 |
|
|  |  |  | 
Άρθρο
Κομματικά ελεύθεροι όλου του κόσμου ενωθείτε.
Γράφει ο Δρ. Χαράλαμπος Γκόλιας (*)
Αθήνα - Πέμπτη 12/6/2014
Στις κάλπες καλούνται οι πολίτες να ψηφίσουν ένα από τα κόμματα, που είχε το αντίστοιχο χρήμα, για να προβληθεί, να διαφημιστεί και να εκτεθεί στις εκλογές της «δημοκρατίας» που έτσι λειτουργεί εδώ και παγκόσμια. Ποιοί είναι οι υποψήφιοι; Μα, βέβαια, αυτοί που έχουν το χρήμα για να πληρώσουν, τα πάσης φύσεως σημαντικά έξοδα, μέχρι την ημέρα των εκλογών. Και η αξιοκρατία; Ελάτε τώρα, μην είστε αφελείς. Ρισκάρουν: Αν εκλεγούν θα τα πάρουν πίσω αυτά τα λεφτά πολλαπλάσια. Είναι για μετά την εκλογή στρωμένο το τραπέζι για το φαγοπότι. Από τα «νόμιμα», αλλά όχι βέβαια «ηθικά», άνω των 9.500 ευρώ το μήνα, συνολικών αποδοχών (παχυλός μισθός, ατέλειες, οργάνωση γραφείου, φοροαπαλλαγές κ.λ.π.) του απλού «βουλευτή» που δεν κάνει τίποτε, απλά ψηφίζει στο «βουλευτήριο» όποιο νομοσχέδιο θέλει να ψηφίσει το κόμμα του, μέχρι τα «τυχερά», ξέρετε σαν αυτά των παπάδων, των ιεραρχών και του αρχιεπισκόπου, που αποκαλούνται «εξυπηρέτηση» δανείων, συμβάσεων του δημοσίου, προμηθειών και εξοπλιστικών προγραμμάτων, των υψηλόβαθμων, πρωθυπουργών, υπουργών, κ.λ.π. της «δημοκρατίας», που στον απλό λαό λέγονται «μίζες», μπαχτσίσια (και μπαξίσια, τουρκ. από τα Περσ.), καμία βέβαια αναφορά ή υπαινιγμός για τον πρωθυπουργό της Τουρκίας, τον γιό του και τους υπουργούς του, αλλά ως απλή σκέψη του λέγοντος (βλ. ισοβίτες Άκη Τσοχατζόπουλο και Βασίλη Παπαγεωργόπουλο).
Δεξιά, κέντρο, αριστερά κ.λ.π. τι να διαλέξει κανείς; Και αν δεν έχει ένα από αυτά τα κόμματα πλειοψηφία; Ε΄ και; Όλοι το ίδιο είναι. Το χρήμα δεν έχει «χρώμα». Κάνουν συγκυβέρνηση 2, 3,…4 κόμματα, και μοιράζονται με κανονικό επιμερισμό ανάλογα με τη δύναμή τους σε ψήφους του δύσμοιρου λαού, τα προνόμια της εξουσίας.
Όλα αυτά, ισχύουν σε κλίμακα υφηλίου: Δείτε τη διακυβέρνηση της Γερμανίας από την κεντροδεξιοαριστερά, τη στοργική θώπευση τής Ζήμενς της και όλων των άλλων, πολλών, πολυεθνικών της, τις ανάλογες πολιτικές κωλοτούμπες των μαφιόζικων αναξιοκρατικών πολιτικών κομμάτων πάνω στις πλάτες όλων των λαών του κόσμου. Μην ξεχνάμε, ότι η κ. Μέρκελ, ήταν στα νιάτα της σημαντικό στέλεχος του κομμουνιστικού κόμματος της Ανατολικής Γερμανίας και τώρα είναι το κορυφαίο στέλεχος της δεξιάς της Γερμανίας. Δε ρίχνετε και καμιά ματιά προς Ρωσία, Βόρεια Κορέα, Κίνα, Τουρκία, Συρία, Αίγυπτο κ.λ.π., και στην αντίστοιχη, εγγύς, πρόσφατη Ιστορία τους;
Οι λαοί του κόσμου καταδυναστεύονται από τις πολιτικές κομματικές μαφίες με αγαστή σύμπνοια των αντίστοιχων θρησκευτικών και οικονομικών ελίτ-αλητών:
«Πάγκαλος: «Mαζί τα τρώμε» είναι τo σωστό, όχι «μαζί τα φάγαμε»
«Βεβαίως τα τρώμε ακόμα, αβέρτα!», τονίζει.» Tovima.gr 10/6/14.
«Φυσική και Ιστορία για αρίστους.
Με θέματα για αρίστους, όπως κρίθηκαν αυτά που ετέθησαν στη Φυσική και την Ιστορία κατεύθυνσης, έκλεισε χθες ο φετινός εξεταστικός μαραθώνιος των έξι υποχρεωτικών μαθημάτων για την εισαγωγή σε ΑΕΙ/ΤΕΙ. Kathimerini.gr 11/6/14.»
Η επιλογή των αρίστων, των ικανότερων, των αξιότερων, των καλύτερων, είναι σήμερα απόλυτα εφικτή. Ένα σιδερένιο συνταγματικό, νομοθετικό, θεσμικό πλαίσιο, εν έτει 2014, τον 21ο αιώνα (προσοχή! Άμεση κατάργηση του «Γενικού Παραθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης» και του «Συνήγορου του Διαβόλου»), στην «ηλεκτρονική εποχή», είναι απόλυτα εφικτό. Εφικτή η άκρως επιστημονική λύση. Η λύση της επιστήμης του δικαίου, της κοινωνιολογίας, της οικονομίας, της ανθρωπολογίας, της ψυχολογίας κ.λ.π.: Τέλος, στα εγκληματικά προνόμια των πολιτικών, των θρησκειών και των οικονομικών καρχαριών. Τέλος στις ιλιγγιώδεις οικονομικές ανισότητες: Κοινωνική δικαιοσύνη, θεμιτό, εύλογο κέρδος, άμεσο κλείσιμο της ψαλίδας ανάμεσα στις περιουσίες και τα εισοδήματα των φτωχών και των συμμοριών που λεηλατούν τους λαούς της γης. Δήμευση των περιουσιών, του κακουργηματικά αποκτηθέντος πλούτου, και των άδικων, παρά τη λογική περιουσιών των πολιτικών, των προέδρων της δημοκρατίας, των πρωθυπουργών, υπουργών, βουλευτών και δημάρχων, που αποκτήθηκαν από τα φορολογικά και άλλα προνόμια και τις συνολικές άδικες αμοιβές τους που οι ίδιοι εψήφισαν για τον εαυτό τους, κατά το «Γιάννης κερνάει και Γιάννης πίνει».
Υπάρχουν μεγάλες οικονομικές ανισότητες;
«Η Ελένα Ριμπολόβλεβα,…πόλεμο διαζυγίου,…ελβετικό δικαστήριο επιδίκασε στην προδομένη Ελένα, για τα 26 χρόνια που έζησε μαζί του, 4,5 δισ. δολάρια αποζημίωση. Τη μισή περιουσία του μεγιστάνα δηλαδή,…για τη διανομή της περιουσίας…Ο Ριμπολόβλεφ…Τελευταία εκτίμηση της περιουσίας του: 9 δισ. δολάρια.». Kathimerini.gr 10/6/14.
Τελικά, αυτή είναι η λύση που προτείνω: Αξιοκρατική, Αδιάφθορη Δημο-κρατία: Κομματικά ελεύθεροι όλου του κόσμου ενωθείτε.
(*) Ο κ. Χαράλαμπος Τ. Γκόλιας, είναι:
- Φυσικός του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης 1959.
- Πολιτικός Μηχανικός του Ε.Μ.Πολυτεχνείου 1967.
- Διδάκτωρ φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Αθηνών 2006.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|