 |
|
|  |  |  | 
Δράμα με 4.000 Ελληνόπουλα υιοθετημένα στο εξωτερικό!
Ανέκτησαν την ελληνική ιθαγένεια 60 από τα παιδιά που βρέθηκαν στις
ΗΠΑ την περίοδο τού Ψυχρού Πολέμου
Πηγή ΑΠΕ-ΜΠΕ
Συνολικά 500 από τα Ελληνόπουλα, που υιοθετήθηκαν από οικογένειες στις
ΗΠΑ το διάστημα μεταξύ 1950-1975, επιθυμούν να ανακτήσουν την ελληνική
ιθαγένεια και από αυτά τα 60 το έχουν καταφέρει , ενώ αρκετά ακόμη
περιμένουν να ολοκληρωθεί η διαδικασία, τόνισε η καθηγήτρια Gonda Van
Steen.
Σε διάλεξη που έδωσε στη Θεσσαλονίκη, μετά από πρόσκληση του Michael
and Kitty Dukakis Center for Public and Humanitarian Service του
Αμερικανικού Πανεπιστημίου Ανατόλια και του Βαφοπούλειου Πνευματικού
Κέντρου, η κ. Van Steen, η οποία έχει μελετήσει το θέμα των υιοθεσιών
στο εξωτερικό και έχει γράψει το βιβλίο «Ζητούνται παιδιά από την
Ελλάδα», τόνισε ότι την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου 4.000 Ελληνόπουλα
δόθηκαν σε οικογένειες στις ΗΠΑ, 600 στην Ολλανδία και 50 στη Σουηδία.
Στην προσπάθεια της να βοηθήσει τους υιοθετημένους στις ΗΠΑ, να βρούνε
τις ρίζες τους, η κ. Van Steen, μαζί με την Μary Cardaras, που ήταν
ένα από αυτά τα παιδιά, συναντήθηκε τον Σεπτέμβριο του 2024 με τον
πρωθυπουργό, ο οποίος, όπως είπε, είδε θετικά το αίτημα, μίλησε για
αποκατάσταση ιστορικής αδικίας και έξι μήνες μετά εκδόθηκε η υπουργική
απόφαση που κατάστησε εφικτή την ανάκτηση της ιθαγένειας.
Στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι το κράτος προχώρησε από τον
αποκλεισμό στη συμπερίληψη της «υιοθετημένης διασποράς», η οποία θέλει
να συνεισφέρει στη χώρα καταγωγής.
Τρία από τα ιδρύματα στην Ελλάδα που φιλοξένησαν τα υιοθετημένα στο
εξωτερικό παιδιά προσφέρουν πρόσβαση στους σχετικούς φακέλους και
σύμφωνα με την κ. Van Steen είναι αναγκαίο να ανοίξουν όλα τα αρχεία,
να συνεχιστεί η έρευνα.
Η ομότιμη αναπληρώτρια καθηγήτρια Κοινωνικής Ανθρωπολογίας στο
American College of Thessaloniki (ACT), συγγραφέας του βιβλίου "Λόγω
της κρίσεως σας χαρίζω το παιδί μου", Αίγλη Μπρούσκου, σημείωσε ότι
από την έρευνα της στο μητρώο του βρεφοκομείου «Άγιος Στυλιανός»
καταρρίπτεται η πεποίθηση ότι χιλιάδες παιδιά από τη Θεσσαλονίκη
κατέληξαν στις ΗΠΑ. Όπως είπε, από τα 2.000 παιδιά που δόθηκαν για
υιοθεσία από το βρεφοκομείο στον 20ο αιώνα, μόνο τα 85 πήγαν σε
οικογένειες στις ΗΠΑ.
Η Μίνα Φιλιοπούλου, δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω, ειδικευμένη στο
Οικογενειακό Δίκαιο και πρόεδρος της Εφορευτικής Επιτροπής του
Βαφοπούλειου Πνευματικού Κέντρου, τόνισε ότι οι υιοθεσίες εκείνης της
εποχής έγιναν μετά από δικαστική απόφαση και ήταν τυπικά νόμιμες, αλλά
αυτό δεν απαντάει στο ουσιαστικό ερώτημα που είναι αν προστατεύτηκε το
συμφέρον του παιδιού.
Την εκδήλωση συντόνισε ο Χρήστος Αληπράντης, εκτελεστικός διευθυντής
του Michael and Kitty Dukakis Center, ο οποίος υπογράμμισε ότι η κ.
Van Steen συνέβαλε καθοριστικά για να αποκτήσουν οι υιοθετημένοι του
εξωτερικού τη δυνατότητα για ελληνική ιθαγένεια, αποκαθιστώντας τη
φωνή τους στον δημόσιο διάλογο.
Η Gonda Van Steen είναι κάτοχος της Έδρας Κοραή Νεοελληνικής και
Βυζαντινής Ιστορίας, Γλώσσας και Φιλολογίας στο King’s College London.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
