 |
|
|  Παρασκευή 29/9
ΕΛΛΑΔΑ-Διαβάστε τι αποκαλύπτει η αρχαιολόγος ΓΕΩΡΓΙΑ ΣΤΡΑΤΟΥΛΗ
Επιγραφή από την αρχαϊκή πύλη των Σταγείρων δίνει πληροφορίες για την... απομείωση χρεών των πολιτών!!
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ/ΑΠΕ-ΜΠΕ/Πέπη Γιούλτση
«Προβλήματα οικονομικής φύσεως υπήρξαν ανέκαθεν. Η δημοκρατία στις πόλεις μπορεί να βρει λύσεις για τις οφειλές πολιτών, άρα γιατί να μην μπορεί να συμβεί κάτι αντίστοιχο και σε μια εξαιρετικά δημοκρατική Ευρώπη, που ίσως θα έβρισκε μια άλλη λύση στα προβλήματα των χωρών μελών της;».
Με το παραπάνω ερώτημα, η Γεωργία Στρατούλη, προϊσταμένη του τμήματος προϊστορικών και κλασικών αρχαιολογικών χώρων, μνημείων, αρχαιογνωστικής έρευνας και μουσείων της Εφορίας Αρχαιοτήτων Χαλκιδικής και Αγίου Όρους, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, αναφέρεται στους συνειρμούς που δημιουργεί με τη σημερινή οικονομική κρίση το ανάγλυφο με επιγραφή από την αρχαϊκή πύλη των Σταγείρων, μέσω του οποίου, ο τότε άρχοντας της πόλης πληροφορεί για την απομείωση χρεών των πολιτών.
Το εύρημα από τα Στάγειρα εκτίθεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Θεσσαλονίκης, ενώ γι αυτό θα μιλήσει ο αρχαιολόγος Κώστας Σισμανίδης στο διήμερο εκδηλώσεων που θα πραγματοποιηθεί, το Σαββατοκύριακο, στα αρχαία Στάγειρα και την αρχαία Άκανθο, στο πλαίσιο της συμμετοχής της Εφορείας Αρχαιοτήτων Χαλκιδικής και Αγίου Όρους και του Δήμου Αριστοτέλη στον εορτασμό των Ευρωπαϊκών Ημερών Πολιτιστικής Κληρονομιάς 2017.
«Οι εκδηλώσεις είναι αφιερωμένες στα αρχαία Στάγειρα και την αρχαία Άκανθο, δύο σπουδαίες πόλεις στη βορειοανατολική Χαλκιδική που αποτέλεσαν μετά από τον 8ο π.Χ. αιώνα τις δυο από τις τέσσερις αποικίες της Άνδρου στον Στρυμονικό Κόλπο. Μέσα από τις εκδηλώσεις θέλουμε να συνδέσουμε το παρελθόν με το μέλλον μέσα από την κοινωνική διάσταση της αρχαιολογίας και της πολιτιστικής κληρονομιάς» λέει η κ. Στρατούλη. Δίνει, άλλωστε, ιδιαίτερη έμφαση σε στοιχεία της λειτουργίας των πόλεων αυτών, όπως οι βιοκλιματικοί δείκτες, με τους οποίους δημιουργήθηκαν και είναι συμβατοί με τη φιλοσοφία του Αριστοτέλη αλλά και η εμπορική δράση που είχαν αναπτύξει.
Ωστόσο, πέρα από τις αναφορές των αρχαιολόγων στις αρχαίες πόλεις, τη Μεσαιωνική Ιερισσό και το νεκροταφείο της Ακάνθου, αλλά και την ανοιχτή συζήτηση φορέων και κοινού που έχει προγραμματιστεί, στις επιδιώξεις των διήμερων εκδηλώσεων περιλαμβάνεται και η διατύπωση μιας πρότασης για τις σύγχρονες αναπτυξιακές πολιτικές που μπορούν να εφαρμοστούν στην περιοχή.
«Η πρόταση αυτή, την οποία θα αναπτύξει ο δήμαρχος Αριστοτέλη, Γιώργος Ζουμπάς, αφορά την αξιοποίηση των θαλάσσιων δρόμων που έφεραν στον παρελθόν κάποιους από τους αποίκους των πόλεων από την Άνδρο και τις Κυκλάδες στο βορρά. Σήμερα θα μπορούσαμε να συνδυάσουμε αυτούς τους θαλάσσιους δρόμους, και όχι μόνο τους δρόμους πολιτισμούς της ξηράς, για να συνδέσουμε μνημεία και πόλεις της αρχαιότητας με ενέργειες αναπτυξιακού και τουριστικού ενδιαφέροντος. Τέτοιες θα μπορούσαν να είναι κάποιες σταθερές πιθανές πλόες ιστιοφόρων ή μικρών θαλαμηγών, διοργανώσεις ναυταθλητισμού από τις Κυκλάδες μέχρι τις βόρειες Σποράδες και τη Χαλκιδική» σημειώνει.
Εκτιμά, τέλος, ότι μια τέτοια πρόταση θα μπορούσε να φέρει την Ελλάδα στο προσκήνιο του ενδιαφέροντος με αφορμή τον εορτασμό του έτους ευρωπαϊκής πολιτιστικής κληρονομιάς το 2018.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
