Η   Ε λ λ η ν ι κ ή   Φ ω ν ή   σ ε   5 5   γ λ ώ σ σ ε ς
   G r e e k   V o i c e   i n   5 5   l a n g u a g e s



Πάμε Σινεμά ; Οι ταινίες της εβδομάδας
 
ελληνική φωνή - κεντρική σελίδα  
επικοινωνία εκτύπωση
 
Εκδότης-Διευθυντής: ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΥΤΥΧΙΔΗΣ
Διευθύντρια Σύνταξης: ΤΟΝΙΑ ΜΑΝΙΑΤΕΑ
Ηλεκτρονική Ενημέρωση για την Ελλάδα και τον Κόσμο - News - Nachrichten
Θέατρο - Σινεμά    (click)   Μουσική    (click)  Αθλητισμός    (click)  Οικονομικά Θέματα    (click)
     




Τρίτη 27/6

ΡΩΣΙΑ

Πέφτει η δημoφιλία του Στάλιν ενώ αυξάνεται του Πούτιν



Πηγές : Izvestia, Levada Centr, AFP

Στο ερώτημα "ποιον θεωρείτε ως την πιο σημαντική ιστορική προσωπικότητα όλων των εποχών;" το 38% των Ρώσων απάντησε ότι θεωρεί τον Ιωσήφ Στάλιν, ενώ το 34% τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν. Αυτή την εικόνα ανέδειξε η δημοσκόπηση που διενήργησε το γνωστό ερευνητικό κέντρο "Levada Centre", συμπεριλαμβάνοντας φυσικά στο ερωτηματολόγιο και άλλες προσωπικότητες. Ωστόσο, αν δει κανείς τις διαθέσεις των Ρώσων το 2012 και τις συγκρίνει με τις σημερινές, διαπιστώνει ότι δημοφιλία του Ιωσήφ Στάλιν έπεσε τα τελευταία πέντε χρόνια κατά τέσσερις ποσοστιαίες μονάδες, από το 42% που ήταν, ενώ αυξήθηκε η δημοφιλία του Ρώσου προέδρου Βλαντίμιρ Πούτιν κατά δώδεκα ποσοστιαίες μονάδες στο ίδιο διάστημα από το 22% που ήταν το 2012. Εκτός όμως από τον Στάλιν και τον Πούτιν στην πρώτη πεντάδα των προσωπικοτήτων, εισήλθαν ο γνωστός ρώσος ποιητής Αλεξάντρ Πούσκιν με 34% (ισοβαθμεί με τον πρόεδρο Πούτιν), ο Βλαντίμιρ Λένιν με 32% και ο Μέγας Πέτρος με 29% Στις πρώτες δέκα διακεκριμένες προσωπικότητες οι Ρώσοι κατέταξαν τον Ρώσο κοσμοναύτη Γιούρι Γκαγκάριν, τον Λέοντα Τολστόι, τον στρατηγό Γκεόργκι Ζούκοφ, την Αικατερίνη τη Μεγάλη και τον ποιητή Μιχαήλ Λέρμοντοφ. Οι ξένες προσωπικότητες βρέθηκαν στην δεύτερη δεκάδα, στην οποία οι Ρώσοι κατέταξαν ως διακεκριμένες προσωπικότητες της Ιστορίας, τον Ναπολέοντα Βοναπάρτη, τον Αλμπερτ Αϊνστάιν και τον Ισαάκ Νιούτον. Ο πρώτος και τελευταίος πρόεδρος της Σοβιετικής Ένωσης Μιχαήλ Γκορμπατσόφ, βρέθηκε στην 20η θέση. Οι ειδικοί αναλυτές, σύμφωνα με την εφημερίδα Izvestia, αποδίδουν τα υψηλά ποσοστό δημοφιλίας του Στάλιν στη νίκη της Σοβιετικής Ένωσης στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο ενώ επισημαίνουν ότι η δημοφιλία του Πούτιν άρχισε να αυξάνεται μετά την προσάρτηση της Κριμαίας. Ο αντιπρόεδρος του Κέντρου Πολιτικών Τεχνολογιών Ροστισλάβ Τουρόφσκι, επισημαίνει ότι οι προσωπικότητες αυτές στην συνείδηση των Ρώσων και κυρίως η κατάταξη με την οποία αναδεικνύονται, είναι κάτι που έχει διαμορφωθεί πριν από πολλά χρόνια και έχει σχέση με τον τρόπο που αντιμετωπίζουν την ιστορία, την κουλτούρα και την σχολική εκπαίδευση. Οι "Ρώσοι έχουν ανάγκη από ένα ισχυρό κράτος και έναν ηγέτη δραστήριο και με κύρος" δηλώνει ο ίδιος στην εφημερίδα Izvestia, υποστηρίζοντας ότι "για αυτόν ακριβώς τον λόγο μετά τις προεδρικές εκλογές του 2012 αυξήθηκε η δημοτικότητα του Πούτιν", ο οποίος "αποκτά τα χαρακτηριστικά της ιστορικής προσωπικότητας και του ηγέτη μιας ολόκληρης εποχής".

 

ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!

Όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα στα ίδια μένουν... ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία». Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων - εραστών και της εξουσίας... ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του 80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης, σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο τόπος και εκείνη η γενιά. ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές «μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της ...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους, για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως της όποιας εκλογικής αναμέτρησης... ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που ...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων» ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει... ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους «τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...

Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας

Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>


 




Ειδήσεις για όλους | Θέματα | Τουριστικό Ρεπορτάζ | Ιατρικά Θέματα | Παρουσίαση Βιβλίων | Επικοινωνία