 |
|
|  |  |  | 
Οι «μαύρες χήρες» τής Ρωσίας
Γάμοι - εξπρές με στρατιώτες πριν πάνε στον πόλεμο και στόχο την
κρατική αποζημίωση
Μόσχα.-
Η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία δεν έχει επηρεάσει μονάχα την
καθημερινότητα των πληττόμενων Ουκρανών από το 2022, αλλά και αυτή των
Ρώσων, δημιουργώντας νέα φαινόμενα κοινωνικής και οικονομικής
εκμετάλλευσης.
Τα τελευταία χρόνια πληθαίνουν οι καταγγελίες για τις λεγόμενες
«μαύρες χήρες», γυναίκες που φέρονται να συνάπτουν εικονικούς γάμους
με Ρώσους στρατιώτες λίγο πριν αυτοί αναχωρήσουν για το μέτωπο, με
μοναδικό στόχο να εισπράξουν τις κρατικές αποζημιώσεις σε περίπτωση
θανάτου τους.
Το φαινόμενο έχει προκαλέσει αναταράξεις στη Ρωσία, καθώς ολοένα
περισσότερες οικογένειες στρατιωτών υποστηρίζουν ότι αποκλείονται από
τις οικονομικές αποζημιώσεις που καταβάλλει το κράτος στους νόμιμους
δικαιούχους.
Σύμφωνα με το ισχύον σύστημα, όταν ένας Ρώσος στρατιώτης σκοτώνεται
στον πόλεμο, ο πλησιέστερος συγγενής του δικαιούται εφάπαξ αποζημίωση
που ξεκινά από τα 5 εκατομμύρια ρούβλια, ποσό που αντιστοιχεί σε
περίπου 64.000 δολάρια.
Η συγκεκριμένη οικονομική ενίσχυση θεσπίστηκε ώστε να προσφέρει
οικονομική ασφάλεια στις οικογένειες όσων υπηρετούν στο μέτωπο.
Ωστόσο, σύμφωνα με Ρώσους αξιωματούχους, κρατικά μέσα ενημέρωσης και
συγγενείς στρατιωτών, το μέτρο έχει μετατραπεί σε πεδίο δράσης
επιτήδειων, οι οποίοι εκμεταλλεύονται μοναχικούς ή ευάλωτους άνδρες.
Οι γυναίκες αυτές, που στα ρωσικά μέσα ενημέρωσης αποκαλούνται «μαύρες
χήρες», παντρεύονται στρατιώτες λίγο πριν από την αποστολή τους στις
επιχειρήσεις και, εφόσον εκείνοι σκοτωθούν, αποκτούν αυτομάτως το
δικαίωμα να εισπράξουν τις κρατικές αποζημιώσεις, αφήνοντας εκτός τους
υπόλοιπους συγγενείς.
Το τελευταίο διάστημα έχουν δει το φως της δημοσιότητας πολλές
υποθέσεις που έχουν προκαλέσει αναταραχές στη ρωσική κοινωνία.
Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται καταγγελίες για στρατιώτες που
παντρεύτηκαν λίγες ημέρες πριν αναχωρήσουν για την Ουκρανία, αλλά και
περιπτώσεις γάμων που τελέστηκαν ακόμη και σε στρατιωτικά νοσοκομεία,
ενώ οι τραυματίες βρίσκονταν σε κρίσιμη κατάσταση.
Σε μία από τις πιο γνωστές υποθέσεις, νοσηλεύτρια στρατιωτικού
νοσοκομείου απολύθηκε όταν κατηγορήθηκε ότι είχε παντρευτεί... πέντε
τραυματισμένους στρατιώτες που νοσηλεύονταν υπό τη φροντίδα της, πριν
εκείνοι υποκύψουν στα τραύματά τους, με σκοπό να εισπράξει τις
σχετικές αποζημιώσεις.
Οι υποθέσεις αυτές έχουν προκαλέσει έντονες αντιδράσεις στη Ρωσία,
παράλληλα με τις οικονομικές επιπτώσεις του πολέμου, τις ελλείψεις
καυσίμων και τον αυξανόμενο αριθμό θυμάτων από τις, σχεδόν,
καθημερινές ουκρανικές επιθέσεις βαθιά μέσα στο έδαφός της.
Η δημόσια κατακραυγή έχει οδηγήσει ακόμη και κυβερνητικούς
αξιωματούχους να ζητήσουν αυστηρότερη προστασία των οικογενειών των
στρατιωτών.
Ο βουλευτής Λεονίντ Σλούτσκι έκανε λόγο για εγκληματικές πρακτικές που
λαμβάνουν πλέον «σοβαρές διαστάσεις», υποστηρίζοντας ότι οι
οικογένειες όσων πολεμούν πρέπει να προστατευθούν από οικονομικούς
απατεώνες, τηλεφωνικές απάτες και τις λεγόμενες «μαύρες χήρες».
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|