 |
|
|  |  |  | 
Θα κάνει ρεκόρ με ποσοστό 12,3% κατά μέσο όρο - Στην Ελλάδα θα ειναι τουλάχιστον 28%
Σαρώνει η ανεργία στην ευρωζώνη
Παρίσι
Η ανεργία αναμένεται να φθάσει σε νέο επίπεδο ρεκόρ στα τέλη του 2014 στην ευρωζώνη, κατά μέσον όρο στο 12,3% (+0,1% σε σύγκριση με τον Μάιο του 2013), ενώ οι νέοι θα συνεχίσουν να πλήττονται περισσότερο, σύμφωνα με μια έκθεση του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ).
Στην έκθεση αυτή ο ΟΟΣΑ επισημαίνει τις «σημαντικές και διευρυνόμενες αποκλίσεις μεταξύ των χωρών» μελών του. Ενώ η ανεργία αναμένεται να φθάσει ή ακόμη και να είναι υψηλότερο από το 28% στην Ισπανία και στην Ελλάδα, τις χώρες που πλήττονται περισσότερο, στην Γερμανία αντιθέτως το ποσοστό της ανεργίας αναμένεται ότι πρόκειται να μειωθεί ακόμη και κάτω του 5%.
Στις Ηνωμένες Πολιτείες το ποσοστό της ανεργίας επίσης εκτιμάται στην έκθεση ότι θα υποχωρήσει περαιτέρω, κάτω από το 7% στα τέλη του 2014.
Σε παγκόσμιο επίπεδο, σύμφωνα με την έκθεση «Προοπτικές της απασχόλησης 2013», το μέσο ποσοστό της ανεργίας στις 34 χώρες μέλη του ΟΟΣΑ, τις πλουσιότερες του πλανήτη, δεν αναμένεται να «μειωθεί παρά μόνο ελαφρά» κατά την διάρκεια των επόμενων 18 μηνών, από το 8% τον Μάιο του 2013 στο 7,8% στα τέλη του 2014.
Συνολικά, περίπου 48 εκατ. πρόσωπα –ήτοι περίπου 16 εκατ. περισσότερα από ό,τι το 2007, πριν από το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης– δεν έχουν απασχόληση στην περιοχή του ΟΟΣΑ, στους κόλπους του οποίου ανήκουν περίπου 20 ευρωπαϊκές χώρες, καθώς και οι χώρες της βόρειας Αμερικής, η Αυστραλία, η Νέα Ζηλανδία, η Χιλή και το Ισραήλ.
Φέτος, ποσοστό ανεργίας κατώτερο του 5% καταγράφεται σε μόλις πέντε κράτη: την Αυστρία, τη Νότια Κορέα, την Ιαπωνία, τη Νορβηγία και την Ελβετία.
«Οι κοινωνικές πληγές που προκάλεσε η κρίση πολύ απέχουν από το να επουλωθούν. Πολυάριθμες χώρες μέλη μας είναι πάντοτε αντιμέτωπες με ένα αυξημένο και επίμονο ποσοστό ανεργίας, ιδίως μεταξύ των νέων», σημείωσε ο Άνχελ Γκουρία, γενικός γραμματέας του ΟΟΣΑ, σύμφωνα με μια ανακοίνωση Τύπου του οργανισμού που τον επικαλείται. Ο Γκουρία παρότρυνε τις χώρες μέλη του οργανισμού να «διπλασιάσουν τις προσπάθειές τους» για την αντιμετώπιση του φαινομένου.
Στα τέλη του Μαΐου, οι χώρες μέλη του ΟΟΣΑ δεσμεύτηκαν σε ένα «σχέδιο δράσης» για να «επιταχύνουν» τις προσπάθειές τους να «αντιμετωπίσουν την αυξημένη ανεργία των νέων και να ενισχύσουν τα εκπαιδευτικά τους συστήματα», π.χ. στην Ευρωπαϊκή Ένωση διαθέτοντας πόρους για νέους άνεργους, ή λαμβάνοντας μέτρα για να μειωθεί η εγκατάλειψη των σπουδών.
Ο ΟΟΣΑ σημείωσε ότι το ποσοστό της ανεργίας των νέων συνεχίζει να βρίσκεται σε ένα «επίπεδο δίχως προηγούμενο» σε πολυάριθμες χώρες, αρχής γενομένης από αυτές της νότιας Ευρώπης: πάνω από 60% στην Ελλάδα, 55% στην Ισπανία, περί το 40% στην Ιταλία και στην Πορτογαλία.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|