Η   Ε λ λ η ν ι κ ή   Φ ω ν ή   σ ε   5 5   γ λ ώ σ σ ε ς
   G r e e k   V o i c e   i n   5 5   l a n g u a g e s



Πάμε Σινεμά ; Οι ταινίες της εβδομάδας
 
ελληνική φωνή - κεντρική σελίδα  
επικοινωνία εκτύπωση
 
Εκδότης-Διευθυντής: ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΥΤΥΧΙΔΗΣ
Διευθύντρια Σύνταξης: ΤΟΝΙΑ ΜΑΝΙΑΤΕΑ
Ηλεκτρονική Ενημέρωση για την Ελλάδα και τον Κόσμο - News - Nachrichten
Θέατρο - Σινεμά    (click)   Μουσική    (click)  Αθλητισμός    (click)  Οικονομικά Θέματα    (click)
     




Αμυγδαλές
Όταν δημιουργούν περισσότερα προβλήματα από τα οφέλη τους
 



Γράφει ο Στυλιανός Μαγκανάρης, Διευθυντής Ωτορινολαρυγγολόγος Metropolitan Hospital

Οι αμυγδαλές είναι ένα ζευγάρι μικρών οργάνων σε σχήμα οβάλ που
βρίσκονται στο πίσω μέρος τού λαιμού και αποτελούν μέρος τού
ανοσοποιητικού συστήματος.
«Αποτελούνται από λεμφικό ιστό και είναι υπεύθυνες για την παγίδευση
και την απομάκρυνση βακτηρίων, ιών και άλλων επιβλαβών ουσιών που
εισέρχονται στο σώμα μέσω του στόματος και της μύτης.
Οι αμυγδαλές μπορεί να μολυνθούν και να αναπτύξουν φλεγμονή, οδηγώντας
σε μια κατάσταση που ονομάζεται αμυγδαλίτιδα. Αυτή η κατάσταση είναι
γνωστή από αρχαιοτάτων χρόνων», αναφέρει ο κ. Στυλιανός Μαγκανάρης,
Διευθυντής Ωτορινολαρυγγολόγος Metropolitan Hospital.
Ένα από τα πρώτα ιατρικά κείμενα για την περιγραφή των αμυγδαλών
γράφτηκε από τον αρχαίο Έλληνα ιατρό Γαληνό, ο οποίος έζησε τον
δεύτερο αιώνα μ.Χ. Ο Γαληνός πίστευε ότι οι αμυγδαλές ήταν σημαντικές
για την υγεία του σώματος και έγραψε ότι θα μπορούσαν να φουσκώσουν
και να διογκωθούν λόγω ποικίλων αιτιών, όπως μόλυνση, τραυματισμός και
έκθεση στον κρύο αέρα.

Αμυγδαλίτιδα και άλλα προβλήματα

«Το πιο κοινό πρόβλημα των αμυγδαλών είναι η αμυγδαλίτιδα. Η
αμυγδαλίτιδα εκδηλώνεται σε άτομα όλων των ηλικιών, αλλά είναι πιο
συχνή στα παιδιά από ό,τι στους ενήλικες. Τα συμπτώματά της
περιλαμβάνουν πονόλαιμο, δυσκολία στην κατάποση, πυρετό, πρησμένους
αδένες στον λαιμό και λευκωπή επικάλυψη στις αμυγδαλές. Στις
περισσότερες περιπτώσεις, η αμυγδαλίτιδα προκαλείται από ιούς, αλλά
μπορεί επίσης να προκληθεί από βακτήρια όπως ο στρεπτόκοκκος», εξηγεί
και συνεχίζει με τα προβλήματα των αμυγδαλών:

Ταξινομείται σε οξεία αμυγδαλίτιδα και χρόνια αμυγδαλίτιδα.

Η οξεία αμυγδαλίτιδα είναι η πιο κοινή μορφή προβλήματος των
αμυγδαλών. Είναι μια οξεία λοίμωξη των αμυγδαλών, η οποία μπορεί να
είναι ιογενής ή βακτηριακή. Τα συμπτώματά της είναι συνήθως ξαφνικά
και σοβαρά και μπορεί να περιλαμβάνουν πονόλαιμο, πυρετό, δυσκολία
στην κατάποση, πρησμένες αμυγδαλές και πρησμένους αδένες στον λαιμό. Η
οξεία αμυγδαλίτιδα, εφόσον οφείλεται σε βακτήρια, μπορεί να
αντιμετωπιστεί με αντιβιοτικά, ενώ οι ιογενείς λοιμώξεις συνήθως
υποχωρούν από μόνες τους μέσα σε μια εβδομάδα.
Η χρόνια αμυγδαλίτιδα είναι μια μακροχρόνια φλεγμονή των αμυγδαλών που
μπορεί να προκαλέσει επαναλαμβανόμενα επεισόδια οξείας αμυγδαλίτιδας.
Η χρόνια αμυγδαλίτιδα προκαλείται συνήθως από βακτηριακές λοιμώξεις
που δεν αντιμετωπίζονται ή εξαλείφονται πλήρως με τα αντιβιοτικά.
Μπορεί επίσης να προκληθεί από παράγοντες όπως το κάπνισμα, η ρύπανση
καθώς και από αλλεργίες. Τα συμπτώματα της χρόνιας αμυγδαλίτιδας είναι
παρόμοια με εκείνα της οξείας αμυγδαλίτιδας αλλά είναι λιγότερο σοβαρά
και μπορεί να επιμείνουν για αρκετές εβδομάδες ή μήνες. Η χρόνια
αμυγδαλίτιδα μπορεί να αντιμετωπιστεί με αντιβιοτικά και μερικές φορές
απαιτεί χειρουργική αφαίρεση των αμυγδαλών.
Εκτός από την αμυγδαλίτιδα, άλλα προβλήματα των αμυγδαλών είναι:
Η αμυγδαλολιθίαση: κατ’ αυτήν οι αμυγδαλές αναπτύσσουν πέτρες, που
σχηματίζονται από υπολείμματα, όπως νεκρά κύτταρα, βλέννα και
βακτήρια, που παγιδεύονται στις σχισμές των αμυγδαλών και
ασβεστοποιούνται από άλατα ασβεστίου, όπως ο υδροξυαπατίτης ή το
ανθρακικό ασβέστιο, τα οξαλικά και άλλα άλατα μαγνησίου ή ρίζες που
περιέχουν αμμώνιο. Έχουν λευκό ή κιτρινωπό χρώμα, και είναι συνήθως
μικρού μεγέθους σκληροί σχηματισμοί που μπορεί να προκαλέσουν κακοσμία
του στόματος, δυσκολία στην κατάποση και πόνο στο αυτί.
Η υπερτροφία των αμυγδαλών: είναι η μεγέθυνση των αμυγδαλών, η οποία
μπορεί να προκαλέσει προβλήματα όπως δυσκολία στην αναπνοή, ροχαλητό
και υπνική άπνοια. Η υπερτροφία των αμυγδαλών εμφανίζεται συχνότερα
στα παιδιά, αλλά μπορεί επίσης να εμφανιστεί και σε ενήλικες. Οι
θεραπευτικές επιλογές για την υπερτροφία των αμυγδαλών περιλαμβάνουν
φάρμακα όπως κορτικοστεροειδή και χειρουργική αφαίρεση των αμυγδαλών
(αμυγδαλεκτομή).

Αμυγδαλεκτομή

«Η αμυγδαλεκτομή συνήθως συνιστάται σε ασθενείς (παιδιά ή ενήλικες)
που εμφανίζουν υποτροπιάζουσα αμυγδαλίτιδα ή έχουν υπερτροφικές
αμυγδαλές που προκαλούν δυσκολία στην αναπνοή ή στην κατάποση, ή
ιστορικό περιαμυγδαλικού αποστήματος καθώς και σε περιπτώσεις υποψίας
κακοήθειας ή υποψίας προσβολής των νεφρών και της καρδιάς. Η
διαδικασία συνήθως εκτελείται υπό γενική αναισθησία και περιλαμβάνει
την αφαίρεση των αμυγδαλών δια μέσου της στοματικής κοιλότητας, χωρίς
εξωτερικές τομές και ουλές. Η διάρκεια της επέμβασης είναι περίπου 30
λεπτά. Ο ασθενής μπορεί να επιστρέψει στο σπίτι του την ίδια μέρα ή το
επόμενο πρωί.

Η διαδικασία μπορεί να πραγματοποιηθεί με διάφορες τεχνικές όπως:

Κλασική αμυγδαλεκτομή: η αφαίρεση των αμυγδαλών γίνεται με νυστέρι.

Ηλεκτροκαυτηριαστική αμυγδαλεκτομή: η αφαίρεση γίνεται με διαθερμία.

Αμυγδαλεκτομή με λέιζερ: η αφαίρεση γίνεται με τη χρήση λέιζερ.

Αμυγδαλεκτομή coblation: η αφαίρεση γίνεται με ελεγχόμενη ενέργεια
ραδιοσυχνοτήτων.
Μετά την αμυγδαλεκτομή, ο ιατρός μπορεί να συστήσει παυσίπονα και μια
ειδική δίαιτα για μερικές ημέρες. Είναι επίσης σημαντικό για τον
ασθενή να ξεκουράζεται και να αποφεύγει τις επίπονες δραστηριότητες
για αρκετές ημέρες μετά τη διαδικασία. Κατά το διάστημα αυτό ο ιατρός
θα παρακολουθεί στενά τον ασθενή για να διασφαλίσει ότι δεν υπάρχουν
επιπλοκές», επισημαίνει.
«Οι αμυγδαλές μπορεί να είναι πηγή τόσο οξέων όσο και χρόνιων
προβλημάτων για ενηλίκους και περισσότερο για παιδιά. Ωστόσο, με την
κατάλληλη διάγνωση και θεραπεία, αυτά τα προβλήματα μπορούν συνήθως να
αντιμετωπιστούν και να επιλυθούν αποτελεσματικά. Εάν αντιμετωπίζετε
συμπτώματα που σχετίζονται με τις αμυγδαλές σας, είναι σημαντικό να
αναζητήσετε αμέσως ιατρική βοήθεια, για να διασφαλίσετε ότι θα λάβετε
την κατάλληλη φροντίδα», καταλήγει ο κ. Μαγκανάρης.



 

ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!

Όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα στα ίδια μένουν... ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία». Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων - εραστών και της εξουσίας... ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του 80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης, σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο τόπος και εκείνη η γενιά. ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές «μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της ...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους, για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως της όποιας εκλογικής αναμέτρησης... ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που ...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων» ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει... ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους «τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...

Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας

Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>


 




Ειδήσεις για όλους | Θέματα | Τουριστικό Ρεπορτάζ | Ιατρικά Θέματα | Παρουσίαση Βιβλίων | Επικοινωνία