 |
|
|  |  |  | 
22 παραστάσεις απο 8 θεατρικά σχήματα
Από 1-30 Ιουλίου Γιορτές Ανοιχτού Θεάτρου στη συμπρωτεουσα
Θεσσαλονίκη
Εργα που προσεγγίζουν νεωτεριστικά το Αρχαίο Δράμα, έργα από το Κλασικό και Νεώτερο Ευρωπαϊκό Θέατρο καθώς και έργα Σύγχρονης Ελληνικής Λαϊκής Κωμωδίας περιλαμβάνουν οι 22 παραστάσεις των οκτώ θεατρικών σχημάτων απ' όλη τη χώρα, οι οποίες θα δοθούν στο πλαίσιο των Γιορτών Ανοιχτού Θεάτρου του Δήμου Θεσσαλονίκης.
Η διοργάνωση των Γιορτών Ανοιχτού Θεάτρου από το Δήμο Θεσσαλονίκης εγκρίθηκε, από το το Δημοτικό Συμβούλιο και θα πραγματοποιηθούν από την 1η ως και τις 30 Ιουλίου στο θέατρο Κήπου.
Οι παραστάσεις αρχίζουν τη μεθεπόμενη Δευτέρα 1η Ιουλίου, με το έργο "Αγαμέμνων" του Αισχύλου από το Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο Κοζάνης (1,2,3 και 4 Ιουλίου).
Ακολουθεί στις 8, 9 και 10 Ιουλίου η Καλλιτεχνική Μονοπρόσωποη ΕΠΕ "5η Εποχή Τέχνης" με το έργο του Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα "Περλιμπίν και Μπελίσα". Στις 11 και 12 Ιουλίου η εταιρεία παραγωγής SKULL OF YORICK PRODUCTIONS, σε συνεργασία με τη Δημοτική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης, παρουσιάζει το έργο "Οθέλλος" και στις 14 και 15 Ιουλίου το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. ΒΟΡΕΙΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ και η αστική ΜΚΕ "Θέατρο 4 Εποχές" παρουσιάζει το έργο του Αλέκου Σακελλάριου "Σύντροφε μεγαλειότατε".
Τέσσερις παραστάσεις, στις 16,17,18 και 19 Ιουλίου, θα δώσει στο Θέατρο Κήπου η αστική ΜΚΕ "Θέατρο Νέου Κόσμου-Νέα σκηνή Τέχνης", με το έργο της Έλλης Παπαδημητρίου "Κοινός λόγος".
Το θέατρο "Κολοσσαίον" παρουσιάζει το έργο "Νταντά από τον Ουρανό" (βασισμένο στο βιβλίο της Π.Λ. Τράβελς "Μαίρη Πόππινς") στις 21,22 και 23 Ιουλίου και στις 25 και 26 Ιουλίου το Θεσσαλικό Θέατρο παρουσιάζει το έργο "Φαύστα" του Μέντη Μποσταντζόγλου (Μποστ).
Οι Γιορτές Ανοιχτού Θεάτρου ολοκληρώνονται με τις δύο παραστάσεις του έργου του Ερρίκου Ίψεν "Ένας Εχθρός του Λαού" από τον Καλλιτεχνικό Οργανισμό "Μορφές Έκφρασης".
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
