 |
|
|  |  |  | 
Ιός τού Δυτικού Νείλου
Εξαρση στην Ελλάδα με τουλάχιστον 33 θανάτους και 370 κρούσματα
Αθήνα.-
Ο ιός τού Δυτικού Νείλου παρουσιάζει ανοδική πορεία στην Ελλάδα ,όπου
απο την αρχή τού έτους εχουν χάσει τη ζωή τους τουλάχιστον 33
άνθρωποι,ενω τα βεβαιωμένα κρούσματα έφτασαν τα 370.
Ο μικρότερος ασθενής που εκδήλωσε σοβαρή νόσο ήταν μόλις 7 ετών, ενώ
ο γηραιότερος έφτασε τα 96 έτη.
Από τα 370 συνολικά κρούσματα, τα 238 (64%) παρουσίασαν εκδηλώσεις από
το Κεντρικό Νευρικό Σύστημα – εγκεφαλίτιδα, μηνιγγίτιδα ή οξεία χαλαρή
παράλυση. Τα υπόλοιπα 132 είχαν έντονα συμπτώματα χωρίς προσβολή του
ΚΝΣ. Η συντριπτική πλειονότητα των ασθενών – πάνω από 92% – χρειάστηκε
νοσηλεία. Αυτή τη στιγμή, 64 ασθενείς παραμένουν στα νοσοκομεία, εκ
των οποίων οι 29 νοσηλεύονται σε Μονάδες Εντατικής Θεραπείας.
Συνολικά, 244 ασθενείς έχουν λάβει εξιτήριο μετά την ανάρρωσή τους.
Οι θάνατοι αφορούν κυρίως ηλικιωμένους: οι ασθενείς που κατέληξαν ήταν
ηλικίας 66 έως 92 ετών, με τους περισσότερους να ξεπερνούν τα 75 έτη.
Ο ιός έχει πλέον επηρεάσει 42 δήμους στην Αττική και 37 στην υπόλοιπη χώρα.
Υπολογίζεται οτι τα καταγεγραμμένα κρούσματα αντιπροσωπεύουν μόνο ένα
μικρό ποσοστό των πραγματικών λοιμώξεων.
Με βάση παλαιότερη οροεπιδημιολογική μελέτη, σε κάθε ένα κρούσμα με
σοβαρή νευρολογική προσβολή αντιστοιχούν περίπου 140 μολύνσεις που
είναι ασυμπτωματικές ή προκαλούν ήπια ενοχλήματα. Δεδομένου ότι τα
κρούσματα με εκδηλώσεις από το ΚΝΣ είναι 238, ο πραγματικός αριθμός
των μολυνθέντων στη χώρα μας εκτιμάται ότι ξεπερνά τις 33.000.
Ο ιός του Δυτικού Νείλου μεταδίδεται μέσω του τσιμπήματος μολυσμένων
κουνουπιών, κυρίως του γένους Culex. Τα κουνούπια μολύνονται όταν
τσιμπούν μολυσμένα πτηνά – τις κύριες δεξαμενές του ιού – και στη
συνέχεια τον μεταδίδουν στον άνθρωπο. Δεν μεταδίδεται από άνθρωπο σε
άνθρωπο μέσω καθημερινής επαφής.
Οι περισσότεροι άνθρωποι που μολύνονται (περίπου 80% ) δεν εμφανίζουν
καθόλου συμπτώματα. Ένα ποσοστό γύρω στο 20% εμφανίζει ήπια συμπτώματα
όπως πυρετό, πονοκέφαλο, κόπωση, μυϊκούς πόνους, ναυτία και εξάνθημα.
Λιγότερο από 1% αναπτύσσει σοβαρή νόσο με προσβολή του ΚΝΣ, όπως
εγκεφαλίτιδα ή μηνιγγίτιδα. Ο κίνδυνος σοβαρής νόσου αυξάνεται
σημαντικά με την ηλικία – ιδιαίτερα μετά τα 60 έτη – και σε άτομα με
υποκείμενα νοσήματα ή ανοσοκαταστολή.
Μέχρι σήμερα δεν υπάρχει ειδική αντιική θεραπεία για τη λοίμωξη από
τον ιό του Δυτικού Νείλου, ούτε εμβόλιο διαθέσιμο για τον γενικό
πληθυσμό. Η αντιμετώπιση είναι συμπτωματική και περιλαμβάνει νοσηλεία,
υποστηρικτική φροντίδα και παρακολούθηση των επιπλοκών. Η πρόληψη
εστιάζεται στην ατομική προστασία από τα κουνούπια.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|