 |
|
|  Πέμπτη 3/8
ΑΤΕΛΕΙΩΤΟΣ Ο ΚΑΤΗΦΟΡΟΣ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ
Στη φυλακή Γάλλος δημοσιογράφος για... "τρομοκρατία"
AFP
Ένας Γάλλος ανεξάρτητος δημοσιογράφος προφυλακίστηκε από τις τουρκικές αρχές καθώς θεωρείται ύποπτος για «τρομοκρατικές» δραστηριότητες που σχετίζονται με τους Κούρδους μαχητές της Συρίας, γνωστοποίησαν δικαστικές πηγές στο Γαλλικό Πρακτορείο.
Ο Λουπ Μπιρό, ο οποίος έχει συνεργαστεί με το γαλλικό τηλεοπτικό δίκτυο TV5 Monde και συστήνεται στον λογαριασμό του στο Twitter ως φοιτητής δημοσιογραφίας, συνελήφθη την περασμένη εβδομάδα στο συνοριακό πέρασμα Χαμπούρ μεταξύ του Ιράκ και της Τουρκίας.
Αφού παρέμεινε υπό κράτηση πέντε ημέρες, οδηγήθηκε στην φυλακή της πόλης Σιρνάκ, στη νοτιοανατολική Τουρκία, σύμφωνα με δικαστικές πηγές.
Μια πηγή από τις υπηρεσίες ασφαλείας που επικαλέστηκε το πρακτορείο ειδήσεων Ανατολή επιβεβαίωσε ότι ο Μπιρό συνελήφθη αφού βρέθηκαν στην κατοχή του φωτογραφίες όπου εμφανίζεται μαζί με Κούρδους μαχητές της Συρίας, των Μονάδων Προστασίας του Λαού (YPG), μια οργάνωση που η Άγκυρα θεωρεί παρακλάδι των Κούρδων αυτονομιστών της Τουρκίας (PKK).
Ο Μπιρό είχε γυρίσει πριν από τρεις μήνες ρεπορτάζ για τους YPG στο βόρειο τμήμα της Συρίας το οποίο προβλήθηκε από το TV5 Monde. Ο δημοσιογράφος ανήρτησε το βίντεο στην προσωπική του σελίδα στον ιστότοπο Vimeo.
«Παρακολουθούμε με τη μέγιστη προσοχή την κατάσταση του συμπατριώτη μας που βρίσκεται υπό κράτηση στην Τουρκία και συνεργαζόμαστε με την οικογένειά του» επισήμανε στο Γαλλικό Πρακτορείο το υπουργείο Εξωτερικών της Γαλλίας.
Αυτή η υπόθεση θυμίζει την περίπτωση του Ματιάς Ντεπαρντόν, του Γάλλου φωτορεπόρτερ που είχε συλληφθεί στη νοτιοανατολική Τουρκία τον Μάιο και απελάθηκε έπειτα από ένα μήνα κράτησης.
Οι τουρκικές αρχές τον θεωρούσαν ύποπτο για «τρομοκρατική προπαγάνδα» για λογαριασμό του PKK, αφού δημοσίευσε σε ιστότοπους κοινωνικής δικτύωσης φωτογραφίες που τράβηξε κατά τη διάρκεια ενός ρεπορτάζ.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
