Η   Ε λ λ η ν ι κ ή   Φ ω ν ή   σ ε   5 5   γ λ ώ σ σ ε ς
   G r e e k   V o i c e   i n   5 5   l a n g u a g e s



Πάμε Σινεμά ; Οι ταινίες της εβδομάδας
 
ελληνική φωνή - κεντρική σελίδα  
επικοινωνία εκτύπωση
 
Εκδότης-Διευθυντής: ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΥΤΥΧΙΔΗΣ
Διευθύντρια Σύνταξης: ΤΟΝΙΑ ΜΑΝΙΑΤΕΑ
Ηλεκτρονική Ενημέρωση για την Ελλάδα και τον Κόσμο - News - Nachrichten
Θέατρο - Σινεμά    (click)   Μουσική    (click)  Αθλητισμός    (click)  Οικονομικά Θέματα    (click)
     




Οκτώ εκατομμύρια τόνους κατσικίσιο γάλα το χρόνο αναζητούν στην Φλώρινα  Γάλλοι επιχειρηματίες



Θεσσαλονίκη

"Κατέκτησαν" τη γαλλική γαστρονομία και την παγκόσμια κουζίνα με την ποικιλία των γεύσεων και των αρωμάτων τους, τη μαλακή υφή και την ελαφρά όξινη γεύση τους, τις ιδιαιτερότητές τους με στρώσεις μούχλας, στάχτης ή μπράντι, τα διαφορετικά είδη κρούστας και το σχήμα τους: στρογγυλό, τετράγωνο, κυλινδρικό, ή πυραμίδας. Τα γαλλικά κατσικίσια τυριά αναζητούν πλέον πρώτη ύλη στην Ελλάδα και μάλιστα στη Φλώρινα, εκεί που οι κατσίκες βόσκουν κυρίως στη φύση και τρέφονται με θυμάρι, ρίγανη και άλλα αρωματικά βότανα της ελληνικής γης.

   Με κίνητρο αυτή την ξεχωριστή ποιότητα και ενδεχομένως νέες γεύσεις στα γαλλικά κατσικίσια τυριά, δύο Γάλλοι επιχειρηματίες, επικεφαλής μεγάλων ομίλων της χώρας τους, μαζί με τους συμβούλους τους αναζητούν συνεργασίες στη Φλώρινα για την εξασφάλιση οκτώ εκατομμυρίων τόνων κατσικίσιου γάλακτος το χρόνο! "Οι συνομιλίες βρίσκονται σε εξέλιξη με δέκα κτηνοτρόφους και επιχειρηματίες της περιοχής μας, ενώ το ενδιαφέρον είναι μεγάλο, οπότε πιστεύω ότι η συνεργασία θα είναι δεδομένη. Ενδεικτικό, άλλωστε, της σημασίας των επαφών αυτών είναι το γεγονός ότι ήρθαν στην περιοχή τα ίδια τα 'αφεντικά' και όχι απλώς συνεργάτες τους " σχολιάζει ο πρόεδρος του Επιμελητηρίου Φλώρινας Σάββας Σαπαλίδης.

   Οι προετοιμασίες έγιναν πριν από ενάμιση μήνα, κατόπιν επικοινωνίας που είχε ο κ. Σαπαλίδης με το Ελληνογαλλικό Επιμελητήριο στη χώρα μας, το οποίο και ήρθε σε επαφή με τη γαλλική πλευρά.

   Στο Επιμελητήριο έγινε σύσκεψη και στη συνέχεια η γαλλική αντιπροσωπεία επισκέφθηκε τις σταβλικές εγκαταστάσεις προκειμένου να δει από κοντά τις κτηνοτροφικές υποδομές και να διαπιστώσει τη δυναμική του κλάδου. "Στην περιοχή μας, οι κατσίκες μεγαλώνουν στα βουνά και είναι ελευθέρας βοσκής, στοιχείο που ενδιαφέρει ιδιαίτερα τη γαλλική πλευρά, καθώς το γάλα, στο μεγαλύτερο ποσοστό του, είναι βιολογικό" τονίζει ο κ. Σαπαλίδης.

   Δεν αποκλείει δε, το ενδεχόμενο εγκατάστασης μονάδων των γαλλικών εταιρειών στη βιομηχανική περιοχή της Φλώρινας προκειμένου να γίνεται μια κατ' αρχήν επεξεργασία του γάλακτος.

   Στο ίδιο μήκος κύματος - εκείνο της αναζήτησης επιχειρηματικών διεξόδων για τους παραγωγούς της Φλώρινας αλλά και τους ανέργους του τόπου - το Επιμελητήριο διοργανώνει τον Σεπτέμβριο το πρώτο τοπικό συνέδριο για την επιχειρηματικότητα, στο οποίο θα κληθούν να συμμετέχουν εμπορικοί ακόλουθοι της ΠΓΔΜ, της Αλβανίας και άλλων χωρών, με επιδίωξη την ανάδειξη των πλεονεκτημάτων κάθε περιοχής, τη διαμόρφωση κοινών επιχειρηματικών προσανατολισμών και τη σύναψη συμφωνιών. Αυτή είναι η κατεύθυνση του Επιμελητηρίου που οραματίζεται τη δημιουργία επαγγελματικών χώρων που θα μπορούν να απορροφήσουν το εργατικό δυναμικό της περιοχής, το οποίο σήμερα μαστίζεται από την ανεργία.

   "Θα ήταν καλό κάποια στιγμή να υπάρξει ένα γραφείο, μια υπηρεσία που θα μπορεί να παρέχει συμβουλευτικό ρόλο σε γονείς και νέα παιδιά για τις δυνατότητες απασχόλησης που θα μπορεί να προσφέρει ο τόπος τους" αναφέρει χαρακτηριστικά.



 

ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!

Όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα στα ίδια μένουν... ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία». Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων - εραστών και της εξουσίας... ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του 80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης, σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο τόπος και εκείνη η γενιά. ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές «μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της ...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους, για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως της όποιας εκλογικής αναμέτρησης... ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που ...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων» ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει... ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους «τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...

Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας

Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>


 




Ειδήσεις για όλους | Θέματα | Τουριστικό Ρεπορτάζ | Ιατρικά Θέματα | Παρουσίαση Βιβλίων | Επικοινωνία