 |
|
|  Tρίτη 11/4
"ΣΤΑΥΡΩΣΗ" ΓΙΑ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΑΝΘΡΏΠΟΥΣ ΣΕ ΔΙΑΦΟΡΑ ΣΗΜΕΙΑ ΤΗΣ ΓΗΣ,ΑΝΑΦΕΡΕΙ Ο ΟΗΕ
Αυξάνεται ο κίνδυνος μαζικών θανάτων από πείνα στη Σομαλία, στο Νότιο Σουδάν στην Υεμένη και τη Νιγηρία
Γενεύη
Ο κίνδυνος μαζικού λιμού σε τέσσερις χώρες –στη βορειοανατολική Νιγηρία, στη Σομαλία, στο Νότιο Σουδάν και στην Υεμένη– αυξάνεται ραγδαία λόγω της ξηρασίας και των συγκρούσεων, ανέφερε σήμερα η Υπάτη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (UNHCR).
Περίπου 20 εκατομμύρια άνθρωποι ζουν σε περιοχές όπου οι σοδειές έχουν πληγεί από την ξηρασία και τα ποσοστά υποσιτισμού αυξάνονται, ιδιαίτερα των μικρών παιδιών, ανέφερε.
Μόνο στο Νότιο Σουδάν –όπου τα Ηνωμένα Έθνη κήρυξαν τον Φεβρουάριο ορισμένες περιοχές σε κατάσταση λιμού– «άλλοι ένα εκατομμύριο άνθρωποι βρίσκονται σήμερα στο χείλος του λιμού», δήλωσε ο εκπρόσωπος της UNHCR Άντριαν Έντουαρντς.
«Αυξάνουμε από σήμερα περαιτέρω το επίπεδο συναγερμού μας προειδοποιώντας πως ο κίνδυνος μαζικών θανάτων από πείνα μεταξύ των πληθυσμών στο Κέρας της Αφρικής, στην Υεμένη και στη Νιγηρία αυξάνεται», δήλωσε ο Έντουαρντς σε συνέντευξη Τύπου.
«Πρόκειται πραγματικά για μια απολύτως κρίσιμη κατάσταση που εξελίσσεται γρήγορα σε ένα μεγάλο τμήμα της Αφρικής από τη δύση μέχρι την ανατολή», είπε.
Άνθρωποι εκτοπίζονται μέσα στις χώρες τους και υπάρχει επίσης αυξημένος αριθμός προσφύγων από το Νότιο Σουδάν που διαφεύγουν στο Σουδάν και στην Ουγκάντα, σύμφωνα με τη UNHCR.
Μια ανθρωπιστική καταστροφή που θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί, πιθανόν χειρότερη από εκείνην του 2011 όταν 260.000 άνθρωποι πέθαναν από την πείνα στο Κέρας της Αφρικής, οι μισοί από τους οποίους ήταν παιδιά, «καθίσταται ταχέως μια αναπόφευκτη κατάσταση», είπε ο Έντουαρντς.
«Πάντοτε το πρόβλημα που έχουμε με τις ανθρωπιστικές κρίσεις στην υποσαχάρια Αφρική είναι πως τείνουμε να τις αγνοούμε μέχρι να είναι είναι πολύ αργά», είπε. «Θα πρέπει να αποφευχθεί μια επανάληψη με κάθε κόστος».
Η UNHCR αυξάνει τις επιχειρήσεις της, αλλά εμποδίζεται από μεγάλη οικονομική στενότητα, με ορισμένα από τα προγράμματα για τις χώρες να χρηματοδοτούνται μόνο από 3 έως 11%, είπε.
Συνολικά τα Ηνωμένα Έθνη έχουν ζητήσει από τη διεθνή κοινότητα 4,4 δισεκ. δολάρια για τις τέσσερις χώρες, αλλά έχουν λάβει λιγότερα από 984 εκατομμύρια ή 21% μέχρι σήμερα, δήλωσε ο Γενς Λέρκε, του Γραφείου Συντονισμού Ανθρωπιστικών Υποθέσεων του ΟΗΕ (OCHA).
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
