 |
|
|  Δευτέρα 20/3
----------------------------------------
ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΚΛΑΜΑΤΑ...
----------------------------------------
Στην 87η θέση της λίστας παγκόσμιας ευτυχίας η Ελλάδα-Στην 1η θέση η Νορβηγία
----------------------------------------
SDSN
Στην 87η θέση του καταλόγου των πιο ευτυχισμένων χωρών για το 2017 βρίσκεται η Ελλάδα, σύμφωνα με την Έκθεση Παγκόσμιας Ευτυχίας για το 2017, την οποία συντάσσει το Δίκτυο Βιώσιμων Αναπτυξιακών Λύσεων (SDSN), μια παγκόσμια πρωτοβουλία που εγκαινιάστηκε από τα Ηνωμένα Έθνη το 2012.
Οι σκανδιναβικές χώρες είναι οι πιο ευτυχείς, με τη Νορβηγία να κατακτά την πρώτη θέση, εκτοπίζοντας τη Δανία.
Η έκθεση καλεί τις χώρες να καλλιεργήσουν σχέσεις εμπιστοσύνης και ισότητας ώστε να βελτιώσουν τις συνθήκες ζωής των πολιτών τους.
Χώρες στην υποσαχάρια Αφρική μαζί με τη Συρία και την Υεμένη είναι οι λιγότερο ευτυχείς από τις 155 χώρες που περιλαμβάνονται στην πέμπτη ετήσια έκθεση που δόθηκε στη δημοσιότητα από τα Ηνωμένα Έθνη, ενώ η Ελλάδα βρίσκεται στην 87η θέση.
Η Δανία, η Ισλανδία, η Ελβετία, η Φινλανδία, η Ολλανδία, ο Καναδάς, η Νέα Ζηλανδία, η Αυστραλία και η Σουηδία συμπληρώνουν την πρώτη δεκάδα.
Το Νότιο Σουδάν, η Λιβερία, η Γουινέα, το Τόγκο, η Ρουάντα, η Τανζανία, το Μπουρούντι και η Κεντροαφρικανική Δημοκρατία βρίσκονται στις τελευταίες θέσεις της κατάταξης, η Γερμανία στην 16η, το Ηνωμένο Βασίλειο στη 19η, η Γαλλία στην 31η, ενώ οι ΗΠΑ έπεσαν στην 14η.
Το Ισραήλ βρίσκεται στην 11η θέση, η Αυστρία στην 13η, η Ιρλανδία στην 15η, το Βέλγιο στην 17η, το Λουξεμβούργο στην 18η, η Ισπανία στην 34η, η Ιταλία στην 48η, η Κύπρος στην 65η και η Πορτογαλία στην 89η.
"Ευτυχισμένες χώρες είναι εκείνες όπου παρατηρείται μια υγιής ισορροπία ευημερίας, όπως συνηθίζεται να μετριέται αυτή, και κοινωνικού κεφαλαίου, δηλαδή ένας υψηλός βαθμός εμπιστοσύνης στην κοινωνία, χαμηλό ποσοστό ανισότητας και εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση", ανέφερε σε συνέντευξή του ο Τζέφρι Σακς, ο διευθυντής του SDSN και ειδικός σύμβουλος του γγ των Ηνωμένων Εθνών.
Στόχος της έκθεσης, πρόσθεσε ο ίδιος, είναι να γίνει ένα ακόμη εργαλείο για τις κυβερνήσεις, τις επιχειρήσεις και την κοινωνία των πολιτών για να βοηθήσουν τις χώρες τους να αποκτήσουν μια καλύτερη ζωή.
Ο Σακς είπε ότι οι ΗΠΑ έπεσαν θέση στην κατάταξη εξαιτίας της ανισότητας, της έλλειψης εμπιστοσύνης και της διαφθοράς. Τα οικονομικά μέτρα τα οποία η κυβέρνηση Τραμπ επιδιώκει να περάσει, πρόσθεσε ο ίδιος, θα επιδεινώσουν αυτή την εικόνα.
«Ολα στοχεύουν να αυξήσουν την ανισότητα» σχολιάζει ο Σακς και τονίζει ότι «όλα τα μέτρα που έχουν προταθεί είναι προς την λάθος κατεύθυνση».
Η κατάταξη βασίζεται σε έξι παράγοντες: στο κατά κεφαλήν ΑΕΠ, στο προσδόκιμο υγιούς ζωής, στην κοινωνική στήριξη, στην ελευθερία, στη γενναιοδωρία και στην απουσία διαφθοράς στην κυβέρνηση ή τις επιχειρήσεις.
«Οι χώρες που βρίσκονται στις χαμηλότερες θέσεις της κατάταξης κατά κανόνα έχουν χαμηλή βαθμολογία και στους έξι αυτούς παράγοντες» αναφέρεται στην έκθεση, η οποία συντάχθηκε με τη βοήθεια του Ιδρύματος Ernesto Illy.
Ο Σακς θα ήθελε όλες οι χώρες να ακολουθήσουν το παράδειγμα των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων και άλλων χωρών που έχουν διορίσει υπουργούς Ευτυχίας.
«Θα ήθελα οι κυβερνήσεις να το μετρήσουν, να συζητήσουν, να αναλύσουν και να κατανοήσουν πότε έχουν κινηθεί στη λάθος κατεύθυνση».
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
