 |
|
|  Δευτέρα 22/5
Συνάντηση Παυλόπουλου-Βαρθολομαίου
Για πρώτη φορά στο Φανάρι, Πρόεδρος Δημοκρατίας της Ελλάδας
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ-Ανδρέας Ρομπόπουλος
Για πρώτη φορά στην ιστορία, Πρόεδρος της Δημοκρατίας της Ελλάδας επισκέφθηκε, σήμερα το πρωί, το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Η άφιξη του Προκόπη Παυλόπουλου, που συνοδευόταν εκ μέρους της ελληνικής κυβέρνησης από τον υφυπουργό Εξωτερικών Τέρενς Κουίκ, έγινε με κωδωνοκρουσίες.
Στην αίθουσα του Θρόνου είχε συνάντηση με τον Οικουμενικό Πατριάρχη και τους ιεράρχες του Οικουμενικού Θρόνου. Το Πατριαρχείο είναι από τους μεγάλους φάρους της χριστιανοσύνης, τόνισε ο κ. Παυλόπουλος. «Ζούμε πραγματικά όλο αυτόν τον αγώνα που έχετε κάνει. Όχι απλώς τον συμμεριζόμαστε, εμπνεόμαστε από αυτόν. Και θέλω να σας τονίσω ότι εμείς θεωρούμε -και αυτό είναι κάτι το οποίο και η τουρκική ηγεσία μπορεί και πρέπει να το αντιμετωπίζει για το συμφέρον της Τουρκίας- ότι η παρουσία του Πατριαρχείου, εδώ στην Κωνσταντινούπολη, είναι ένας από τους ισχυρότερους δεσμούς που μπορεί να έχει η Τουρκία με τη Δύση και την Ευρώπη. Αυτό πρέπει να γίνει αντιληπτό και γι' αυτόν τον λόγο πιστεύω ότι και οι καιροί θα το αποδείξουν και η Τουρκία θα δώσει τη δυνατότητα στο Πατριαρχείο να αναπτύξει όλη την πνευματική του δραστηριότητα και όλα εκείνα τα οποία υπολείπονται να γίνουν, Παναγιότατε, ιδίως σε ότι αφορά το εκπαιδευτικό έργο» τόνισε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, για να εξηγήσει: «Μιλάω, κατά κύριο λόγο, για τη Συνθήκη της Χάλκης. Επαναλαμβάνω, όμως, γιατί αυτά είναι αυτονόητα πράγματα, ότι για μας τους Ορθόδοξους Χριστιανούς το Πατριαρχείο είναι η κορυφή εκείνη από την οποία η Ορθοδοξία μπορεί διαχρονικά να εκπέμπει όλα τα μηνύματα και όλο το πνεύμα, πάνω στο οποίο στηρίζεται η χριστιανοσύνη».
Ο κ.κ. Βαρθολομαίος καλωσόρισε τον κ. Παυλόπουλο και υπενθύμισε τη συνάντηση που είχαν στην έναρξη των εργασιών της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου. Έκανε ιδιαίτερη αναφορά στην ομιλία του Προέδρου στο γεύμα που παρέθεσε τότε, τονίζοντας ότι μίλησε «σχεδόν θεολογικά από την καρδιά του», και συνέχισε απευθυνόμενος στον Πρόεδρο: «Όλα αυτά δημιουργούν γύρω από το πρόσωπό σας μια πάρα πολύ ωραία εικόνα και ένα πολύ καλό όνομα. Βάζετε τη σφραγίδα σας ανεξίτηλη στα πολιτικά πράγματα της Ελλάδος. Είμεθα υπερήφανοι γι' αυτό... Η πόλη μας, η ιστορική και μοναδική, έχει σήμερα την τιμή να υποδέχεται την κορυφή της Ελλάδος και συγχρόνως ένα ευσεβές τεύχος της Εκκλησίας. Ευχαριστούμε για την αγάπη και το ενδιαφέρον σας, για τα θέματα του Οικουμενικού Πατριαρχείου και της εδώ μικράς ομογενείας. Σας είμεθα ευγνώμονες και ευχόμεθα ο Θεός να σας στηρίζει να σας φωτίζει, να σας καθοδηγεί, στο καλό και το καλύτερο εκάστοτε, επ αγαθώ της Ελλάδος και των Ελλήνων, εις τους οποίους εν τω πρόσωπω σας αποστέλλω την ευχήν και την ευλογίαν της μητρός εκκλησίας».
Ο Οικουμενικός Πατριάρχης συνόδευσε τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, στην προσκύνηματική του επίσκεψη στον πάνσεπτο Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Γεωργίου. Κατά την αναχώρηση του Προέδρου ήχησαν και πάλι οι καμπάνες του Οικουμενικού Πατριαρχείου.
Στη συνέχεια, ο κ. Παυλόπουλος μετέβη στη σύνοδο ηγετών χωρών της Παρευξείνιας Συνεργασίας, όπου απηύθυνε χαιρετισμό, ενώ αργότερα θα έχει συνάντηση με τον Πρόεδρο της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
