 |
|
|  Kυριακή 7/5
ΤΕΛΙΚΟΣ ΚΥΠΕΛΛΟΥ ΕΛΛΑΔΑΣ
Το κύπελλο στη Θεσσαλονίκη,καθώς ο ΠΑΟΚ νίκησε 2-1 την ΑΕΚ,σε αγώνα που σημαδευτηκε απο σοβαρά επεισόδια
ΒΟΛΟΣ.-
Ο ΠΑΟΚ είναι ο νέος Κυπελλούχος Ελλάδας καθώς επικράτησε με 2-1 της ΑΕΚ στον επεισοδιακό τελικό του Κυπέλλου που διεξήχθη στο Πανθεσσαλικό Στάδιο.
Ο τελικός δεν διεκδίκησε σχεδόν σε κανένα σημείο του αγώνα δάφνες ποιότητας και κρίθηκε με ένα γκολ, που θα αποτελέσει αντικείμενο συζήτησης για πολλές μέρες (μαζί φυσικά με τα έκτροπα των οπαδών).
Σκόρερ ο Πέδρο Ενρίκε, η χρυσή αλλαγή του Βλάνταν Ίβιτς, ο οποίος σε μια φάση διαρκείας στα καρέ της ΑΕΚ, ξεχάστηκε από τους κιτρινόμαυρους αμυντικούς και με κεφαλιά νίκησε τον Ανέστη για το 2-1.
Οι παίκτες της ΑΕΚ έμειναν αποσβολωμένοι, ο Βραζιλιάνος έφυγε για την κερκίδα, ο βοηθός για την σέντρα, αλλά το τηλεοπτικό ριπλέι εξέθεσε ανεπανόρθωτα τον τελευταίο καθώς ο Ενρίκε ήταν πεντακάθαρα σχεδόν ένα μέτρο πίσω από τον τελευταίο αμυντικό…
Μέχρι εκείνο το σημείο, ο τελικός ήταν ότι πρέπει για… ύπνο, ειδικά στο β’ ημίχρονο καθώς στα πρώτα 45 λεπτά υπήρχαν κάποια δίλεπτα όπου ο κόσμος είχε ζεσταθεί…
Η ΑΕΚ ήταν αυτή που ξεκίνησε καλύτερα, έδειχνε διάθεση και ικανότητα να απειλήσει με τους γρήγορους Πατίτο, Μάνταλο, Αραούχο, αλλά η πρώτη φάση ήρθε για τον ΠΑΟΚ στο 13’ με τον Ανέστη να βγάζει δύσκολα την κεφαλιά του Σάκχοφ.
Από το 15’ και μετά ο ΠΑΟΚ ζωντάνεψε και στην επόμενη καλή στιγμή του άνοιξε το σκορ. Ο Κάμπος «χόρεψε» τον Ντίντακ και μετά τη λάθος απομάκρυνση από τον Τσιγκρίνσκι με μαγική ντρίμπλα απέφυγε τον Ουκρανό, σέρβιρε στον Μπίσεσβαρ κι ο Ολλανδός από κοντά άνοιξε το σκορ.
Η ασπρόμαυρη κερκίδα παραληρούσε, αλλά στο 26’ ο Γλύκος έκανε απίστευτο δώρο στην ΑΕΚ. Το μακρινό σουτ του Χριστοδουλόπουλου έμοιαζε (και ήταν) ακίνδυνο με τον διεθνή πορτιέρο να χάνει τη μπάλα μέσα από το χέρια του και να την μαζεύει από τα δίχτυα!
Ο Χριστοδουλόπουλος «όπλισε» ξανά στο 32’ και με φοβερό σουτ έστειλε τη μπάλα δίπλα από το δοκάρι, ωστόσο η ΑΕΚ δεν εκμεταλλεύτηκε όπως έπρεπε το σοκ του ΠΑΟΚ, με αποτέλεσμα να πέσει ο ρυθμός και να ακολουθήσει ένα πολύ καλό δεύτερο ημίχρονο.
Με την ΑΕΚ να απειλεί στο 47’ (άστοχη προβολή), είχαμε το καλό σουτ του Τσίμιροτ στο 62’ για να φτάσουμε στο 81’ οπότε ήρθε και το 2-1 με το γκολ του Ενρίκε.
Ο Χιμένεθ έριξε στο ματς Αλμέιδα, Βάργκας, αλλά η ΑΕΚ στα υπόλοιπα 16 λεπτά μαζί με τις καθυστερήσεις είχε μόνο μια τελική με τον Τσιγκρίνσκι (;) στο 90’ για να λήξει έτσι το ματς με 2-1 υπέρ του ΠΑΟΚ.
Οι συνθέσεις
ΠΑΟΚ: Γλύκος, Μάτος, Βαρέλα, Κρέσπο, Λέοβατς, Κάνιας, Τσίμιροτ, Σάκχοφ, Μπίσεσβαρ (90' Κίτσιου), Κάμπος (73' Ενρίκε), Πρίγιοβιτς
ΑΕΚ: Ανέστης, Γκάλο, Βράνιες, Τσιγκρίνσκι, Ντίντακ, Γιόχανσον, Σιμόες (84' Αλμέιδα), Χριστοδουλόπουλος, Μάνταλος, Πατίτο (69' Γαλανόπουλος), Αραούχο
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
