 |
|
|  Τετάρτη 27/9
Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΠΡΟΚΑΛΕΙ ΤΗ ΧΩΡΑ ΜΑΣ
Aπαγόρευσε στα τουριστικά πλοία της να προσεγγίζουν τα ελληνικά νησιά
ΜΥΤΙΛΗΝΗ/ΑΠΕ-ΜΠΕ/Στρατής Μπαλάσκας
Την άμεση απαγόρευση απόπλου προς Ελλάδα όλων των εμπορικών ιστιοπλοϊκών σκαφών, δηλαδή των σκαφών με τουρκική σημαία που ενοικιάζονται από τουρίστες, στις τουρκικές ακτές, με κατεύθυνση τα ελληνικά νησιά, ανακοίνωσε ο Τούρκος υπουργός Ναυτιλίας, Μεταφορών και Επικοινωνιών Αχμέτ Αρσλάν, ως αντίμετρα σε ελέγχους των ελληνικών λιμενικών αρχών σε τουρκικά τουριστικά πλοία που πραγματοποιούσαν όπως αποδείχθηκε, παράνομα εσωτερικές κρουαζιέρες στα Ελληνικά νησιά.
Επίσης ανακοίνωσε ότι από 12 Οκτωβρίου απαγορεύονται τα δρομολόγια από τα τουρκικά λιμάνια προς την Ελλάδα δηλαδή προς τα Ελληνικά νησιά, με επιβατηγά και εμπορικά πλοία. Το τελευταίο μεταφράζετε στο ότι τα Ελληνικά νησιά δεν θα έχουν πλέον τακτική ακτοπλοϊκή σύνδεση με τα απέναντι τους τουρκικά παράλια.
Όλα ξεκίνησαν όταν δεδομένης της αυξημένης τουριστικής κίνησης στα Ελληνικά νησιά και ιδιαίτερα στη Ρόδο και στην Κω και την αντίστοιχη μικρή κίνηση στα τουρκικά παράλια, ιδιοκτήτες τουρκικών τουριστικών σκαφών πήγαιναν ως επισκέπτες στα νησιά και σε συνεργασία με Έλληνες επιχειρηματίες του τουριστικού τομέα επιβίβαζαν επισκέπτες. Πουλούσαν ως «πειρατές» στην ουσία, «μαύρες» κρουαζιέρες στα ελληνικά νησιά με ό,τι αυτό συνεπάγονταν για την ελληνική οικονομία.
Οι έλεγχοι που πραγματοποιήθηκαν όμως, από τις ελληνικές αρχές δεν αποκάλυψαν μόνο την επικρατούσα κατάσταση. Είχαν αποτέλεσμα, η Τουρκία για διεθνείς οργανισμούς όπως οι νηογνώμονες να μεταταχτεί σε ναυτιλία με «γκρίζες» υπηρεσίες.
Ακολούθησε σειρά διαπραγματεύσεων μεταξύ υπηρεσιακών στελεχών της Ελλάδας και της Τουρκίας πλην όμως ο έλεγχος πριν μέρες και η απαγόρευση απόπλου σε ένα μήκους 35 μέτρων τουρκικό ιστιοπλοϊκό κρουαζιερόπλοιο που λειτουργούσε με τον παραπάνω περιγραφόμενο «πειρατικό» τρόπο προκάλεσε την τουρκική αντίδραση.
Στις χθεσινές δηλώσεις του ο Τούρκος Υπουργός άφησε βέβαια ανοικτό το ενδεχόμενο να συνεχισθεί ο ελληνοτουρκικός διάλογος για το θέμα.
Ας σημειωθεί πάντως ότι έντονα στις αποφάσεις της τουρκικής κυβέρνησης αντιδρά ήδη η κοινωνία των τουρκικών μικρασιατικών παραλίων. Τα ελληνικά νησιά αποτελούσαν για πολλούς Τούρκους ιδιαίτερα για τους Σμυρνιούς τόπο ολιγοήμερων διακοπών τους ακόμα και διακοπών ενός Σαββατοκύριακου χωρίς τους περιοριστικούς όρους όπως αυτοί της τεράστιας φορολόγησης στο αλκοόλ που έχει επιβληθεί από την κυβέρνηση Ερντογάν. Αλλά και η οικονομία πολλών παράλιων πόλεων είναι συνδεδεμένη με ταξίδια Ελλήνων στις αγορές τους. Για παράδειγμα τα εβδομαδιαία παζάρια δέχονται χιλιάδες Έλληνες αγοραστές που φυσικά δεν θα έχουν πλέον τη δυνατότητα να τα επισκεφθούν. Να αναφέρουμε εδώ ότι ήδη στελέχη της τουρκικής αυτοδιοίκησης και των εμπορικών επιμελητηρίων της περιοχής μιλάνε για καταστροφική για τις τοπικές οικονομίες απόφαση. Συνδέουν δε την πρακτική της κυβέρνησης Ερντογάν με το ότι το σύνολο των Μικρασιατικών παραλίων αποτελούν το σκληρό πυρήνα της αντιπολίτευσης.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
