Η   Ε λ λ η ν ι κ ή   Φ ω ν ή   σ ε   5 5   γ λ ώ σ σ ε ς
   G r e e k   V o i c e   i n   5 5   l a n g u a g e s



Πάμε Σινεμά ; Οι ταινίες της εβδομάδας
 
ελληνική φωνή - κεντρική σελίδα  
επικοινωνία εκτύπωση
 
Εκδότης-Διευθυντής: ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΥΤΥΧΙΔΗΣ
Διευθύντρια Σύνταξης: ΤΟΝΙΑ ΜΑΝΙΑΤΕΑ
Ηλεκτρονική Ενημέρωση για την Ελλάδα και τον Κόσμο - News - Nachrichten
Θέατρο - Σινεμά    (click)   Μουσική    (click)  Αθλητισμός    (click)  Οικονομικά Θέματα    (click)
     




Η ef αγαπάει το βιβλίο
--------------------------------



"Ενας Δάσκαλος Καπετάνιος" και "Ανιχνευοντας  τις Ρίζες τής ΄Ηττας",τού Βασίλη Γκανάτσιου (Καπετάν "Χείμαρρος")



Θεσσαλονίκη

 

   Την ανάγκη «αντικειμενικής» καταγραφής και «επιστημονικής» τεκμηρίωσης «των γεγονότων της Εθνικής Αντίστασης και του εμφυλίου πολέμου» υπογράμμισε ο Βασίλης Γκανάτσιος (καπετάν «Χείμαρρος»), πρώην καπετάνιος του ΕΛΑΣ και πρώην «υποστράτηγος» του «Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας» (ΔΣΕ), κατά τη διάρκεια παρουσίασης των δύο βιβλίων του σχετικά με την Εθνική Αντίσταση, τον εμφύλιο, την πολιτική προσφυγιά.

    «Μόνο μέσα από την αντικειμενική και επιστημονική εκτίμηση μπορούν να εξαχθούν σωστά συμπεράσματα, από τα οποία μπορούν να διδαχθούν οι επόμενες γενιές τα γεγονότα, σωστά» τόνισε ο «Χείμαρρος».

    Τα δύο βιβλία του καπετάν «Χείμαρρου», «Ένας Δάσκαλος Καπετάνιος» και «Ανιχνεύοντας τις Ρίζες της Ήττας», που αναφέρονται στην ταραγμένη δεκαετία του 1940-50 και τις αιτίες και τα αποτελέσματα του εμφυλίου πολέμου, παρουσιάστηκαν κατά τη διάρκεια ειδικής τελετής, παρουσία και του ιδίου, σε αίθουσα της δημοτικής βιβλιοθήκης Θεσσαλονίκης.

    Στο πρώτο βιβλίο (που επανεκδόθηκε από τις εκδόσεις «Επίκεντρο») ο συγγραφέας, εκ των πρωταγωνιστών των συγκρούσεων της περιόδου 1940-50, καταγράφει την προσωπική του βιωματική μαρτυρία, από το αλβανικό έπος και την Εθνική Αντίσταση, τις μάχες, την έναρξη και τη λήξη του εμφυλίου, την ήττα και τη φυγή των ανταρτών στις χώρες της πρώην Ανατολικής Ευρώπης, κ.α.

    Στο νέο, δεύτερο βιβλίο του ανιχνεύει τις ρίζες της ήττας των μαχητών του ΔΣΕ, αναφέρεται στις εκτελέσεις των στελεχών του ΕΛΑΣ και του ΔΣΕ, Γιαννούλη και Γεωργιάδη, στη ζωή των ανταρτών στο Μπούλκες υπό την ηγεσία του Μ. Πεχτασίδη «ενεργούμενου» του Γιάννη Ιωαννίδη, καθώς και στην πολιτική προσφυγιά και στα γεγονότα της Τασκένδης του ΄55. Σχολιάζει, απαντά, επιβεβαιώνει, αλλά και αντικρούει άλλους πρώην συναγωνιστές του.

    «Από το βιβλιαράκι του Γληνού «Τι είναι και τι θέλει το ΕΑΜ» μέχρι και τις επόμενες διακηρύξεις της η Εθνική Αντίσταση δεν προσέβλεπε απλώς στην απελευθέρωση, σαν τελικό σκοπό του πολέμου. Έβλεπαν και ήθελαν την Ελλάδα ελεύθερη, δημοκρατική, εκσυγχρονισμένη, ειρηνική, χωρίς εξάρτηση από οποιαδήποτε ξένη χώρα και κυβέρνηση» τόνισε ο συγγραφέας. Πρόσθεσε ότι οι ηγεσίες όλου του πολιτικού φάσματος της εποχής, αριστερά και δεξιά, υπέταξαν αυτόν τον σκοπό στην εξυπηρέτηση των πολιτικών κομματικών μικροσυμφερόντων τους, εξυπηρετώντας ουσιαστικά τα κρατικά συμφέροντα ξένων δυνάμεων, «που ο λαός πλήρωσε ακριβά με αίμα, θυσίες και βάσανα».

    Ο ίδιος ο συγγραφέας επεσήμανε ότι, η ηγεσία Ιωαννίδη (Γιάννη Ιωαννίδη) στο Μπούλκες «κουρέλιασε» όλες τις αρχές του ΕΑΜ με την πρακτική της, ενώ η ηγεσία Ζαχαριάδη δεν μπόρεσε να συγκρατήσει το μεταβαρκιζιανό όργιο βίας των τότε κυβερνήσεων, με αποτέλεσμα τον αιματηρό εμφύλιο.

    Στους τρεις κύκλους εσωτερικής εκκαθάρισης στελεχών στους κόλπους του ΕΛΑΣ, του ΔΣΕ και του εξόριστου ΚΚΕ μετά την ήττα του ΔΣΕ στη Ρουμανία, από την τότε ηγετική ομάδα του ΚΚΕ (ηγεσία Ζαχαριάδη), αναφέρθηκε ο πρώην υφυπουργός Λευτέρης Τζιόλας, αφήνοντας ιδιαίτερα αιχμές και για την πρόσφατη πολιτική μόνο, αποκατάσταση του ’ρη Βελουχιώτη από την ηγεσία του ΚΚΕ.

    «Όλοι από το 1945 και μετά διατείνονταν ότι επιθυμούσαν την πολιτική συμφιλίωση και όλοι μαζί προχώρησαν στην κατηφόρα. Ερώτημα που δεν έχει διευκρινιστεί: Ήταν αποκλειστικά μια αδυναμία της πολιτικής ηγεσίας των δύο πλευρών ή ήταν τόσο χαμηλής στάθμης που τους επηρέαζε και ο εξωτερικός παράγων;» αναρωτήθηκε αναφερόμενος στις ηγετικές μορφές της περιόδου ο καθηγητής πανεπιστημίου Ηλίας Νικολακόπουλος.

    Όλοι οι παρευρισκόμενοι επεσήμαναν ότι η καταγραφή των γεγονότων από τον «Χείμαρρο» έχουν μοναδική αξία, καθώς είναι γεγονότα βιωμένα από έναν «πρωταγωνιστή» των σημαντικότερων συγκρούσεων της ταραγμένης δεκαετίας, που καταθέτει μια «έντιμη, λιτή, αξιόπιστη και εντυπωσιακά συγκρατημένη μαρτυρία».



 

ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!

Όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα στα ίδια μένουν... ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία». Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων - εραστών και της εξουσίας... ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του 80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης, σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο τόπος και εκείνη η γενιά. ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές «μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της ...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους, για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως της όποιας εκλογικής αναμέτρησης... ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που ...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων» ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει... ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους «τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...

Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας

Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>


 




Ειδήσεις για όλους | Θέματα | Τουριστικό Ρεπορτάζ | Ιατρικά Θέματα | Παρουσίαση Βιβλίων | Επικοινωνία