισες από μια εποχή που δεν θα ξανάρθει, μια εποχή γεμάτη από πολιτική και πολιτικούς, ηγέτες που οδήγησαν τη χώρα μέσα από πολέμους, ίντριγκες, εμφύλιο, εθνικές νίκες, χαρές και λύπες, πρόοδο, ανάπτυξη και τελικά στον δανεισμό. Θα έλεγα πως, ο αιώνας που πέρασε ήταν απλά, ο αιώνας του Μητσοτάκη!

Η ΕΙΔΗΣΗ του θανάτου του επίτιμου προέδρου της ΝΔ, μου προκάλεσε και έναν προβληματισμό τυλιγμένο με μια περίεργη ανησυχία. Για την περίοδο των παλιών, των σπουδαίων και πατριωτών πολιτικών, των χαρισματικών ανδρών, που εξέλιπαν πλέον. Για μια χρονική περίοδο που μαζί με τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη έφυγε οριστικά.

 ΌΛΟΙ αυτοί οι μεγάλοι ηγέτες που κυβέρνησαν την χώρα και των οποίων οι κεντρικές προεκλογικές συγκεντρώσεις προβάλλονταν από όλα τα τηλεοπτικά δίκτυα του κόσμου, εξυμνώντας την δημοκρατία στην χώρα που την γέννησε, όλοι αυτοί οι πολιτικοί άνδρες, που κατακρίθηκαν και δοξάστηκαν και λοιδορηθήκαν και εξυψώθηκαν, είχαν κοινά χαρίσματα. Σοβαρότητα και πειθώ. Είχαν μεστό λόγο στο κοινοβούλιο, κατανοητό, άγγιζαν τα προβλήματα του κόσμου. Είχαν αποτελεσματικότητα και αναγνωρισιμότητα. Μπορούσαν να προβλέψουν και να το πουν. Ποιος δεν εντυπωσιάστηκε από τα λόγια του Μητσοτάκη πριν 25 χρόνια όταν προέβλεψε ότι η Ελλάδα θα γίνει μια μέρα επαίτης του ΔΝΤ! Διέθεταν δύναμη στο εξωτερικό και αξιοπρέπεια. Και το κυριότερο κράτησαν με πολιτική σοβαρότητα το επίπεδο αντιπαράθεσης μέσα στο εθνικό κοινοβούλιο. Ποιος από τους παλιότερους δεν θυμάται πόσος κόσμος και με τι μεγάλο ενδιαφέρον παρακολουθούσε εκείνες τις μονομαχίες των πολιτικών αρχηγών της εποχής. Η εποχή του Ανδρέα, του Κώστα, του Χαρίλαου, του Λεωνίδα του Καραμανλή πέρασε πια και για όλους μας όσοι τους γνώρισαν με τον θάνατο του τελευταίου των αρχηγών, θα μείνει ένα περίεργο συναίσθημα θλίψης και βέβαια πολλές αναμνήσεις. Υπήρξαν οι πολιτικοί που έζησαν πολέμους διωγμούς και κακουχίες.

Όσο και να διαφωνούσε κανείς με τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη δεν μπορεί να παραβλέψει ότι υπήρξε ένας από τους χαρισματικούς πολιτικούς του αιώνα. Χωρίς να κάνει κάτι πιο πέρα από το φυσιολογικό, με τον θάνατό του απλά, ο αιωνόβιος πολιτικός έκανε πολιτικούς του αντιπάλους αλλά και φίλους, να συμφωνούν όλοι, ότι τέτοιους ηγέτες χαρισματικούς, όπως ο ίδιος, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, ο Ανδρέας Παπανδρέου, και ο Χαρίλαος Φλωράκης, δεν πρόκειται να βγάλει το πολιτικό μας σύστημα, ούτε στον επόμενο αιώνα! Και να μας προβληματίζει η διαφορά με τους σημερινούς, αλλά και ο ουσιαστικός πολιτικός διάλογος, τότε και τώρα, στην αίθουσα της ολομέλειας της Βουλής των Ελλήνων.

ΤΟΝ εκλιπόντα πρόεδρο τον γνώρισα μέσα από την ιδιαίτερη σχέση του με τον αείμνηστο εκδότη της «Ελευθερίας» φίλο του και συνάδελφο (εκδότης κι εκείνος του «Κήρυκα» Χανίων) Τάκη Δημητρακόπουλο. Δύο τρείς φορές στο «Τράβελ Στοπ» και άλλες τόσες στα γραφεία της εφημερίδας ή σε κάποιες κοινωνικές εκδηλώσεις σε Ελλάδα και εξωτερικό. Γνώριζε ο επίτιμος, ότι ο φίλος του ο Τάκης, ήταν και φίλος με τον Ανδρέα Παπανδρέου. Καθόλου δεν τον πείραζε. Και όταν ο Δημητρακόπουλος του έλεγε στο γραφείο, το γνωστό ανέκδοτο με …«τον βλάχο και το φίδι», ο επίτιμος τον προλάβαινε: «Αυτό μην το μάθει και ο Ανδρέας… Να το ξέρω μόνον εγώ Τάκη… θα το ξεφουρνίσω στους Βλάχους βουλευτές μου»!

Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, όσο κι αν επικρίθηκε από τους πολιτικούς του αντιπάλους, στην εποχή του πρόσφερε ήθος και συνέπεια στο πολιτικό σύστημα. Έκανε πολλούς δεξιούς «μάγκες». Άλλοι το εκτίμησαν, άλλοι τον πρόδωσαν, άλλοι άλλαξαν και κόμμα, κάποιοι εξελέγησαν βουλευτές, δήμαρχοι και νομάρχες, άλλοι κατέχουν δημόσιες θέσεις ακόμα και σήμερα σ ολόκληρη τη χώρα, πολλοί από τους ευνοημένους βρίσκονται εντός και εκτός και του νομού, πάντως οι στενοί του συνεργάτες έλεγαν ότι και τους χειρότερους εχθρούς του, ήξερε να τους συγχωρεί...

ΔΕΝ είναι δόκιμο για δημοσιογράφο να γράφει μόνο καλά λόγια για πολιτικούς, ειδικά όταν φεύγουν από τη ζωή. Του το χρωστούσα όμως του επίτιμου εδώ και 25 χρόνια περίπου. Σε ένα ταξίδι στην Τεχεράνη, συμμετέχοντας στην πρωθυπουργική αποστολή για λογαριασμό της εφημερίδας, έσκυψε πάνω μου διασχίζοντας το διάδρομο του αεροπλάνου και με ρώτησε με πραγματικό ενδιαφέρον: «Αισθάνεστε καλά σήμερα; Σας πρόσεξαν;». Την προηγούμενη νύχτα ένα κρυολόγημα με πυρετό, με είχε βρει στην (χιονισμένη μετά από 60 χρόνια!) Τεχεράνη. Αργότερα έμαθα ότι ο ίδιος ο πρόεδρος είχε ενημερωθεί και μέσω της φρουράς του μου έστειλε γιατρό στο ξενοδοχείο. Άλλος, από όσους προέδρους γνώρισα από κοντά, δεν θα έδειχνε προσωπικό ενδιαφέρον…    

 



ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΧΡΕΟΣ
ΝΟΜΙΜΟ ή ΠΑΡΑΝΟΜΟ;
ΑΠΕΧΘΕΣ ή ΕΠΑΧΘΕΣ;

Γράφει από το Μόντρεαλ ο Δρ. Γαβριήλ Μανωλάτος
Καθηγητής Διεθνούς Οικονομίας και Χρηματοδοτικής Διοίκησης


Μετά την αποτυχία επίτευξης συμφωνίας για τη ρύθμιση του ελληνικού χρέους στο Ευρωγκρούπ (οι υπουργοί οικονομικών της ευρωζώνης) της 22 Μαΐου ακούγονται πολλά για το πώς θα μπορέσει να αντιδράσει η Ελλάδα εάν και στο επόμενο Ευρωγκρούπ στις 15 Ιουνίου δεν επιτευχθεί σχετική συμφωνία. Μέχρι αθέτηση πληρωμής των δανειακών υποχρεώσεων της Ελλάδος συζητείται, ενώ επανέρχονται στο προσκήνιο οι όροι «απεχθές χρέος»  και «επαχθές χρέος». Τι σημαίνουν οι όροι αυτοί; Είναι έννοιες με διεθνή νομική αποδοχή; Η Ελλάδα, θα μπορούσε να επικαλεστεί τους όρους αυτούς ώστε να αρνηθεί να πληρώσει έστω ένα μέρος από το βαρύ διεθνές χρέος της; Θα μπορούσε να χαρακτηριστεί το δημόσιο χρέος της Ελλάδας ως απεχθές ή επαχθές και να χρησιμοποιηθεί ως ασπίδα σε μία νομική διαμάχη για την διαγραφή του. Είναι άραγε πραγματικότητα ή μύθος; Είναι το ελληνικό χρέος νόμιμο ή παράνομο;  
Στη συνέχεια, θα εξηγήσουμε τι είναι το «Απεχθές Χρέος» και τι το «Επαχθές Χρέος» ενώ για το αν η Ελλάδα θα μπορούσε να επικαλεστεί τις έννοιες αυτές ώστε να αρνηθεί να πληρώσει μέρος τουλάχιστον από το χρέος της, θα το αφήσουμε να το διερευνήσουν και να το αποφασίσουν οι κυβερνόντες τη Χώρα μας.
Απεχθές Χρέος Odious Debt   
Απεχθές σημαίνει επονείδιστο, ανήθικο, αντιπαθές, μισητό. 
Πρόκειται για θεωρία του Διεθνούς Δικαίου η οποία υποστηρίζει ότι οι οφειλές του δημόσιου χρέους μιας χώρας που δημιουργήθηκαν από ένα καθεστώς, για σκοπούς μη εθνικού συμφέροντος, δεν θα πρέπει να είναι εκτελεστές, δηλαδή, δεν θα πρέπει να καταβάλλονται.
Η θεωρία ή το δόγμα του απεχθούς χρέους θεμελιώθηκε από τον ρωσικής καταγωγής καθηγητή νομικής Αλεξάντερ Σακ (Alexander Sack) το 1927, ο οποίος δίδασκε στο Παρίσι. Ο Σακ θεμελίωσε τη θεωρία του βασιζόμενος σε ιστορικά παραδείγματα. Ένας λαός δεν είναι υποχρεωμένος να πληρώσει χρέη τα οποία δεν ήταν σε όφελός του και ξεκίνησε με την άρνηση της σοβιετικής κυβέρνησης το 1921 να πληρώσει τα τσαρικά χρέη με την αιτιολογία ότι «κανένας λαός δεν είναι υποχρεωμένος να πληρώσει την αξία των αλυσίδων που ο ίδιος φορούσε στην διάρκεια των αιώνων».
Για να θεωρηθεί απεχθές το δημόσιο χρέος μιας χώρας θα πρέπει:
α. ο δανεισμός να έχει γίνει με ανήθικο τρόπο και χωρίς την ουσιαστική συγκατάθεση του λαού της χώρας,      
β. τα δάνεια να σπαταλήθηκαν σε δραστηριότητες μη συμφέρουσες το λαό και τη χώρα και         
γ. οι πιστωτές να γνώριζαν τα ανωτέρω.
Η θεωρία του απεχθούς χρέους μετατοπίζει την επιχειρηματολογία της μη πληρωμής του δημόσιου χρέους μιας χώρας από το αν μπορεί να πληρώσει (επαχθές χρέος) στο αν πρέπει να πληρώσει. 
Πολλές κυβερνήσεις και κινήματα, έχουν αξιοποιήσει στο παρελθόν το δόγμα του απεχθούς χρέους. Το απεχθές χρέος είναι επομένως μια πραγματικότητα και όχι μύθος και θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί και από την Ελλάδα αν συντρέχουν βεβαίως οι συγκεκριμένοι λόγοι. Οι κυβερνόντες ας εξετάσουν εάν συντρέχουν οι λόγοι.
Επαχθές Χρέος Onerous Debt  
Επαχθές χρέος είναι το βαρύ, το ασήκωτο, το αβάσταχτο χρέος, το οποίο σε περιπτώσεις αδυναμίας πληρωμής εφαρμόζεται το πτωχευτικό δίκαιο με τις διάφορες μορφές αναδιάρθρωσης που καθορίζουν οι πιστωτές. Ένα κράτος έχει το δικαίωμα να αρνηθεί την πληρωμή χρέους επικαλούμενο την «κατάσταση ανάγκης» (state of necessity) η οποία υιοθετείται από την Επιτροπή Διεθνούς Δικαίου του ΟΗΕ και αναφέρει ότι «ένα κράτος δεν μπορεί να κλείσει τα σχολεία, τα πανεπιστήμια και τα δικαστήρια, να διαλύσει την αστυνομία, να παραμελήσει τις δημόσιες υπηρεσίες και να εκθέσει το λαό του σε συνθήκες χάους και αναρχίας, μόνο και μόνο για να ικανοποιήσει τους δανειστές του, αλλοδαπούς ή ημεδαπούς».
Και σε αυτή την περίπτωση  επομένως πρόκειται για μια πραγματικότητα και όχι για μύθο και θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί και από την Ελλάδα για να αρνηθεί να πληρώσει μέρος του δυσβάσταχτου χρέους της εξαιτίας του οποίου εξαθλιώθηκε ο ελληνικός λαός.
Στην περίπτωση της Ελλάδος, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο υποστηρίζει ότι το δημόσιο χρέος της χώρας δεν είναι βιώσιμο. Αυτό είναι μια παραδοχή ότι πρόκειται για επαχθές χρέος.
Εναπόκειται στους κυβερνόντες να διερευνήσουν και να αποφασίσουν αν συντρέχουν οι λόγοι ώστε τμήμα, τουλάχιστον, του ελληνικού χρέους να  κηρυχτεί επαχθές και επομένως μη πληρωτέο.                        

Για τα σχόλιά σας ή για παρατηρήσεις γράψετε: gamanol@teiath.gr



Ιδέες και απόψεις

Στην τελική ευθεία για τις βουλευτικές εκλογές της 25ης Ιουνίου στην Αλβανία

Του Σταύρου Τζίμα *


Με τις δημοσκοπήσεις, στον βαθμό που αυτές μπορεί να θεωρηθούν αξιόπιστες, να εμφανίζουν προβάδισμα των σοσιαλιστών του Έντι Ράμα, έναντι του κεντροδεξιού Δημοκρατικού Κόμματος, η αλβανική πολιτική ζωή έχει εισέλθει για τα καλά στον αστερισμό των βουλευτικών εκλογών της 25ης Ιουνίου.

Αν κάτι εντυπωσιάζει μέχρι στιγμής στην προεκλογική ατμόσφαιρα είναι ο ήπιος πολιτικός λόγος και η δίχως οξύτητες αντιπαραθέσεις κομμάτων και υποψηφίων, πράγμα ασυνήθιστο στα αλβανικά εκλογικά ήθη στη μετά Χότζα εποχή, που χαρακτηρίζονταν ανέκαθεν από πολιτικά μίση και πάθη.

Πολλοί αποδίδουν την προεκλογική ηρεμία στην αδιαφορία των πολιτών, που εμφανίζονται κουρασμένοι από τις άνευ ουσιαστικού πολιτικού περιεχομένου καθημερινές κομματικές αντιπαλότητες, που άγγιζαν τα όρια της πολιτικής βεντέτας.

Μερικοί, ωστόσο, υποστηρίζουν ότι έπιασαν τόπο οι «συστάσεις», κατ’ άλλους οι φωνές, του Αμερικανού αναπληρωτή υφυπουργού Εξωτερικών Χοϊτ Γι κατά την πρόσφατη επίσκεψη του στα Τίρανα, προς τους πολιτικούς ηγέτες να χαμηλώσουν προεκλογικά τους τόνους της ρητορικής τους, ώστε να αποφευχθεί ο διχασμός στην κοινωνία.

Εξάλλου, η διαδρομή προς την κάλπη της 25ης Ιουνίου ξεκίνησε με περιπετειώδη τρόπο και χρειάστηκε να σπεύσει στα Τίρανα ο Αμερικανός αξιωματούχος για να αναγκάσει τα κόμματα να συμφωνήσουν στη διεξαγωγή τους.

Τα κόμματα της αντιπολίτευσης με επικεφαλής το κεντροδεξιό Δημοκρατικό Κόμμα, αξίωναν την παραίτηση του πρωθυπουργού Έντι Ράμα και τη διεξαγωγή των εκλογών από υπηρεσιακή κυβέρνηση, αίτημα που απέρριπταν οι σοσιαλιστές.

Μάλιστα το Δημοκρατικό Κόμμα και οι σύμμαχοί του κινητοποίησαν τους οπαδούς τους με καθημερινές διαδηλώσεις στα Τίρανα και άλλες αλβανικές πόλεις, αποχώρησε από το κοινοβούλιο και απειλούσε με αποχή από τις προγραμματισμένες αρχικά για τις 18 Ιουνίου εκλογές.

Καθώς η πολιτική οξύτητα είχε «χτυπήσει ταβάνι» και ο κίνδυνος ανεξέλεγκτων καταστάσεων διαγραφόταν ορατός, εκδηλώθηκε πρωτοβουλία του αμερικανικού παράγοντα με αποστολή στα Τίρανα του βοηθού αναπληρωτή Υφυπουργού Εξωτερικών Χοϊτι Γι.

Ο έμπειρος γύρω από τα βαλκανικά ζητήματα διπλωμάτης, πέτυχε να φέρει στο ίδιο τραπέζι τους πολιτικούς αντιπάλους και να συμφωνήσουν στη διενέργεια των εκλογών μια εβδομάδα αργότερα, στις 25 Ιουνίου δηλαδή, με πρωθυπουργό τον Ράμα, αντιπρόεδρο της κυβέρνησης και υπουργούς σε κρίσιμα χαρτοφυλάκια, από την αντιπολίτευση.

Κατόπιν τούτου οι τόνοι έπεσαν και η χώρα οδεύει προς τις εκλογές σε ήρεμη ατμόσφαιρα χωρίς να είναι καθόλου βέβαιο ότι θα φτάσει με «ξαστεριά» στην κάλπη.

Σε αυτό το κλίμα δέκα οχτώ, τελικά, κόμματα θα διεκδικήσουν την ψήφο των πολιτών για τις εκατόν σαράντα έδρες του κοινοβουλίου. Ανάμεσά τους δεν θα είναι με ξεχωριστό ψηφοδέλτιο για πρώτη φορά από το 1991, το Κόμμα Ένωσης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΚΕΑΔ), που αποτελεί την κοινοβουλευτική εκπροσώπηση της ελληνικής μειονότητας και υποστηρίζεται από την οργανωμένη πολίτική της έκφραση «Ομόνοια».

Οι λόγοι της μη αυτόνομης καθόδου του ΚΕΑΔ έχουν να κάνουν με την εκπνοή των προθεσμιών στις καταθέσεις ψηφοδελτίων των μικρών κομμάτων της αντιπολίτευσης κατά την ταραχώδη προεκλογική περίοδο, ωστόσο υποψήφιοί του θα είναι στη λίστα του Δημοκρατικού Κόμματος.

Πληροφορίες του ΑΠΕ ΜΠΕ αναφέρουν ότι υπάρχει συμφωνία μεταξύ των δυο πλευρών ώστε όσοι εξ αυτών εκλεγούν να δηλωθούν ως βουλευτές του ΚΕΑΔ.

Ένα άλλο, νεόκοπο κόμμα μειονοτικών, το «Μέγκα», που κατεβαίνει σε συμμαχία με τους σοσιαλιστές, θεωρείται ότι δεν έχει πιθανότητα εκλογής βουλευτή.

Σε κάθε περίπτωση Έλληνες μειονοτικοί βουλευτές θα εκλεγούν μέσα από τα ψηφοδέλτια των τριών μεγάλων κομμάτων, Σοσιαλιστικό, Δημοκρατικό και Σοσιαλιστικό Κίνημα Ενσωμάτωσης του Ιλιρ Μέτα και υπολογίζεται ότι θα είναι τουλάχιστον πέντε.

Ως προς την προεκλογική πολιτική αντιπαράθεση κυριαρχούν θέματα οικονομίας, μεταρρυθμίσεων για την πορεία ένταξης της Αλβανίας στην ΕΕ και διαφθοράς με κορυφαίο το ζήτημα των ναρκωτικών για το οποίο η αντιπολίτευση εξαπολύει πυρά εναντίον της κυβέρνησης και του πρωθυπουργού Ράμα προσωπικά.

Αν και στην Αλβανία οι δημοσκοπήσεις απέχουν από το να θεωρούνται αξιόπιστες, φέρουν ως πρώτους τους σοσιαλιστές στελέχη των οποίων μιλώντας στο ΑΠΕ ΜΠΕ εξέφραζαν αισιοδοξία ότι μπορεί το κόμμα τους να κατακτήσει και αυτοδυναμία. Ωστόσο πιο ψύχραιμοι εκλογικοί αναλυτές αλλά και παράγοντες άλλων κομμάτων της αντιπολίτευσης θεωρούσαν μάλλον απίθανο με το υφιστάμενο εκλογικό σύστημα να υπάρξει αυτοδυναμία.

Ως τρίτο κόμμα, πάντως, φέρεται το Σοσιαλιστικό Κίνημα Ενσωμάτωσης, μολονότι ο ιστορικός ηγέτης του, Ιλίρ Μέτα παρέδωσε τη σκυτάλη μετά την εκλογή του στο ύπατο αξίωμα της χώρας, του Προέδρου της Δημοκρατίας.

Ούτως εχόντων των πραγμάτων και με την οργανωμένη ελληνική μειονότητα να πασχίζει να καταγραφεί στη μετεκλογική κοινοβουλευτική πραγματικότητα, η Αθήνα παρακολουθεί διακριτικά και από απόσταση τις εξελίξεις προσδοκώντας σε βελτίωση των σχέσεων.

Μια ευκαιρία να συζητήσουν γύρω από την ελληνοαλβανική ατζέντα είχαν οι πρωθυπουργοί των δυο χωρών Αλέξης Τσίπρας και Εντι Ραμα, στο περιθώριο της συνόδου κορυφής των ηγετών των κρατών μελών του ΝΑΤΟ.

 

* Ο Σταύρος Τζίμας είναι δημοσιογράφος του ΑΠΕ -ΜΠΕ.



Κωνσταντίνος Μητσοτάκης «Εθνάρχης» με εθνικές συμφορές

Γράφει απο το Μόντρεαλ ο Καθηγητής Γαβριήλ Μανωλάτος


Ανθρώπινα δεν θα τον κρίνω γιατί δεν τον γνώρισα. Μόνο να πω τα συλλυπητήριά μου στην οικογένειά του.

Για  την πολιτική του διαδρομή, τώρα μετά την κηδεία του, να αναφέρω τα εξής τα οποία έζησα, και τα οποία δεν ξεχνιούνται:

ΔΕΝ μπορεί να ξεχαστεί ο ρόλος του για την λεγόμενη «αποστασία» που μαζί με τον Πέτρο Γαρουφαλιά και το παλάτι έκαμαν το πραξικόπημα  εκείνο, εναντίον του Γεωργίου Παπανδρέου του «Γέρου της Δημοκρατίας».

ΔΕΝ ξεχνιούνται τα λεγόμενα Ιουλιανά και ο θάνατος (δολοφονία) του Σωτήρη Πέτρουλα το 1965.

ΔΕΝ ξεχνιέται η 7χρονη Χούντα που ακολούθησε ως αποτέλεσμα της αποστασίας.  

ΔΕΝ ξεχνιέται η διχοτόμηση της Κύπρου ως αποτέλεσμα των ενεργειών της Χούντας.

ΔΕΝ ξεχνιέται το μίσος του για τον Μακάριο της Κύπρου που τον αποκαλούσε «μωροκαλόγηρο».

ΔΕΝ ξεχνιέται η δολοφονία του καθηγητή Νίκου Τεμπονέρα στην Πάτρα το 1991 από στέλεχος της ΝΔ για να υπερασπιστεί την εκπαιδευτική πολιτική τού πρωθυπουργού που ήταν ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης.   

Οι πελατειακές σχέσεις και η διαπλοκή, ήταν ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά της πολιτικής του διαδρομής και δράσης. Ο Στέφανος Μάνος πρώην υπουργός του, έγραψε σε νεκρολογία του στην καθημερινή, για να τον εξυμνήσει:  «Ηγεμόνευε τηρώντας και τους παραδοσιακούς κανόνες των πελατειακών σχέσεων…»

Ο λαός, που όλα αυτά τα γνωρίζει και τα έχει ζήσει και τα έχει υποστεί, ξέρει να δίνει και τα αντίστοιχα εύσημα και τους ανάλογους τίτλους…

Να συγχωρούμε, ναι. Αλλά ας μη κάνουμε και εθνάρχες όσους ευθύνονται για εθνικές συμφορές… 



Τις θέλω λεπτές…

Γράφει η Αλεξάνδρα Μητσιάλη, Φιλόλογος, Συγγραφέας


Πλησιάζεις τον ναό της κατανάλωσης, έναν από τους τρεις της γειτονιάς σου. Πάνε μερικοί μήνες τώρα που έχεις αποφασίσει να τον πλησιάζεις μόνο μεσημεριανές ώρες, ώρες που ξέρεις ότι κατά κανόνα οι συμπολίτες σου μπουκώνουν την κούρασή τους γύρω από το μεσημεριανό τραπέζι ή έχουν ξαπλώσει για τον σύντομο ύπνο της παρηγοριάς. Ανέκαθεν τις ώρες του μεσημεριού στο σούπερ-μάρκετ κυκλοφορούσε λιγότερος κόσμος. Τώρα, που οι αγορές γίνονται με χαρτάκι και προϋπολογισμένο λογαριασμό,  δεν κυκλοφορεί σχεδόν κανείς.

Οι πωλήτριες έχουν μετακινηθεί από τα ταμεία και μεταφέρουν από τα τροχοφόρα καλάθια εμπορεύματα τακτοποιώντας τα πάνω στα ξέχειλα ράφια. Ο υπάλληλος που ζυγίζει τα φρούτα και τα λαχανικά στερεώνει καλύτερα τα καρτελάκια με τις τιμές και αφαιρεί ζουλιγμένα ή μισοσάπια προϊόντα. Πριν πλησιάσεις το ψυγείο με τα αλίπαστα, τα αλλαντικά και τα τυριά, που είναι ο στόχος σου, κοντοστέκεσαι στα ψυγεία με τις σφολιάτες και τα κατεψυγμένα λαχανικά. Ρουφάς δροσερό κλιματιζόμενο αέρα και κοιτάζεις προς το βάθος εξεταστικά. Βεβαιώνεσαι ότι θα είσαι ο μοναδικός πελάτης και στήνεσαι μπροστά στο τζάμι.

Ο υπάλληλος σε χαιρετά και σε κοιτάζει στα μάτια περιμένοντας. Τον κοιτάς κι εσύ και η φωνή σου ξεπροβάλλει σιγανή, διστακτική σαν να μην είναι διόλου σίγουρη ή σαν κάτι άλλο να ’θελε να πει. «Διακόσια πενήντα γραμμάρια φέτα», λέει τελικά και κοιτάς τα γρήγορα εκπαιδευμένα χέρια να κόβουν, να τινάζουν, να τοποθετούν το κομματάκι λευκό τυρί στο χαρτί πάνω στην ηλεκτρονική ζυγαριά. «Κάτι άλλο;» σε ρωτάει ο υπάλληλος. Ξεροκαταπίνεις. «Έξι φέτες κασέρι», ακούγεται πάλι η φωνή σου. Κομπιάζεις. «Τις θέλω λεπτές…» ξανακούγεται ακόμα πιο σιγανή. Ο υπάλληλος πιάνει το κασέρι, αφαιρεί τη μεβράνη και αφού ρυθμίσει τη μηχανή κάνει μια δοκιμή. Σου δείχνει τη φέτα και σε ρωτάει: «Τόσο ή μήπως τη θέλετε ακόμα πιο λεπτή;». Η φωνή σου τώρα σχεδόν δεν ακούγεται. «Αν γίνεται, λίγο πιο λεπτή».

Είναι ακριβώς αυτή η στιγμή που θέλεις ν’ ανοίξει η γη να σε καταπιεί ή να παραμερίσουν ως δια μαγείας τα ράφια, τα ψυγεία, τα κασόνια και να σχηματιστεί εκεί μπροστά σου μια δεύτερη σωτήρια οδός προς τη μεγάλη Έξοδο. Είναι ακριβώς η στιγμή που αυτή η ερωτηματική φράση «ακόμα πιο λεπτή;» του υπαλλήλου αντηχεί στ’ αυτιά σου σαν η μέγιστη ειρωνεία, σαν χλευασμός, σαν αναθεματισμένη ταπείνωση. Πόσο πιο λεπτές; Μπορούν να γίνουν κι αόρατες; «Τις θέλεις ή καλύτερα να μην τις πάρεις, άνθρωπέ μου. Τι να τις κάνεις, τόσο που είναι λεπτές»; νομίζεις ότι θέλει να σου πει ο υπάλληλος.

Μα εσύ ξέρεις ότι με αντίστοιχα λεπτό τρόπο θα τις φας, όταν έρθει η ώρα. Με την τελετουργία που αξίζει σε ένα ακριβό και σπάνιο έδεσμα. Σ’ ένα έδεσμα που επιτρέπεις μια φορά μόνο την εβδομάδα στον εαυτό σου. Γιατί υπήρχε κι ο καιρός που η σύνταξή σου άντεχε και την τριπλάσια ποσότητα κασέρι και δυο φορές την εβδομάδα μάλιστα. Κι έπαιρνες φέτα εξάπαντος μισό κιλό, γιατί, τι να κάνουμε, είναι η αδυναμία σου τα τυριά.

Άλλα τυριά βέβαια δε δοκίμαζες, εκείνα τα ακριβά, τα ξένα, με τους ξηρούς καρπούς και τα πολλά πιπέρια, που τα πουλάει ένα από τα τρία σούπερ-μάρκετ της γειτονιάς, εκεί που πάνε οι άλλοι, αυτοί που έπαιρναν πιο μεγάλη σύνταξη. Κάποιοι από αυτούς που έτρωγαν πάντα πολύ περισσότερο από σένα και που από τα εδέσματα της εξουσίας τους δε μοιράστηκες τίποτα ποτέ. Αλλά τώρα, με τη σύνταξη που απόμεινε, ούτε αυτά τα δικά σου τυριά να μην μπορείς ν’ αγοράσεις; Και μετράς με το πάχος τη φέτας του κασεριού την ισχνάδα της κοινωνικής σου ύπαρξής, την ήττα που αποφάσισαν άλλοι για τη ζωή σου.

Γι’ αυτό έρχεσαι καταμεσήμερο στο σούπερ μάρκετ. Γι’ αυτό φροντίζεις να είσαι μόνος σου μπροστά στο μακρόστενο τζάμι με τις δαχτυλιές. Γι’ αυτό αν εκείνη ακριβώς τη στιγμή, πριν ανοίξεις το στόμα σου για να δώσεις την παραγγελία, εμφανιστεί παρ’ ελπίδα κάποιος άλλος πελάτης, του δίνεις πανικοβλημένος τη θέση σου και όταν αυτός έκπληκτος -μπροστά στην παραχώρηση που δεν κατανοεί- αρνιέται, εσύ επιμένεις μέχρι τέλους και περιμένεις υπομονετικά πιο κει.
Αλλά σήμερα, είπαμε, κανείς. Μόνο ο υπάλληλος που σ’ έχει ξαναδεί πολλές φορές και σε ξέρει.



Αλεξάνδρα Μητσιάλη
Συγγραφέας
alexmitsiali@gmail.com

Ο Δαυίδ και ο Γολιάθ

Γράφει η Αλεξάνδρα Μητσιάλη, Φιλόλογος, Συγγραφέας


Τα βλέπω χρόνια να συγκατοικούν στο τέρμα της παραλίας ασύμμετρα, αταίριαστα, προκλητικά: το ένα τεράστιο, μεγαλοπρεπές, βυζαντινής αισθητικής, χτισμένο σε έκταση που παραχώρησε το Δημόσιο, κόστους 14.100.000.000 δραχμών, πληρωμένο από το Υπουργείο Πολιτισμού και το Β΄ Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης· το άλλο μικροσκοπικό, λυόμενο, παράγκα του Καραγκιόζη, πεταμένο εκεί από τον μεγάλο σεισμό του 78΄, αυλή στρωμένη αφόρητο τσιμέντο, κρανίου τόπος όταν ζεσταίνει ο καιρός.
Το ένα άρχοντας, το άλλο φασουλής. Το ένα με επίσημη πρωτοκλασάτη κουστουμιά, το άλλο σκέτη κουρελαρία. Το ένα για τις μεγάλες εκδηλώσεις και τα ακριβά θεάματα το άλλο για τα ταπεινά γράμματα των πολλών.
Μέγαρο Μουσικής και 12ο Δημοτικό Σχολείο. Και τα δύο της Θεσσαλονίκης.
Τα χωρίζουν μισός δρόμος, τέσσερα καλλωπιστικά ελαιόδεντρα και δύο περιφράξεις: η μία περίτεχνο κάγκελο ή άλλη συρματόπλεγμα του μέτρου.
Δεν μπορεί, θα τα ΄χεις δει σ' αυτή την παράταιρη συγκατοίκηση. Στην Κυριακάτικη βόλτα σου, το απογευματάκι που βγάζεις τον φυλακισμένο σκύλο σου ν’ ανακουφιστεί, περνώντας με το αυτοκίνητό σου από τον παραλιακό για ρομάντζο.
Σίγουρα τα έχεις δει...
Σε ποιο απ' τα δυο, λες, κατοικεί ο Μεγάλος Μανιτού της Παιδείας και του Πολιτισμού; Στο αρχοντικό ή στη χαμοκέλα; Μα αν κατοικούσε και στα δυο, γιατί τόση ανισομέρεια; 
Αν και τα δύο είναι πνευματικοί δαυλοί που η φλόγα τους πρέπει να καίει διαρκώς δυνατή, γιατί μόνο στο ένα η καλύτερη έκταση του Δημοσίου, η χρηματοδότηση του Υπουργείου, το πεσκέσι το ευρωπαϊκό; Η απάντηση για τους Εμπόρους των Εθνών και τους πολιτικούς εκπροσώπους τους είναι δεδομένη.
Κι επειδή το σχολείο αυτό δεν είναι χρόνια τώρα παρά ένα ενοχλητικό σκουπιδάκι σε ένα ιλουστρασιόν πάρκο πολιτιστικής κερδοφορίας κάποια στιγμή θα πρέπει να καθαριστεί. Άλλωστε το Μέγαρο, όπως όλα τα Μέγαρα που πιστεύουν μόνο στον εαυτό τους, θα μπορούσε να γίνει αχόρταγο. Όλο και κάποια σχέδια αξιοποίησης μπορεί να έχει κατά νου για την έκταση αυτή.
Θα το κλείσουν τελικά το 12ο Δημοτικό Σχολείο ή θα το επιδιορθώσουν με τα ισχνά μπαλώματα της εποχής, εξασφαλίζοντας μια μικρή παράταση αθλιότητας;
Θα συγκατοικήσουν ίσως για λίγο ακόμα ο Γολιάθ και ο Δαυίδ, ώσπου ο γιγάντιος Γολιάθ  θα χωνέψει ολότελα τον μικρόσωμο Δαυίδ, γιατί στην πραγματικότητα τον έχει ήδη καταπιεί.
Ονειρεύομαι μια εποχή που τα δημοτικά σχολεία θα κατοικούν στα πιο όμορφα κτίρια της πόλης· που τα παιδιά θα περπατούν με τα παντοφλάκια τους πάνω σε λουστραρισμένα ξύλινα πατώματα μιας άλλης εποχής· που θα καλλιεργούν τους μεγάλους κήπους τους· που θα κολλούν τα αυτιά τους στους χοντρούς τοίχους να αφουγκραστούν τις φωνές της ιστορίας.
Γιατί η παιδεία ξεκινάει από την ομορφιά…στο χώρο που ζεις…την κάθε σου μέρα.

 

Αλεξάνδρα Μητσιάλη
Συγγραφέας
alexmitsiali@gmail.com

 

* <Δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα των Συντακτών>



Η ΛΟΓΙΚΗ ΤΟΥ... ΠΑΡΑΛΟΓΙΣΜΟΥ

«Στου κασίδη το κεφάλι… ‘μάθαν όλοι να κουρεύουν»!

Γράφει απο τη Λάρισα ο Δημοσιογράφος Χρ. Τσαντήλας


ΑΝΑΡΩΤΙΕΤΑΙ κανείς, αν με όλα αυτά τα δεινά που τραβάμε, ως πολίτες και ως χώρα, τα τελευταία επτά δραματικά χρόνια, χάσαμε κάθε ίχνος λογικής και εξακολουθούμε να αντιμετωπίζουμε τα πράγματα και συνεπώς και την ίδια μας τη ζωή, με έναν απίστευτο, ίσως όχι τόσο ανεξήγητο, παραλογισμό; Διαδραματίζονται γύρω μας γεγονότα, σημαδιακά και σημειολογικά της γενικής εθνικής παρακμής στην οποία βρεθήκαμε και τα αφομοιώνουμε ως πολίτες, τόσο εύκολα, όσο εύκολα αφήσαμε για δεκαετίες ανεξέλεγκτο το πολιτικό σύστημα να μας καταστρέφει. Απωλέσαμε λοιπόν την λογική. Χάσαμε κάθε ευκαιρία αντίδρασης και αντίστασης μπροστά στον κίνδυνο της φτωχοποίησης που μας επέβαλαν ξένα πολιτικά και κυρίως οικονομικά συμφέροντα και αντιμετωπίσαμε την εθνική τραγωδία, σαν να θεωρούσαμε εντελώς φυσιολογική την πορεία μας προς την παρακμή και τον κοινωνικοοικονομικό όλεθρο…

ΓΙΑ παράδειγμα, ποιά «σφαλιάρα» νομίζετε μας κοστίζει περισσότερο; Η σφαλιάρα του χρυσαυγίτη βουλευτή, σε συνάδελφό του βουλευτή μέσα στο κοινοβούλιο, ή η σφαλιάρα του... Σπαλιάρα (του survivor ντε) που μεταφράζεται σε …αποχαύνωση της κοινωνίας, η οποία παθητικά παρακολουθεί τέτοιου είδους «ψυχαγωγικές» υποτίθεται τηλεοπτικές παραγωγές;

ΠΩΣ άραγε μπορείς να αφυπνίσεις έναν λαό που με ποσοστό τηλεθέασης 85% (!) παρακολουθεί το συγκεκριμένο τηλεπαιχνίδι, το οποίο αποπροσανατολίζει την κοινή γνώμη από τα πραγματικά προβλήματα και το μόνο όφελος που παρέχει, είναι να …γεμίζει τις τσέπες των παραγωγών; Ούτε καν των ελλήνων, αλλά των αλλοδαπών!

ΠΩΣ να χαρακτηρίσεις τους βουλευτές που ψηφίζουν για το μέλλον σου και το μέλλον των παιδιών σου, μέτρα τέτοια που σου αρπάζουν με το έτσι θέλω, τους κόπους μιας ολόκληρης ζωής; Μέτρα που υποθηκεύουν την ανάπτυξη της χώρας, και την ομαλή πορεία των ελληνικών νοικοκυριών, για πολλά πολλά χρόνια;

ΠΩΣ μπορείς και καταπίνεις την ...κάμηλο, όταν εκείνοι που νομίζεις ότι σε εκπροσωπούν, στη βουλή νομοθετούν σε βάρος σου και ταυτόχρονα προς όφελος το δικό τους;

ΠΩΣ μπορείς να χωνέψεις ότι ο μισθός ενός πρώην κλητήρα, του κ. Μπαλαούρα ας πούμε, είναι 14 φορές μεγαλύτερος ενός νέου, ενός επιστήμονα, που αναγκάζεται να προσκυνά ποδιές για μια θέση σερβιτόρου (!) με μισθό ούτε καν πεντακοσίων ευρώ;

ΠΟΙΟΣ πιστεύει ότι μπορούν να μας σώσουν ακόμα οι πεινασμένοι «αριστεροί», ή οι φραγκάτοι δεξιοί; Όσο για τους σοσιαλιστές, εκείνοι, (όσοι τέλος πάντων πρέπει), ας δώσουν πρώτα λόγο στην δικαιοσύνη και στην ιστορία και μετά στο λαό που για χρόνια τους πίστεψε και που πέρασε μεν καλά, αλλά δυστυχώς με δανεικά. Έκαναν εκείνοι τότε, ότι κάνουν σήμερα οι τωρινοί και ας τους ξεπερνούν σε πολιτικές κωλοτούμπες και ψεύδη - και με διαφορά - οι τελευταίοι…

ΑΝΑΡΩΤΙΕΤΑΙ κανείς αν υπάρχει λογική εξήγηση και αντέχει σε κριτική η περίεργη, πρωτοφανής και απαθής κοινωνική στάση απέναντι στην μεθοδευμένη, καταφανέστατη και ωμή υποδούλωση των απόμαχων της δουλειάς, των συνταξιούχων, οι οποίοι αφού «φόρτωσαν» δεκαετίες τώρα με τις κρατήσεις τους το ασφαλιστικό σύστημα, για να εξασφαλίσουν αξιοπρεπή γεράματα, αντ' αυτού υπέστησαν την μεγαλύτερη ληστρική επιδρομή του κράτους σε βάρος τους; Ίσως το μεγαλύτερο οικονομικό έγκλημα όλων των εποχών! Πώς γίνεται έναν λαό με ένδοξο παρελθόν που τόσο ψυχρά τον καταληστεύουν, να μην αντιδρά σθεναρά και να αγανακτεί περισσότερο με τους Κασιδιάρηδες μέσα στη βουλή; Πώς θα προκόψουμε αν δεν ασχοληθούμε με τα σοβαρά; Είναι να απορεί κανείς γιατί μας αξίζει η μοίρα μας;



Η χειραγώγηση της Δημοκρατίας και οι συνέπειες

-η σημασία του βέτο των ΗΠΑ εις το ΔΝΤ-

Γράφει απο την Ξάνθη ο Γεώργιος Εμ. Δημητράκης


Πολλές φορές έχουμε επισημάνει την μεγάλη σημασία της Ιστορίας. Διότι είναι η συνείδηση της ανθρωπότητας η οποία καταγράφει την μοίρα και τα βιώματα των λαών αυτής. Δεν επηρεάζεται, αλλά ούτε  χειραγωγείται από κανένα, ούτε και από την πολιτική. Ο αμερικανός ιστορικός Χάουαρντ Ζιν είπε κάποτε: «αν δεν γνωρίζουμε την ιστορία, είμαστε κρέας έτοιμο για τους σαρκοφάγους πολιτικούς, για τους διανοούμενους και τους δημοσιογράφους που προμηθεύουν το πιο ακονισμένο μαχαίρι». Ως απλοί άνθρωποι οφείλουμε να ενστερνισθούμε τα λόγια του και την βαθιά έννοια της ιστορίας, για να συνειδητοποιήσουμε, αλλά και να εξηγήσουμε γιατί συμβαίνουν όλα αυτά που κατατρέχουν την πλειονότητα των απελπισμένων λαών και οδηγούνε αυτούς εις την απόγνωση. Οφείλουμε να είμαστε ειλικρινείς και να εξηγήσουμε ότι όλα αυτά τα συμβαίνοντα, μετά τις οδυνηρότατες συνέπειες των δύο παγκοσμίων πολέμων, δεν είναι τυχαία, αλλά οφείλονται σε ένα «διεθνές Διευθυντήριο», το οποίο χειραγωγεί κυβερνήσεις, πολιτικούς, αλλά και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Υποτίθεται ότι πρωταγωνιστικό ρόλο αυτού του «Διευθυντηρίου» παίζουν εκείνες οι Δυνάμεις οι οποίες ευθύνονται για τους δύο παγκοσμίους πολέμους. Όμως δεν είναι πρόθεση του γράφοντος να δημιουργήσει εντυπώσεις με υπονοούμενα και «ιστορίες συνωμοσιολογίας», αλλά εκ των γεγονότων και μόνον να βοηθήσει εις την κατάληξη συγκεκριμένων συμπερασμάτων.

Από πολύ πρόσφατα και απλά γεγονότα,  γνωρίζουμε όλοι μας την πρωτόγνωρη ανάμειξη πολιτικών της ΕΕ εις τις τελευταίες αμερικανικές εκλογές, και τις προκλητικές και ανερυθρίαστες προτιμήσεις αυτών υπέρ ενός και  μόνο συγκεκριμένου προεδρικού υποψηφίου. Δηλαδή την ευθεία επέμβαση και εμπλοκή αυτών εις τις εσωτερικές υποθέσεις ακόμη και μίας Υπερδύναμης. Όμως αυτό το προηγούμενο είχε συνέχεια μόλις λίγους μήνες μετά και εις τις γαλλικές εκλογές. Πρωτοστατούσα ήταν και πάλιν όλη η πολιτική τάξη της Γερμανίας και όλων των πολιτικών των αμετάκλητα υποταγμένων «ευρωπαίων εταίρων» της, αλλά και όλων των ευρωπαϊκών ΜΜΕ τα οποία ετάχθησαν υπέρ ενός και μόνο υποψηφίου για τον προεδρικό θώκο της Γαλλίας. Η μαζική, ολοκληρωτική αυτή χειραγώγηση των ανθρώπων, αν μη τι άλλο, σημαίνει για τον απλό σκεπτόμενο και ανεπηρέαστο  παρατηρητή χειραγώγηση και προσβολή της έννοιας της Δημοκρατίας, αλλά και ότι  εκ του λόγου αυτού και μόνον επηρεάζεται και κρίνεται επίσης και η τύχη και η μοίρα όλων των λαών, συμπεριλαμβανομένης και της πατρίδας μας.

Η συνείδηση δεν επιτρέπει όμως να αγνοήσουμε ιστορικά γεγονότα της σύγχρονης ευρωπαϊκής ιστορίας, τα οποία έπαιξαν καθοριστικό ρόλο για την τύχη της Ελλάδος και για το δράμα που βιώνει σήμερα ολόκληρος ο ελληνικός λαός. Διότι αυτά που συμβαίνουν εις τον διεθνή και ευρωπαϊκό χώρο, αλλά και εις την πατρίδα μας δεν είναι τυχαία, αλλά συνδέονται με μυστικές αποφάσεις ορισμένων πρωταγωνιστών της ευρωπαϊκής πολιτικής. Εκ του λόγου αυτού και μόνον οφείλουμε όμως να γνωρίζουμε και να ανατρέξουμε εις την εξέλιξη της πορείας της ΕΟΚ/ΕΕ, όταν τότε οι πρωταγωνιστές αυτής παρέπεμπαν κάθε ενδιαφερόμενη προς ένταξη υποψήφια χώρα προς την Γερμανία, η οποία ήδη από τα μέσα  της δεκαετίας του ’70 έπαιζε αποφασιστικό ρόλο λόγω της οικονομικής της ισχύος, χωρίς όμως αυτή, ως γνωστόν,  να αποδέχεται τότε δημοσίως τον ρόλο του ρυθμιστή της ΕΕ. Όμως με την πάροδο του χρόνου η φύση και η έννοια της δύναμης δεν επιτρέπει εις τον εαυτόν της να αποποιείται εσαεί τον πραγματικό και  ηγετικό της  ρόλο εις τον περιβάλλοντα γεωγραφικό χώρο, και εν συνεχεία και εις την διεθνή πολιτική. ‘Ηδη από την δεκαετία του ’90 και αρχάς του 2000 η Γερμανία υπό τον καγκελάριο Γκέχαρντ Σρέντερ και την διάδοχό του καγκελάριο Ανγκελα Μέρκελ στράφηκε ευθέως και εις τον διεθνή στίβο, κάνοντας τώρα επίδειξη της τρομερότατης ισχύος της.

Μετά την διάλυση της Σοβιετικής ‘Ενωσης η Γερμανία αποδέχθηκε την εγκατάσταση πυραυλικού συστήματος και δυνάμεων του ΝΑΤΟ εις τις πρώην ανατολικές χώρες της Ευρώπης, τις οποίες ήλεγχε από την εποχή των ναπολεόντειων πολέμων, εν συνεχεία του καγκελαρίου Οττο φον Βίσμαρκ (1870) έως και τις αρχές του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου. Η εξυπηρέτηση των ΗΠΑ να ελέγχουν τώρα την Ρωσία μέσα από τα πρώην κράτη-μέλη του Συμφώνου της Βαρσοβίας με την συγκατάθεση του Βερολίνου, συνδέθηκε με δύο ανταλλάγματα των ΗΠΑ απέναντι της Γερμανίας κατά απαίτηση της δεύτερης. Να μη αναμειγνύονται εις την οικονομική πολιτική της ΕΕ, δηλαδή του Βερολίνου, και να αποποιηθούν οι ΗΠΑ τον πρωταρχικό ρόλο τους, δηλαδή να μη κάνουν χρήση του «βέτο» που έχουν εις το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ). 

Ως γνωστόν οι ΗΠΑ είναι οι εμπνευστές της ίδρυσης του ΔΝΤ το 1944 εις το Μπρέτον Γούντς του Νιου Χάμσαιρ των ΗΠΑ, και βάσει δε της οικονομικής τους συμμετοχής 17.69% και ψήφους 16.75% και του Καταστατικού έχουν και το αποκλειστικό «βέτο» εις τις αποφάσεις των 189 μελών-κρατών. Τα δε 18 Κράτη-Μέλη της Ευρωζώνης διαθέτουν 22.53%. Ως εκ τούτου το «βέτο» των ΗΠΑ εις το ΔΝΤ είναι ένα  ισχυρότατο  εργαλείο με οικονομικές και πολιτικές προεκτάσεις εις την διεθνή πολιτική.

Με την έναρξη της οικονομικής κρίσης εις την ΕΕ (2008/09), όταν με την Ελλάδα άρχισε να παίρνει επικίνδυνες διαστάσεις, η επί της προεδρίας του κ. Ομπάμα ανοχή αυτού απέναντι του Βερολίνου είχε ως αποτέλεσμα να εξοστρακίσει ο κ.Σόϊμπλε εντός μίας νύχτας τον Γενικό Διευθυντή του ΔΝΤ Ντομινίκ Στρος-Κάν. Ο οποίος πρότεινε την διαγραφή του ελληνικού χρέους. Δηλαδή τόλμησε να αντισταθεί κατά του Βερολίνου, αντικαθιστώντας αυτόν(19.05.11) με την κ.Λαγκάρντ η οποία είναι προσωπική επιλογή του κ. Σόιμπλε. Έκτοτε με την κ.Λαγκάρντ το ΔΝΤ κατέστη εργαλείο της Γερμανίας εις την ευρωπαϊκή κρίση, για την υποταγή και ταπείνωση  της Ελλάδος. Λαμβανομένου υπόψη ότι, οι ΗΠΑ υπό τον Πρόεδρο Ομπάμα δεν έκαναν χρήση του «βέτο», ο κ.Σόϊμπλε  ταπείνωνε δημοσίως και τον αμερικανό υπουργό Οικονομικών Τζάκ Λού κατά τις επισκέψεις του εις την Ευρώπη και το Βερολίνο, όταν αυτός προσπαθούσε να μετριάσει την εχθρική στάση του γερμανού υπουργού οικονομικών απέναντι της Ελλάδος. Παράλληλα η Γερμανία υπό την υποχείρια σε αυτήν κ.Λαγκάρντ παραβιάζει  τον Καταστατικό του ΔΝΤ, το οποίο απαγορεύει ρητώς αφενός μεν την οικονομική στήριξη ενός αναπτυγμένου κράτους, όπως η Ελλάδα, η οποία παράλληλα είναι και μέλος ενός «συνασπισμού κρατών με ενιαίο νόμισμα». Που αυτό σημαίνει ότι, η οικονομική κρίση μερικών ευρωπαϊκών χωρών αποτελεί εσωτερική υπόθεση της Ε.Ε. και όχι του ΔΝΤ. Παράλληλα βάσει του Καταστατικού οφείλει το ΔΝΤ να στηρίζει οικονομικώς και να συμβουλεύει πολύ φτωχότερα κράτη-μέλη του, τα οποία κάθε τόσο εξοργίζονται για την συμπεριφορά της Ηγεσίας του.

Η νέα αμερικανική Ηγεσία της Ουάσιγκτον, εκ των γεγονότων, προτίθεται τώρα να ανακτήσει τον ηγετικό της ρόλο με το «βέτο» της εις τον ΔΝΤ, να στραφεί κατά του Βερολίνου και να πιέσει αυτό για την μείωση ή διαγραφή του ελληνικού χρέους. Παράλληλα να αποκαταστήσει τις σχέσεις της με την Ρωσία, και να αντικαταστήσει τον Γενικό Γραμματέα του ΝΑΤΟ, νορβηγό κ. Στόλντενμπερκ, ο οποίος πολλές φορές άφηνε προσβλητικά υπονοούμενα για Κράτη-Μέλη του ΝΑΤΟ, δηλαδή εμμέσως  κατά των ΗΠΑ, και ο οποίος, πιθανολογείται, είναι μακρινός συγγενής των Στόλντεμπερκ από το Σλέσβιγκ Χόλσταιν, Κρατιδίου της Β.Γερμανίας, μέλος των οποίων επι της εποχής του Καγκελαρίου Αντενάουερ ήταν Υπουργός Άμυνας της τότε Δυτικής Γερμανίας και μετά πρωθυπουργός του κρατιδίου. Παράλληλα εις την αμερικανική ηγεσία τίθεται επί τάπητος το πολύ πιθανολογούμενο ενδεχόμενο της ανάδειξης της Γερμανίας σε πυρηνική δύναμη, η οποία με την τεράστια τεχνογνωσία που διαθέτει, είναι εις θέση να κατασκευάσει πυρηνικά όπλα εντός μόλις μερικών εβδομάδων.

Η προεδρία του κ. Ομπάμα  αποτελεί ένα μελανό σημείο εις την ιστορία των ΗΠΑ, παρά τις περίεργες  διεθνώς εντυπώσεις και συμπάθειες των ΜΜΕ, αλλά και εις την αμερικανική κοινή γνώμη, σε ότι αφορά την δημοφιλία του. Διότι ως Πρόεδρος αφενός μεν επέτρεψε και ανέχθηκε την προκλητική συμπεριφορά της Γερμανίας εντός και εκτός της Ε.Ε., τις παραβιάσεις του Καταστατικού του ΔΝΤ με την μη χρήση του αμερικανικού «βέτο», αλλά ταυτόχρονα ευθύνεται και για την ολοκληρωτική κατάρρευση της αμερικανικής οικονομίας, την τεράστια ανεργία, και την ταπείνωση και δολοφονία χιλιάδων αφροαμερικανών εις τις ΗΠΑ, αλλά και για τον ολέθριο πόλεμο της Συρίας. Εκ των ανωτέρω, η ικανότητα του να εντυπωσιάζει μόνον δια της ρητορικής του τα ΜΜΕ για την έννοια και αξία της Δημοκρατίας, δείχνει συμπεριφορά ανθρώπου κενού περιεχομένου και εντυπωσιασμού. Οταν μετά από 460 εβδομάδες εις τον ανώτατο αξίωμα των ΗΠΑ, και μόλις 8 εβδομάδες πριν το τέλος της Προεδρίας του θυμήθηκε την Πατρίδα της Δημοκρατίας, για να μιλήσει εις το ιστορικό βήμα της Πνύκας, όμως για λόγους προσωπικής ασφάλειας  μετατέθηκε μετά εις το Ίδρυμα Νιάρχου. Ένα γεγονός, όχι για να τιμήσει την Δημοκρατία και την προσφορά της Πατρίδας μας εις την ανθρωπότητα, ως δυστυχώς σκόπιμα διαδόθηκε από τα ΜΜΕ, αλλά μόνο για να ξεπλύνει την ντροπή του για την συμπεριφορά του απέναντι της Ελλάδος.

 

Γεώργιος Εμ. Δημητράκης

Ο αρθρογράφος κρητικής (Μαριού Ν. Ρεθύμνης) και θρακικής καταγωγής γεννήθηκε και διαμένει  εις την Ξάνθη. Σπούδασε Πολιτικές-Οικονομικές Επιστήμες και Κοινωνιολογία εις την Βόννη και Ιστορία και Πολιτιστική κληρονομιά εις την Αθήνα. Διετέλεσε επί 5 χρόνια υπάλληλος της Ομοσπονδιακής Βουλής της Γερμανίας και επί 30-ετίας Διπλωματούχος Ξεναγός για όλη την Ελληνική Επικράτεια 

 

 

    

 

 



Κράτος με πλεόνασμα

πολίτες… χρεωμένοι!

Γράφει απο τη Λάρισα ο Δημοσιογράφος Χρ. Τσαντήλας

 



ΠΟΙΟΣ πίστευε ότι ο διεθνής παράγοντας των τοκογλύφων - δανειστών, θα εύρισκε στην Ελλάδα βολική και εύκαμπτη μια αριστερή κυβέρνηση (και μάλιστα την πρώτη) για να πετύχει το …ξεζούμισμα του λαού; Τούτα τα παλικάρια νομοθετούν το τέταρτο μνημόνιο, την «σφαγή» δηλαδή των Ελλήνων, (κατά τους πλέον σοβαρούς οικονομικούς αναλυτές), σκληρά μέτρα που όμως θα εφαρμόσει η ...επόμενη κυβέρνηση! Και κείνα πάλι τα παλικάρια, όποια κι αν είναι, που θα αναλάβουν τότε την διακυβέρνηση της χώρας, θα χρεώσουν με την σειρά τους τα μέτρα στους προηγούμενους! Μήπως αυτό δεν γίνεται τόσες δεκαετίες τώρα στην Ελλάδα; «Καμένη γη» δεν λέγανε ότι βρήκαν όλοι τους; Το θυμόμαστε βεβαίως. «Μας χρέωσαν τα μνημόνια» λένε τώρα οι σύγχρονοι δανειολήπτες της χώρας, οι διαχειριστές της κατάντιας μας. «Τα μέτρα τα έφεραν και τα ψήφισαν οι προηγούμενοι δεν φταίμε, εμείς αναγκαζόμαστε να τα εφαρμόσουμε…» θα δικαιολογηθούν ως συνήθως οι επόμενοι μόλις πιάσουν τις καρέκλες της εξουσίας και φυσικά και την ...κουτάλα!

ΠΑΝΩ από 1.900.000 συντάξεις θα πληγούν από το συνεχόμενο κύμα των νέων περικοπών, οι οποίες προηγουμένως υπέστησαν άλλες δέκα περικοπές! Τα… αντίμετρα, θα τα βγάλει από την σφαγή των χαμηλοσυνταξιούχων. Και με μαθηματική ακρίβεια σχεδόν όλοι οι Έλληνες θα νοιώσουν το μεγάλο νυστέρι, της μείωσης του αφορολόγητου. Τούτοι πανηγυρίζουν για πλεόνασμα την ώρα που στις τσέπες των Ελλήνων υπάρχει μόνον έλλειμμα. Καθόμαστε και συζητάμε για αντίμετρα...συσσιτίων (!) που θα έρθουν, εάν και όταν, το 2021(!) και δεν μιλάμε που δεν υπάρχουν δουλειές για τον κόσμο. Στην ουσία τα υποτιθέμενα αντίμετρα προεξοφλούν την απόλυτη φτωχοποίηση αφού μόνο τα συσσίτια του πληθυσμού θα πρέπει να μας απασχολούν τότε…

ΟΙ ΜΙΣΟΙ Έλληνες χρωστούν στην εφορία. Η θηλιά σφίγγει στο λαιμό περίπου δύο εκατομμυρίων πολιτών που χρωστούν ποσά μέχρι και 3.000 ευρώ. Τα ληξιπρόθεσμα χρέη, μέχρι τέλος του έτους θα έχουν σπάσει το φράγμα των 100 εκ. ευρώ! Τα νοικοκυριά κόβουν απ' όπου μπορούν. Ακόμα και από την ποιότητα του γάλατος των παιδιών τους. Εννιά στα δέκα νοικοκυριά δεν ξέρουν την λέξη αποταμίευση. Οι νέοι μας μεταναστεύουν στο εξωτερικό. Τα τελευταία επτά χρόνια έχουμε χρεοκοπήσει τρείς φορές. Μόνο στις τουριστικές περιοχές θα αντέξει περισσότερο η κοινωνία. Άρχισε ήδη βροχή κατασχέσεων και δεν κουνιέται φύλλο! Έχει το κράτος πλεόνασμα, το πανηγυρίζουν στην κυβέρνηση, αλλά οι μισοί Έλληνες είναι χρεωμένοι! Σήμερα οι ευρωπαίοι δεν λένε πλέον ότι οι Έλληνες είναι τεμπέληδες, αλλά …μπατίρηδες!

ΈΝΑΣ ολόκληρος λαός περιμένει κάποιον που θα καταφέρει να τον βγάλει στους δρόμους. Να ξεσπάσει σε αντίδραση μιας συσσωρευμένης αγανάκτησης επτά ετών, να πάρει την τύχη στα χέρια του, να επανακτήσει την χαμένη αξιοπρέπεια να εξασφαλίσει από δω και πέρα το μέλλον του και το μέλλον των παιδιών του. Αυτός ο κάποιος που να διαθέτει τέτοια ικανότητα, δυστυχώς στο υπάρχον πολιτικό προσωπικό, δεν βρίσκεται. Οπότε θα πρέπει να αναζητηθούν άλλες λύσεις που να καλύψουν την ανάγκη προστασίας των λαϊκών στρωμάτων.

ΕΔΩ δεν πρόκειται για απλά πολιτικά εγκλήματα σε βάρος ενός ολόκληρου λαού. Εδώ πρόκειται για κάτι πιο βαρύ. Για την ίδια την ζωή! Αφορά όλους το γεγονός ότι ήδη πέρασαν επτά χρόνια χαμένα για τους Έλληνες και την χώρα. Αυτά δεν επανέρχονται, γράφουν μαύρη περίοδο στην ζωή των ανθρώπων, χρόνια χαμένα που πέρασαν, θυσίες μιας ζωής που ποτέ δεν θα αναπληρωθούν. Ακόμα κι αν η οικονομία επανέλθει ακόμα κι αν η ανάπτυξη πάρει μπρος για τα χρόνια που χάθηκαν κανείς δεν θα μας αποζημιώσει. Και κανείς δεν θα πληρώσει. Στα βιβλία θα είμαστε μια μαύρη σελίδα στις σημειώσεις του ιστορικού του μέλλοντος…

ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ μας κοροϊδεύουν. Τούτο το νέο μνημόνιο είναι όσο όλα τα άλλα μαζί. Έφεραν νέα καταστροφικά μέτρα που αφανίζουν και την μεσαία τάξη και χωρίς χρηματοδότηση. Ούτε πήραμε κάτι και για το χρέος! «Εξοντώνουν» νωρίτερα τους συνταξιούχους και υπόσχονται βοήθεια στους παιδικούς σταθμούς! Στους σταθμούς που έμειναν πλέον χωρίς παιδιά!

 



Ειδήσεις για όλους | Θέματα | Τουριστικό Ρεπορτάζ | Ιατρικά Θέματα | Παρουσίαση Βιβλίων | Επικοινωνία