Η   Ε λ λ η ν ι κ ή   Φ ω ν ή   σ ε   5 5   γ λ ώ σ σ ε ς
   G r e e k   V o i c e   i n   5 5   l a n g u a g e s



Πάμε Σινεμά ; Οι ταινίες της εβδομάδας
 
ελληνική φωνή - κεντρική σελίδα  
επικοινωνία εκτύπωση
 
Εκδότης-Διευθυντής: ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΥΤΥΧΙΔΗΣ
Διευθύντρια Σύνταξης: ΤΟΝΙΑ ΜΑΝΙΑΤΕΑ
Ηλεκτρονική Ενημέρωση για την Ελλάδα και τον Κόσμο - News - Nachrichten
Θέατρο - Σινεμά    (click)   Μουσική    (click)  Αθλητισμός    (click)  Οικονομικά Θέματα    (click)
     




Τετάρτη 17/5

ΙΡΑΝ-ΠΡΟΕΔΡΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

Εμπραχίμ Ραϊσί, ο συντηρητικός ιερωμένος «υπερασπιστής των φτωχών»



Τεχεράνη

Ο Εμπραχίμ Ραϊσί, βασικός αντίπαλος του νυν προέδρου Χασάν Ροχανί και επίσης υποψηφίου στις προεδρικές εκλογές της Παρασκευής, είναι ένας συντηρητικός ιερωμένος, συνεργάτης του ανώτατου θρησκευτικού ηγέτη της χώρας, ο οποίος δηλώνει ότι είναι «υπερασπιστής των φτωχών.» Ο 56χρονος Ραϊσί, με το αυστηρό παρουσιαστικό, γεννήθηκε στην ιερή πόλη της Μασάντ στο βορειοανατολικό Ιράν. Ανερχόμενο πρόσωπο του θρησκευτικού καθεστώτος, ο Ραϊσί είναι γνήσιο προϊόν του συντηρητικού συστήματος. Φορά πάντα ένα μαύρο τουρμπάνι στο κεφάλι, σημάδι ότι είναι ένας "seyyed", απόγονος δηλαδή του Προφήτη αλλά επίσης, σύμφωνα με τη βιογραφία του, απόγονος του Ιμάμη Χουσέιν, τρίτου διαδόχου του Μωάμεθ, που τιμάται από τη μουσουλμανική πλειοψηφία των σιιτών του Ιράν. Ο Ραϊσί απευθύνεται στους ψηφοφόρους των λαϊκών και λιγότερων προνομιούχων τάξεων στους οποίους υπόσχεται την αύξηση των άμεσων ενισχύσεων, τη δημιουργία ενός εκατομμυρίου θέσεων εργασίας ανά έτος και την αύξηση της εγχώριας παραγωγής. "Απέναντι στην 'ολιγαρχία', εγώ εκπροσωπώ τους εργάτες, τους αγρότες, τις άπορες γυναίκες", δηλώνει ο Ραϊσί. Η ανεργία έχει αυξηθεί σημαντικά στο Ιράν τα τελευταία χρόνια, από 10,5% που ήταν το 2013, σήμερα βρίσκεται στο 12,5%, δηλαδή περισσότεροι από 3,3 εκατ. άνθρωποι, ενώ η ανεργία των νέων αγγίζει το 27%. Ο Ραϊσί προτείνει να τριπλασιαστεί η βοήθεια προς τους πιο φτωχούς, η οποία σήμερα είναι 455.000 ριάλ, δηλαδή 12 δολάρια. Ο ιερωμένος δεν αμφισβητεί τη συμφωνία για τα πυρηνικά, κατηγορεί όμως την κυβέρνηση Ροχανί, στη διάρκεια της θητείας της οποίας επιτεύχθηκε η συμφωνία, ότι στάθηκε «πολύ αδύναμη» στις διαπραγματεύσεις, έκανε πολλές παραχωρήσεις, χωρίς παράλληλα να αποκομίσει τα αντίστοιχα οφέλη. «Θα εξαργυρώσω την επιταγή της συμφωνίας», λέει χαρακτηριστικά. Το 2016, ο Ραϊσί τέθηκε επικεφαλής του ισχυρού Φιλανθρωπικού Ιδρύματος «Astana Qods Ravi». Το ίδρυμα αυτό διευθύνει στη Μασάντ το μαυσωλείο του Ιμάμη Ρεζά, όγδοου διαδόχου του προφήτη, σύμφωνα με τους σιίτες, και κατέχει πολλές κατασκευαστικές εταιρίες και υπηρεσίες, τεράστια εργοστάσια, γεωργικές εκτάσεις και εκτάσεις σε όλη τη χώρα. Προηγουμένως, ο Ραϊσί εργαζόταν για πάνω από δύο δεκαετίες στους κόλπους του ισχυρής δικαστικής εξουσίας του Ιράν, που ελέγχεται από τους συντηρητικούς ιερωμένους. Μεταξύ 1985 και 1988 εργάσθηκε ως αναπληρωτής εισαγγελέας του Επαναστατικού Δικαστηρίου της Τεχεράνης. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, αντικαθεστωτικοί φυλακίσθηκαν και εκατοντάδες, ίσως χιλιάδες, κρατούμενοι εκτελέστηκαν, στο τέλος του πολέμου Ιράν-Ιράκ. Οι μεταρρυθμιστές τον επικρίνουν δηλώνοντας ότι θα είναι απρόθυμος να κάνει πιο φιλελεύθερη την κοινωνία και ότι δεν έχει αρκετή εμπειρία για να κυβερνήσει τη χώρα. Επίσης φαίνεται απίθανο ο Ραϊσί να εργαστεί για την απελευθέρωση των Μιρ Χουσεΐν Μουσαβί και Μεχντ Καρουμπί, ηγετών των μεταρρυθμιστών οι οποίοι το 2009 είχαν αμφισβητήσει την επανεκλογή του σκληροπυρηνικού λαϊκιστή προέδρου Μαχμούντ Αχμαντινεζάντ.

 

ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!

Όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα στα ίδια μένουν... ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία». Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων - εραστών και της εξουσίας... ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του 80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης, σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο τόπος και εκείνη η γενιά. ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές «μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της ...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους, για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως της όποιας εκλογικής αναμέτρησης... ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που ...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων» ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει... ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους «τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...

Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας

Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>


 




Ειδήσεις για όλους | Θέματα | Τουριστικό Ρεπορτάζ | Ιατρικά Θέματα | Παρουσίαση Βιβλίων | Επικοινωνία