Η   Ε λ λ η ν ι κ ή   Φ ω ν ή   σ ε   5 5   γ λ ώ σ σ ε ς
   G r e e k   V o i c e   i n   5 5   l a n g u a g e s



Πάμε Σινεμά ; Οι ταινίες της εβδομάδας
 
ελληνική φωνή - κεντρική σελίδα  
επικοινωνία εκτύπωση
 
Εκδότης-Διευθυντής: ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΥΤΥΧΙΔΗΣ
Διευθύντρια Σύνταξης: ΤΟΝΙΑ ΜΑΝΙΑΤΕΑ
Ηλεκτρονική Ενημέρωση για την Ελλάδα και τον Κόσμο - News - Nachrichten
Θέατρο - Σινεμά    (click)   Μουσική    (click)  Αθλητισμός    (click)  Οικονομικά Θέματα    (click)
     




Κυριακή 16/12

Σλαβόι Ζίζεκ,Σλοβένος μαρξιστής φιλόσοφος

«Οι άνθρωποι είναι ναρκωμένοι, κοιμούνται, πρέπει να τους ξυπνήσουμε»



El Pais,AFP,Reuters,AΠΕ-ΜΠΕ

Στα 69 του χρόνια, ο Σλοβένος μαρξιστής φιλόσοφος Σλαβόι Ζίζεκ λέει σε συνέντευξη του στην El Pais πως θεωρεί ότι οι άνθρωποι είναι «ναρκωμένοι, κοιμούνται» και ότι πρέπει να τους «ξυπνήσουμε». Ο Ζίζεκ ήθελε να γίνει σκηνοθέτης. Αυτό το πάθος το ενσωματώνει σε όλα τα βιβλία του, είναι γεμάτα αποσπάσματα από ταινίες. Περνά πολλά απογεύματα στις αίθουσες προβολής της Λιουμπλιάνα. Αλλά -όπως παραδέχεται γελώντας -δεν είχε αρκετό ταλέντο για την έβδομη τέχνη. Επέλεξε τη δεύτερη του αγάπη, τη φιλοσοφία. Στη συνέντευξη του στην El Pais, ο Ζίζεκ τονίζει την ανάγκη για να αντιμετωπίσουμε τις «νέες προκλήσεις», που συνοψίζονται στην οικολογική ανανέωση του κοινωνικού κράτους, ή την «άμεση ψηφιοποίηση του ανθρώπινου εγκεφάλου» από τον υπολογιστή που «ανιχνεύει ό, τι σκεφτόμαστε». O Σλοβένος φιλόσοφος θορύβησε πολλούς από τους αναγνώστες και τους φίλους του όταν καλωσόρισε την άφιξη του Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο. «Ο Τραμπ είναι μια ευλογία, αν και έχει μια φρικτή συμπεριφορά. Ακριβώς για τον λόγο αυτό μπορεί να ξυπνήσει, να προκαλέσει κάποια αντίδραση. Αυτό που κάνει ο Τραμπ είναι τρελό, με το περιβάλλον, με τα πάντα. Ορισμένοι αριστεροί κάνουν πάντως εσφαλμένες συγκρίσεις. Δεν τους αρέσει ο Τραμπ ή ο νέος αυταρχισμός και επειδή δεν μπορούν να αναλύσουν τη νέα κατάσταση, λένε: "Α, είναι φασισμός!" Αυτή η αναλογία με τη δεκαετία του '30 είναι πολύ απλοϊκή. Πρέπει φυσικά να αναφερθούμε στην ύφεση πριν τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν, όπως και σήμερα, όλοι προετοιμαζόταν για πόλεμο, αλλά κανείς δεν πίστευε ότι είναι δυνατόν. Ο Λένιν υποστήριζε ότι ο πόλεμος ήταν καλός επειδή θα φέρει την επανάσταση. Αμφιβάλλω ότι τώρα ένας πόλεμος θα φέρει τίποτα καλό. Η δήλωσή μου ήταν συγκεκριμένη στις Ηνωμένες Πολιτείες, όχι σε άλλες περιπτώσεις. Τώρα τα κρίσιμα πράγματα συμβαίνουν στο Δημοκρατικό Κόμμα, νέοι αριστεροί δημοκράτες αναδύονται. Αυτό δεν θα συνέβαινε χωρίς τον Τραμπ. Ήταν αυτός που έσπασε τη φιλελεύθερη κεντρική συναίνεση. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η Ακροδεξιά μετεχει για πρώτη φορά στην εξουσία στη Σουηδία, που ήταν επί δεκαετίες στο σοσιαλδημοκρατικό σύστημα. Οι Ρεπουμπλικανοί και οι Δημοκρατικοί μοιράστηκαν επίσης πολλά πράγματα. Τώρα το σύμφωνο αυτό σπάει.

 

ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!

Όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα στα ίδια μένουν... ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία». Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων - εραστών και της εξουσίας... ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του 80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης, σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο τόπος και εκείνη η γενιά. ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές «μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της ...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους, για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως της όποιας εκλογικής αναμέτρησης... ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που ...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων» ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει... ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους «τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...

Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας

Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>


 




Ειδήσεις για όλους | Θέματα | Τουριστικό Ρεπορτάζ | Ιατρικά Θέματα | Παρουσίαση Βιβλίων | Επικοινωνία