Η   Ε λ λ η ν ι κ ή   Φ ω ν ή   σ ε   5 5   γ λ ώ σ σ ε ς
   G r e e k   V o i c e   i n   5 5   l a n g u a g e s



Πάμε Σινεμά ; Οι ταινίες της εβδομάδας
 
ελληνική φωνή - κεντρική σελίδα  
επικοινωνία εκτύπωση
 
Εκδότης-Διευθυντής: ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΥΤΥΧΙΔΗΣ
Διευθύντρια Σύνταξης: ΤΟΝΙΑ ΜΑΝΙΑΤΕΑ
Ηλεκτρονική Ενημέρωση για την Ελλάδα και τον Κόσμο - News - Nachrichten
Θέατρο - Σινεμά    (click)   Μουσική    (click)  Αθλητισμός    (click)  Οικονομικά Θέματα    (click)
     




Ομογένεια

Υποψήφιος βουλευτής στις ολλανδικές εκλογές 27χρονος Ομογενής



Βόλος-Hλίας Παπαδημητρίου

   Στα έδρανα του ολλανδικού κοινοβουλίου είναι πολύ πιθανό να κάθεται, από τις 16 Μαρτίου, ένας 27χρονος από τον Βόλο.

   Πρόκειται για τον Σταύρο Θεοχάρη, ο οποίος είναι υποψήφιος στις ολλανδικές βουλευτικές εκλογές, που θα διεξαχθούν στις 15 Μαρτίου, με το κόμμα "Hero Brinkman-Ondernemers Partij" και μάλιστα στην τιμητική έβδομη θέση στη λίστα του κόμματος.

   Ο Σταύρος Θεοχάρης γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Βόλο. Στα 13 του χρόνια έφυγε μαζί με την οικογένειά του για την Ολλανδία και σήμερα δραστηριοποιείται, στη Χάγη, μαζί με την οικογένειά του που διατηρούν ένα από τα γνωστότερα εστιατόρια της πόλης. Ο νεαρός Σταύρος Θεοχάρης δεν αποχωρίστηκε ποτέ την ιδιαίτερη πατρίδα του, αφού δύο μήνες κάθε καλοκαίρι επισκέπτεται τον Βόλο για να δει συγγενείς και φίλους.

    Ο 27χρονος Έλληνας, παράλληλα με τη δραστηριότητά του στην οικογενειακή επιχείρηση στη Χάγη, σπουδάζει Νομική, ενώ "το μικρόβιο" της πολιτικής τον οδήγησε τα τελευταία χρόνια να ασχοληθεί με το κόμμα "Hero Brinkman-OndernemersPartij" στη νεολαία του οποίου είναι πρόεδρος. Τον περασμένο Νοέμβριο, ο αρχηγός του κόμματος, αναζητώντας φρέσκα πρόσωπα για να επικοινωνήσουν τις θέσεις του κόμματος, του πρότεινε να είναι υποψήφιος στις εθνικές εκλογές της χώρας και έτσι το αποφάσισε, αφού το συγκεκριμένο κόμμα εκπροσωπεί τη μεσαία τάξη και τους μικρομεσαίους.

   «Για μένα είναι μία πρωτόγνωρη εμπειρία και ταυτόχρονα μία πρόκληση και πιστεύω ότι υπάρχει η δυνατότητα και αυτό θέλω να κάνω: να αποκτήσουμε εμείς οι μικρομεσαίοι επαγγελματίες φωνή στη Βουλή. Η εμπειρία είναι πράγματι συναρπαστική» μάς είπε ο Σταύρος Θεοχάρης, με τον οποίον επικοινώνησε  στη Χάγη.

   Ο νεαρός Βολιώτης πρόσθεσε ότι οι εξελίξεις στην Ελλάδα απασχολούν την ολλανδική πολιτική σκηνή, αν και το τελευταίο διάστημα το ενδιαφέρον μονοπωλούν οι εκλογές στη χώρα.

    Για τον Σταύρο Θεοχάρη το κίνητρο προκειμένου να ασχοληθεί με την πολιτική ήταν η θέλησή του να βοηθήσει την οικογενειακή επιχείρηση που διατηρούν οι γονείς του, και κατ' επέκταση όλους τους μικρούς και μεσαίους επιχειρηματίες που πασχίζουν να σταθούν στα πόδια τους και να ανταγωνιστούν τους κολοσσούς και τις πολυεθνικές.

    «Η συμμετοχή μου στις επερχόμενες ολλανδικές βουλευτικές εκλογές έχει να κάνει με την ταύτισή μου με τις θέσεις ενός νέου κόμματος, που -με εξαίρεση ένα άτομο που έχει την πολιτική εμπειρία- αποτελείται από ανθρώπους που ασχολούνται με μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Είμαι σίγουρος πως το "Hero Brinkman-Ondernemers Partij" μετά τις 15 Μαρτίου θα βρίσκεται στην ολλανδική Βουλή και θα ανταμειφθεί η σκληρή δουλειά όλων» ανέφερε ο Σταύρος Θεοχάρης.



 

ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!

Όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα στα ίδια μένουν... ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία». Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων - εραστών και της εξουσίας... ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του 80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης, σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο τόπος και εκείνη η γενιά. ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές «μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της ...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους, για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως της όποιας εκλογικής αναμέτρησης... ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που ...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων» ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει... ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους «τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...

Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας

Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>


 




Ειδήσεις για όλους | Θέματα | Τουριστικό Ρεπορτάζ | Ιατρικά Θέματα | Παρουσίαση Βιβλίων | Επικοινωνία