ελληνική φωνή - κεντρική σελίδα  
επικοινωνία εκτύπωση
 
Εκδότης-Διευθυντής: ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΥΤΥΧΙΔΗΣ
Διευθύντρια Σύνταξης: ΑΡΤΕΜΙΣ ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΥ
Ηλεκτρονική Ενημέρωση για την Ελλάδα και τον Κόσμο - News - Nachrichten
     

[ Ελλάδα]



ΝΑ Μ΄ ΑΓΑΠΑΣ ΤΑ ΣΑΒΒΑΤΑ

Αθήνα

Θέατρο ΜΠΕΛΛΟΣ
Κέκροπος 1, Πλάκα
Τηλέφωνο 2103229889
fga.theatre@gmail.com

Η ερωτική κωμωδία του Αντώνη Τσιπιανίτη «Να μ’ αγαπάς τα Σάββατα» ανεβαίνει , για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά και για επτά μόνο παραστάσεις στο θέατρο ΜΠΕΛΛΟΣ σε σκηνοθεσία Αλέξανδρου Λιακόπουλου, από το Σάββατο 22 Σεπτεμβρίου έως το Σάββατο 3 Νοεμβρίου

Μια μουσικοθεατρική κωμωδία για τα κωμικοτραγικά εμπόδια που συναντούν οι άνθρωποι που αναζητούν τον έρωτα, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να τον βρουν ή να τον συναντούν εκεί, όπου δεν τον περίμεναν. 

Μια παράσταση με άφθονο χιούμορ, έρωτα και πολύ γέλιο από την αρχή μέχρι το τέλος εμπλουτισμένη με πολλά τραγούδια.

Σύμφωνα με την ιστορία ένα Σάββατο βράδυ η Ελίνα πληροφορείται από το σύζυγό της πως θέλει να πάρουν διαζύγιο, επειδή αγαπάει άλλη.

Αναστατωμένη καταφεύγει στα μπουζούκια, για να ανάψει μια «φωτιά το Σαββατόβραδο». Ο τραγουδιστής την φλερτάρει κι εκείνη ανταποκρίνεται - λόγω της ημέρας…

Στην πορεία όμως κάνουν και οι δύο την ίδια σκέψη: «Από το να είμαι μόνος/η, δεν είναι καλύτερα να παραστήσω τον ερωτευμένο/η μέχρι να βρεθεί κάτι καλύτερο;».

Αλλά τότε, η ζωή ξετυλίγει το δικό της σχέδιο γι' αυτούς τους δύο...

 

Η σκηνή του θεάτρου μετατρέπεται σε μπουζουξίδικο, με τον λουλουδοπόλεμο να …ανθεί και πληθώρα γνωστών τραγουδιών ...

 




[ Ματιές στον κόσμο]



Aπίστευτο!

Υπάρχει χωριό όπου για να μείνεις πρέπει υποχρεωτικά να κάνεις ...εγχείρηση!

 

Πηγές New York Times, newsbeast.gr

Είναι ένα μικρό χωριό, ένας οικισμός, με το σχολείο του, το
ταχυδρομείο του και μερικά σπίτια. Θα μπορούσε να είναι ένα
οποιοδήποτε χωριό σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου. Έχει όμως μία
σημαντική ιδιαιτερότητα: Οι οικογένειες που επιθυμούν να μείνουν σε
αυτό υποχρεούνται να υποβληθούν σε μία επέμβαση.

Φανταστείτε να πρέπει να αφαιρέσετε τη σκωληκοειδίτιδά σας για να
ζήσετε στην πόλη σας. Και να πρέπει να κάνει και η οικογένειά σας το
ίδιο.

Αυτή είναι η μόνη επιλογή για τους κατοίκους που μένουν για μεγάλο
διάστημα στο Villas Las Estrellas- και για τα παιδιά. Είναι μία από
τις λίγες εγκαταστάσεις στην Ανταρκτική, όπου κάποιοι κάτοικοι μένουν
για χρόνια και όχι μόνο για εβδομάδες ή μήνες.

Το Villas Las Estrellas ανήκει στη Χιλή αλλά δεν βρίσκεται σε χιλιανό
έδαφος στη Νότια Αμερική, βρίσκεται στην Ανταρκτική.

Η αφαίρεση της σκωληκοειδούς απόφυσης είναι αναγκαία πρόληψη για τους
λιγοστούς ανθρώπους που μένουν για πολύ καιρό στον οικισμό, κι αυτό
γιατί το κοντινότερο μεγάλο νοσοκομείο απέχει περισσότερο από χίλια
χιλιόμετρα, μετά την άκρη του νησιού King George και στην άλλη πλευρά
του ταραγμένου ωκεανού. Στη βάση υπάρχουν μόνο λίγοι γιατροί και
κανένας δεν είναι εξειδικευμένος χειρουργός. Δεν ενθαρρύνονται επίσης
οι εγκυμοσύνες, ...

 




[ Το θέμα μας]



Βαρετή η ζωή...

Μόνο ένας στους πέντε ανθρώπους θα ήθελε να είναι αθάνατος (αν
μπορούσε), ενώ σχεδόν οι μισοί δεν έχουν καμία όρεξη να ζήσουν
παραπάνω

 

Πηγή New Scientist

Μόνο ένας άνθρωπος στους πέντε (21%) θα ήθελε να ζει για πάντα, αν
η επιστήμη του προσέφερε ποτέ τη δυνατότητα να είναι αθάνατος. Αυτό
δείχνει μια νέα βρετανική έρευνα, η οποία έγινε στη Βρετανία, για
λογαριασμό του περιοδικού "New Scientist", σε αντιπροσωπευτικό δείγμα
2.026 ενηλίκων.

   Εκτός από το 21% που δήλωσε πολύ πιθανό έως σίγουρο ότι θα
αποδεχόταν την προσφορά της αθανασίας, ένα ακόμη 30% είπε ότι υπάρχει
μια πιθανότητα να εξέταζε μια τέτοια δυνατότητα να ζήσει για πάντα.
Αλλά σχεδόν οι μισοί (44%) δήλωσαν ξεκάθαρα ότι «πρέπει να αποδεχθούμε
τη φυσική διάρκεια της ζωής», συνεπώς προτιμούν να πεθάνουν.

   Βεβαίως, προς το παρόν, πρόκειται για ένα υποθετικό σενάριο, καθώς
η επιστήμη δεν έχει τη δυνατότητα να κάνει τους ανθρώπους…μαθουσάλες,
πολύ περισσότερο αθάνατους. Όμως διαφαίνονται ελπίδες ότι στο όχι
μακρινό μέλλον θα είναι δυνατή μια παράταση της ζωής με φαρμακευτικές
ή γονιδιακές παρεμβάσεις. Φυσικά, δεν λείπουν οι οραματιστές που
δηλώνουν βέβαιοι πως η επίτευξη της πολύ μεγάλης μακροζωίας ή και της
αθανασίας είναι απλώς θέμα χρόνου.

   Το 58% των ερωτηθέντων συμφώνησαν ότι «η επιμήκυνση του προσδόκιμου
της ζωής είναι καλό πράγμα». Ήδη, κατά τα τελευταία 200 χρόνια, η μέση
διάρκεια της ανθρώπινης ζωής έχει ...

 




[ Διαβάστε και αυτό]



«Συμμετοχή της OLYMPIA ELECTRONICS A.E. στην
Διεθνή Έκθεση Ενέργειας ENERGETAB 2018, στο Bielsko Bialaτης Πολωνίας»

.-

H OLYMPIA ELECTRONICS A.E. η μεγαλύτερη αμιγώς ελληνική εταιρεία παραγωγής ηλεκτρονικών συστημάτων ασφαλείας, συμμετείχε επιτυχώς για ακόμη μία φορά σε Διεθνή Έκθεση. Πρόκειται για την συμμετοχή της στην έκθεση ENERGETAB 2018 , την μεγαλύτερη έκθεση της Πολωνίας για σύγχρονο εξοπλισμό, συσκευές και τεχνολογίες για την ενεργειακή βιομηχανία. Η ENERGETAB 2018 πραγματοποιήθηκε στο Bielsko – Biala από τις 11 έως τις 13  Σεπτεμβρίου 2018, περιλαμβάνοντας τους ακόλουθους θεματικούς τομείς:

  • Την μεταφορά & την διανομή  ηλεκτρικής ενέργειας και θερμότητας

  • Παραγωγή ηλεκτρισμού και θερμότητας

  • Παρουσίαση ηλεκτροτεχνικών και βιομηχανικών ηλεκτρονικών

    Η OLYMPIA ELECTRONICS A.E. παρουσίασε τα προϊόντα της στο stand: Pavilion T, No. 22.  Την εταιρεία εκπροσώπησε ο κ. Διονύσιος Λακασάς – Διευθυντής R&D και ο αντιπρόσωπός της στην Πολωνία, κ. Γιώργος Αθανασιάδης, CEO OLYMPIA ELECTRONICS POLSKA, ο οποίος παρουσίασε στους επισκέπτες την πορεία της εταιρείας στην Πολωνία και τα νέα σχέδιά της . Οι επισκέπτες είχαν την ευκαιρία να πληροφορηθούν για τα νέα ηλεκτρονικά συστήματα ασφαλείας της εταιρείας όπως διευθυνσιοδοτούμενο φωτισμό ασφαλείας και πυρανίχνευσης καθώς και το νέο σύστημα ασύρματου συναγερμού.  




 




[ Σας ενημερώνουμε ότι]



Η καθημερινή ασπιρίνη δεν χαρίζει περισσότερα χρόνια ζωής στους
ηλικιωμένους και κρύβει κινδύνους

Πηγή: "The New England Journal of Medicine"

Η καθημερινή λήψη ασπιρίνης δεν παρατείνει την υγιή ζωή στους
ηλικιωμένους χωρίς καρδιαγγειακά προβλήματα, σύμφωνα με μια νέα μεγάλη
αμερικανο-αυστραλιανή μελέτη, η οποία εξέτασε τα οφέλη και τους
κινδύνους από την χορήγηση ασπιρίνης χαμηλής δοσολογίας. Η έρευνα -η
πιο ολοκληρωμένη του είδους της μέχρι σήμερα- δείχνει μάλιστα ότι η
λήψη ασπιρίνης κάθε μέρα για λόγους πρόληψης κάνει περισσότερο κακό
παρά καλό στους υγιείς ανθρώπους της τρίτης ηλικίας, καθώς ενέχει
αυξημένο κίνδυνο αιμορραγίας.

Η διεθνής τυχαιoποιημένη, διπλά «τυφλή» και ελεγχόμενη με εικονικό
φάρμακο (πλασίμπο) κλινική δοκιμή ASPREE (ASPirin in Reducing Events
in the Elderly) πραγματοποιήθηκε σε βάθος πενταετίας σε 19.114 άτομα
στην Αυστραλία και 2.411 άτομα στις ΗΠΑ, όλα άνω των 65 ετών. Στην
αρχή της μελέτης κανείς συμμετέχων δεν είχε άνοια, κινητικά προβλήματα
ή καρδιαγγειακές παθήσεις που να δικαιολογούν τη λήψη ασπιρίνης. Οι
ερευνητές, με επικεφαλής τον δρα Τζον ΜακΝιλ, επικεφαλής του Τμήματος
Επιδημιολογίας και Προληπτικής Ιατρικής του Πανεπιστημίου Μόνας της
Μελβούρνης, έκαναν τρεις σχετικές δημοσιεύσεις στο διεθνούς κύρους
αμερικανικό ιατρικό περιοδικό "The New England Journal of Medicine".

Διαπιστώθηκε ότι η χορήγηση ασπιρίνης 100 μιλιγκράμ τη μέρα δεν είχε
καμία θετική επίπτωση στην επιβίωση. Μεταξύ όσων πήραν ασπιρίνη, το
90,3% ζούσε στο τέλος της μελέτης, έναντι ποσοστού ...

 




[ Πλανήτης Γη]



Κινέζοι και Τούρκοι οι μεγαλύτεροι αγοραστές ακινήτων στην Ελλάδα

Κινέζος αγόρασε... 700 διαμερίσματα στην Αθήνα

 

Aθήνα.-

Περίπου 700 διαμερίσματα έχει αγοράσει στην Αθήνα, μέσω κυπριακών
εταιρειών, ένας Κινέζος γιατρός, ο οποίος μόνο τον προηγούμενο μήνα
υπέγραψε συμβόλαια για περισσότερα από 70 ακίνητα!

Ο «Mr. Chang» είναι ένας από τους Κινέζους που στην κυριολεξία
σαρώνουν την αγορά ακινήτων, κυρίως της Αθήνας, και στη διάρκεια του
2017 επένδυσαν περί τα 260 εκατ. ευρώ εκεί.

Εξάλλου, πριν λίγες εβδομάδες, ένας Τούρκος μεγαλοδικηγόρος απέκτησε,
έναντι περίπου 1,5 εκατ. ευρώ, τρεις βίλες στην Κηφισιά, με στόχο να
τις ανακαινίσει και να τις μεταπωλήσει σε συμπατριώτες του, οι οποίοι
εμφανίζονται, επίσης, πολύ κινητικοί στην ελληνική αγορά.

Από τις αρχές του έτους, σύμφωνα με τα στοιχεία του υπουργείου
Μεταναστευτικής Πολιτικής, έχουν εκδοθεί 308 άδειες παραμονής σε
Τούρκους μέσω του προγράμματος «Χρυσή Βίζα».

Οι Κινέζοι και οι Τούρκοι δεν είναι οι μοναδικοί που επενδύουν στα
ελληνικά ακίνητα. Σοβαρό ενδιαφέρον, με σημαντικές επενδύσεις κυρίως
στο κέντρο της Αθήνας, δείχνουν οι Ισραηλινοί, οι Σύροι, οι Λιβανέζοι,
Ρώσοι, αλλά και πλούσιοι από Κατάρ, Μπαχρέιν κ.ά. Ισχυρός διαχειριστής
ακινήτων της Αθήνας θα υποδεχθεί τις επόμενες ημέρες υποψήφιους
αγοραστές από αραβικές χώρες τους οποίους ξεναγεί σε διάφορες περιοχές
της Αθήνας, προκειμένου να εντοπίσουν ευκαιρίες. Αυξημένη κινητικότητα
υπάρχει όμως και από Έλληνες που επιδιώκουν να ...

 




[ Μεταξύ μας]



Παρουσίαση βιβλίου "Τότε που το νερό πολεμούσε τη φωτιά"

.-

«Τότε που το νερό πολεμούσε τη φωτιά»

Λιλή Μαυροκεφάλου

Εκδ. « Momentum - Μπατσιούλας»

Μυθιστόρημα μυθολογίας – σ. 201 – 14Χ21

 

Σε χρόνους παμπάλαιους, στην ομίχλη της προϊστορίας, περιτριγυρισμένο από τον ωκεανό, όπου ο πλούτος, τα λαμπερά παλάτια κι οι ναοί και τα θαύματα της τεχνολογίας -  να η μία όψη της Ατλαντίδας.

Στη σκοτεινή της πλευρά επικρατούν οι κατακτητικοί πόλεμοι, οι σκλάβοι, η αδικία και η απληστία. 

 

Ο μύθος της Ατλαντίδας αλλά και η πάλη του Κρόνου να κρατηθεί στην εξουσία και η επικράτηση του Δία: Η Τιτανομαχία.:  Ηφαίστεια ξερνούν λάβα, τα κύματα της θάλασσας, βουνά.  «Πολεμάνε μανιασμένα η φωτιά και το νερό ποιο να πρωτοχαλάσει τη στεριά»…

 

 Ένα συναρπαστικά δοσμένο μυθιστόρημα που θα γοητεύσει νέους και μεγάλους!!

...


 




[ Της τελευταίας στιγμής]



ΑΦΙΕΡΩΜΑ

«Είμαι τραγούδι, είμαι λαός»

17 χρόνια χωρίς τον Στέλιο Καζαντζίδη

Αθήνα.-Τού Γιώργου Μηλιώνη

Δεν ήταν τόσο η αδιαμφισβήτητη, ακόμα και από όσους έχουν ενστάσεις,
“φωνή” του, όσο η ερμηνεία του, απόσταγμα μιας ζωής που στάθηκε όρθια
μέσα σε χίλια-μύρια βάσανα.

Δεν ήταν τόσο τα “μεράκια” και οι “καημοί” του απλού κόσμου που
τραγούδησε, όσο η πίστη που ανάβλυζε από την ερμηνεία του, ότι οι
άνθρωποι του μόχθου, είναι εκείνοι που έχουν την δύναμη να αλλάξουν τα
πράγματα.

“Επίσημα”, δυστυχώς για μια ακόμη φορά, ένας “ξεχασμένος”, αλλά
“ανεπίσημα”, όλα όσα ήταν φτερουγίζουν ακόμα στις λαϊκές γειτονιές.

Κάθε “υμνοποίησή” του, όπως και η “αγιοποίηση” κάθε “παλιού” είναι
άγονη, ενώ εξίσου άγονο είναι και το “πείραγμα” των τραγουδιών που
ερμήνευσε, έξω από το ιστορικοκοινωνικό και μουσικό πλαίσιο που
επέτρεψε να γεννηθούν.

Η μόνη και μεγαλύτερη τιμή που του αξίζει είναι το διαλεκτικό
ξεπέρασμα, αυτών των ερμηνειών, στη αέναη πορεία του λαϊκού
τραγουδιού, με νέες δημιουργίες, με νέα ακούσματα, που να αφομοιώνουν
τα όσα προσέφερε και αυτός και οι άλλοι μεγάλοι λαϊκοί βάρδοι και
ταυτόχρονα να τον ξεπερνούν, αντανακλώντας, ως έργα τέχνης, την
κοινωνική συνείδηση της εποχής μας και πριν απ' όλα και πάντα των
ανθρώπων του μόχθου που στη δική του εποχή, βρήκαν απαντοχή σε
ορισμένα από τα διαμάντια που τραγούδησε ...

 




[ Καθρέπτης1]


Επανακάμπτει η ανάπτυξη στην Ελλάδα και επιστρέφουν οι ξένες επιχειρήσεις

Πηγή Wall Street Journal - 25 Απριλίου 2018.

«Καθώς επανακάμπτει η ανάπτυξη στην Ελλάδα, μετά από μια δεκαετία κρίσης, επιστρέφουν και κάποιες από τις επιχειρήσεις που κάποτε είχαν ξεγράψει τη χώρα» γράφει η Wall Street Journal.

«Ξεκινώντας την επέκτασή της στην Ελλάδα, η επιχείρηση τροφίμων Spar εγκαινίασε δύο νέα supermarkets σε Κρήτη και Σκιάθο, τα πρώτα από τα 350 που έχει προγραμματίσει. Δύο μόλις χρόνια πριν, ο όμιλος είχε εγκαταλείψει την Ελλάδα μετά την χρεοκοπία του Έλληνα εταίρου της» σημειώνει η αμερικανική εφημερίδα και προσθέτει με έμφαση: «Οι προοπτικές της Ελλάδας είναι πολύ πιο ευοίωνες σήμερα. Το ΑΕΠ αυξήθηκε με ρυθμό 1,4% το 2017, που είναι η πρώτη σημαντική άνοδος μετά το 2007. Οι έρευνες δείχνουν επίπεδα δραστηριότητας, νέων παραγγελιών και προσλήψεων που είχαν να σημειωθούν χρόνια. Οι αναλυτές αναμένουν ανάπτυξη 2% για το 2018. Μετά από την μακρότερη και βαθύτερη οικονομική ύφεση στη σύγχρονη ιστορία, η Ελλάδα αρχίζει επιτέλους να ανακάμπτει. Εφόσον διατηρηθεί, η ανάκαμψη αυτή θα κλείσει το τελευταίο κεφάλαιο της κρίσης της ευρωζώνης με τρόπο που ταιριάζει περισσότερο και από την έξοδο της χώρας από το πρόγραμμα στήριξης».

«Τα χειρότερα είναι πίσω μας. Οι τιμές των ακινήτων έχουν πέσει και είναι εύλογο για τους επενδυτές να επιστρέψουν. Αν διατηρηθεί η πολιτική και κοινωνική σταθερότητα, τότε θα ...

 




[ Καθρέπτης2]


Σχολή Επιχειρηματικότητας: Μια διαφορετική Σχολή για τους επιχειρηματίες του αύριο!

Αθήνα - 6 Απριλίου 2018

Ποιο είναι το πρώτο βήμα όταν έχεις μια επιχειρηματική ιδέα και θες να την κάνεις πράξη; Ποιες είναι οι κινήσεις που πρέπει να κάνει ένας επίδοξος επιχειρηματίας που έχει πάρει τη μεγάλη απόφαση να κυνηγήσει το όνειρό του; H απάντηση στα παραπάνω ερωτήματα είναι η Σχολή Επιχειρηματικότητας: η πρώτη αντισυμβατική Σχολή χωρίς καθηγητές, που εδώ και τρία χρόνια έχει εμπνεύσει περισσότερους από 700 νέους στη χώρα μας.

Η Σχολή Επιχειρηματικότητας είναι μια πρωτοβουλία της διεθνούς Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης, ThinkYoung, η οποία έχει πραγματοποιήσει ήδη 37 Σχολές σε όλο τον κόσμο, σε πόλεις όπως το Χονγκ Κονγκ, οι Βρυξέλλες η Μαδρίτη κ.α. Στη χώρα μας, η πρώτη Σχολή υλοποιήθηκε το 2015 και από τότε, 7 Σχολές σε πόλεις της Ελλάδας όπως η Αθήνα, η Θεσσαλονίκη, ο Βόλος, και η Πάτρα, έχουν δώσει την ευκαιρία στους επίδοξους επιχειρηματίες της χώρας να συντάξουν το δικό τους business plan, με την καθοδήγηση επιχειρηματιών- μεντόρων.

Πώς όμως λειτουργεί αυτή η ιδιαίτερη Σχολή; Περίπου 100 συμμετέχοντες κάθε φορά, χωρίζονται σε ομάδες και καλούνται να εμπνευστούν μία επιχειρηματική ιδέα, την οποία πρέπει να μετατρέψουν σε ένα ολοκληρωμένο επιχειρηματικό πλάνο μέσα σε 5 μόλις ημέρες. Στη συνέχεια, το παρουσιάζουν μπροστά στην κριτική επιτροπή για να αναδειχθούν τα τρία καλύτερα! ...

 




Αρθρο

Γεωστρατηγικές αλλαγές στη Μεσόγειο και οι επιπτώσεις τους

του Σήφη Βαλυράκη,πρώην υπουργού


Η παγκοσμιοποίηση χαρακτηρίζεται σήμερα από έντονη πολιτική,
οικονομική, πολιτισμική και τεχνολογική αλληλεξάρτηση στο διεθνές
σύστημα και ταυτόχρονα από εντεινόμενο ανταγωνισμό ισχύος διαφόρων
κρατών, που θυμίζει την περίοδο προ του Α΄ παγκοσμίου πολέμου.  Οι
ραγδαίοι ρυθμοί εξέλιξης της γνώσης και της τεχνολογίας δημιουργούν
νέα δεδομένα και διακυμάνσεις ισχύος, που οδηγούν μοιραία σε
σημαντικές ανακατατάξεις. Οι συσχετισμοί δυνάμεων αλλάζουν και οι
συμμαχίες μεταβάλλονται.
Οι ΗΠΑ παραμένουν το ισχυρότερο κράτος στο πολυπολικό σύστημα.  Η
απουσία όμως μιας απόλυτης ηγεμονίας, αφήνει κενά και οδηγεί διάφορες
χώρες σε ανταγωνισμούς ισχύος για να προωθήσουν τα συμφέροντα τους.
Η διεθνής αποκέντρωση επιτρέπει σε ανερχόμενες δυνάμεις να επιδιώκουν
ηγεμονικό ρόλο επιρροής σε περιφερειακό επίπεδο.  Δημιουργούνται έτσι
περιφερειακά σχήματα γεωπολιτικού ανταγωνισμού.
Η Ανατολική Μεσόγειος και η Μέση Ανατολή είναι περιφέρεια, όπου οι
δυναμικές αυτές, προκαλούν γεωπολιτικές ανακατατάξεις.  Η κλιμάκωση
της τουρκικής επιθετικότητας και η ψυχρότητα στις σχέσεις ΗΠΑ -
Τουρκίας αλλάζουν τα γεωπολιτικά δεδομένα στην περιοχή μας.
 Ο κόσμος μας έχει ολοένα αυξανόμενες ενεργειακές ανάγκες που
καλύπτονται σε πολύ μεγάλο βαθμό από ορυκτά καύσιμα και κυρίως από
φυσικό αέριο και πετρέλαιο. Το παγκόσμιο οικονομικό σύστημα είναι
εξαιρετικά ευαίσθητο στην επάρκεια, την ασφάλεια τροφοδοσίας, στα
αποθέματα αλλά και τις διεθνείς τιμές του πετρελαίου.
Το περίφημο «peak oil» (το μέγιστο της ποσότητας άντλησης) δεν
σημαίνει την εξάντληση του πετρελαίου.  Επειδή όμως η διεθνής ζήτηση
έχει συνεχή αυξητική τάση, σημαίνει ότι οι διεθνείς τιμές του
πετρελαίου θα αρχίσουν να αυξάνονται όταν το peak oil θα αρχίσει να
λειτουργεί. Αυτό θα συμβεί όταν εξαντλήσουμε τα μισά οικονομικά
αντλήσιμα αποθέματα του πλανήτη. Κάποιοι ισχυρίζονται ότι αυτό ίσως
έχει ήδη αρχίσει να συμβαίνει. Έτσι τα θέματα εκμετάλλευσης των
υποθαλάσσιων αποθεμάτων υδρογονανθράκων μπαίνουν πολύ ψηλά στις
προτεραιότητες των διαφόρων κρατών και συνεπώς τα θέματα που αφορούν
τον ορισμό της υφαλοκρηπίδας, της Αποκλειστικής Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ)
κλπ, έρχονται πιεστικά στο διεθνές προσκήνιο.
Η περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου που μας αφορά άμεσα, φέρεται να
διαθέτει σημαντικές ποσότητες υποθαλάσσιων αποθεμάτων υδρογονανθράκων
στο Αιγαίο, στο Ιόνιο, στην Νότια Κρήτη και κυρίως στην λεκάνη του
Ηροδότου.
Η Νοτιοανατολική Μεσόγειος αναμένεται λοιπόν στο μέλλον να
διαδραματίσει ένα σημαντικότατο ρόλο στην ασφάλεια του εφοδιασμού των
υδρογονανθράκων των κρατών όλης της περιοχής αλλά βέβαια και της
Ευρωπαϊκής Ένωσης που εξαρτάται ενεργειακά σε πολύ μεγάλο βαθμό από
την Ρωσία.
Η Αραβική Άνοιξη και η εντεινόμενη κρίση στη Μέση Ανατολή, μεταβάλλουν
το οικονομικοπολιτικό σκηνικό στην ανατολική Μεσόγειο, γεγονός που
επηρεάζει και την Ελλάδα, που βρίσκεται στη μέση ενός γεωπολιτικού
κυκλώνα και ταλανίζεται από την κρίση χρέους και τα προβλήματα της
Ευρωζώνης.
Η Τουρκία αμφισβητεί ελληνικά νησιά, ακόμα και την Γαύδο, τον ελληνικό
εναέριο χώρο (10 μίλια) και τα δικαιώματα μας σε ότι αφορά την
επέκταση της κυριαρχίας μας στη θάλασσα  στα 12 μίλια (χωρικά ύδατα 6
μίλια) και απειλεί την Ελλάδα με πόλεμο (Casus belly).  Οι Τούρκοι
επιμένουν ότι η Κύπρος αποτελείται από δύο κράτη και η αποκαλούμενη
«νότιος» Κύπρος έχει περιορισμένη ΑΟΖ. Αρνούνται τα δικαιώματα ΑΟΖ,
στο Καστελόριζο.

 Οι Τούρκοι προσπαθούν έτσι να αποκόψουν την Ελλάδα από την Κύπρο και
να αποκτήσουν αυτοί κοινά οικονομικά θαλάσσια σύνορα με την Αίγυπτο.
    Μετά την ήττα στη Συρία του Ισλαμικού Κράτους (ISIS), η Τουρκία
μετατρέπεται σε διεθνή παίκτη, διαμορφώνει συμμαχίες με τη Ρωσία και
το Ιράν και ελίσσεται διαπραγματευτικά ανάμεσα στις υπερδυνάμεις.
Με την εισβολή στο Αφρίν η Τουρκία προσπαθεί να αμυνθεί η ίδια, στους
σχεδιασμούς για τον διαμελισμό της, με τη δημιουργία «Κουρδικού
Κράτους» μέσα στα σύνορά της. Εξυπηρετεί τη Ρωσία και επιτίθεται στις
ένοπλες ομάδες του ΠΚΚ, των Κούρδων που εξοπλίζονται και εκπαιδεύονται
από τις ΗΠΑ.
 Οι ΗΠΑ ανέχονται λόγω του ότι οι Τούρκοι οργανώνουν και εξοπλίζουν
αντικαθεστωτικές δυνάμεις που αντιτίθενται στον Άσαντ και βεβαίως
εισβάλουν και αντιπαρατίθενται στρατιωτικά, με τον υποστηριζόμενο από
την Ρωσία εχθρό τους, την Συρία.
Αυτά όμως μας αφορούν. Ο Ερντογάν οραματίζεται την αναβίωση της
«Οθωμανικής Αυτοκρατορίας». Στόχος του είναι η δημιουργία μιας «ζώνης
περιφερειακής ασφάλειας», υπό την τουρκική ηγεμονία που από τα
Βαλκάνια, το Αιγαίο, την Κύπρο, φτάνει  στο Βόρειο Ιράκ («τα σύνορα
της καρδιάς μας»). Ο Ερντογάν απαιτεί τον διαμοιρασμό των κοιτασμάτων
υδρογονανθράκων μεταξύ «Βόρειας και Νότιας Κύπρου». Είναι το ίδιο
σενάριο που προωθεί έντεχνα για το Αιγαίο.
Οι μεγάλες ανακατατάξεις στην Ανατολική Μεσόγειο και την Μέση Ανατολή
είναι πραγματικότητα. Τα διάφορα κράτη με συμφέροντα στην περιοχή
αναζητούν νέες ισορροπίες στο νέο διεθνές περιβάλλον που
διαμορφώνεται.    Δεν μπορούμε λοιπόν να εφησυχάσουμε με εγγυήσεις από
μια τάξη πραγμάτων που αναθεωρείται.
Από το «Δεν διεκδικούμε, Δεν παραχωρούμε», πρέπει να περάσουμε στο «Τι
επιδιώκουμε στα νέα διεθνή δεδομένα». Να κάνουμε αισθητή την παρουσία
μας, στις όποιες διαδικασίες αφορούν το διεθνές γίγνεσθαι.  Η απόσυρση
των τουρκικών στρατιωτικών δυνάμεων κατοχής από τη Βόρεια Κύπρο είναι
το αυτονόητο. Η δημιουργία αποστρατικοποιημένης ζώνης υπό διεθνή
έλεγχο στη Τουρκία, σε βάθος τουλάχιστον 500 χιλιομέτρων από τα
Μεσογειακά παράλια, θα μπορούσε να αποτελέσει ελαχίστη εγγύηση
ασφάλειας και σταθερότητας στη περιοχή μας.
Η προσήλωση μας στις διεθνείς συνθήκες και η «ευέλικτη ανταπόκριση»
στις τουρκικές προκλήσεις πρέπει να είναι η βασική κατεύθυνση της
πολιτικής για την εθνική μας ασφάλεια.  Υπάρχει άμεση ανάγκη πιστεύω
μιας επίκαιρης, ολοκληρωμένης, αποτελεσματικής, εθνικής στρατηγικής
αποτροπής, απέναντι στην Τουρκική επιθετικότητα και εξασφάλισης της
ειρήνης στην περιοχή μας.

*Ο Σήφης Βαλυράκης είναι πρώην υπουργός-ιστορικό στέλεχος  του ΠΑΣΟΚ.

AΠΕ-ΜΠΕ



ΕΛΛΑΔΑ-ΙΤΑΛΙΑ-ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ

Οι σκιές του σκοτεινού παρελθόντος της Ευρώπης

Γράφει ο Γαβριήλ Μανωλάτος
Καθηγητής διεθνούς οικονομίας και ανάπτυξης


Οι ιταλικές εκλογές σχετίζονταν κυρίως από το μεταναστευτικό ζήτημα. Τα αντιμεταναστευτικά συναισθήματα συνδυάστηκαν με τα έντονα αντιευρωπαϊκά.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση συνέβαλε τα μέγιστα στη δημιουργία της κρίσης της Ιταλίας. Η έλλειψη βοήθειας στη μεταναστευτική κρίση έστρεψε τους Ιταλούς προς τον αντιευρωπαϊσμό. Η Ε.Ε δεν έχει απεριόριστο χρόνο στη διάθεσή της για να διορθώσει την κατάσταση.

Όπως η Ελλάδα, η Ιταλία άλλαξε από μια πολύ φιλοευρωπαϊκή χώρα σε μια έντονα ευρωσκεπτικιστική με έντονο αντιευρωπαϊσμό εντός σχετικά λίγων μηνών. Το πρόβλημα γίνεται ακόμη πιο εμφανές αν αναλογιστεί κανείς ότι η Ιταλία ήταν ιδρυτικό κράτος μέλος της Ε Ε (ΕΟΚ).

Υπάρχουν πολλοί εσωτερικοί λόγοι για τα πολιτικά, τα κοινωνικά και τα οικονομικά προβλήματα και στις δυο χώρες. Η έλλειψη όμως ουσιαστικής αλληλεγγύης της Ε.Ε. προς ένα ασθενέστερο μέλος που αναλαμβάνει το βάρος ενός ευρωπαϊκού προβλήματος, επιδείνωσε δραματικά την κατάσταση. Η νομισματική ένωση (το ευρώ) σχεδιάστηκε και δημιουργήθηκε με τέτοιο τρόπο ώστε να κυριαρχήσει η δεσπόζουσα οικονομία, η Γερμανία, επί των ασθενέστερων αλλά και των λιγότερων εύρωστων οικονομιών.

Για άλλη μια φορά η Ε.Ε. αντιμετωπίζει μια κρίσιμη απειλή από την ασταμάτητη άνοδο του αντιευρωπαϊσμού και του ευρωσκεπτικισμού. Η κατάσταση είναι πολύ πιο σοβαρή και πιο δύσκολη από την περίπτωση της Ελλάδος. Αναδύονται οι σκιές του σκοτεινότερου παρελθόντος της Ευρώπης…

Αν δεν μάθει η ΕΕ, θα ακολουθήσουν χειρότερα.

 



Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΕΚΔΙΔΕΙ ΤΟΥΡΚΟ ΑΓΩΝΙΣΤΗ ΣΤΟΥΣ ΔΙΩΚΤΕΣ ΤΟΥ ΚΑΙ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕΙ ΤΟΥΣ 8 ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑΤΙΕΣ

Γράφει ο Γαβριήλ Μανωλάτος 



Η ελληνική δικαιοσύνη αποφάσισε τη μη έκδοση των 8 Τούρκων αξιωματικών που συμμετείχαν στο πολύνεκρο φασιστικό πραξικόπημα της Τουρκίας και παραδίδει τον 45χρονο Τούρκο αγωνιστή Τουργκούτ Καγιά στην Τουρκία μετά την απόφαση του Αρείου Πάγου υπέρ της έκδοσής του. Η απόφαση αυτή θέτει ανοιχτά τη ζωή του σε κίνδυνο. 

Ο Τούρκος δημοσιογράφος και ιστορικός, Τουργκούτ Καγιά ζήτησε πολιτικό άσυλο στην Ελλάδα. Έχει υποστεί επανειλημμένα σοβαρά βασανιστήρια από τις τουρκικές αρχές και έχει περάσει χρόνια στην απομόνωση (6 χρόνια σε κελιά τύπου F) εξαιτίας των αγώνων του για τη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα. 

Συνελήφθη αρχικά στα μέσα Απριλίου του 2015 μαζί με άλλους τρεις Τούρκους σε μια συντονισμένη πανευρωπαϊκή επιχείρηση κατά μελών της ΑΤΙΚ, της Συνομοσπονδίας Τούρκων Εργατών στην Ευρώπη.

Απελευθερώθηκε και συνελήφθη εκ νέου τον περασμένο Φεβρουάριο από τις ελληνικές αρχές ύστερα από ερυθρά αγγελία της Ιντερπόλ.

«Η απόφαση του Αρείου Πάγου είναι άδικη και υποκρύπτει πολιτική συμφωνία ή συμπαιγνία με την καταπιεστική κυβέρνηση της Τουρκίας υπό την ηγεσία του Ερντογάν και του ΑΚΡ…»

Τα αντιδραστικά κράτη συνεργάζονται ενάντια στους επαναστάτες και τους αγωνιστές. Εμείς γιατί;

 



Κωνσταντίνος Μητσοτάκης

«Εθνάρχης» με εθνικές συμφορές

Γράφει ο Γαβριήλ Μανωλάτος


Με αφορμή το ετήσιο μνημόσυνο του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη οι πολιτικοί φίλοι του εκθειάζουν τα «οράματά» του και τα «επιτεύγματά» του και τον αναγορεύουν ως «εθνάρχη».

Ανθρώπινα δεν θα τον κρίνω γιατί δεν τον γνώρισα. Μόνο να πω τα συλλυπητήριά μου στην οικογένειά του.

Για  την πολιτική του διαδρομή, τώρα μετά το ετήσιο μνημόσυνο του, να αναφέρω τα εξής τα οποία έζησα, όπως και όλοι οι Έλληνες της γενιάς μου, και τα οποία δεν ξεχνιούνται:

ΔΕΝ μπορεί να ξεχαστεί ο ρόλος του για την λεγόμενη «αποστασία» που μαζί με τον Πέτρο Γαρουφαλιά και το παλάτι έκαμαν το πραξικόπημα  εκείνο, εναντίον του Γεωργίου Παπανδρέου του «Γέρου της Δημοκρατίας».

ΔΕΝ ξεχνιούνται τα λεγόμενα Ιουλιανά και ο θάνατος (δολοφονία) του Σωτήρη Πέτρουλα το 1965.

ΔΕΝ ξεχνιέται η 7χρονη Χούντα που ακολούθησε ως αποτέλεσμα της αποστασίας.

ΔΕΝ ξεχνιέται η διχοτόμηση της Κύπρου ως αποτέλεσμα των ενεργειών της Χούντας.

ΔΕΝ ξεχνιέται το μίσος του για τον Μακάριο της Κύπρου που τον αποκαλούσε «μωροκαλόγηρο».

ΔΕΝ ξεχνιέται η δολοφονία του καθηγητή Νίκου Τεμπονέρα στην Πάτρα το 1991 από στέλεχος της ΝΔ για να υπερασπιστεί την εκπαιδευτική πολιτική τού πρωθυπουργού που ήταν ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης.

Οι πελατειακές σχέσεις και η διαπλοκή, ήταν ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά της πολιτικής του διαδρομής και δράσης. Ο Στέφανος Μάνος πρώην υπουργός του, έγραψε σε νεκρολογία του στην καθημερινή, για να τον εξυμνήσει:  «Ηγεμόνευε τηρώντας και τους παραδοσιακούς κανόνες των πελατειακών σχέσεων…»

Ο λαός, που όλα αυτά τα γνωρίζει και τα έχει ζήσει και τα έχει υποστεί, ξέρει να δίνει και τα αντίστοιχα εύσημα και τους ανάλογους τίτλους…

Να συγχωρούμε, ναι. Αλλά ας μην αναγορεύουμε και εθνάρχες όσους ευθύνονται για εθνικές συμφορές…

 



"Η δική μου πατρίδα"

Γράφει ο Δημήτρης Π. Οικονόμου


Γεννήθηκα τον Ιούλιο του 1979, μεγάλωσα μέσα στη μεταπολίτευση. Όλα μου τα βιώματα είναι άμεσα συνδεδεμένα με τη περίοδο όπως αυτή καθορίστηκε από την ηγεμονική παρουσία της Δημοκρατικής παράταξης. Ακόμα και η περίοδος 1989-1993 είναι εντυπωμένη στη μνήμη μου σαν ένα μικρό κακό διάλειμμα.

Όταν ξεκίνησα να διαβάζω βιβλία με ιστορικές αναφορές αλλά και να αποκτώ μια καλυτερη εικόνα για το τι γίνεται εκτός Ελλάδας, άρχισα να καταλαβαίνω ότι αυτό που ζούσα δεν ήταν δεδομένο ή έστω συνηθισμένο. Η περίοδος της κοινωνικής ειρήνης, της υγιούς πολιτικοποίησης ακόμα και σε εφηβική ηλικία, η όσμωση μεταξύ συμμαθητών μου προερχόμενων απο διαφορετικές κοινωνικές τάξεις δεν ήταν ούτε δεδομένα ούτε συνηθισμένα. Στην πραγματικότητα μεγάλωσα βιώνοντας στην καθημερινότητα μου τη δημιουργία μίας νέας χώρας. Μιας χώρας εθνικής συμφιλίωσης και αυτοπεποίθησης, ανάκαμψης, δικαιωμάτων και δημοκρατίας. Μιας χώρας που αποκτούσε οικονομικές, κοινωνικές δυνατότητες, επιλογές και μεσαία τάξη. Είδα με παραδείγματα από τους φίλους και συμμαθητές μου τι σημαίνει η κοινωνική κινητικότητα. Τι σημαίνει να μην υπάρχουν όρια στο που μπορείς να φτάσεις στη ζωή σου απο το περιβάλλον στο οποίο έχεις γεννηθεί.

Έζησα την περίοδο που έμπαιναν οι βάσεις του κοινωνικού δικτύου προστασίας για τους πιο αδύναμους Έλληνες αλλά και της ανάπτυξης που μας έφερε μέσα στις είκοσι πλουσιότερες χώρες του κόσμου. Την περίοδο που η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων είχαν την δυνατότητα να επενδύσουν στον εαυτό τους, στα παιδιά τους, στο μέλλον τους. Έζησα την περίοδο της δημιουργίας πλούτου, έζησα την περίοδο της μεγάλης επένδυσης της ελληνικής οικογένειας στη νέα γενιά. Με σπουδές σχεδόν για όλους τους νέους, πολλές φορές μακρυά απο το πατρικό τους, αρκετές φορές στο εξωτερικό. Είναι σε μεγάλο βαθμό οι άνθρωποι σήμερα, που πλήτωνται απο την ανεργία αλλά και αυτοί που δίνουν τη μάχη να κρατηθούν στην αγορά εργασίας έστω και με μισθούς πείνας. Είναι όμως και ο κρυμμένος θυσαυρός της πατρίδας μας ο οποίος είτε σιγά σιγά φεύγει στο εξωτερικό είτε μένει στην Ελλάδα και προσφέρει ένα ελάχιστο απο αυτά που πραγματικά είναι ικανό να προσφέρει.

Ήταν όλα καλά την περίοδο της μεταπολίτευσης;

Η απάντηση είναι προφανώς όχι.

Πολλά ήταν τα προβλήματα που δε λύθηκαν και επίσης αρκετά αυτά που δημιουργήθηκαν. Αλλοιώθηκαν και άλλαξαν οι κοινωνικές μας συμπεριφορές. Μπήκαν οι «βάσεις» του άκρατου ατομικισμού, της ανάδειξης του χρήματος σαν μοναδικό μέτρο κοινωνικής καταξίωσης, στην παντελή απουσία καθημερινού πολιτισμού, στις μεταξύ μας σχέσεις, στις οποιεσδήποτε συναλλαγές μας. Υπηρξέ όμως και ένα σημαντικότερο πρόβλημα. Αναδείχτηκε η τάση μας να κρύβουμε τα προβλήματα μας κάτω απο το χαλί. Όχι μόνο να μην τα αντιμετωπίζουμε αλλά να μην τα συζητάμε, να μην τα αναγνωρίζουμε καν. Έτσι αυτά οξύνωνται, η συλλογική μας πλάνη συνεχίζεται και όταν έρχεται το πλήρωμα του χρόνου, η έκρηξη είναι πολύ μεγαλύτερη απο αυτή που θα έπρεπε.

Αυτή τη περίοδο ζούμε σήμερα. Και για μια ακόμα φορά έχουμε δημιουργήσει μια συλλογική πλάνη. Μια αυταπάτη που απο τη μία ακυρώνει όλα τα τεράστια επιτεύγματα που δημιουργήσαμε, ενώ την ίδια ώρα συνεχίζει να κρατάει καλά κρυμένες τις αιτίες που μας οδήγησαν εδώ.

Η αλήθεια όμως δεν μπορεί να κρύβεται για πάντα. Έρχεται η πραγματικότητα και μας ταρακουνάει. Μικρές ή μεγαλύτερες επιτυχίες του παρελθόντος δείχνουν οτι μπορούμε καλύτερα. Σίγουρα αξίζουμε καλύτερα. Μας λείπει όμως η συνέχεια, ίσως γιατί μας λείπει η συνέπεια. Ξαναθυμόμαστε το Euro στο ποδόσφαιρο, τη διοργάνωση των Ολυμπιακών, την είσοδό μας στην Ευρωζώνη, την εθνική συμφιλίωση, το κοινωνικό κράτος, τη δημιουργία της μεσαίας τάξης και τόσα άλλα που μας έκαναν καλύτερους. Πολλές είναι οι επιτυχίες μας, πολλές οι νίκες μας, πολύς ο δρόμος που διανύθηκε απο την χούντα και μετά. Ένας δρόμος που μας ανέδειξε στις 20 πλουσιότερες χώρες του κόσμου.

Υπήρξε όμως όραμα, σχέδιο, συλλογική δράση, πολιτική εκπροσώπηση και τεχνοκρατική επάρκεια. Υπήρξε κοινωνική ομοφωνία και εθνική αυτοπεποίθηση.

Υπήρχε και πλαίσιο. Πλαίσιο αρχών και αξιών. Πλαίσιο που το έθεσε η ηγεμονεύουσα δημοκρατική παράταξη. Υπήρξε αφήγηση που προσδιόριζε, και αιτιολογούσε την πορεία. Έδειχνε σε κάθε βήμα το δρόμο.

Η σημερινή κατάσταση είναι δυστυχώς το τελικό στάδιο σήψης μίας περιόδου που προσέφερε πολλά.

Πρέπει να οραματιστούμε την επόμενη μέρα στη πατρίδα μας. Να τη σχεδιάσουμε. Να διαμορφώσουμε μία νέα κοινωνική πραγματικότητα υπέρ του πολίτη και να δουλέψουμε γι’ αυτήν. Όσο πιο γρήγορα τόσο καλύτερα, τόσο πιο γρήγορα θα φύγουμε απο τη σημερινή κατάσταση σήψης.

Πρέπει να ονειρευτούμε και να σχεδιάσουμε μια Ελλάδα χωρίς ανεργία, με μισθούς αξιοπρεπείς, την Ελλάδα που προάγει τη δημιουργικότητα, το επιχειρείν, που θεσμικά διαχειρίζεται δίκαια και αποτελεσματικά την αξιοκρατία για να διασφαλίζει την αξιοπρέπεια. Μια Ελλάδα πατρίδα του οικουμενικού ελληνισμού, κοιτίδα αξιών και παραγωγής νέας γνώσης. Μια Ελλάδα που επιστρατεύει όλα της τα συγκριτικά πλεονεκτήματα, ανοιχτή, φιλόξενη και αρωγό σε όλους ανεξάρτητα απο κοινωνική τάξη, σεξουαλικό προσανατολισμό, θρησκευτικά πιστεύω. Μια Ελλάδα που προσφέρει σύγχρονη πραγματικά δωρεάν παιδεία σε όλους, υψηλής ποιότητας υπηρεσίες υγείας, ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα για όλους, που δεν θα αφήνει πίσω κανέναν και παράλληλα θα δείχνει το δρόμο στους πιο ικανούς. Μια Ελλάδα που θα παραδίδει στα παιδιά της όχι χρέη, αλλά τις βάσεις για να χτίσουν ένα καλύτερο αύριο. Μία Ελλάδα με ευκαιρίες για τους νέους και φροντίδα για τους παππούδες και γιαγιάδες της. Μία Ελλάδα που θα μπορούμε να εμπιστευτούμε ξανά ο ένας τον άλλον, το κράτος τον πολίτη και ο πολίτης το κράτος. Μια Ελλάδα με ισχυρή φωνή διεθνώς, αξιόπιστο πόλο σταθερότητας και δημοκρατίας στην περιοχή μας. Μια Ελλάδα που θα τη ζηλεύουν όλοι όχι μόνο για τη φυσική της ομορφιά αλλά και για όλα όσα θα έχουμε χτίσει μαζί.

Για να γίνουν όλα αυτά χρειαζόμαστε τη μεσαία τάξη δυνατή. Ο καθένας απο τους πολλούς να έχει τη δύναμη να μπορέσει να δώσει στα παιδία του τουλάχιστον αυτά που ο ίδιος πήρε απο τους δικούς του γονείς. Τη δύναμη να ονειρευτεί ένα καλύτερο μέλλον και να δουλέψει για αυτό. Να αποκτήσει πάλι ο λόγος του δύναμη και να ξαναβρεθεί στο κέντρο της προσοχής.

Δεν χρειάζομαστε πολλά για να το πετύχουμε. Πίστη στο στόχο, σχέδιο δράσεων, πνεύμα συνεργασίας και διάθεση για δουλειά.

Προσωπικά δηλώνω παρών στη προσπάθεια αυτή. Με πραγματική όρεξη, πολλές δυνάμεις, διάθεση για ρήξεις, και πέισμα ως τη νίκη. Με ακαδημαϊκή επάρκεια μπορώ να υποστηρίξω το σχέδιο, με επαγγελματική εμπερία να το υλοποιήσω και με νεανική ορμή να το επιβάλλω. Ξέρω πολύ καλά ότι ένας κούκος δεν φέρνει την άνοιξη. Ξέρω όμως συγχρόνως ότι ο κούκος δεν είναι ένας, είμαστε πολλοί.

Είμαστε περισσότεροι απο όσοι φανταζόμαστε. Ήρθε η ώρα να πετάξουμε απο την ασφάλεια της φωλιάς μας, να βγούμε έξω, να γνωρίσουμε ο ένας τον άλλον, να δυναμώσουμε ο ένας τον άλλον, να στηρίξουμε ο ένας τον άλλον. Για να πάμε όλοι πιο μπροστά να πάμε όλοι πιο καλά, να φτάσουμε πιο κοντά στο στόχο. Πιστεύω βαθιά μέσα μου ότι γίνεται.


Ο ΚΟΣΜΟΣ ΣΤΑ ΚΑΓΚΕΛΑ

Όσκαρ ... αντοχής!

Γράφει ο Δημοσιογράφος ΧΡΗΣΤΟΣ ΤΣΑΝΤΗΛΑΣ


  • ΠΡΕΠΕΙ οι Έλληνες να έχουμε γίνει πολύ υπομονετικός, σκληρός και ανθεκτικός λαός. Σε τέτοιο βαθμό που να μην μας ξεπερνά κανείς άλλος λαός στον κόσμο. Ακόμα και οι βασανισμένοι Αφρικανοί αλλά και οι σκλάβοι της εποχής των πειρατών, έρχονται δεύτεροι σε αντοχές, βάσανα και κακουχίες, μετά απο εμάς...
 
•Πως γίνεται συμπατριώτες πολιτικοί να παίρνουν τέτοιες σκληρές και άδικες και προσβλητικές για τον πληθυσμό αποφάσεις και να μην γυρνάει ο τόπος ανάποδα απο διαδηλώσεις και αντιδράσεις; Μύτη δεν άνοιξε τόσα χρόνια μνημονίων που καταλήστευσαν τα ελληνικά νοικοκυριά.
 
•Πως γίνεται να χάνουν οι Έλληνες το βίος τους να τους περιγελούν μια χούφτα άνθρωποι και να μην ξεσηκώνονται και οι πέτρες;
 
•Πως αντέχεται να συντελείται ένα εθνικό έγκλημα σε βάρος της νεολαίας μας, που της στερούν το μέλλον, την δημιουργία οικογένειας και να μην πέφτει ...ντουφεκιά ;
 
•Ποιοί είναι αυτοί και πόσο "βολεύτηκαν" για να διατηρούν στην αδράνεια και την ανυπαρξία τα εργατικά συνδικάτα την ώρα που καταργήθηκε ο όρος εργασία στην Ελλάδα και καθιερώθηκε με νόμους η δουλεία;
 
•Πόσο πιο αναίσθητη κοινωνία μπορεί να γίνουμε όταν δεν αντιδρούμε σε κείνους που μας ληστεύουν κανονικά και ενώ εισβάλουν στο σπίτι μας απο πόρτες και παράθυρα σαν τους κοινούς κλέφτες, μας προτρέπουν κι απο πάνω να κάνουμε οτι ...κοιμόμαστε;
 
•Πόσο αναισθητικό μας έδωσαν για να αποδεχόμαστε χωρίς αντίδραση την κατάσχεση των κόπων μιας ζωής, των ασφαλιστικών κρατήσεων και δικαιωμάτων για τους απόμαχους της δουλειάς, αλλά και της κλοπής του ονείρου για το μέλλον των νέων μας;
 
•Πως μπορούμε να συγχωρούμε και να επανεκλέγουμε όσους διαχρονικά συνήργησαν στην υποβάθμιση της ζωής μας, με νομοθετήματα που μας γύρισαν μισό αιώνα πίσω;
 
•Πως μπορούμε να ανεχόμαστε να μας υποχρεώνουν να πληρώνουμε ενοίκιο στο ίδιο μας το σπίτι; Και κάποιοι να μας κοροϊδεύουν οτι θα καταργήσουν αυτόν τον απίστευτο και άδικο φόρο;
 
•Πως μπορούμε να χειροκροτούμε εκείνους που διαχρονικά μας κορόιδεψαν, λέγοντας οτι αμέσως μόλις τους εκλέγαμε θα καταργούσαν τον ΕΝΦΙΑ ή θα έσκιζαν τα μνημόνια;
 
•Πως γίνεται να ξεχάσουμε την ζημιά στα εργασιακά που προξένησαν οι προηγούμενοι και ολοκλήρωσαν οι επόμενοι, οδηγώντας την εργατική τάξη της χώρας στον μεσαίωνα;
 
•Πώς αντέχουμε την εθνική ταπείνωση με την απίστευτη ομηρία στρατιωτών μας απο σύμμαχο χώρα; Γιατί να είμαστε τόσο αδύναμοι ώστε να μην μπορούμε να κάνουμε τίποτε για να προστατεύσουμε τα παιδιά μας που φυλάνε τα σύνορα;
 
•Πως μπορούμε και υπομένουμε να βλέπουμε τους πατεράδες και τις μανάδες μας να φεύγουν θλιμμένοι, ανήσυχοι και απογοητευμένοι απο τη ζωή, επειδή αφήνουν τα παιδιά και τα εγγόνια τους σε μια χώρα και μια κατάσταση αβεβαιότητας για το μέλλον;
 
  • ΟΠΟΙΑ απάντηση και να δώσει κανείς λογικός, χωρίς κομματική ταυτότητα και όφελος, θα πρέπει να έχει τον ίδιο παρονομαστή. Κανείς σ´αυτόν τον τόπο δεν πρέπει να αισθάνεται άμοιρος ευθυνών. Και αν δεν ισχύει το "μαζί τα φάγαμε" του ανεκδιήγητου πλέον πρώην υπουργού Θ. Πάγκαλου, ισχύει βεβαίως το "εμείς ψηφίζαμε" ή "εμείς τους ψηφίζαμε"! Οπως δεν είναι καθόλου εκτός πραγματικότητας να καταλήξει κανείς και στο "καλά να πάθουμε"! 


"Οι Ελληνες"

Γράφει απο την Ξάνθη ο Γιώργος Δημητράκης


Η ζωή κάθε ανθρώπου βασίζεται εις την ισορροπία δύο συγγενικών εννοιών, η σχέση και η σημασία των οποίων  υπέστη μία αδικαιολόγητη στρέβλωση.  Είναι η ιδιοτέλεια και η δίδυμη αδελφή της ανιδιοτέλεια, όσο οξύμωρο και αν ακούγεται αυτό. Η αδυναμία του ανθρώπου  να καταλάβει την σημασία της ισορροπίας αυτών των εννοιών έχει ως συνέπεια την δημιουργία  κοινωνικών προβλημάτων και συγκρούσεων μεταξύ των ανθρώπων.   

Η ιδιοτέλεια είναι η δύναμη της δραστηριότητας του κάθε ανθρώπου για την ανέλιξη και πρόοδο του εις το προσωπικό του περιβάλλον, δηλαδή την ατομική του ζωή, την σταδιοδρομία του, κοινώς λεγόμενο την καριέρα του. Όμως σε όλη του την δράση και ανέλιξη, η συνείδηση του καθενός,  άνευ όμως ουδεμίας εξωτερικής επιβολής, πιέσεων και κανόνων, θέτει ένα όριο, όπως λέγεται σήμερα, μία κόκκινη γραμμή. Αυτή η κόκκινη γραμμή είναι εκείνη που ανοίγει τα φτερά του ανθρώπου προς την πόρτα της ανιδιοτέλειας, να προσφέρει δηλαδή απρόσκλητα και εθελοντικά  ένα  μέρος των αγαθών της δραστηριότητας του προς το κοινωνικό σύνολο, το οποίο είναι συνυφασμένο με τις έννοιες της Πατρίδος, των Φορέων αυτής και των Νόμων μίας συντεταγμένης λειτουργούσας κοινωνικής ενότητας, σύμπνοιας και αρμονίας. Η ενδυνάμωση αυτών των εννοιών δια της ανιδιοτέλειας του καθενός από εμάς έχει ως αδιαμφισβήτητο, και γνωστό σε όλους μας  αποτέλεσμα,  την ενίσχυση της εθνικής κυριαρχίας, η οποία όμως δεν μπορεί να υπάρχει,  εάν αυτή δεν στηρίζεται εις την οικονομική ανεξαρτησία.

Ως Λαός, εμείς οι Έλληνες αναδείξαμε αδιαμφισβήτητα τον μεγαλύτερο πολιτισμό, δια της δημιουργίας μας, αλλά πολλές φορές και δια του διχασμού, αυτό το μοναδικό και ανεξήγητο εις την παγκόσμια ιστορία φαινόμενο. Άπειρα είναι τα παραδείγματα της μοναδικής εις την παγκόσμια ιστορία σύγκρουσης μεταξύ έριδας και δημιουργίας των Ελλήνων. Η πνευματική ανέλιξη των προγόνων μας και το αποκορύφωμα αυτής, και όλα σχεδόν τα έργα τους και μνημεία, ανεδείχθησαν, ως γνωστόν,  εν μέσω και εμφυλίων, αιματηρών συγκρούσεων όπως π.χ. και η τριακονταετής περίοδος διχασμού και σύγκρουσης μεταξύ Αθήνας και Σπάρτης τέλη του 5ου π.Χ. αιώνα, η οποία δίχασε την Ελλάδα σε 2 στρατόπεδα, ως γνωστόν εν μέσω πολέμου και αποκλεισμού της Αθήνας η συνέχιση των έργων εις την Ακρόπολη με τον Παρθενώνα, το Ερέχθειο, τον Ναό της Νίκης, τα Προπύλαια κ.λπ., μνημεία της αιωνιότητας του ελληνικού πνεύματος, δημιουργίας και προσφοράς των Ελλήνων προς την ανθρωπότητα και παγκόσμιου τώρα θαυμασμού.

Η προσωπικότητα του Μεγάλου Αλεξάνδρου και του πατέρα του Φιλίππου του Β΄ είναι μία σύνθεση της στρατηγικής τους μεγαλοιδιοφυίας, αλλά συνάμα και της έκφρασης της δύναμης και υπεροχής του ελληνικού πνεύματος. Εκ του λόγου αυτού οι 46 φυλές της Ασίας δεν ήσαν σε θέση να αντισταθούν απέναντι της ανωτερότητας των Ελλήνων. Σήμερα η εικόνα της ανθρωπότητας θα ήταν πολύ διαφορετική, εάν ο Μέγας Αλέξανδρος δεν υπέκυπτε τόσο νέος, μόλις 33 ετών, εις τον ανεξήγητο και αινιγματικό σε πολλούς μοιραίο θάνατό του, που έβαλε τέλος και εις το μεγάλο όραμα των Ελλήνων για μια οικουμενική διακυβέρνηση της ανθρωπότητας. 

Το όνειρο  των αρχαίων προγόνων μας οι οποίοι παρέμειναν αέναοι ονειροπόλοι έφηβοι,  ήταν η εξερεύνηση του απέραντου σύμπαντος, ένα σύμπαν το οποίο για αυτούς ήταν ο κόσμος, δηλαδή το κόσμημα της ζωής τους. Μία ζωή με διαρκή ερωτηματικά και ανεξάντλητη θέληση για δημιουργία. Όμως η προσφορά των προγόνων μας, η δημιουργία και το έργο τους, η ανωτερότητά τους, δεν απέπνεε ποτέ αλαζονεία, φθόνο, φόβο, τρόμο, αυταρχισμό, επιθετικότητα και απειλές  απέναντι εις τους άλλους λαούς, αλλά μόνο θαυμασμό, σεβασμό, εκτίμηση και διαχρονική αναγνώριση. Το ελληνικό πνεύμα, μακροημέρευσε μέχρις και σήμερα εις τις συνειδήσεις όλων των λαών της ανθρωπότητας. Αυτό είναι το μοναδικό και μέγα θαύμα των Ελλήνων εις την παγκόσμια Ιστορία. Ένα θαύμα ενός Λαού προσγειωμένου, νηφάλιου, νουνεχή, ανοιχτόμυαλου οραματιστή που δεν θα ξαναζήσει ποτέ η ανθρωπότητα. 

Η σημερινή κατάσταση που βιώνει η Πατρίδα μας, και η έξοδος από τον κάδρο της κρίσης δύναται να αντιμετωπισθεί, μόνο όταν εμείς τώρα ως λαός ξαναβρούμε τον δημιουργικό εαυτό μας, αποβάλλουμε την επιρρέπεια προς τον βωβό κατήφορο, τον λήθαργο των τελευταίων δεκαετιών της αδιαφορίας, αδράνειας, απραξίας και ατολμίας, τιθασεύσουμε τα πάθη, ενώσουμε και πάλιν τις ηθικές και πνευματικές δυνάμεις μας, και  αναλογισθούμε με εθνική συνείδηση και πίστη τις μεγάλες ευθύνες απέναντι της  Ιστορίας μας,  εις τα εθνικά  ιδεώδη αυτού του Έθνους μας.
Το οφείλουμε εις τους υπέροχους και μεγάλους προγόνους μας, εις τους εαυτούς μας, εις τα παιδιά μας, εις την υπέροχη και μοναδική Πατρίδα μας την οποία οφείλουμε να αγαπάμε, να σεβόμαστε,  να  προστατεύουμε, να υπηρετούμε, να υπερασπιζόμαστε με πίστη, αυταπάρνηση και ανιδιοτέλεια.

Ας φανούμε λοιπόν αντάξιοι απόγονοι εκείνων, οι οποίοι σε όλους τους αγώνες του Έθνους θυσίασαν εις την κάμινο της εθνικής ανάγκης τα πάντα και παρέσχον σε γενεές γενεών το ωραιότερο παράδειγμα της αγάπης προς την Πατρίδα, την Θρησκεία,  την Ελευθερία, την Ιστορία, την Οικογένεια, τις παραδόσεις και κλασσικές αξίες της φυλής μας. Και από το αθάνατο αυτό παράδειγμα ας αντλούμε όλοι μας την δύναμη της ηθικής αντοχής κατά της νέας μεγάλης δοκιμασίας. Αυτή η Πατρίδα με τόσες ανεκτίμητες παρακαταθήκες είναι η ψυχή όλων μας, και οφείλουμε να την προστατεύσουμε με πίστη, αγάπη και αυταπάρνηση.

Πιστέψτε με, κανείς, μα κανείς δεν μπορεί να λυγίσει την Πατρίδα μας, διότι επι χιλιετίες είναι εις την κορυφή της παγκόσμιας ιστορίας και πολιτισμού. Η Ελλάδα υπήρξε ο Φωτοδότης της Ανθρωπότητας, η πρωτοπόρος εκείνη δημιουργική Δύναμη, η οποία σκέφτηκε, δημιούργησε, ανέλυσε και προώθησε όλες τις πτυχές της Γνώσης, της Σκέψης και του Πολιτισμού. Είναι η Μήτρα των πάντων!

Γεώργιος Εμ. Δημητράκης
Ο αρθρογράφος κρητικής (Μαριού Ρεθύμνης) και θρακικής καταγωγής γεννήθηκε και διαμένει στην Ξάνθη. Σπούδασε Πολιτικές-Οικονομικές Επιστήμες και Κοινωνιολογία εις την Βόννη και Πολιτιστική Κληρονομιά  εις την Αθήνα.
 



ΟΙ 8 ΤΟΥΡΚΟΙ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑΤΙΕΣ
ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΟΜΗΡΟΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΙ
και Ο ΝΟΜΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΜΑΣ

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΓΑΒΡΙΗΛ ΜΑΝΩΛΑΤΟΣ
Καθηγητής Διεθνούς Οικονομίας και Ανάπτυξης


Εκ προοιμίου να δηλώσω ότι, απεχθάνομαι τη «δημοκρατία» του Ερντογάν στην Τουρκία. Αλήθεια υπήρξε ποτέ πραγματική δημοκρατία στην Τουρκία;;; Εγώ δεν θυμάμαι… Θυμάμαι όμως τα στρατιωτικά πραξικοπήματα του 1960, του 1971, του 1980 και του 2016.

Η απόπειρα πραξικοπήματος στις 15 Ιουλίου του 2016 στην Τουρκία είχε 265 νεκρούς πολλούς τραυματίες και πολλές υλικές ζημιές. Στην Άγκυρα , το τουρκικό κοινοβούλιο και το προεδρικό μέγαρο βομβαρδίστηκαν. Στρατιωτικοί με τη δύναμη των όπλων, θέλησαν να επιβάλουν τη δική τους εξουσία, ανατρέποντας μια νόμιμη και δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση μιας «συμμάχου» χώρας, της Τουρκίας.

Ο λαός της Τουρκίας αντέδρασε θαρραλέα και αποφασιστικά και το πραξικόπημα απέτυχε. Οι πραξικοπηματίες ηττήθηκαν. Οκτώ από τους πραξικοπηματίες αυτούς για να αποφύγουν τη σύλληψη και τις συνέπιες της εγκληματικής πράξης τους, διέφυγαν με ελικόπτερο. Πιθανόν ένα από τα ελικόπτερα που έσπειρε το θάνατο στους άοπλους τούρκους πολίτες στη γέφυρα των «Μαρτύρων της 15ης Ιουλίου» επίσημα "Γέφυρα Ατατούρκ". Οι 8 πραξικοπηματίες προσέφυγαν στην Ελλάδα για να γλυτώσουν, ζητώντας την «προστασία» της ελληνικής πολιτείας. Ο πολιτισμός μας και ο «νομικός πολιτισμός» μας βεβαίως και θα πρέπει να τους παρέχει την απαιτούμενη ανθρώπινη προστασία για να μη υποστούν υπέρμετρες συνέπιες και απάνθρωπες εκδικητικές συμπεριφορές και διώξεις της διοίκησης και του καθεστώτος Ερντογάν.

Όμως αναρωτιέμαι. Έως που θα πρέπει να φθάσει η προστασία της ελληνικής πολιτείας, στους 8 πραξικοπηματίες, που οι εγκληματική πράξη τους στοίχισε μεταξύ τη ζωή 265 πολιτών οι οποίοι υπερασπίστηκαν τη συνταγματική τάξη της χώρας τους; Θα πρέπει, στο όνομα του πολιτισμού μας να μείνουν ατιμώρητοι; Και όχι μόνο αυτό. Θα πρέπει άραγε να τους δοθεί και πολιτικό άσυλο ώστε να γίνουν έμμεσα πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης επιβραβεύοντας στην ουσία τις εγκληματικές και ανούσιες ενέργειές τους; Και κάτι ακόμα. Ο «πολιτισμός» μας θα πρέπει άραγε να μας οδηγήσει σε σημείο ώστε για χάρη των 8 Τούρκων πραξικοπηματιών να «θυσιάσουμε» τους 2 Έλληνες στρατιωτικούς που οι Τούρκοι κρατούν ως ομήρους;

Η θέση μου είναι ΟΧΙ βέβαια. Αυτό δεν είναι ούτε πολιτισμός ούτε νομικός πολιτισμός. Είναι, το λιγότερο, απερισκεψία.

Οι 8 Τούρκοι πραξικοπηματίες εγκλημάτησαν και θα πρέπει να πληρώσουν για τα εγκλήματά τους. Θα πρέπει να δικαστούν. Ο νομικός πολιτισμός μας, αλήθεια, απαγορεύει το να δικάσουμε εμείς, εδώ στην Ελλάδα, με διεθνείς εγγυήσεις, τους Τούρκους πραξικοπηματίες; ΟΧΙ βέβαια. Η Ελλάδα και ο λαός της Ελλάδας έχει γνωρίσει και ξέρει καλά το τι σημαίνει στρατιωτικό πραξικόπημα. Έχει πληρώσει ακριβά τις συνέπειες. Έστω και τώρα, καθυστερημένα, θα πρέπει να εισάγουμε σε δίκη τους 8 Τούρκους αξιωματικούς που όπως φαίνεται, ήταν στελέχη του αποτυχημένου πραξικοπήματος στην Τουρκία. Θα πρέπει να σταματήσουμε να εθελοτυφλούμε σε βάρος των συμφερόντων του ελληνικού λαού.

Οι δύο έλληνες στρατιωτικοί μας που κρατούντες όμηροι από την Τουρκία αλλά και οι επικίνδυνες εντάσεις στο Αιγαίο δεν λένε τίποτε στους νομικούς κύκλους και στον «νομικό πολιτισμό» μας και ακόμα περισσότερο αφήνουν αδιάφορους τους κυβερνόντες;

ΑΣ ΣΥΝΕΤΙΣΤΟΥΜΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ

 

 



"Δεν φταίμε εμείς, αλλά φταίει ο ...Χατζηπετρής" !

Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας


  • Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ απο καιρό τώρα, φαίνεται οτι λειτουργεί με τρόπο ωσάν να εγκατέλειψε τις προσπάθειες να ...επανεκλεγεί! Η προαποφασισμένη υλοποίηση απο την αρχή του νέου έτους, των μέτρων της τελευταίας αξιολόγησης, πριν την  έξοδο απο τα μνημόνια, θα σημάνει την ανεπανόρθωτη οικονομική καταστροφή για την συντριπτική πλειοψηφία των ελληνικών νοικοκυριών. Θα σημάνει το "τέλος των συνταξιούχων" και την απώλεια κάθε ελπίδας να δουν (έν´ ζωή!) καλύτερες ημέρες...

 

ΦΑΙΝΕΤΑΙ οτι μπροστά στον κυκεώνα αυτών των νέων εξοντωτικών μέτρων που έρχονται, κανείς υπουργός της κυβέρνησης κανείς βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ ή των ΑΝΕΛ, περοσσότερο και ο ίδιος ο πρωθυπουργός, δεν εκδηλώνουν  κάν αγωνιστική διάθεση να προτάξουν την παραμικρή αντίσταση ιδιαίτερα ως προς την (ψηφισμένη ήδη) νέα δυσβάστακτη μείωση των συντάξεων. Είναι περίεργο να μην κατανοούν, ή να κάνουν πως δεν κατανοούν οι κυβερνώντες, οτι με μισθούς πείνας και συντάξεις φιλοδωρήματα η χώρα δεν υπάρχει περίπτωση να οδηγηθεί σε πορεία ανάπτυξης, είναι περίεργο να πιστεύουν πως με τους δυο στους τρεις νέους στην ανεργία θα αυξηθεί η παραγωγή και θα σωθούν οι επιχειρήσεις, οτι θα διατηρηθούν οι θέσεις εργασίας που 

εγγυάται η λειτουργία τους.  

 

  • ΚΑΙ επειδή τίποτε στην χώρα αυτή που έχει σχέση με τους πολιτικούς δεν γίνεται στην τύχη, μια καλή υποψία που προσανατολίζεται σε "εγκατάλειψη του σκάφους" όπως και με άλλες κυβερνήσεις συνέβη στο πρόσφατο παρελθόν, δεν απέχει πολύ απο την πραγματικότητα. 

 

ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΣ κανείς τις τελευταίες ομιλίες του πρωθυπουργού Αλέξη, έχει την αίσθηση οτι απο ώρα σε ώρα, όλοι μας, θα τρώμε με ... χρυσά κουτάλια! Το "τέρμα τα μνημόνια ζήτω η ανάπτυξη" αφήνει σαστισμένο τον ελληνικό πληθυσμό, καθώς δεν μπορεί να βρεί στο πορτοφόλι του τα αντίστοιχα νομίσματα ...αισιοδοξίας! 

 

Η ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗ  καταλήστευση των Ελλήνων πολιτών ανεξαρτήτου ηλικίας απο την αρχή της κρίσης και απο όλες τις κυβερνήσεις που "ήθελαν να μας σώσουν" μέχρι σήμερα, καθώς και το "συμβόλαιο υποδούλωσης" της χώρας στους δανειστές, δυστυχώς για πολλές δεκαετίες, δίνουν το δικαίωμα στους τελευταίους κυβερνώντες να επενδύουν κι αυτοί με τη σειρά τους, στο πολιτικό ελαφρυντικό που ακούει στο εθνικό παραδοσιακό σπορ της ..."καμένης γης". 

 

  • Μ´αυτά και μ´αυτά, πολλοί είναι εκείνοι που πιστεύουν οτι προετοιμάζεται μια "ηρωική έξοδος" της κυβέρνησης, διότι το άλλο σενάριο, της παραμονής και του αγώνα να αποκατασταθούν τα πολιτικά ψέματα και η οικονομική αναπτυξιακή ευταξία στη χώρα, δεν εμπίπτουν στην πραγματικότητα μιας γενικής αγανάκτησης και λαϊκής δυσφορίας, που μόνο για τους ονειροπόλους θα σημάνει επιβράβευση ξανά της κάλπης για την κυβέρνηση και τον κυβερνητικό εταίρο της... 

 

ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΣ λοιπόν το λαϊκό άσμα του αείμνηστου Λουκιανού, "...τι θα πει δεν φταίμε εμείς 

τι θα πει πως φταίγαν οι άλλοι,

τι θα πει φταίγαν αυτοί 

φταίμε κι εμείς, φταίτε κι εσείς,

φταίει ...κι ο Χατζηπετρής!" θα οδεύσουμε (όποτε γίνουν εκλογές) ξανά προς την κάλπη και εκεί θα ψάχνουμε τον ίδιο τον Χατζηπετρή να μας σώσει! 



"Μάλλον στραβά αρμενίζουμε"

Του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Σισανίου και Σιατίστης κ.κ. Παύλου


Σίγουρα δέν εἶναι στραβός ὁ γιαλός. Ἐμεῖς εἴμαστε πού ἀρμενίζουμε στραβά. Προσπαθῶ νά καταλάβω πῶς τελικά σάλεψε ὁ νοῦς μας καί τά αὐτονόητα τά διαγράψαμε ἀπό τήν ζωή μας.

Μέχρι τώρα θεωρούσαμε αὐτονόητο τό πόσο δύσκολο εἶναι ἕνα παιδί νά μεγαλώσει χωρίς μάνα. Ἀναπτύξαμε μάλιστα μιά ὁλόκληρη ψυχολογική ὑποστήριξη πρός μία τέτοια κατεύθυνση.

Εἴτε ἡ μάνα ἔφευγε ἀπό τήν ζωή, εἴτε ἐγκατέλειπε τήν οἰκογένεια της, ἡ θέση τοῦ πατέρα ἦταν πολύ δύσκολη. Ὄχι σπάνια ὁ πατέρας ἀναζητοῦσε μιά ἄλλη μάνα γιά τά παιδιά του καί ξαναπαντρευόταν μιά ἄλλη γυναῖκα γιά νά τήν βάλει στή θέση τῆς μάνας.

Δικαιολογημένα ὁ Μητροπολίτης Δημητριάδος κ. Ἰγνάτιος ἐτοῦτες τίς ἡμέρες ἔλεγε: «Ἀπορῶ πῶς σκέπτονται κάποιοι ὅτι εἶναι δυνατόν νά μεγαλώσουν παιδιά πού θά στερηθοῦν τή λέξη καί τό πρόσωπο τῆς μητέρας. Ποιός εἶναι αὐτός πού μπορεῖ νά νομοθετήσει ὅτι ἕνα παιδί θά μεγαλώσει χωρίς μάνα, ὅταν ὅλοι ξέρουμε τί σημαίνει μάνα στήν ζωή μας. Αὐτό ξεπερνᾶ τήν λογική μου. Καλός ὁ ἐκσυγχρονισμός καί οἱ μοντέρνες ἰδέες, ἀλλά κάπου χρειάζεται ἕνα ὅριο»

Σέ αὐτό τόν προβληματισμό τοῦ Σεβασμιωτάτου θέλω νά ἀπαντήσουν ὅλοι οἱ βουλευτές τῶν πολιτικῶν κομμάτων, θέλω νά τόν ἀξιοποιήσουν οἱ Βουλευτές τοῦ ΣΥΡΙΖΑ πού δικαιολογημένα ἀντιδροῦν, θέλω νά ἀπαντήσουν ὁ κ. Βενιζέλος καί ἡ κ. Μπακογιάννη πού πίστευα ὅτι δέν τούς ἔχει λείψει ὁ κοινός νοῦς.

Δέν μιλῶ γιά τό ΠΟΤΑΜΙ γιατί τό ἔβλεπα πάντα θολό. Θἄθελα νά μοῦ ἀπαντήσουν ἄν μιά τέτοια νομοθεσία συνιστᾶ ἐκσυγχρονισμό καί πρόοδο ἤ ἐπιστροφή στήν βαρβαρότητα. Στήν ἐποχή πού ὁ ἄνθρωπος ἐθεωρεῖτο res, ἀντικείμενο δηλαδή καί ὄχι πρόσωπο.

Σέ μιά ἐποχή πού κόπτονται πολλοί γιά τά ἀνθρώπινα δικαιώματα δέν ὑπάρχουν βουλευτές πού νά σκεφθοῦν τά δικαιώματα τῶν παιδιῶν, αὐτῶν τῶν ἀθώων πλασμάτων;

Ποιός μᾶς ἐδωσε τό δικαίωμα νά τά περιφρονοῦμε τόσο βαθειά καί νά τά χρησιμοποιοῦμε γιά νά μαζέψουμε ψήφους ἤ γιά νά παραστήσουμε τούς μοντέρνους;

Ποῦ εἶναι ἡ περίφημη «Παγκόσμια Ἡμέρα τοῦ Παιδιοῦ;» Γιά νά ἱκανοποιήσουμε μιά μερίδα ἀνθρώπων, γιά νά νιώσουν αὐτοί πιό φυσιολογικοί πρέπει νά θυσιάσουμε τά παιδιά;

Νά τά καταδικάσουμε νά ζοῦν σέ μιά μή φυσιολογική ἀτμόσφαιρα γιά νά νιώσουν καλύτερα κάποιοι ἄλλοι; Ἔλεος πιά! Πρόκειται γιά παραφροσύνη!

Δέν μετράει ἡ ψυχολογία τῶν παιδιῶν, δέν μετράει ὁ τρόπος μέ τόν ὁποῖο ἕνα παιδί γεννιέται, ἀπό μιά μάνα καί ἕναν πατέρα, δέν μετρᾶνε οἱ κραυγές τῶν παιδιῶν πού εἶχαν αὐτή τή δυστυχία, ὅπου τό ἕνα ἔστειλε στό δικαστήριο τούς ὑποτιθέμενους «γονεῖς» του καί τό ἄλλο κραυγάζει: «μήν κάνετε αὐτό τό λάθος» μέ ἀφορμή τήν δική του ἐμπειρία; Τόσο κουφοί γίναμε ὅλοι ἤ τόσο σκληροκάρδιοι καί ἀπάνθρωποι;

Σέβομαι τό δικαίωμα τοῦ καθενός νά ἐπιλέγει τόν τρόπο τῆς ζωῆς του, ἀλλά πρέπει νά σέβεται καί τόν τρόπο τῆς ζωῆς τῶν ἄλλων. Δέν ἔχουμε μόνο δικαιώματα στήν ζωή, ἀλλά καί ὑποχρεώσεις.

Θά ἤθελα νά ἄκουγα κάποια ὁμόφυλα ζευγάρια νά ἔχουν τήν δύναμη νά φωνάξουν ἀπό μόνοι τους: «Δέν τόν θέλουμε αὐτό τό νόμο! Δέν ταιριάζει στά παιδιά μιά τέτοια δική μας σχέση. Ἐπιλέξαμε τόν δρόμο μας, δέν θέλουμε ὅμως νά πάρουμε στό λαιμό μας κανένα. Δέν θά πάρετε μέ τέτοιους νόμους τήν ψῆφο μας!

Θἄθελα νά πῶ στόν κ. Βενιζέλο ὅτι τό νά ἔχει ἕνα παιδί μιά μάνα καί ἕνα πατέρα δέν εἶναι μόνο διδασκαλία τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας, ἀλλά παγκόσμια ἀξιακή κληρονομιά, παγκόσμια κοινή συνείδηση, πανανθρώπινη συμπεριφορά καί τάξη.

Πάντοτε ὑπῆρχαν ἄνθρωποι πού εἶχαν ποικίλες ἰδιαιτερότητες. Εἶχαν ὅμως ἕνα μέτρο, δέν προσπαθοῦσαν νά ἐπιβάλουν στόν ἄλλο τόν δικό τους τρόπο τῆς ζωῆς.

Μερικοί βλέπουν τά πράγματα μόνο νομικά καί πιστεύουν ὅτι ἡ ἄρνηση θά καταπέσει στά εὐρωπαϊκά δικαστήρια. Ἐδῶ μποροῦμε νά θαυμάσουμε τήν ἀπάτη τῆς ἐξουσίας.

Νομοθετεῖ τό σύμφωνο συμβίωσης γιά τά ἑτερόφυλα ζευγάρια, ρίχνοντας στάχτη στά μάτια τῶν ἀνθρώπω, ξέροντας ὅτι θά ἐπιβληθεῖ ἀπό τά ἁρμόδια εὐρωπαϊκά ὄργανα ἡ ἐξίσωση καί πρός τά ὁμόφυλα τά ὁποῖα στήν ἀρχή ἀποκλείει ἀπό τήν τεκνοθεσία γιά νά μπεῖ στήν συνέχεια ἡ τεκνοθεσία πονηρά ἀπό τήν πίσω πόρτα, ὁπως ἐπιχειρεῖται τώρα.

Δέν εἴμαστε ὑπερβολικοί διεκδικώντας τό αὐτονόητο καί τό ἀναγκαῖο. Ἕνα παιδί νά μάθει ὄχι ἀπό τά βιβλία καί τίς φωτογραφίες τή λέξη μάνα καί τό πρόσωπο τῆς Μάνας, ἀλλά νά τό βιώνει στήν ζωή του.

Ζητοῦμε νά μήν κατασκευάσουμε Ὀργουελικά παιδιά, παιδιά δύο ταχυτήτων. Ἀπαιτοῦμε τόν σεβασμό στήν παιδική ἀθωότητα. Τό δίλημμα πού θέτει ἡ Πολιτεία, νά ἐπιλέξουμε δηλαδή ἀνάμεσα σέ δύο κακά, τήν ἱδρυματική ζωή καί τήν ζωή ἀνάμεσα σέ ὁμόφυλα ζευγάρια, εἶναι καί πονηρό καί αἰσχρό.

Ἡ ἐπιλογή εἶναι ἡ ὑγεία καί καμιά ἀρρώστια. Καί ἐάν ὁ νόμος τούς ἀναγκάζει, νά ἀλλάξουν τόν νόμο. Ἄς ἀπαγορεύσουν τήν ἀναδοχή καί στά ἑτερόφυλα ζευγάρια, ἀφοῦ ἡ ἐπιλογή τοῦ συμφώνου συμβίωσης, ἀντί ἔστω γιά τόν πολιτικό γάμο, δείχνει τό εὔθραυστο μιᾶς τέτοιας σχέσης, δηλαδή μιά καινούρια περιπέτεια γιά τά παιδιά.

Ἀλλοίμονο ἄν ἡ Ἑλλάδα δέν ἔχει τήν δύναμη νά ὑψωθεῖ πάνω ἀπό ἕνα ἄνομο νόμο. Τελικά δέν εἶναι στραβός ὁ γιαλός, ἐμεῖς στραβά ἀρμενίζουμε.

Πηγή Romfea.gr



Ειδήσεις για όλους | Θέματα | Τουριστικό Ρεπορτάζ | Ιατρικά Θέματα | Παρουσίαση Βιβλίων | Επικοινωνία