 |
|
|  |  |  | 
Ομογένεια
Μεθοδευμένη επιχείρηση αρπαγής της γης, καταγγέλλουν δήμοι και κοινότητες της ελληνικής μειονότητας στο νότο της Αλβανίας
Αργυρόκαστρο (Ανταπόκριση Π. Μπάρκας)
Στα αλβανικά δικαστήρια έχουν προσφύγει δήμοι και κοινότητες της εθνικής ελληνικής μειονότητας στην Αλβανία, διεκδικώντας την αποκατάσταση της νομιμότητας στην μεθοδευμένη -όπως καταγγείλουν- υφαρπαγή δεκάδων χιλιάδων στρεμμάτων λιβαδιών, δασών και καλλιεργήσιμης γης από Αλβανούς, οι οποίοι με αμφιβόλου γνησιότητας χαρτιά εμφανίζονται ως δήθεν ιδιοκτήτες.
Πηγές των μειονοτικών δήμων της Φοινίκης και Δρόπολης, στους νομούς Αγίων Σαράντα, Δελβίνου και Αργυροκάστρου, ανέφεραν ότι έχει αλλάξει ήδη παρανόμως η κυριότητα επί της γης σε περισσότερες από 220 χιλιάδες στρέμματα, που ανήκαν σε περιοχές με αμιγή ελληνικό μειονοτικό πληθυσμό.
Οι ίδιες πηγές εξηγούν ότι η όλη διαδικασία υφαρπαγής με πλαστά έγγραφα, «στημένες» δικαστικές αποφάσεις και εξόφθαλμες παραβιάσεις του νόμου, κ.ά., εξελίσσεται τα τελευταία δεκαπέντε με είκοσι χρόνια, προκαλώντας αναστάτωση στη μειονότητα
Όπως καταγγέλλεται στις μηνυτήριες αναφορές ομογενών και φορέων τους, οι παράνομες διεκδικήσεις των Αλβανών στηρίζονται σε δήθεν τίτλους ιδιοκτησίας από την οθωμανική αυτοκρατορία «υποστηριζόμενους» με έγγραφα εμφανώς πλαστογραφημένα κατά πανομοιότυπο σχεδόν τρόπο.
Μειονοτικά στελέχη επισημαίνουν ακόμα πως τα δικαστήρια, επωφελούμενα από το γενικώς νοσηρό κλίμα διαφθοράς που χαρακτηρίζει την αλβανική δικαιοσύνη, κάτι για το οποίο κατηγορείται ανοιχτά η Αλβανία από διεθνείς οργανισμούς και δυτικές κυβερνήσεις, πολλές φορές τάσσονται προκλητικά με την πλευρά των καταπατητών, εκκινώντας μάλιστα από εθνικά κριτήρια.
Παραθέτουν μάλιστα, ενδεικτικά, περιπτώσεις στη Λιβαδειά, στην Κουλουρίτσα, νομού Αγίων Σαράντα, στο Κώσταρι του νομού Δελβίνου, στο Ραντάτι Αργυροκάστρου και αλλού, όπου καταπατητές εκτάσεων συμπεριφέρθηκαν βίαια εναντίον ομογενών.
Όπως έλεγαν κάποιοι εξ αυτών αξίωναν από τους μειονοτικούς να εγκαταλείψουν και τα σπίτια τους, επειδή, κατά τους ισχυρισμούς τους, τα έχουν κτίσει στις «περιουσίες» τους.
Στο Κώσταρι του Δελβίνου άτομα αλβανικής καταγωγής, περιέφραξαν δια της βίας περισσότερα από 120 εκτάρια γης, ιδιοκτησία της κοινότητας, και απειλούν τους κατοίκους της να παραιτηθούν από το αίτημά τους για την αποκατάσταση της νομιμότητας.
Δεκάδες τέτοιες δίκες βρίσκονται σε εξέλιξης, πολλές από τις οποίες παρακολουθεί η ελληνική διπλωματική αντιπροσωπεία στο Αργυρόκστρο.
Κύκλοι της ομογένειας έκαναν λόγο για μεθοδευμένη επιχείρηση αρπαγής της γης και των πατρογονικών εστιών του ελληνισμού στο νότο της Αλβανίας.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|