 |
|
|  |  |  | 
OΛΑ ΣΤΟ ΣΦΥΡΙ
Eλληνικό νησί πωλείται για 4,5 εκατομμύρια ευρώ
Πηγή: Ξένα Πρακτορεία
Μία ακατοίκητη βραχονησίδα, ανοιχτά της Πάτμου, το Στρογγυλό, βγαίνει
προς πώληση, με τιμή εκκίνησης 4,5 εκατομμύρια ευρώ.
Πρόκειται για μια έκταση 219 στρεμμάτων κοντά στους Λειψούς, που όπως
διαφημίζει σχετική αγγελία «υπόσχεται απόλυτη ιδιωτικότητα, τρεις
φυσικές παραλίες και σημαντικές προοπτικές τουριστικής ή οικιστικής
ανάπτυξης».
Η αγγελία, η οποία αναρτήθηκε στην εξειδικευμένη πλατφόρμα Private
Islands Inc. και αναδημοσιεύτηκε από διεθνή μέσα όπως η Daily Mail,
περιγράφει το νησί ως έναν «λευκό καμβά» για επενδυτές που αναζητούν
ένα όμορφο και ήρεμο καταφύγιο στη Μεσόγειο.
Η βραχονησίδα, που χρησιμοποιούνταν παλιότερα από ναυτικούς ως φυσικό
καταφύγιο από τις κακοκαιρίες, διατηρεί έως σήμερα ένα ανέγγιχτο
φυσικό τοπίο με πλούσια βλάστηση και κρυστάλλινα νερά.
Το Στρογγυλό θεωρείται από τα πιο προσβάσιμα ιδιωτικά νησιά της
περιοχής, καθώς βρίσκεται βόρεια από τους Λειψούς, κοντά στην Πάτμο,
τη Λέρο και τους Λειψούς που του δίνουν θαλάσσια πρόσβαση με σκάφος.
Η αγγελία αναφέρει ότι η βραχονησίδα είναι μία «θαυμάσια κληρονομιά
για όσους επιδιώκουν να δημιουργήσουν ένα χαρακτηριστικό μεσογειακό
καταφύγιο». Και συνεχίζει: «Το νησί δεν έχει αναπτυχθεί προς το
παρόν, διατηρώντας την ακατέργαστη φυσική του ομορφιά, παρέχοντας
παράλληλα μια σαφή δυνατότητα για μελλοντικά αρχιτεκτονικά έργα. Στο
έδαφός του υπάρχουν πέτρινα ερείπια παλιάς κατοικίας και ένα πηγάδι,
στοιχεία που μπορούν να λειτουργήσουν υποστηρικτικά για την έκδοση
οικοδομικών αδειών.
Διαθέτει φυσική πηγή νερού, το οποίο μπορεί να καταστεί πόσιμο με
βασική διαδικασία φιλτραρίσματος ενώ υπάρχει η δυνατότητα διασύνδεσης
με το γειτονικό νησί Μάραθος, το οποίο διαθέτει οργανωμένο δίκτυο
ρεύματος».
«Το νησί -σύμφωνα με όσα γράφει η Dailymail- διαθέτει τρεις φυσικές
παραλίες, με κυρίαρχη μια προστατευμένη αμμώδη ακτή μήκους 110 μέτρων,
η οποία κρίνεται κατάλληλη για τη δημιουργία ιδιωτικού χώρου χαλάρωσης
ή beach club. Η μορφολογία του προσφέρεται είτε για τη διαμόρφωση μιας
εκτεταμένης ιδιωτικής κατοικίας είτε για την ανάπτυξη ενός οικολογικού
θερέτρου υψηλών προδιαγραφών.
Η πρόσβαση πραγματοποιείται μέσω θαλάσσης (σκάφος ή θαλάσσιο ταξί) από
την Πάτμο και τη Λέρο, η οποία διαθέτει αεροπορική σύνδεση με την
Αθήνα. Η εγγύτητά του στους Λειψούς, τους Αρκειούς και τα μνημεία της
UNESCO στην Πάτμο προσδίδει επιπλέον προστιθέμενη αξία στο ακίνητο».
Σημειώνεται ότι δεν υπάρχουν σαφείς πληροφορίες για το ιδιοκτησιακό
καθεστώς του νησιού, το οποίο κατά άλλους ανήκει σε ιδιώτες, που το
απόκτησαν μετά από δικαστική προσφυγή στον Άρειο Πάγο και κατά έτερους
υπήρξε «επένδυση» τού γνωστού ηθοποιού Τζόνι Ντεπ,που φέρεται να το
αγόρασε παλιότερα έναντι 4,2 εκατομμυρίων ευρώ αλλά χωρίς τελικά να το
αξιοποιήσει.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|