 |
|
|  |  |  | 
Παγκόσμια Οικονομία
Το Χονγκ Κονγκ ξεπέρασε την Ελβετία στη διαχείριση πλούτου
Πηγές ΒCG και AFP
Το Χονγκ Κονγκ ξεπέρασε για πρώτη φορά την Ελβετία στη διαχείριση του
διασυνοριακού πλούτου, σύμφωνα με μελέτη της Boston Consulting Group
(BCG) που δόθηκε στη δημοσιότητα με βάση τα ποσά διαχειριζόμενων
ξένων κεφαλαίων το 2025.
Η διαφορά ανέρχεται σε μερικά δισεκατομμύρια δολάρια, καθώς τα ποσά
ξένων περιουσιακών στοιχείων (που μετατράπηκαν σε δολάρια ΗΠΑ για να
διευκολυνθεί η σύγκριση) ανέρχονται σε 2.950 δισεκατομμύρια δολάρια
στο Χονγκ Κονγκ και σε 2.946 δισεκατομμύρια δολάρια για την Ελβετία,
σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της συμβουλευτικής εταιρίας.
Η μελέτη αποδίδει αυτήν τη διαφορά σε “ροές κεφαλαίων που προέρχονται
από την ηπειρωτική Κίνα” οι οποίες οδήγησαν σε μια ταχύτερη ανάπτυξη
στο Χονγκ Κονγκ, με αύξηση το 2025 των διαχειριζόμενων ξένων
περιουσιακών στοιχείων κατά 10,7% σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά,
έναντι αύξησης 7,6% στην Ελβετία.
Με τις γεωπολιτικές εντάσεις και τις εμπορικές αβεβαιότητες, οι
διασυνοριακές ροές πλούτου “εντατικοποιήθηκαν” το 2025, καταγράφοντας
μια αύξηση κατά 8,4% για να ανέλθουν σε 15,7 δισεκατομμύρια δολάρια σε
παγκόσμιο επίπεδο, σύμφωνα με τη μελέτη αυτή, με τους επενδυτές να
επιδιώκουν να διαφοροποιήσουν τα περιουσιακά τους στοιχεία.
“Παρατηρούμε μια αυξανόμενη περιφερειοποίηση των ροών κεφαλαίων, με το
Χονγκ Κονγκ ως νικητή στην Ασία και την Ελβετία ως πυλώνα σταθερότητας
στην Ευρώπη”, δήλωσε ο Μάικλ Κάλις, συνεργάτης της BCG στη Ζυρίχη και
εκ των συντακτών της μελέτης, όπως αναφέρεται στο δελτίο Τύπου.
Η Ελβετία παραμένει ωστόσο “ένα κεντρικό χρηματοπιστωτικό μέρος”,
“σταθερό και ουδέτερο” σε “ένα αβέβαιο γεωπολιτικό περιβάλλον”,
τονίζεται στη μελέτη.
Σε επικοινωνία με το Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων, η Ελβετική Ένωση
Τραπεζιτών επισημαίνει ότι “αυτή η εξέλιξη έχει διαμορφωθεί εδώ και
χρόνια”, με την αύξηση των περιουσιακών στοιχείων στην Κίνα να είναι
“εξαιρετικά ισχυρή”, από την οποία “επωφελείται άμεσα” το Χονγκ Κονγκ.
Οι ελβετικές τράπεζες είναι επίσης εκεί “παρούσες”, προστίθεται, καθώς
η Ασία είναι ένας από τους μοχλούς ανάπτυξής τους.
“Για το μέλλον της Ελβετίας, το ανταγωνιστικό θεσμικό πλαίσιο είναι
ιδιαίτερα καθοριστικό”, διευκρινίζεται ωστόσο, θεωρώντας “απαραίτητο
οι κανονισμοί να παραμείνουν στοχευμένοι”.
Μετά τη μελέτη αυτή, οι αρχές του Χονγκ Κονγκ εξέδωσαν ανακοίνωση με
την οποία χαιρετίζουν την ανάπτυξη του χρηματοπιστωτικού κέντρου τους.
“Καθώς το κέντρο βάρους της παγκόσμιας οικονομίας μετατοπίζεται προς
την Ανατολή, οι γεωπολιτικές εξελίξεις υπογραμμίζουν περαιτέρω τον
ρόλο του Χονγκ Κονγκ ως ‘ασφαλούς τόπου’, αντανακλώντας την
ελκυστικότητα της πόλης ως διεθνούς χρηματοπιστωτικού κέντρου”,
σχολίασε ο Κρίστοφερ Χούι, ο υπουργός Χρηματοοικονομικών Υπηρεσιών και
Οικονομικών τού Χονγκ Κονγκ.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|