ελληνική φωνή - κεντρική σελίδα  
επικοινωνία εκτύπωση
 
Εκδότης-Διευθυντής: ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΥΤΥΧΙΔΗΣ
Διευθύντρια Σύνταξης: ΑΡΤΕΜΙΣ ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΥ
Ηλεκτρονική Ενημέρωση για την Ελλάδα και τον Κόσμο - News - Nachrichten
     

[ Ελλάδα]



Δελφική Ακαδημία Ευρωπαϊκών Σπουδών

Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό Κέντρο Δελφών

Δελφοί 11-22 Ιουνίου 2018

Με τη χρηματοδότηση της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας

Με την οικονομική υποστήριξη της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας, πραγματοποιείται από το Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό Κέντρο Δελφών η «Δελφική Ακαδημία Ευρωπαϊκών Σπουδών ΙΙ» με αντικείμενο την πολιτιστική πολιτική στην Ευρώπη σε διαφορετικές ιστορικές περιόδους.

 

Από τις 11 έως τις 22 Ιουνίου 2018, υλοποιούνται εντατικά διεπιστημονικά σεμινάρια, τα οποία θα απευθύνονται σε μεταπτυχιακούς φοιτητές, υποψήφιους διδάκτορες και τελειόφοιτους προπτυχιακούς φοιτητές.

 

Τα σεμινάρια διδάσκονται στην αγγλική γλώσσα από διεθνώς καταξιωμένους επιστήμονες και έχουν ως στόχο τη διαχρονική και συγχρονική μελέτη και διδασκαλία του ευρωπαϊκού πολιτισμού και ιστορίας και των τρόπων με τους οποίους η Ευρώπη καλείται να ανταποκριθεί στις πολιτικές, οικονομικές και πολιτισμικές προκλήσεις της παγκοσμιοποίησης.

 

Φέτος, στην Δελφική Ακαδημία Ευρωπαϊκών Σπουδών θα διδάξουν οι καθηγητές Johann Chapoutot του Πανεπιστήμιου Σορβόννης, Maria Gough και Jeffrey Schnapp από το Πανεπιστήμιο Harvard ...

 




[ Ματιές στον κόσμο]



Ο διάσημος τραγουδοποιός Άλις Κούπερ λέει οτι οφείλει την καριέρα του σε ένα... αθώο κοτόπουλο  !!

Νέα Υόρκη.-

Ο Άλις Κούπερ ή αλλιώς ο «νονός της shock rock», ο οποίος γιόρτασε στις 4 Φεβρουαρίου τα 70α γενέθλιά του, γράφει μουσική τα τελευταία 50 χρόνια, ηχογραφώντας μερικά από τα πιο σπουδαία singles – ύμνους, κάνοντας δημοφιλές το glam rock, επηρεάζοντας την πανκ και θεωρείται πλέον θρύλος της heavy rock και metal σκηνής.

Οι grand guignol εμφανίσεις του με φίδια, γκιλοτίνες και ηλεκτρικές καρέκλες στη σκηνή αποτελούσαν κάτι καινοτόμο και ριψοκίνδυνο πίσω στη δεκαετία του 1970.

Ένα απρόσμενο επεισόδιο όμως φαίνεται πως έδωσε ώθηση στην καριέρα του Βίνσεντ Ντέιμον Φουρνιέ, όπως είναι το πραγματικό του όνομα.

Τον Σεπτέμβριο του 1969, ο μουσικός ήταν στη σκηνή του Rock and Roll Revival Φεστιβάλ του Τορόντο. Εκείνη την εποχή το συγκρότημά του, Alice Cooper Band, δεν ήταν ιδιαίτερα γνωστό – αλλά είχε υπογράψει συμβόλαιο με τη δισκογραφική τού Φρανκ Ζάπα κι αυτό τους βοήθησε να κάνουν τα πρώτα τους βήματα. Έτσι, οι πέντε νεαροί από το Ντιτρόιτ έπαιζαν ροκ με όλη τους την ενέργεια στη συναυλία στο Τορόντο μπροστά σε 80.000 θεατές και δεν την ξέχασαν ποτέ.

Με την ανδρόγυνη, σαδομαζοχιστική εμφάνισή τους ήταν αρκετά εντυπωσιακοί για το πλήθος των hippie, αλλά για το φινάλε είχαν ετοιμάσει κάτι ιδιαίτερο, όπως ο Κούπερ θυμάται: «Σκίσαμε τρία ή ...

 




[ Το θέμα μας]



....με ελληνική συμμετοχή

Τουλάχιστον 1,8 εκατομμύρια παιδιά και νέοι παθαίνουν φυματίωση κάθε χρόνο, σύμφωνα με νέα διεθνή μελέτη...

Πηγή Πανεπιστήμιο Μελβούρνης

 Τουλάχιστον 1,8 εκατομμύρια παιδιά και νέοι, ηλικίας δέκα έως 24 ετών, παθαίνουν φυματίωση κάθε χρόνο, σύμφωνα με μια νέα επιστημονική μελέτη, με τη συμμετοχή και ενός Έλληνα επιστήμονα, του επιδημιολόγου δρος Χαράλαμπου Σισμανίδη, του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας.

   Είναι η πρώτη παγκόσμια εκτίμηση που γίνεται για τα περιστατικά φυματίωσης ειδικά στους νέους και δείχνει ότι τον μεγαλύτερο κίνδυνο αντιμετωπίζουν τα άτομα ηλικίας 20 έως 24 ετών.

   Οι ερευνητές, με επικεφαλής την Αυστραλή δρα Κάθριν Σνόου, του Τμήματος Παιδιατρικής του Πανεπιστημίου της Μελβούρνης, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό της Ευρωπαϊκής Πνευμονολογικής Εταιρείας "European Respiratory Journal", υπολόγισαν ότι κάθε χρόνο υπάρχουν τουλάχιστον 1,05 εκατομμύρια νέες λοιμώξεις φυματίωσης σε νέους 20 έως 24 ετών, 535.000 σε εφήβους 15 έως 19 ετών και 192.000 σε παιδιά δέκα έως 14 ετών.

   Λόγω έλλειψης αξιόπιστων στοιχείων σε πολλές χώρες, οι ερευνητές δεν αποκλείουν ότι τα πραγματικά νέα περιστατικά μεταξύ παιδιών και νέων μπορεί να είναι πολύ περισσότερα, έως και τρία εκατομμύρια ετησίως.

   Οι περισσότερες νέες λοιμώξεις σε άτομα δέκα έως 14 ετών καταγράφονται στη Νότια Ασία (721.000 ετησίως) και ακολουθεί η Υποσαχάρια Αφρική (534.000 νέα περιστατικά).

   Η φυματίωση μεταδίδεται από μολυσμένα σταγονίδια που εκτοξεύονται με τον βήχα ή το φτάρνισμα των ασθενών. Μπορεί να ...

 




[ Διαβάστε και αυτό]



Άρχισε η κατασκευή του «Ρολογιού των 10.000 Ετών» στις ΗΠΑ

BBC.-

Ένα ρολόι που έχει σχεδιασθεί για να αντέξει τουλάχιστον 10.000 χρόνια χωρίς την παραμικρή ανθρώπινη παρέμβαση, άρχισε να κατασκευάζεται κάτω από ένα βουνό στο μέσον μιας ερήμου του Τέξας των ΗΠΑ.

   Η πρωτοβουλία ανήκει στο μη κερδοσκοπικό Ίδρυμα Long Now και υποστηρίζεται από τον δισεκατομμυριούχο ιδρυτή της Amazon, Τζεφ Μπέζος, ο οποίος έχει προσφέρει και την έκταση για την κατασκευή του ρολογιού.

   Προς το παρόν δεν υπάρχει ημερομηνία για την ολοκλήρωση του έργου που οραματίσθηκε και σχεδίασε ο εφευρέτης Ντάνι Χιλς, ο οποίος έκανε και την πρώτη δημόσια παρουσίαση της 'τρελής' ιδέας του σε άρθρο του στο περιοδικό "Wired" το 1995, σύμφωνα με το BBC.

   Το πρώτο πρωτότυπο του «Ρολογιού των 10.000 Ετών» δημιουργήθηκε το 1995 και τώρα εκτίθεται στο Μουσείο Επιστήμης του Λονδίνου.

   Στόχος του ρολογιού είναι να περάσει στην ανθρωπότητα την αντίληψη ότι πρέπει να σκέφτεται με μακρύ ορίζοντα για τα προβλήματα και τις λύσεις τους. Έτσι, το ρολόι θα χτυπά μια φορά το χρόνο, ο δείκτης του θα προχωρά ανά αιώνα και ένας κούκος θα «σκάει μύτη» κάθε 1.000 χρόνια.

   Το ρολόι θα τροφοδοτείται με ενέργεια από τις αλλαγές στη θερμοκρασία και οι επισκέπτες θα μπορούν να το επισκέπτονται, όταν πια θα έχει ολοκληρωθεί.

   Εκτός από ...

 




[ Σας ενημερώνουμε ότι]



ΣΕ ΕΞΑΡΣΗ ΟΙ ΛΟΙΜΩΞΕΙΣ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΣΥΝΙΣΤΟΥΝ ΟΙ Ω.Ρ.Λ

Aθήνα

Σήμα κινδύνου στους γονείς μικρών παιδιών στέλνουν οι Ω.Ρ.Λ για τις λοιμώξεις του ανωτέρου αναπνευστικού που  βρίσκονται σε έξαρση, καθώς τo5 με 13%  απ αυτές οφείλονται  σε ιούς που προκαλούν ιγμορίτιδα - ρινοκολπίτιδα!

Γι’ αυτό το λόγο  οι γονείς θα πρέπει να γνωρίζουν τα συμπτώματα  και να οδηγήσουν έγκαιρα το παιδί  στον ωτορινολαρυγγολόγο ή στον παιδίατρο.

«Ηιγμορίτιδα στα παιδιά μπορεί να αντιμετωπιστεί εύκολα στην αρχή, αλλά και πολύ δύσκολα αν αργήσει η έναρξη της θεραπείας»αναφέρει ο Χειρουργός Ωτορινολαρυγγολόγος  Μηνάς Ν. Αρτόπουλος, Διευθυντής  του Τμήματος Χειρουργικής Τραχήλου-Θυρεοειδούς της ΩΡΛ κλινικής του «ΜΗΤΕΡΑ»  και προσθέτει

«Είναι μία νόσος με πολλές αιτιολογίες και χρειάζεται πείρα τόσο στη σωστή και έγκαιρη διάγνωση, όσο και στην κατάλληλη θεραπεία. Είναι δε σημαντική η άμεση παραπομπή από τον παιδίατρο στον ειδικό ωτορινολαρυγγολόγο».

         ΙΓΜΟΡΙΤΙΔΑ - ΡΙΝΟΚΟΛΠΙΤΙΔΑ -  ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ

Η ιγμορίτιδα είναι  φλεγμονή των κόλπων που βρίσκονται στο πρόσωπο. Φλεγμαίνουν όμως και οι υπόλοιποι κόλποι (μετωπιαίοι, σφηνοειδείς και ηθμοειδείς) και ουσιαστικά το σύνολο της μύτης. Γι’ αυτό το λόγο συνήθως μιλάμε για ρινοκολπίτιδα.



 




[ Πλανήτης Γη]



Κρυπτονόμισμα (το petro) χρησιμοποιεί η Βενεζουέλα για να αντιμετωπίσει τον οικονομικό πόλεμο που δέχεται απο τις ΗΠΑ

Tην πρώτη ημέρα συγκέντρωσε  735 εκατ. δολάρια, ανακοίνωσε ο Πρόεδρος, Μαδούρο

Καράκας.-

Η Βενεζουέλα συγκέντρωσε 735 εκατομμύρια δολάρια κατά την πρώτη ημέρα πώλησης του νέου κρυπτονομίσματός της, του petro, όπως ανακοίνωσε ο πρόεδρος, Νικολάς Μαδούρο.

«Λάβαμε προθέσεις αγοράς ύψους 735 εκατομμυρίων δολαρίων. Τις έχουμε ήδη στα χέρια μας, σε petros. Ξεκινάμε καλά», τόνισε ο Μαδούρο στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου.

Ο πρόεδρος της Βενεζουέλας σχολίασε με αυτό τον τρόπο την πρώτη έκδοση  του νέου ψηφιακού νομίσματος της χώρας.

Συνολικά θα εκδοθούν 100 εκατομμύρια petros: Την Τρίτη ξεκίνησε η πώληση των πρώτων 38,4 εκατομμυρίων, στις 20 Μαρτίου η κυβέρνηση θα θέσει προς πώληση ακόμη 44 εκατομμύρια και θα κρατήσει τα υπόλοιπα, δηλαδή 17,6 εκατομμύρια.

Το νέο ψηφιακό νόμισμα της Βενεζουέλας βασίζεται στα αποθέματα πετρελαίου της χώρας και έχει στόχο να καταπολεμήσει «το οικονομικό μπλόκο» που της έχουν επιβάλει οι ΗΠΑ.

«Το petro ενισχύει την ανεξαρτησία και την οικονομική μας κυριαρχία και θα μας επιτρέψει να πολεμήσουμε την πλεονεξία των ξένων δυνάμεων που προσπαθούν να προκαλέσουν ασφυξία στις οικογένειες της Βενεζουέλας και να αρπάξουν το πετρέλαιό μας», τόνισε ο Μαδούρο.

Η Ουάσινγκτον απαγορεύει στους πολίτες και τις επιχειρήσεις της να αγοράζουν κρατικά ομόλογα της Βενεζουέλας, αλλά και του πετρελαϊκού ομίλου PDVSA.

 

...


 




[ Μεταξύ μας]



ΔΕΝ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΕΙ ΚΑΝΕΙΣ;

Στη Δημοκρατία της ατιμωρησίας!

Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας

ΓΕΝΝΗΘΗΚΑΜΕ και μεγαλώνουμε στην χώρα της... ασυλίας! Με την χειρότερη έννοια του όρου. Όπου ουδείς,(όστις  καθ´ οιονδήποτε τρόπο "εγκλημάτησε" σε βάρος του συνόλου, αλλά και του ατόμου), τιμωρήθηκε. Από τον πλέον ανάξιο και επικίνδυνο πολιτικό, που με αποφάσεις του έκανε μαζικό το "έγκλημα", μέχρι τον αμετανόητο ισοβίτη δολοφόνο Κουφοντίνα, πλην όμως ιδεολόγο της τρομοκρατίας και του αίματος, ο οποίος, αφού στέρησε την ζωή δεκάδων ανθρώπων και άφησε ορφανά τα παιδιά τους, μπορεί να απολαμβάνει ολιγοήμερων διακοπών, για ... ξεκούραση! Μάλιστα ο τελευταίος, τόσο πολύ ωφελήθηκε από τον πολυετή σωφρονισμό του, που αν τον ρωτούσε κανείς τώρα θα το ξανάκανες, ναι θα απαντούσε.  

ΣΤΗ χώρα της λήθης και του ασύλου, στην δημοκρατία της ατιμωρησίας, άραγε μετά από κάποια χρόνια, θα θυμάται κανείς ας πούμε, εκείνον τον ανεκδιήγητο καθηγητή Κατρούγκαλο, όταν αφού τον έβαλαν και έκανε όλη την "βρώμικη δουλειά" με το ασφαλιστικό, στη συνέχεια τον τύλιξαν με ... μανδύα δημόσιας προστασίας, δίνοντας του μάλιστα άλλο υπουργείο, τέτοιο που το τεράστιο ιστορικό "έγκλημά" του να χαθεί στον χρόνο...

ΘΑ θυμάται άραγε κανείς τον άλλον, τον προηγούμενο υπουργό, της άλλης κυβέρνησης, τον υπουργό εργασίας Γιάννη Βρούτση που τίναξε τα εργασιακά στον αέρα και ξεθεμελίωσε τα εργατικά κεκτημένα, οδηγώντας την εργατική τάξη, πίσω στον ...

 




[ Της τελευταίας στιγμής]



Kινδυνευουμε;

Η πιθανότητα ενός παγκόσμιου πολέμου δεν έχει αλλάξει εδώ και δύο αιώνες, παραμένοντας ανησυχητικά υψηλή

Πηγή «Science Advances»

Πόσο πιθανός είναι μέσα στα επόμενα 100 χρόνια ένας πόλεμος με δεκάδες εκατομμύρια νεκρούς; Καθόλου απίθανος, σύμφωνα με μια νέα επιστημονική μελέτη. Μάλιστα η τωρινή (σχετική) ειρήνη μπορεί να είναι σημαντικά πιο εύθραυστη από ό,τι πιστεύεται συνήθως, σύμφωνα με τη νέα στατιστική ανάλυση.

Μετά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο η ανθρωπότητα έχει δει λίγους μεγάλους πολέμους και κανέναν παγκόσμιο, ενώ και τα θύματα των συγκρούσεων είναι πια πολύ λιγότερα, με αποτέλεσμα ορισμένοι να έχουν πειστεί ότι βρισκόμαστε πλέον σε μια «μακρά ειρήνη» που θα διαρκέσει πολύ ακόμη.

Όμως, σύμφωνα με τη νέα μελέτη, που έκανε στατιστική ανάλυση στις διακυμάνσεις ανάμεσα στον πόλεμο και στην ειρήνη κατά τους δύο τελευταίους αιώνες, η πιθανότητα ενός παγκόσμιου πολέμου μάλλον δεν έχει αλλάξει από τις αρχές του 19ου αιώνα μέχρι σήμερα. Αν αυτό όντως συμβαίνει, τότε αναιρεί τις απόψεις όσων υποστηρίζουν ότι μετά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο ο κόσμος τείνει πλέον να γίνει πιο ειρηνικός.

O επίκουρος καθηγητής Άαρον Κλόζετ του Τμήματος Επιστήμης των Υπολογιστών του Πανεπιστημίου του Κολοράντο, ο οποίος έκανε τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Science Advances», εκτιμά ότι για να βεβαιωθούμε ότι έχει βάση ο ισχυρισμός πως η στατιστική του πολέμου έχει πια αλλάξει, θα πρέπει η σχετική ειρήνη -ή απουσία ενός παγκόσμιου πολέμου- ...

 




[ Καθρέπτης1]


Moody's: Αναβάθμιση της ελληνικής οικονομίας κατά δύο μονάδες

Αθήνα - 22 Φεβρουαρίου 2018

Στην αναβάθμιση της ελληνικής οικονομίας προχώρησε ο οίκος Moody's. Ο διεθνής οίκος πιστοληπτικής ικανότητας αναβάθμισε το ελληνικό αξιόχρεο σε Β3 από Caa2 διατηρώντας παράλληλα το θετικό outlook. 

Ο διεθνής οίκος σημειώνει σε ανακοίνωσή του, τους λόγους πάνω στους οποίους στηρίζει την αναβάθμιση της ελληνικής οικονομίας: 

Συγκεκριμένα αναφέρει: 

α) Η Ελλάδα έχει πετύχει αξιόλογη δημοσιονομική, η οποία εκτιμάται ότι θα διατηρηθεί τα επόμενα χρόνια. Αυτές οι βελτιώσεις θα στηρίξουν την ανάκαμψη της οικονομίας και τις τράπεζες. 

β) Η Ελλάδα θα ολοκληρώσει επιτυχώς το πρόγραμμα προσαρμογής και θα επιστρέψει στην χρηματοδότηση από τις αγορές. Η «καθαρή έξοδος» θα στηριχθεί βραχυπρόθεσμα από σημαντικό "μαξιλάρι" ρευστότητας και μεσοπρόθεσμα από την ισχυρή δέσμευση των δανειστών της ευρωζώνης να παράσχουν πρόσθετη ελάφρυνση χρέους.  

γ) Το ρίσκο μιας στάσης πληρωμών ή αναδιάρθρωσης του χρέους που βρίσκεται στα χέρια ιδιωτών έχει μειωθεί σημαντικά. Ενώ η Ελλάδα βρισκόταν σε αντίστοιχο σημείο καμπής στα μέσα του 2014, ο οίκος θεωρεί ότι το ρίσκο ανατροπής ή εκτροχιασμού της δημοσιονομικής και οικονομικής προόδου που έχει επιτευχθεί είναι σημαντικά χαμηλότερο.  

...


 




[ Καθρέπτης2]


Δύο ΄Ελληνες επιστήμονες  γύρισαν από τα καλύτερα πανεπιστήμια του κόσμου στην Πατρίδα και κατακτούν τις διεθνείς αγορές κάνοντας πράξη την καινοτόμα ιδέα τους

 

 

Αθήνα - Αλ. Λιδωρίκης - 7 Φεβρουαρίου 2018

Σε μια εποχή που χιλιάδες νέοι Έλληνες επιστήμονες αναζητούσαν επαγγελματικές ευκαιρίες εκτός εθνικών συνόρων, δύο νέοι εμπιστεύθηκαν την πατρίδα τους, γύρισαν από την άλλη άκρη του Ατλαντικού, εργάστηκαν σκληρά, οργάνωσαν την ομάδα τους και πέτυχαν στον τομέα της υψηλής ιατρικής τεχνολογίας, δημιουργώντας ένα καινοτόμο προϊόν που κατακτά ήδη τις διεθνείς αγορές.

Τους συναντήσαμε στα γραφεία της θερμοκοιτίδας mbriyo στην Αθήνα και πρόκειται για τους Παναγιώτη Παπαδιαμάντη και Απόστολο Ατσαλάκη, απόφοιτοι και οι δύο του ΕΜΠ (μόλις πριν λίγα χρόνια), ιδρυτές της PNOĒ, μιας ελληνικής εταιρίας ευρωπαϊκού βραχίονα της Endo Medical που δραστηριοποιείται στις ΗΠΑ από τα μέσα της δεκαετίας του 2000.

Όπως αναφέρουν  η PNOĒ σχεδίασε και κατασκεύασε την πρώτη χαμηλού κόστους φορητή συσκευή ανάλυσης της ανθρώπινης αναπνοής η οποία είναι σε θέση να αξιολογήσει την καρδιοαναπνευστική, μυική και μεταβολική κατάσταση ενός ατόμου. Ταυτόχρονα βρίσκει εφαρμογή σε δύο βασικές αγορές: Διάγνωση καρδιοαναπνευστικών νοσημάτων και βελτιστοποίηση του προπονητικού προγράμματος και της διατροφής αθλητών.

Ποια όμως είναι τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της Ελλάδας, σε σχέση ακόμη και με την Σίλικον Βάλεϊ που τους έκανε να γυρίσουν πίσω; Τους δικαίωσε η απόφαση τους;

«Η σχέση ποιότητας και κόστους για την ανάπτυξη μιας ιδέας σε πράξη στην Ελλάδα στον τομέα της τεχνολογίας- και όχι μόνον-είναι ασύγκριτα το μεγαλύτερο ...

 




Η μάταιη προσμονή εθνοσωτήρων και η Λύση

Γράφει ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΗΜΗΤΡΑΚΗΣ


Η αγωνία του Ελληνικού Λαού κορυφώνεται, ενώ παράλληλα μέσω των διεθνών ΜΜΕ διαχέονται οι απειλές και οι εκβιασμοί περί εξόδου της χώρας μας από την Ε.Ε. και την Ευρωζώνη. Τίποτε το οποίο συμβαίνει στην παγκόσμια και ευρωπαϊκή πολιτική δεν είναι τυχαίο. Ούτε αυτό το μαρτύριο σε βάρος του λαού μας. Ο οποίος εδώ και 9 χρόνια βιώνει μια ανθρωπιστική κρίση απίστευτης ένδειας, ταπείνωσης και ευτελισμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Όμως για κάθε άνθρωπο ένα μαρτύριο είναι υποφερτό, μόνον όταν γνωρίζει τις πραγματικές αιτίες οι οποίες τον έχουν φέρει σε αυτή την  οδυνηρή κατάσταση. Γνωρίζουμε όμως όλοι μας ότι εδώ και δεκαετίες ως λαός ουδέποτε και από κανένα δεν πληροφορηθήκαμε για τα συμβαίνοντα στην χώρα μας. Διότι, δυστυχώς, αποφεύγουμε την λιτή και απέριττη γλώσσα της αλήθειας, αυτή την υπαρκτότητα μιας κατάστασης ή την πραγματικότητα ενός γεγονότος, προσφεύγοντες στο εύκολο ψέμα, την εξαπάτηση και τις ψευδαισθήσεις. Ο Λένιν είπε για την αλήθεια: «η αλήθεια είναι μία μικροαστική συνήθεια, και πως το επαναλαμβανόμενο ψέμα γίνεται αλήθεια!». Ο δε Φρίντριχ Νίτσε είπε: «μερικές φορές οι άνθρωποι δεν θέλουν να ακούσουν την αλήθεια, διότι δεν θέλουν να καταστρέψουν τις ψευδαισθήσεις τους».Tώρα ήρθε όμως η ώρα να μάθουμε την απλή αλήθεια, η οποία είναι και η καλύτερη. Διότι δεν μπορούμε πλέον να υφιστάμεθα την προπαγάνδα και την πλύση εγκεφάλου των δήθεν ειδικών και εμπειρογνωμόνων στις τηλεοράσεις και τα συστημικά ΜΜΕ με το περίπλοκο ψέμα, το ατέρμονο, πολύλογο και εξεζητημένο ύφος.

 

Όμως η Δημοκρατία έχει τα όρια της, αλλά και η υπομονή, η ανοχή και η αντοχή του Ελληνικού Λαού. Πρέπει επιτέλους να αναρωτηθούμε τώρα από μόνοι μας για ποίους λόγους, μετά την χρεοκοπία της χώρας μας και την διαγραφή σημαντικού μέρους του χρέους (PSI) το Μάρτιο 2012, επιδεινώνεται, αυξάνεται σε δυσθεώρητα ύψη το χρέος της χώρας μας, το οποίο δεν αποπληρώνεται στον αιώνα τον άπαντα.  Παράλληλα επιδεινώνεται συνεχώς και η κατάσταση του λαού μας χωρίς την παραμικρή ελπίδα για το μέλλον.

Με την λίγη αξιοπρέπεια η οποία μας έχει απομείνει, αλλά με την δύναμη της σκέψης και της ψυχής μας για την υπεράσπιση τώρα της ανθρώπινης ύπαρξης και εθνικής υπόστασης μας, πρέπει επίσης να αναρωτηθούμε.  Προς τι οι συνεχιζόμενες απειλές και εκβιασμοί περί εξόδου (Grexit), ή κινδύνου ενός οικονομικού ατυχήματος (Graccident), γιατί επιμένουν oι δανειστές για  νέες δανειοδοτήσεις πολλών δισεκατομμυρίων  ευρώ ετησίως; Αυτή η εμμονή των δανειστών με τις διαχεόμενες ειδήσεις π.χ. φόβους περί διάλυσης της Ε.Ε. σε περίπτωση εξόδου της Ελλάδος. Η όλη αυτή αντίφαση δημιουργεί εύλογες υποψίες και ανησυχίες. Ότι με την ολοκληρωτική χρεοκοπία της χώρας μας, αλλά εντός της Ευρωζώνης και της ΕΕ, επιδιώκεται τώρα από  μερικούς «δόλιους Εταίρους» μας  και ο έλεγχος της γεωπολιτικής θέσης της Ελλάδος και του αναξιοποίητου μέχρις σήμερα πλούτου της, σε περίπτωση ακόμη και μετά την διάλυση αυτής της Ε.Ε.!

Ο απόλυτος όμως έλεγχος της γεωπολιτικής θέσης και του πλούτου της χώρας μας προϋποθέτει  για αυτούς την συνέχιση της εξάντλησης και ολοκληρωτικής υποταγής ενός καθημαγμένου λαού, με την παράλληλη διατήρηση στην εξουσία του υποχείριου σάπιου πολιτικού συστήματος. Ενός Πολιτικού Συστήματος Εξουσίας, η ηγεσία του οποίου προστατεύεται και από το Σύνταγμα,  το οποίο είναι μοναδικό σε όλο τον πλανήτη. Μάλιστα με την απαράδεκτη και πρωτόγνωρη  στα παγκόσμια χρονικά «δημοκρατική καθιέρωση» προστασίας, ασυλίας και ατιμωρησίας των πολιτικών, του αποκαλούμενου μάλιστα  και από πάνω «δημοκρατικού, συνταγματικού τόξου»!

Η χρεοκοπία της χώρας, χρησιμοποιείται από δόλιους κύκλους των Βρυξελλών και μερικών ευρωπαϊκών πρωτευουσών,  για να τιμωρήσουν την Ελλάδα για λόγους δήθεν αντίθετους προς την «προτεσταντική ηθική»,  αλλά πρωτίστως για τις αρχές και αξίες της Ευρώπης οι οποίες, δυστυχώς, και ως γνωστόν, δεν χωράνε όμως μέσα στην Συνθήκη του Μάαστριχ, η οποία  Συνθήκη εξυπηρετεί μόνο τις οικονομίες των Βορείων Εταίρων της Ε.Ε.  Οι οποίοι αν και γνωρίζουν επί δεκαετίες τα πάντα για την πολιτική και οικονομική διολίσθηση της Ελλάδος, ως διατελέσαντες σύμβουλοι και όργανα των γνωστών Οίκων Αξιολόγησης, συνεχίζουν όμως να φορτώνουν με υπέρογκα δάνεια την χώρα μας. Αυτή η «ηθική», την οποία τώρα επικαλούνται, είναι εκείνη η οποία ως γνωστόν και αδιαμφισβήτητα ευθύνεται στα μέγιστα για την κατάντια και τα δεινά της ανθρωπότητας. Αυτό αναφέρεται ως παραίνεση προς όλους τους ντόπιους και ξένους εθελοτυφλούντες κυνικούς και ανιστόρητους δεινούς υπερασπιστές της.   

Αυτή η εμμονή  τους για παροχή νέων δανείων δεκάδων δισεκατομμυρίων ευρώ, αλλά παράλληλα και οι προκλητικές επεμβάσεις και στην νέα επιλογή του Ελληνικού Λαού μετά τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015, αποκαλύπτει από μόνη της τις ύποπτες και υπόγειες διασυνδέσεις και συναλλαγές των  «διεστραμμένων ηθικογυπών» με το σάπιο πολιτικό σύστημα της χώρας μας, για το οποίο συνευθύνονται. Εκ του λόγου αυτού εξηγούνται τα κάτωθι:

Η επί δεκαετίες σκόπιμη ανοχή και διατήρηση ενός Συντάγματος προστασίας, ασυλίας και ατιμωρησίας των πολιτικών, το οποίο είναι όλως αντίθετο και με το πνεύμα της Δημοκρατίας, αλλά και με τις ιδρυτικές αρχές και αξίες της Ε.Ε. Η επί 73 χρόνια αδράνεια και αντεθνική συμπεριφορά του πολιτικού συστήματος της χώρας μας όπως διεκδικήσει το Κατοχικό Δάνειο και τις πολεμικές αποζημιώσεις. Αξιώσεις οι οποίες συνδέονται με την μοίρα του Έθνους μας. Η οργανωμένη πολιτική σήψη η οποία τώρα εκθέτει σε μεγάλους κινδύνους και την εδαφική ακεραιότητα και Ιστορία της χώρας μας π.χ. το Αιγαίο, την Θράκη και τώρα την Μακεδονία των μεγαλοφυέστατων Φιλίππου και  Μεγάλου Αλεξάνδρου, οι οποίοι μεταλαμπάδευσαν στην ανθρωπότητα την Οικουμενικότητα του Ελληνικού Πνεύματος και Πολιτισμού.

Η από το έτος 1975 βιομηχανία παραγωγής 250 φορολογικών νόμων με άπειρες (ν)τροπολογίες διάσπαρτες σε άλλους νόμους, και πλέον των 4.100 νόμων και  (ν)τροπολογιών και 115.000 υπουργικών αποφάσεων. Δηλαδή κάθε χρόνο 3.132 νόμοι, (ν)τροπολογίες και υπουργικές αποφάσεις. Μία συστηματική, σκόπιμη πολυνομία, κακονομία και  φορολογικό χάος τα οποία εξυπηρετούν ως εργαλείο ένα σάπιο πολιτικό σύστημα με την δημιουργία συστήματος διαπλοκής, διαφθοράς, σήψης και συναλλαγής με ντόπια και ξένα συμφέροντα. Η διασπάθιση και κατασπατάληση τρισεκατομμυρίων ευρώ κατά τα τελευταία  χρόνια (1981-2009), που διέλυσαν τις υποδομές της χώρας π.χ. Δημόσια Διοίκηση, Παιδεία, Ασφαλιστικό Σύστημα και Υγεία, Επιχειρηματικότητα, Οικονομία, Παραγωγή. Αλλά στο τέλος χρεοκόπησαν και την χώρα με ένα δυσθεώρητο, δυσβάστακτο χρέος το οποίο επέφερε την μεγαλύτερη ανθρωπιστική κρίση στην ιστορία της Πατρίδας μας. Με ταυτόχρονη εκροή καταθέσεων σε ξένες τράπεζες,  τώρα βάσει της δημοσιευθείσης είδησης (15.03.2015) για αφορολόγητες καταθέσεις 800 δις ευρώ στην Ελβετία, αλλά και οι επί δεκαετίες τεράστιες μίζες από ξένες Πολυεθνικές Εταιρίες σε πολιτικά πρόσωπα και δυσθεώρητες υπερκοστολογήσεις των έργων, μας οδηγούνε σε ένα συμπέρασμα. Ότι κατά τα τελευταία 35 χρόνια η χώρα μας μετατράπηκε σε ένα τεράστιο πλυντήριο ξεπλύματος μαύρου, βρώμικου χρήματος. Τις συνέπειες του οποίου πληρώνει ο Ελληνικός Λαός εξαιτίας της προμελετημένης αδιαφορίας και αδράνειας των Θεσμών και Οργάνων της Ε.Ε. και Ευρωζώνης.

 

Στην μακροχρόνια ιστορία και πορεία της Πατρίδας μας ο λαός μας πάντοτε αναλάμβανε με αξιοπρέπεια και θυσίες τις ευθύνες για τα λάθη του, αλλά και για τα λάθη των πολιτικών του ηγεσιών. Αλλά ποτέ δεν ευρέθηκε αντιμέτωπος με «ηγεσίες», οι οποίες για να αποφύγουν τις δικές τους ευθύνες υπονομεύουν τώρα τα θεμέλια του Οικουμενισμού του Ελληνικού Έθνους.  Όμως για το καλό της Πατρίδας μας, αλλά και της αξιοπρέπειας του λαού μας, οφείλει ο κάθε Έλληνας και ο τελευταίος κολλημένος στην κομματοκρατία να καταλάβει αυτή την εμμονή να αποτύχει η Ελλάδα και να ακρωτηριασθεί ακόμη και η εδαφική της ακεραιότητα. Διότι η προσπάθεια να ταφεί η Ελλάδα αποσκοπεί στην ταφή και των ανομημάτων των πολιτικών ταγών και των εξαπτέρυγων τους.

 

Η θέση της ισχυρότατης Γερμανίας είναι άκαμπτη και σκληρή απέναντι σε όλους εκείνους οι οποίοι διαφέρουν από αυτήν, είναι κατώτεροί της.  Που αυτό σημαίνει ότι η συμπεριφορά της απέναντι της Ελλάδος είναι τιμωριτική, αμετάκλητη και ανένδοτη, ακόμη και μετά το κατασκευασθέν «γελοιώδες πρόσχημα» των ομοσπονδιακών εκλογών του Σεπτεμβρίου 2017, αλλά και των διαπραγματεύσεων των κομμάτων στο Βερολίνο για την σύσταση της γερμανικής Κυβέρνησης.. Όμως αυτό δεν μπορεί να συνεχισθεί. Η Ελλάδα πρέπει να αναλάβει τώρα τις ευθύνες απέναντι του ίδιου του εαυτού της, και να στραφεί ευθέως κατά των δανειστών της, με ότι αυτό συνεπάγεται. Η Πατρίδα μας μετά το 2008 υπέστη ολέθριες και ταπεινωτικές ήττες, διότι υποκύπτει συνεχώς σε όλες τις απειλές και εκβιασμούς μερικών των «Ε.Ε.-εταίρων» της. Μόνο όταν η χώρα μας πάρει τις πρωτοβουλίες στα χέρια της  και μόνο με ένα εθνικό αγώνα δύναται να κερδίσει όλες τις μάχες. Διότι αντίσταση της Ελλάδος σημαίνει τον σπινθήρα για μία γενίκευση της αντίστασης κατά των άθλιων πρωταγωνιστών και υπευθύνων για την κατάντια της Ευρώπης.

 

Ο Βίκτωρ Ουγκώ είπε: «για να είσαι ελεύθερος πρέπει να μάθεις να είσαι φτωχός!». Ευρισκόμαστε σε μία φάση που οδηγεί στην ολοκληρωτική φτωχοποίηση του λαού μας, η οποία μετά θα γίνει βίωμα και συνείδηση όλων μας. Εκ του λόγου αυτού, η μάταιη προσμονή «Εθνοσωτήρων» και στις επόμενες εκλογές είναι πια παρελθόν. Η ΛΥΣΗ για την σωτηρία της Πατρίδας μας ευρίσκεται τώρα μόνο στα χέρια ολόκληρου του Ελληνικού Λαού!

 

Ο Μέγας Αλέξανδρος είπε: «δεν φοβάμαι ένα στρατό λιονταριών που διοικούνται από ένα πρόβατο. Φοβάμαι ένα στρατό προβάτων που διοικεί ένα λιοντάρι!»

 

Εμείς οι Έλληνες, για την σωτηρία της Πατρίδας μας, οφείλουμε να επιμείνουμε τώρα και σε μία εθνική κάθαρση, να διερευνήσουμε όλα τα σκάνδαλα, να στείλουμε  στην φυλακή όλους εκείνους τους ΑνθΕλληνες  και να  ζητήσουμε ευθύνες και από εκείνους τους  ξένους που παρανόμησαν σε βάρος της Ελλάδος. Μετά από αυτό θα αποκαλυφθούν πολλές βρώμικες συνεργασίες ΑνθΕλλήνων πολιτικών και με τους Δανειστές.

Η ελευθερία, η αξιοπρέπεια και το δίκαιο  καταχτιόνται, δεν χαρίζονται από άλλους!

Γεώργιος Εμ. Δημητράκης. Ο αρθρογράφος κρητικής (Μαριού Ν.Ρεθύμνης) και θρακικής καταγωγής γεννήθηκε και διαμένει  στην Ξάνθη. Σπούδασε Πολιτικές-Οικονομικές Επιστήμες και Κοινωνιολογία στην Βόννη και Ιστορία και Πολιτιστική κληρονομιά στην Αθήνα. 



Διπλωμάτες του... twitter!

Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας


ΚΑΙ με τα εθνικά μας θέματα τι; Υπάρχει άραγε έστω και ένας λογικός (άρα και ανεξάρτητος) Έλλην, που να μην τρέμει μπροστά στην θεσμικά κατοχυρωμένη αναγκαιότητα, να αντιμετωπίζουν τα εθνικά μας ζητήματα οι σημερινοί ψηφισμένοι πολιτικοί; Και δεν εννοώ τους κυβερνώντες μόνο, που έχουν και το γενικό πρόσταγμα αυτή την χρονική περίοδο. Αλλά μιλώ για ολόκληρο το πολιτικό προσωπικό της χώρας και δη και της αξιωματικής αντιπολίτευσης, που ετοιμάζεται (ενδεχομένως) να διαδεχθεί την κυβέρνηση...

ΥΠΑΡΧΕΙ κανείς που να μην άκουσε στην παρέα το γνωστό "ανάθεμα" απελπισίας, "ποιοί μωρέ απο δαύτους μπορούν να χειριστούν μια κατάσταση πολεμικής απειλής; Μπορεί κανείς να τους εμπιστευθεί στα μεγάλα εθνικά θέματα; Εδώ ένα κοινωνικό μέρισμα δεν κατάφεραν δίκαια να μοιράσουν σε Έλληνες που το είχαν ανάγκη, μέχρι και οι πρόσφυγες γελούν, θα λύσουν τα θέματα με Τουρκία και Σκόπια;". 

ΣΑΦΩΣ και με ενοχλεί αυτός ο σχολιασμός. Μη βιαστεί κανείς να πει το αντίθετο. Οπως βεβαίως και τον κάθε έλληνα πολίτη, αλλά δυστυχώς η κοινή γνώμη δεν πρέπει να αναζητά κρυψώνες για να προσπεράσει την αλήθεια. Το πολιτικό προσωπικό σήμερα απέχει παρασάγγας απο εκείνο του παρελθόντος και οι διαφορές συνίστανται στα θέματα που έχουν σχέση με το κύρος, την διεθνή αναγνώριση, τις γνώσεις και την πολιτική αξιοπρέπεια. Και οι περισσότεροι απο τους παλιούς, διέθεταν τα περισσότερα απο αυτά. 

ΑΛΛΑΞΑΝ πολλά πράγματα όμως στο επίπεδο της διεθνούς εξωτερικής διπλωματίας, απο τότε που οι αρχηγοί των κρατών και οι πρωθυπουργοί, κάθονταν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων να βρουν λύσεις στα θέματα που χωρίζουν τους λαούς τους. Τους υπολόγιζαν τους πολίτες που εκπροσωπούσαν. Υπήρξαν πιο σοβαροί και αποφασιστικοί, με βαρύτητα και σαφήνεια προέτασαν τις θέσεις τους, σωστές ή λάθος, οι αντίπαλοι πάντως τους σέβονταν. Απαντούσαν με σοβαρότητα στις προκλήσεις και διαπραγματεύονταν κατά πρόσωπο όχι όπως τώρα συμβαίνει. Να κάνουν εξωτερική πολιτική και διπλωματία μέσω ... τουίτερ! Να φοβάσαι μην ξεκινήσει καμία σύραξη απο κάποιον ...τσαμπουκά στο διαδίκτυο! Πολιτικές συμπεριφορές ανθρώπων που κρατούν στα χέρια τους τις τύχες ολόκληρων λαών, όμοιες με εκείνες των πιτσιρικάδων της γειτονιάς που καβγάδιζαν για τις ποδοσφαιρικές τους προτιμήσεις. Διαδικτυακό φαινόμενο πολιτικού ξεπεσμού που μετά τις εσωτερικές διαστάσεις έλαβε και εξωτερικές!  

ΤΙ να υποθέσει κανείς για τις τελευταίες προκλήσεις της Τουρκίας; Οτι έχεις ως χώρα να διαπραγματευτείς με υπουργούς, που σε απειλούν απο το φέισμπουκ και το τουίτερ πως δεν θα σου αφήσουν έδαφος να προστατεύσεις; Είναι δυνατόν να συμβαίνουν τόσο πρόχειρα και απίστευτα πράγματα σε επίπεδο διμερών σχέσεων σε χώρες υποτίθεται με πολιτισμό; Ποιά τύχη θα μπορούσε να είχε το κεφάλαιο "εξομάλυνση σχέσεων" μεταξύ των χωρών; Αλλά δυστυχώς, το επίπεδο των σημερινών πολιτικών ανδρών είναι τόσο χαμηλό που κανείς δεν μπορεί να προβλέψει εάν με επικοινωνία λογικής μπορούν πλέον να διευθετηθούν εθνικά ζητήματα. Και οποίος πει οτι δεν ανησυχεί και πως αισθάνεται ασφάλεια να χειρίζονται τα εθνικά μας θέματα χέρια ανώριμων και άπειρων πολιτικών, απλώς ψεύδεται.  



΄Αρθρο

Γράφει ο Δημοσιογράφος Ανδρέας Γιουρμετάκης

Στις βουλής τα έδρανα, αχ κι εγώ να έκλανα…*

*Με αφορμή το θάνατο του Τζίμη Πανούση


Ήταν ένα σουξεδάκι τη δεκαετία του ’80, μέσω του οποίου ο Τζίμης Πανούσης με τις «Μουσικές» του «Ταξιαρχίες» τολμούσε πρώτος να αρθρώσει εικονοκλαστικό λόγο… Κόντρα στις αποθεωτικές, για τη νεαρή ακόμη δημοκρατία μας, απόψεις ενός λαού που βίωνε μεθυστικά τα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης…

Τι έλεγε το σουξέ;

                Εκλογές, κόμματα

                με φρου – φρου κι αρώματα

                Διαδηλώσεις, κόμματα

                μ’ ανοιγμένα στόματα.

 

                Ψηφοδέλτια σταύρωνα

                κι όλη νύχτα καύλωνα

                Στις βουλής τα έδρανα,

                αχ κι εγώ να έκλανα.

Στο στόχαστρο του νεαρού τότε, αλλά πάντα αναρχοσουρεάλ τραγουδοποιού (ο οποίος προφανώς, προσλάμβανε την αποκατάσταση της δημοκρατίας ως ψευδαίσθηση) ήταν η πολιτική μπουρδολογία της εποχής, η ποιότητα του πολιτικού μας προσωπικού και κυρίως η αποθέωση της κομματικής ζωής, που είχε λείψει από την Ελλάδα λόγω της επτάχρονης δικτατορίας και επέστρεφε για να πάρει τη ρεβάνς με την πληθωρικότητά της. Στο στόχαστρό του επίσης, με την ιδιότητα του εκφραστή του πιο ριζοσπαστικού τμήματος της νεολαίας εκείνης της εποχής και οι κομματικοποιημένοι νέοι. Αυτοί που έτρεχαν τότε ασμένως να ενταχθούν στις κομματικές νεολαίες και περιόριζαν στο χώρο τους, τα ενδιαφέροντά τους:

                Δεν μπορώ άλλο Θανάση

                στα 25 έχω γεράσει

                δεν μπορώ άλλο Θανάση

                κάνε στάση.

Οι εκτός κομματικών νεολαιών νέοι το απολάμβαναν, η υπόλοιπη κοινωνία αποτάσσονταν το σατανά. Κι όπως συμβαίνει σε αυτές τις περιπτώσεις, ένας γυμνασιάρχης της επαρχιακής Ελλάδας πήρε την πρωτοβουλία να υπερασπιστεί τα ιερά και τα όσια της νεαρής Ελληνικής Δημοκρατίας.

Είναι 19 Απριλίου του 1981, όταν η αστυνομία συλλαμβάνει στην Καρδίτσα τον Τζίμη Πανούση, μετά από μήνυση ενός γυμνασιάρχη ονόματι, αν θυμάμαι καλά, Παπαευθυμίου, κατά τη διάρκεια συναυλίας σε κινηματογράφο της πόλης. Οι κατηγορίες, οι γνωστές: Περιύβριση κατά της αρχής και του κράτους και εξύβριση των Θείων.

Βαρύς ο πέλεκυς της δικαιοσύνης στο πρώτο δικαστήριο: Δεκατέσσερις μήνες φυλάκιση στον Τζίμη Πανούση κι από οκτώ στους υπόλοιπους πέντε μουσικούς.

Το εφετείο θα γίνει λίγους μήνες αργότερα στη Λάρισα. Τα μέλη των «Μουσικών Ταξιαρχιών», με επικεφαλής τον (σταρ πια) Τζιμάκο προσήλθαν στο δικαστικό μέγαρο το μεσημέρι, αφού νωρίτερα στην Κεντρική πλατεία αντάλλαξαν μερικά σουτάκια, δανειζόμενοι τη μπάλα με την οποία έπαιζαν κάτι πιτσιρικάδες. Και στη δικαστική αίθουσα, άκουσαν για μία ακόμη φορά το κατηγορητήριο, το οποίο προσήλθαν να αντικρούσουν με απόψεις περί της ελευθερίας της τέχνης, ο Βαγγέλης Γερμανός (σταρ κι αυτός της εποχής με τα περίφημα «Μπαράκια του») και η Άννα Βαγενά, με το Λουκιανό, αν θυμάμαι καλά. Ενώ, ο Μάνος Χατζηδάκης με επιστολή του προς το δικαστήριο, επικαλέστηκε την ανάγκη να προστατευθεί ο σατυρικός λόγος, ακόμη κι αν είναι ακραίος, από κάθε μορφής λογοκρισία.

«Αθώοι», είπαν οι δικαστές του εφετείου της Λάρισας και οι «Μουσικές Ταξιαρχίες» αρχικά, ως «Alamana’s Bridge» στη συνέχεια και αργότερα ο Τζίμης Πανούσης μόνος του, πήραν το δρόμο τους…

Η Άννα Βαγενά που υπερασπίστηκε το στίχο που λοιδορούσε τους βουλευτές, σαράντα χρόνια αργότερα έμελλε να εκλεγεί βουλευτής του Ελληνικού κοινοβουλίου, καλούμενη να διαψεύσει τον στίχο του τραγουδιού του Τζιμάκου, ως προς τη σχέση των βουλευτών με τα έδρανα…  Άλλωστε, λίγα μέτρα πιο κει, στα ίδια βουλευτικά έδρανα, καθόταν ο στιχουργός εκείνου του τραγουδιού, ο βουλευτής της ΔΗΜΑΡ και του Ποταμιού αργότερα, Γρηγόρης Ψαριανός. Οι στίχοι του ως προς την κριτική τους στο έργο του πολιτικού μας συστήματος, είχαν δικαιωθεί λίγο νωρίτερα, με τα πλήθη να υιοθετούν «αγανακτισμένα» στο Σύνταγμα την ουσία τους, φωνάζοντας εν χορώ «Να καεί, να καεί, το μπουρδέλο η βουλή».

Η βουλή δεν κάηκε και η ζωή συνεχίζεται, χωρίς πια τον εικονοκλάστη και ενίοτε προφητικό Τζιμάκο… Όπως ακριβώς το είχε περιγράψει στο τραγούδι του: Με εκλογές, κόμματα, με φρου – φρου κι αρώματα.

 

Πηγή onlarissa.gr



Σχόλιο

τής Ζωγραφιάς Βολυράκη

Χημικά Εντομοκτόνα


Κάθε χρόνο τα χημικά εντομοκτόνα σκοτώνουν το λιγότερο τρία εκατομμύρια αγρότες.

Κάθε μέρα τα εργατικά ατυχήματα σκοτώνουν το λιγότερο δέκα χιλιάδες παιδιά.

Τα εγκλήματα αυτά δεν εμφανίζονται στις ειδήσεις. Είναι, όπως οι πόλεμοι, φυσιολογικά φαινόμενα κανιβαλισμού.

Οι εγκληματίες κυκλοφορούν ελεύθεροι. Οι φυλακές δεν είναι για όσους εξολοθρεύουν τα πλήθη. Φυλακές είναι οι εργατικές πολυκατοικίες που προορίζονται για τους φτωχούς.

Ο Τόμας Πέιν αναρωτιόταν πριν δύο αιώνες: «Γιατί άραγε είναι τόσο σπάνιο να κρεμάσουν κάποιον που δεν είναι φτωχός;»
Τέξας, 21ος αιώνας: το τελευταίο πιάτο προδίδει τους θανατοποινίτες. Κανείς δεν διαλέγει αστακό ή φιλέτο, παρότι υπάρχουν στο αποχαιρετιστήριο μενού. Οι μελλοθάνατοι προτιμούν να αποχαιρετίσουν τον κόσμο τρώγοντας χάμπουργκερ και τηγανητές πατάτες, όπως το έχουν συνήθεια.

Εντουάρντο Γκαλεάνο

 

*H  Βολυράκη Ζωγραφιά είναι κοινωνιολόγος ,εγκληματολόγος και της ανήκει το site eglimatologia.gr


Η σύγκρουση ταξικού και εθνικού... πετά την μπάλα στην εξέδρα!

Γράφει ο Θεόδωρος Σταυριανόπουλος

Μαθηματικός – MSc Ηθ. Φιλοσοφία


Η χώρα μας σήμερα βρίσκεται σε οριακό σημείο και δεν ξέρει πιο δρόμο να ακολουθήσει. Βιώνει τη νέα εποχή της υψηλής διακινδύνευσης και της παρατεταμένης αβεβαιότητας. Και ενώ πριν λίγα χρόνια βρισκόμασταν σε πορεία εθνικής ευφορίας για τη συμμετοχή μας στο στενό πυρήνα των πιο αναπτυγμένων χωρών, ξαφνικά βρεθήκαμε σε ένα ξέφωτο μόνοι μας και με τον ορίζοντα γύρω μας βαριά συννεφιασμένο.

Μπορεί στη χώρα μας να γεννήθηκε η δημοκρατία, μπορεί ο διάλογος, η διεκδίκηση να αποτελούν εργαλεία που ρυθμίζουν και δίνουν λύσεις στα καθημερινά προβλήματα, όμως δεν πρέπει να αγνοήσουμε ότι πολλές φορές σ’ αυτήν την χώρα καταχραστήκαμε την δημοκρατία. Πάντα η έννοια του ταξικού και η έννοια του εθνικού είχαν σχέσεις πολιτικά και ιδεολογικά περίεργες.  Οι θεωρητικοί και οι διανοούμενοι κατά την περίοδο της κυριαρχίας του έθνους – κράτους  προέβαιναν σε αναλύσεις για το μέλλον αυτών των σχέσεων μάλλον εύκολα. Ήταν σίγουροι για την μελλοντική επικράτηση της εργατικής τάξης σε διεθνές επίπεδο. Και εκεί που θεωρούσαμε ότι θα ενωθούν οι εργαζόμενοι όλων των χωρών σε ένα πρωτόγνωρο νέο σχήμα δημοκρατίας και σε μια πλατιά λεωφόρο κοινωνικής προόδου και χειραφέτησης του ανθρώπου, παρατηρούμε να ενώνεται το διεθνές κεφάλαιο αίροντας όλες τις μεταπολεμικές κοινωνικές κατακτήσεις αλλά και αμφισβητώντας θεμελιώδη δικαιώματα του σύγχρονου εργαζόμενου πολίτη.

Χρήσιμα είναι μέσα από κάποια παραδείγματα-ερωτήματα να δούμε το περιεχόμενο του ταξικού στη σχέση του με το εθνικό. Η δράση του … κινήματος «δεν πληρώνω» ήταν μια ταξική δράση. Ο ακτιβισμός εκείνων των κομματικοσυνδικαλιστικών αντιδράσεων κατά της προσέγγισης στα λιμάνια των κρουαζιερόπλοιων (καμποτάζ) ήταν μια ταξική κίνηση.  Οι κατ’ έτος εδώ και χρόνια καταλήψεις στα πανεπιστήμια και στα σχολεία αποτελούν διεκδικητικές δράσεις. Όλα αυτά βοήθησαν τους εργαζόμενους και βελτίωσαν την θέση τους;   Ωφέλησαν την ελληνική κοινωνία και έβλαψαν τον ταξικό εχθρό και το καπιταλιστικό σύστημα;   Η άποψή μου είναι ότι όλες αυτές οι συμπεριφορές λειτούργησαν σε βάρος των εργαζομένων και της χώρας. Η ταξική πάλη και η διεκδίκηση λαμβάνουν προστιθέμενη αξία όταν δεν υπονομεύουν το μέλλον της χώρας και των επόμενων γενεών. Η ταξική πάλη και η διεκδίκηση καλό είναι να προάγουν την επιχειρηματικότητα και την ανάπτυξη , θέτοντας, εργαζόμενοι και εργοδότες τις κόκκινες γραμμές εκεί όπου η συνύπαρξη τους είναι αρμονική και δεν οδηγούν στο κλείσιμο των επιχειρήσεων.

Μέσα από το όραμα της εθνικής ανάπλασης ανακύπτουν προφανή ερωτήματα για το συζητούμενο θέμα. Πώς προσδιορίζεται τι ωφελεί τη χώρα και τι τους εργαζόμενους;  Πότε το ταξικό συμφέρον ταυτίζεται με το εθνικό συμφέρον ή μήπως πάντα το ταξικό συγκρούεται με το αντίστοιχο εθνικό; Και να πάμε σε επιμέρους ερωτήματα. Αν πληγεί μια μεσαία επιχείρηση, αν, δηλαδή, κλείσει κάτω από την πίεση που δέχονται σήμερα και οι επιχειρήσεις στην Ελλάδα, αυτό είναι ταξική νίκη; Και ακόμα, το ελληνικό κράτος με τις τωρινές λειτουργίες της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας δρα πρωτίστως ως σύστημα εξουσίας, ως ταξική δομή ή ως θεσμός που συμπυκνώνει την έννοια του έθνους;

Δεν υπάρχει οργανωμένος αυθορμητισμός ούτε καθοδηγούμενη αγανάκτηση. Βρισκόμαστε,  σε μια δυναμική και επιθετική φάση του καπιταλισμού, χωρίς να διαφαίνονται εκείνα τα συλλογικά υποκείμενα – δηλαδή τα πολιτικά κόμματα – που θα μπορούσαν να σηκώσουν το βάρος μιας αποτελεσματικής αντιπαράθεσης και που θα δημιουργούσαν κάτι νέο, κάτι ισχυρό και προσανατολισμένο στο μέλλον αναπτυξιακά. Τα κοινωνικά κινήματα δεν μπορούν να αντικαταστήσουν τους πολιτικούς φορείς ούτε και να δώσουν κάποια άμεση προοπτική. Ωστόσο, ο ρόλος τους είναι σημαντικός και μπορούν να καλλιεργήσουν μια κουλτούρα αμφισβήτησης στη σημερινή έκφραση της βαρβαρότητας του παγκοσμιοποιημένου κεφαλαίου, μπορούν να προάγουν μια αγωνιστική στάση ζωής που μπορεί να κυοφορήσει την ανάπτυξη ριζοσπαστικών πολιτικών ρευμάτων.

Όλα αυτά που προτείνονται από τους θεσμούς ως μέτρα όχι μόνο  δεν ανασύρουν την οικονομία της χώρας μας από τον βυθό αλλά  απεναντίας την οδηγούν στον πάτο. Στην κοινωνία «καζίνο» που ζούμε υπάρχουν δύο ειδών  κακοπληρωτές αυτοί που έχουν και δεν πληρώνουν και αυτοί που δεν πληρώνουν γιατί δεν έχουν. Δεν είναι δυνατόν να είσαι κακοπληρωτής του δημοσίου και ταυτόχρονα να  απολαμβάνεις  διακοπές σε  καταλύματα  πολυτελών τουριστικών προορισμών. Όμως οι ρυθμίσεις και τα μέτρα που λαμβάνονται επηρεασμένα ίσως από την συνταγή του «δεν πληρώνω» τους τσουβαλιάζουν μαζί όλους. Ένα άλλο που συμβαίνει στη χώρα μας είναι ότι οι εκάστοτε νομοθέτες , νομοθετούν πάντα προκειμένου να διευκολύνουν τους ασυνεπείς και όχι  τους συνεπείς.

Κάποιες μεταρρυθμίσεις ήταν αναγκαίες να γίνουν. Τα πιο πολλά όμως από αυτά που μας επιβάλλουν οι θεσμοί και χωρίς αντίδραση εφαρμόζει η Κυβέρνηση, εκτιμώ ότι μας  οδηγούν από το χθες στο προχθές.

 

 

 



ΣΤΟ ΞΕΦΩΤΟ ΤΗΣ ... ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ!

Τα μνημόνια φεύγουν τα μέτρα μένουν!

Γράφει απο τη Λάρισα ο Δημοσιογράφος, Χρήστος Τσαντηλας


ΑΣ υποθέσουμε λοιπόν πως αυτή τη φορά μας λέει την αλήθεια ο πρωθυπουργός Αλέξης. Και το θέρος του 2018, λιγότερο απο χρόνο δηλαδή, η χώρα και οι Έλληνες εξερχόμαστε απο τα μνημόνια. Η κυβέρνηση βρίσκει πρόσχημα, μοναδικό σε όλο τον βίο της διακυβέρνησής της, να πανηγυρίσει για πρώτη φορά, θεωρώντας πως, επιτέλους θα είμαστε απόλυτοι κυρίαρχοι του εαυτού μας. Οτι θα διαφεντεύουμε τον τόπο μας, όπως διεκδικούσαν κάποτε να κάνουν οι κολίγοι για τα χωράφια τους. Οτι θα αποτινάξουμε και θα στείλουμε στο ανάθεμα τον ζυγό των δανειστών, αφού θα μπορούμε απο μόνοι μας, χωρίς την εξωτερική "βοήθεια" να αποδίδουμε τις δόσεις τους. Οτι θα επανακτήσουμε την εθνική μας αξιοπρέπεια και θα τους πούμε, ελάτε εδω ωρέ μπαγάσηδες, ο Έλληνας όταν χρωστάει πληρώνει, στο κάτω κάτω της γραφής, για ένα όνομα στην κοινωνία ζούμε... 

 

ΕΙΝΑΙ όμως έτσι τα πράγματα; Κι αν βγούμε απο τα μνημόνια τι; Οπότε σημαίνει...τέρμα τα δίφραγκα, έτσι; Να το πιάσουμε όμως απο την αρχή; Σημαίνει δηλαδή, τώρα έλληνα φορολογούμενε, τα βγάζεις πέρα μόνος σου. Δουλεύεις, κερδίζεις, πληρώνεις τους φόρους σου ρίχνεις τον ιδρώτα σου στον εθνικό κουμπαρά  (στο βαρέλι δίχως πάτο που λέμε) και ... τους τα ακουμπάς των δανειστών - καθότι οφειλέτης είσαι απο τα γεννοφάσκια σου και θα είσαι ως φαίνεται, για πολλά χρόνια ακόμα. Και σύ και τα εγγόνια σου, μοιραίε, δανειζόμενε, κατα συρροή οφειλέτη εις το διηνεκές... 

 

ΝΑ εξηγούμαστε όμως. Απο τα μνημόνια είπαμε βγαίνουμε. Όχι και απο τα μέτρα που μας φόρτωσαν τα ίδια τα μνημόνια. Τα ψηφισμένα σκληρά μέτρα, θα εφαρμοστούν πλήρως. Δεν βγαίνουμε απο την υποχρέωση αυτή. Η καλύτερα, τα μέτρα δεν βγαίνουν απο πάνω μας. Δηλαδή, κι ακόμα καλύτερα ...μας πήραν τα μέτρα για μια ζωή! Υπολογίζουν δε, οτι το 2029 θα επανέλθουμε στο 2009!!! Που σημαίνει οτι, μετά απο 20 χρόνια σκληρής λιτότητας, θα βρεθούμε στην αρχή της κρίσης! Βεβαίως εντελώς "ξεβράκωτοι" τότε, αφού θα έχουμε απολέσει μισθούς, συντάξεις, εργασία, περιουσία, πολλοί δε από τους ηλικιωμένους μας, ακόμα και την ίδια τους την ζωή! 

 

"ΒΓΑΖΟΥΜΕ την χώρα στο ξέφωτο της ανάπτυξης" - βαυκαλίζονται οι της κυβέρνησης, με έναν λαό όμως "ξεπουπουλιασμένο" απο εκατοντάδες καινούργιους και παλιούς φόρους, αρκετούς πρώην νοικοκυραίους δίχως σπίτι, κατασχεμένο απο τον τραπεζίτη, με συντάξεις και μισθούς πείνας και τα παραγωγικά χέρια της νεολαίας μας στην ξενιτιά. Έτσι και χειρότερα ίσως θα βγούμε στο ξέφωτο της ανάπτυξης. Και θα μπορούμε, φτωχαδάκια αλλά με αξιοπρέπεια, να αποδίδουμε μόνοι μας τα οφειλούμενα χωρίς να χρειάζεται να δανειζόμαστε κάθε τόσο για να είμαστε συνεπείς στην πληρωμή των δόσεων! Ο Αλέξης κι´ αυτό μας το είπε καθαρά: Θέλω 2 δισ. από νέους φόρους το 2018! Νέος κόφτης στις συντάξεις, 600 ευρώ οι μισθοί απο δω και μπρος και πάει λέγοντας. 

 

ΔΥΣΤΥΧΩΣ όλα αυτά τα δεινά ψηφίστηκαν. Και θα τα βρούμε μπροστά μας, στον δρόμο της ... ανάπτυξης! Βγούμε δεν βγούμε απο τα μνημόνια.  Στην πρώτη περίπτωση, δηλαδή με την προαναγγελθείσα έξοδο απο τα μνημόνια, δεν είναι λίγοι όσοι πιστεύουν πως δύσκολα θα τα καταφέρουμε χωρίς την συνέχιση του δανεισμού. Και διατυπώνουν σοβαρή ανησυχία για την απρόσκοπτη απόδοση των μισθών του δημοσίου και των συντάξεων. Και σε ένα κράτος που (εξαιτίας της ληστείας που υπέστη), ότι λειτουργούσε ως τώρα ήταν με χρήματα δανεισμών, έμαθε δηλαδή να καλύπτει τις ανάγκες του δανειζόμενο, δεν μπορεί να μιλά κανείς με βεβαιότητα για γρήγορους ρυθμούς ανάπτυξης. 

 

Η οικονομική ανάπτυξη του τόπου και η ευημερία του πληθυσμού, εξαρτάται απο τον βαθμό αντίστασής του, απέναντι σε καταστάσεις υποδούλωσης και υποβάθμισης του βιοτικού του επιπέδου που επιβλήθηκαν απο ξένους παράγοντες. Και μεις μάλλον τις έχουμε κάψει πρό πολλού τις αντιστάσεις... 



Η παγίδα της Γερμανίας για την υποταγή της Ευρώπης

Γράφει από τη Ξάνθη ο Γιώργος Δημητράκης


Από την εμφάνιση του ανθρώπου ως ύπαρξη η συνείδηση και η νοημοσύνη είναι τα μοναδικά  όπλα για την αντιμετώπιση κάθε κίνδυνου που απειλεί την υπόστασή του. Αν η συνείδηση και η νοημοσύνη χαθούν, θα μπορούσε να σημαίνει ότι η ίδια απουσιάζει από το σύμπαν. Αυτό είναι ένας τεράστιος ηθικός λόγος για να εργαστούμε σκληρά ώστε να αποφύγουμε μία υπαρξιακή απειλή από το να γίνει πραγματικότητα.  Σήμερα η αδυναμία του ανθρώπου να αντιμετωπίσει τους διάφορους κινδύνους που προέρχονται από την άσκηση πολιτικής σημαίνει απώλεια του νοήματος που δημιούργησαν οι προηγούμενες γενιές.

Η χειραγώγηση της σκέψης μας και η επιβολή των λίγων αρρωστημένων μυαλών, με την διεστραμμένη «υπερνοημοσύνη» τους, στην θέληση των πολλών που παράγουν τον πλούτο, μας καθιστά τελείως αδύναμους να αντιληφθούμε την εξάρτηση της πολιτικής από την οικονομία. Η οικονομική κρίση δεν είναι αντιμετωπίσιμη όταν  οι ίδιες οι κοινωνίες αλλά και οι ηγεσίες των δεν συνειδητοποιούνε τις αιτίες που την έχουν προκαλέσει. Η άσκηση μίας αποτελεσματικής πολιτικής για την αντιμετώπιση αυτής της οικονομικής κρίσης είναι το μοναδικό όπλο για να εξέλθει η Ευρώπη αλλά και η ανθρωπότητα από αυτό το αδιέξοδο που τις συνθλίβει.

Εδώ και 8 σχεδόν χρόνια παρακολουθούμε με απάθεια τα τεκταινόμενα στο Βερολίνο και τις Βρυξέλλες. Αυτό το «πολιτικό θέατρο» μεταξύ μόνον μερικών ολίγων, οι οποίοι κατά το δοκούν θέλουν να κρίνουν τις τύχες εκατοντάδων εκατομμυρίων ανθρώπων στην γηραιά ήπειρο. Στην Σύνοδο Κορυφής της 26/27.Ιουνίου 2014 η αλλαγή των προσώπων στο «Θέατρο των Βρυξελλών» δεν σήμαινε σε καμία περίπτωση και αλλαγή της πολιτικής σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Ας μη αυταπατώμεθα. Διότι στην πραγματικότητα η τύχη όλων μας πρέπει να ευρίσκεται  στα χέρια όλων μας. Και αυτό είναι εφικτό μόνον όταν συνειδητοποιήσουμε μερικά απλά πράγματα.

Η καθιέρωση του Ευρώ ως νόμισμα είχε ως αναμενόμενη συνέπεια την χρεοκοπία μερικών χωρών της Ευρώπης και τον υπερπλουτισμό μερικών ολίγων του Βορρά π.χ. της Γερμανίας και του άξονά της Βέλγιο, Ολλανδία, Λουξεμβούργο και Αυστρία. Αυτό είναι ένα αναμφισβήτητο συμπέρασμα όλων των διεθνών παραγόντων και οικονομικών αναλυτών. Με την καθιέρωση του Ευρώ ως νόμισμα της Ευρωζώνης πολλαπλασιάστηκαν οι εξαγωγές των προαναφερθέντων χωρών προς τις ευρωπαϊκές χώρες, κυρίως του Νότου. Η δε συσσώρευση τεράστιων κεφαλαίων και πλεονασμάτων έχει ως συνέπεια να επιτείνουν την χρεοκοπία των οικονομιών των δεινοπαθούντων υπολοίπων, με την παράλληλη χορήγηση φθηνών δανείων τα οποία εξασφαλίζουν τις περεταίρω εξαγωγές των δανειστριών αυτών χωρών.

Η απάνθρωπη πολιτική λιτότητας του Βερολίνου συνίσταται όχι μόνον στον εκβιασμό των δεινοπαθούντων τώρα Εταίρων, αλλά παράλληλα και στην εκβιαστική επανάληψη της χορήγησης νέων «πακέτων» στήριξης μέσω νέων Συμφωνιών, σε αντικατάσταση τώρα των απεχθών και εφιαλτικών «Μνημονίων». Οικονομικές Συμφωνίες οι οποίες μακροπρόθεσμα και στο απώτερο μέλλον αποβλέπουν στην αναπόφευκτη δέσμευση π.χ. κατάσχεση/δήμευση, βάσει του Αγγλικού Δικαίου, όλων των υπαρχόντων περιουσιακών στοιχείων των χρεοκοπημένων χωρών, οι οποίες με τον συνεχή και αυξανόμενο δανεισμό δεν θα είναι σε θέση να αποπληρώσουν τα χρέη τους στο αιώνα τον άπαντα.

Κάθε Έλληνας και Ευρωπαίος πολίτης οφείλει όμως να γνωρίζει το πιο απλό πράγμα. Η Γερμανία είναι ένα τεράστιο εργοτάξιο, με μία απίστευτη και αστείρευτη τεχνογνωσία. Ο παραγωγικός της ιστός απλώνεται ακόμη και στο τελευταίο χωριό. Σε αντίθεση με την οικονομία της, η οποία προ του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου ήταν εσωστρεφής και η οποία την ανάγκασε, μέσω της πολεμικής της μηχανής, στην αναζήτηση ζωτικού χώρου (Lebensraum), η μεταπολεμική της τώρα οικονομία, κυρίως μετά το 1998 κατέστη κατά το μέγιστο εξωστρεφής, αλλά και επιθετική. Ο Σοσιαλδημοκράτης (SPD) Καγκελάριος της Γερμανίας Γκέρχαρτ Σρέντερ (Gerhard Schröder 1998-2005) κατέστρωσε για πρώτη φορά στην ιστορία της χώρας του ένα Σχέδιο-Παγίδα χρησιμοποίησης της οικονομικής ισχύος της Γερμανίας για την υποταγή της Ευρώπης, ένα σχέδιο το οποίο εν συνεχεία εφαρμόζει πιστά και απαρέγκλιτα και η Χριστιανοδημοκράτης(CDU/CSU) διάδοχος του Ανγκελα Μέρκελ. Με την εφαρμογή μίας έξυπνης και πολύ σφικτής οικονομικής πολιτικής, την συστηματική ενίσχυση της δυναμικής της παραγωγικότητας, την καθιέρωση αμετάβλητων αμοιβών εργασίας, συντάξεων και κοινωνικών παροχών, π.χ. κατά την τελευταία 19-ετία οι αυξήσεις στο σύνολο δεν υπερέβησαν το 2.85% δηλαδή μόλις 0.15% ετησίως! Αυτό είχε ως  αποτέλεσμα την μείωση της εγχώριας κατανάλωσης και την τεράστια αύξηση των εξαγωγών, με την παράλληλη συσσώρευση τεράστιων πλεονασμάτων και αποθεμάτων, τα οποία υπερβαίνουν τα 22 δις Ευρώ τον μήνα. Λαμβανομένου επίσης υπόψη, ότι εδώ και 19 χρόνια μηδενίστηκαν σχεδόν οι αποδόσεις των καταθέσεων στις Γερμανικές Τράπεζες για την εφαρμογή της επιθετικής οικονομικής πολιτικής της Γερμανίας, δηλαδή με την διοχέτευση των τεράστιων κεφαλαίων του Ευρωμάρκου της προς τους Εταίρους της για την υποχθόνια υποταγή αυτών.

Αποθέματα και πλεονάσματα εξαιτίας αυτής της πολιτικής  με τα οποία αφενός μεν μέσω φθηνών δανείων προς τις χρεοκοπημένες χώρες εξασφαλίζει τις τεράστιες εξαγωγές της, αλλά αφετέρου μέσω των πακέτων στήριξης και των νέων οικονομικών συμφωνιών, οι οποίες εκτοξεύουν συνεχώς το χρέος εις δυσθεώρητα ύψη,  καθιστούνε και την χώρα μας έρμαια των δανειστών, επιτυγχάνουν εν κατακλείδι έναντι πινακίου φακής την ολοσχερή απόκτηση του εθνικού πλούτου και όλων των περιουσιακών στοιχείων και των άλλων υπόχρεων χωρών.

Το επί εκατόν πενήντα (150) σχεδόν χρόνια  όραμα της Γερμανίας για «ζωτικό χώρο» (Lebensraum), δηλαδή  να υποτάξει την Ευρώπη,  με δύο αποτυχημένες προσπάθειες των Παγκοσμίων Πολέμων, στέφθηκε μετά το 1998 με απόλυτη επιτυχία, αναίμακτη και χωρίς απώλειες της, χάρις της πολύ σφικτής οικονομικής  πολιτικής της και έξυπνου σχεδίου, δηλαδή την χρησιμοποίηση της Ε.Ε. και του Ευρωμάρκου της, που ήσαν εν κατακλείδι ο Δούρειος Ίππος για τις τόσο αφελείς  χώρες της Ευρώπης να πέσουν στην παγίδα της Γερμανίας.

Η άσκηση της πολιτικής είναι τέχνη και επιστήμη, να παράγεις ιδέες και τρόπους εφαρμογής της εξουσίας και δύναμης σε θέματα ανθρώπινης ύπαρξης και υπόστασης που αφορούν  τους πολίτες μίας χώρας με ευθύνη και ευσυνειδησία από τους πολιτικούς που εκλέγονται. Όμως οι μεν πολιτικοί της Γερμανίας καταχράστηκαν την εμπιστοσύνη, την εργατικότητα, δυναμισμό και πειθαρχία του γερμανικού λαού και έσυραν την χώρα τους σε δύο καταστρεπτικούς πολέμους, με ανυπολόγιστες συνέπειες για τον λαό τους και την ανθρωπότητα. Οι δε Έλληνες πολιτικοί εκμεταλλεύτηκαν την άγνοια και αφέλεια των Ελλήνων για ένα καλύτερο μέλλον εντός της Ε.Ε., εξαπατώντας αφενός μεν την Ευρώπη, αλλά και το ίδιο τον λαό τους τον οποίο εγκληματικά έσυραν στην καταστροφή, με την χρεοκοπία, την ολοσχερή φτωχοποίηση του και τον διεθνή διασυρμό.

Κάθε Έλληνας και Ευρωπαίος πολίτης οφείλει επίσης να γνωρίζει, ότι ουδέποτε πρόκειται να εξέλθουμε από την κρίση, αλλά παράλληλα και ότι η αχίλλειος πτέρνα της Γερμανίας είναι η ισχυρή οικονομία της, η οποία την καθιστά πολύ ευάλωτη. Βασιζόμενοι τώρα σε αυτά τα δύο δεδομένα, οφείλουμε να αντισταθούμε και να στείλουμε ένα μήνυμα στην ηγεσία του Βερολίνου. Ότι η υπεράσπιση της δικής μας ύπαρξης και αξιοπρέπειας μας αναγκάζει να απόσχουμε από την αγορά γερμανικών προϊόντων, σε περίπτωση που η ηγεσία του Βερολίνου επιμείνει στην συνέχιση της απάνθρωπης πολιτικής λιτότητας η οποία σκοτώνει κυριολεκτικά την Ευρώπη.

Γεώργιος Εμ. Δημητράκης 

Υποσημείωση: Ο αρθρογράφος κρητικής (Μαριού Ν.Ρεθύμνης) και θρακικής καταγωγής γεννήθηκε και διαμένει  στην Ξάνθη. Σπούδασε Πολιτικές-Οικονομικές Επιστήμες και Κοινωνιολογία στην Βόννη και Πολιτιστική Κληρονομιά  στην Αθήνα   



Η ΜΕΓΑΛΗ ΚΕΝΤΡΟΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ ΤΗΣ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΤΙΚΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Γράφει ο Λεωνίδας Ταφέκης
Κοινωνιολόγος - Ερευνητής
Σύμβουλος Τοπικής Αυτοδιοίκησης & Επιχειρήσεων


Ως λαός αρεσκόμαστε να πιστεύουμε ότι η ανθρωπότητα εξελίσσεται προς προοδευτική κατεύθυνση  και ότι οι χώρες που διοικούνται από  κυβερνήσεις με σοσιαλιστικό και αριστερό πρόσημο αποκτούν προβάδισμα έναντι των άλλων κρατών που κυβερνώνται από κόμματα διαφορετικών πολιτικών αποχρώσεων.

Οι εδραιωμένες αυτές αντιλήψεις επέτρεψαν στο ΠΑΣΟΚ να κυβερνήσει επί σχεδόν τριάντα χρόνια και συνειδητά να οδηγήσει την χώρα μέσω του Υπερδανεισμού, της Υπερδιόγκωσης του Δημοσίου και της Υπερδιαφθοράς των στελεχών του στην ΥΠΕΡΧΡΕΟΚΟΠΙΑ. Στην έξαρση των εν λόγω φαινομένων συμβάλλανε, το καθένα με τον τρόπο του, και τα υπόλοιπα κόμματα, διότι ο Υπερδανεισμός και το Ρουσφέτι επέτρεψε την σπατάλη και το μοίρασμα χρημάτων προς πολλές κατευθύνσεις.

Από το 2015 ο λαός, για να ξεφύγει από την φτώχια την ανεργία και την ανέχεια, επέλεξε μια αριστερή κυβέρνηση επειδή του είχε υποσχεθεί ότι θα τον απαλλάξει από τον Υπερδανεισμό και την Ρουσφετολογία  και θα δημιουργήσει ένα καλύτερο μέλλον για όλους. Τα γεγονότα όμως τον διέψευσαν οικτρά διότι, στην θέση των υποσχέσεων, εμφανίστηκε από το πουθενά ένα τρίτο μνημόνιο και μια Υπερσυντηρητική και βίαιη ανακατανομή εισοδημάτων εις βάρος των φτωχότερων κοινωνικών στρωμάτων που όμοια τους δεν έχει εφαρμοστεί έως τώρα στον σύγχρονο κόσμο.

Μετά από όλα αυτά, τίθενται  τα κάτωθι ερωτήματα εάν:

 Όντως ως λαός ψηφίζουμε προοδευτικά;

Τα εμφανιζόμενα ως αριστερά και σοσιαλιστικά κόμματα είναι πράγματι τέτοια;

Μπορούν να υπάρχουν με αυτό το πρόσημο και αυτή την μορφή στον σύγχρονο κόσμο;

Αλήθεια η Νέα Δημοκρατία, που παρουσιάζεται από τους αντιπάλους της ως συντηρητικός και μη προοδευτικός πολιτικός σχηματισμός, τι έχει να εκφράσει ως προς τα προαναφερόμενα;

Ένα όμως είναι βέβαιο ότι, στα χρόνια των μνημονίων κάποιοι ξοδεύουν από αυτά που, χωρίς να τους ανήκουν, συσσώρευσαν και οι υπόλοιποι γεύονται τα ξερόχορτα και τα ξεροκόμματα που τους έχουν απομείνει.

Η ζωή μας βελτιώνεται μόνο όταν το επιδιώκουμε και πράττουμε προς αυτήν την κατεύθυνση.

 

Με εκτίμηση

Ο Έλληνας Πολίτης

Λεωνίδας Ταφέκης

Κοινωνιολόγος - Ερευνητής

Σύμβουλος Τοπικής Αυτοδιοίκησης & Επιχειρήσεων



ΑΠΕΡΓΙΕΣ - ΒΡΕ ΠΩΣ ΑΛΛΑΖΟΥΝ ΟΙ ΚΑΙΡΟΙ...

"Κομματόσκυλα εποχής..."

Γράφει απο τη Λάρισα ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας


ΑΜΑΝ αυτά τα παλικάρια της κυβέρνησης… Αμάν! Όλο στο παρελθόν με ταξιδεύουν. Θέλω δεν θέλω, με πάνε πίσω στην δεκαετία του '80, τότε που αρκετούς από αυτούς (τους ενίοτε αριστερούς), τους γνώρισα μέσα από το καθημερινό ρεπορτάζ. Και ως δημοσιογράφος της Ελευθερίας, της μεγαλύτερης πανελλαδικά επαρχιακής εφημερίδας, γνώρισα κατά καιρούς εκατοντάδες τέτοιους... Μόνο που τότε υπηρετούσαν άλλο κόμμα. Πότε το ΠΑΣΟΚ της αλλαγής και πότε, πιο ρομαντικά, μοδάτα και ταξικά, το ΚΚΕ!  Του Μπρέζνιεφ αλλά και της περεστρόικα! Του Χαρίλαου, αλλά και της Αλέκας. Πότε με το ριζοσπάστη στο χέρι και πότε με την Αυριανή! Μιλάω για τους "αριστερούς" συνδικαλιστές, γιατί οι δεξιοί συνδικαλιστές ήταν, πότε στην κυβέρνηση, πότε όταν βρίσκονταν στην αντιπολίτευση, πάντα αραχτοί στον καναπέ! Για εξυπνάδες και υψηλή κριτική...

ΓΙΑΤΙ τα σκαλίζω τώρα όλα αυτά;  Επαγγελματική διαστροφή βλέπετε, αλλά να όμως μου ήρθε στο μυαλό περιστατικό - καθρέφτης μιας ολόκληρης εποχής. Έρχονται λοιπόν κάποιες δεκαετίες πριν, δυο - τρία "κομματόσκυλα εποχής", (ξέρετε τώρα τι σημαίνει αυτό, "περιφρούρηση εργασιακών χωρών" κλπ, σε απεργίες που αποφάσιζαν μετρημένοι στα δάκτυλά επαγγελματίες συνδικαλιστές από μόνοι τους, με αποτέλεσμα να στερούν μεροκάματα από χιλιάδες εργάτες του κλάδου), να καταγγείλουν στην εφημερίδα κάποιους γονείς μαθητών επειδή τότε διαφωνούσαν με την απόφαση της μειοψηφίας των παιδιών να βάλουν λουκέτο στα σχολείο και για βδομάδα ολόκληρη να μην επιτρέψουν να γίνουν μαθήματα. Φοιτούσαν στην Τρίτη λυκείου οι λεγάμενοι «αριστεροί» και όταν τους τέθηκε το ερώτημα πώς θα γράψετε πανελλαδικές μωρέ αφού χάνετε τόσα μαθήματα, έδωσαν μια εντελώς αποστομωτική απάντηση: "Δεν μας ενδιαφέρει εμείς θα σπουδάσουμε στο εξωτερικό"!!!

ΤΕΤΟΙΟΙ αριστεροί! Τόσο πολύ ποτισμένοι δηλαδή με την ρομαντική και επαναστατική ιδεολογία της νιότης, που σήμερα είναι ...διορισμένοι σε δημόσιες θέσεις! Για γέλια και για κλάματα. Σημερινοί Συριζαίοι λοιπόν, αρκετοί από αυτούς, (όπως και οι συγκεκριμένοι) θέλουν να περάσουν με νόμο τώρα, αυτό που τότε παραβίαζαν! Το δικαίωμα δηλαδή, να αποφασίζεται απεργία μόνον όταν το θέλει το 51% των εγγεγραμμένων μελών! Θα πει κανείς, βρε πως αλλάζουν οι καιροί… Αλλά οι καιροί δεν αλλάζουν, η ζωή κύκλους κάνει. Και όλοι εισπράττουν κατά τις πράξεις τους όταν έρθει η ώρα της κάλπης…

ΚΑΙ όπως έλεγε και ένας έμπειρος συνάδελφος, θα ακούμε απεργία και θα ξέρουμε πλέον ότι, οι μισοί και ένας εργαζόμενοι, του κάθε κλάδου, έτσι το αποφάσισαν. Δεν το αποφάσισαν μια χούφτα συνδικαλιστές και μάλιστα διαφορετικού, άσχετου εργασιακού κλάδου, για να εξυπηρετήσουν κομματικές και αργότερα οικονομικές φιλοδοξίες. Με τον απαράβατο όρο πως η απόφαση για απεργία σε έναν κλάδο θα πρέπει να επικυρώνεται από τα ίδια τα μέλη του, γιατί διαφορετικά ο νόμος θα μας βάλει πιο βαθειά στον εργασιακό μεσαίωνα που όλες οι μνημονιακές κυβερνήσεις μας επέβαλαν…

 



Αρθρο

Ο ΚΡΑΤΙΣΜΟΣ ΣΤΟΝ ΔΗΜΟΣΙΟ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΒΙΟ

Γράφει ο Λεωνίδας Ταφέκης

Κοινωνιολόγος - Ερευνητής
Σύμβουλος Τοπικής Αυτοδιοίκησης & Επιχειρήσεων


Ο κρατισμός, ως ανθρώπινο φαινόμενο, των σύγχρονων κοινωνιών, τείνει να αξιοποιεί και να οικιοποήται όλες τις εκδηλούμενες μορφές έκφρασης της  ανθρώπινης και κοινωνικής δραστηριότητας προς ίδιον όφελος των συμμετεχόντων σε αυτές.

Ο κρατισμός, στον δημόσιο βίο, εκδηλώνεται μέσω του λαϊκισμού, του κομματισμού και της δημαγωγίας ενώ επιβραβεύεται με την προσωπική και κομματική ρουσφετολογία. Διαχρονικά ανθούμενος, στην κρατική μας δομή, αυτονομείται και επαναπροσδιορίζει το εν λόγω φαινόμενο σε νέες διαστάσεις που ξεπερνούν το ρουσφετολογικό και κομματικό όφελος, καταλήγοντας στον προσπορισμό του δημοσίου χρήματος και γενικότερα στην έκνομη συμπεριφορά.

Ο κρατισμός, στην εποχή μας, διαχέεται, έντονα πλέον, στον  κοινωνικό βίο. Εκδηλώνεται , βέβαια,  με άλλες μορφές και με άλλες διαδικασίες αλλά αναπαράγει στην ουσία τα ίδια ή παρεμφερή αποτελέσματα με τον κρατισμό του δημόσιου βίου.

Διότι στην ελεύθερη, στην αυτόνομη και ανεξάρτητη ανθρώπινη δραστηριότητα, που δημιουργεί, τα ξεχωριστά κοινωνικά, συνδικαλιστικά και πολιτιστικά μορφώματα καθώς και τις λοιπές συλλογικές μορφές έκφρασης που στηρίζουν τα ανθρώπινα δικαιώματα και αντιπαρατίθενται στις οποιεσδήποτε αυθαιρεσίες της οποιασδήποτε πρόσκαιρης ή διαχρονικής εξουσίας, έχει εισχωρήσει σε μεγάλο βαθμό ο λαϊκισμός και ο κομματισμός με αποτέλεσμα να προσομοιάζει με τον κρατισμό.

Η ταύτιση αυτή απαξιώνει την κοινωνική δραστηριότητα και δημιουργεί κοινωνικούς αυτοματισμούς. Στην εποχή μας, παρατηρούμαι, κοινωνικές ομάδες που κινητοποιούνται για την προάσπιση των συμφερόντων τους να στρέφονται συχνά εναντίον άλλων κοινωνικών ομάδων και ενίοτε να τους προκαλούν μεγαλύτερη ζημιά από ότι η οποιαδήποτε εξουσία μπορεί να τους προκαλέσει  με τις αυθαιρεσίες της.

Ως πολίτες, βλέπουμε συχνά συνανθρώπους μας που συμμετέχουν στα κοινά να καταλαμβάνουν διάφορα αξιώματα ή να προσλαμβάνονται στο δημόσιο. Με αποτέλεσμα να απογοητεύονται και να δυσκολεύονται να ξεχωρίσουν ποίοι από αυτούς συμμετέχουν για να προσφέρουν και ποιοι για να την αξιοποιήσουν προς ίδιον όφελος.

Η κατάσταση αυτή επιτρέπει στην εκάστοτε εξουσία και σε όσους εκφράζουν κρατικίστικες αντιλήψεις να χειραγωγούν την κοινωνική δραστηριότητα  και να την καθιστούν υποχείριο τους.

Η ουσιαστική και διαχρονική επικράτηση του κρατισμού στην ελληνική κρατική και κοινωνική πραγματικότητα θέτει σοβαρά εμπόδια στην αξιοποίηση των δημιουργικών,  παραγωγικών και εργασιακών μας δυνατοτήτων και μας οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην στασιμότητα και τον μαρασμό. Από την κατάσταση αυτή οφείλουμε να ξεφύγουμε εάν θέλουμε να ανακτήσουμε  την θέση που μας αρμόζει στον σύγχρονο κόσμο όπου διαχρονικά ανήκουμε.

Είναι πολλά βέβαια αυτά που  πρέπει να γίνουν για την επανεκκίνηση της οικονομίας, της κοινωνικής μας ανάτασης και της πολιτισμικής μας αναβάθμισης. Όμως αυτά δεν αποτελούν αντικείμενο του παρόντος άρθρου.

Σε κάθε περίπτωση προέχει μια σε βάθος συζήτηση για τις αιτίες που φτάσαμε έως εδώ καθώς και για τους λόγους που επιτρέψαμε αυτό να συμβεί.

 

Με εκτίμηση

Ο Έλληνας Πολίτης

Λεωνίδας Ταφέκης

Κοινωνιολόγος - Ερευνητής
Σύμβουλος Τοπικής Αυτοδιοίκησης & Επιχειρήσεων

Ειδήσεις για όλους | Θέματα | Τουριστικό Ρεπορτάζ | Ιατρικά Θέματα | Παρουσίαση Βιβλίων | Επικοινωνία