Η   Ε λ λ η ν ι κ ή   Φ ω ν ή   σ ε   5 5   γ λ ώ σ σ ε ς
   G r e e k   V o i c e   i n   5 5   l a n g u a g e s



Πάμε Σινεμά ; Οι ταινίες της εβδομάδας
 
ελληνική φωνή - κεντρική σελίδα  
επικοινωνία εκτύπωση
 
Εκδότης-Διευθυντής: ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΥΤΥΧΙΔΗΣ
Διευθύντρια Σύνταξης: ΤΟΝΙΑ ΜΑΝΙΑΤΕΑ
Ηλεκτρονική Ενημέρωση για την Ελλάδα και τον Κόσμο - News - Nachrichten
Θέατρο - Σινεμά    (click)   Μουσική    (click)  Αθλητισμός    (click)  Οικονομικά Θέματα    (click)
     




Τετάρτη 4/10

ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ και ΤΕΧΝΗ

Ο πρώτος δορυφόρος που θα γίνει (λαμπερό) έργο τέχνης,που θα είναι ορατό χωρίς τηλεσκόπιο!



Reuters

Τηλεπικοινωνιακοί, στρατιωτικοί, επιστημονικοί, περιβαλλοντικοί και πολλοί άλλοι δορυφόροι περνούν συνεχώς πάνω από τα κεφάλια μας, χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε. Αλλά ένας μελλοντικός δορυφόρος θα είναι ο πρώτος που θα αποτελέσει έργο τέχνης και μάλιστα τέτοιο, ώστε να τον βλέπουν όλοι. Ο καλλιτέχνης Τρέβορ Πάγκλεν και το Μουσείο Τέχνης της Νεβάδα των ΗΠΑ σχεδιάζουν να κατασκευάσουν και να στείλουν στο διάστημα ένα δορυφόρο με την ονομασία "Orbital Reflector" (Τροχιακός Ανακλαστής), ο οποίος θα αντανακλά το φως του Ήλιου. Θα πρόκειται για το πρώτο διαστημικό «γλυπτό», που θα είναι ορατό χωρίς τηλεσκόπιο από τους παρατηρητές στο έδαφος, καθώς θα βρίσκεται σε σχετικά χαμηλή τροχιά πάνω από τη Γη. Θα είναι φουσκωτό (ώστε να μπορεί να ξεδιπλωθεί, όταν εκτοξευθεί στο διάστημα), με σχήμα διαμαντιού και με μήκος 30 μέτρων. Σύμφωνα με τους έχοντες την πρωτότυπη ιδέα, θα είναι ο πρώτος δορυφόρος «που θα υπάρχει καθαρά ως καλλιτεχνική χειρονομία». Όπως είπε ο Πάγκλεν, «ο Orbital Reflector θα λέει: είμαι εδώ και σας δίνω μια ευκαιρία να κοιτάξετε στον ουρανό και να σκεφθείτε τι είναι αυτό που κοιτάτε». Ο Πάγκλεν και το Μουσείο αναζητούν χορηγούς για να χρηματοδοτήσουν την ιδέα τους, που έχει προϋπολογισμό 1,3 εκατ. δολαρίων. Ήδη έχουν εξασφαλίσει περίπου 53.000 δολάρια μέσω της πλατφόρμας μικροχρηματοδότησης καινοτομιών Kickstarter, ενώ από μεγαλύτερους δωρητές έχουν έως τώρα καλύψει περίπου το 60% του κόστους. Το διαστημικό φουσκωτό «γλυπτό» θα είναι κατασκευασμένο από ένα υλικό παρόμοιο με το Mylar, που θα διπλώνει και θα χωρά μέσα σε ένα δορυφόρο. Ο δορυφόρος με το «γλυπτό» στο εσωτερικό του θα εκτοξευθεί με έναν πυραυλο Falcon X της ιδιωτικής διαστημικής εταιρείας Space X στις αρχές του 2018, αν όλα πάνε καλά. Ο δορυφόρος θα κινείται σε ύψος περίπου 575 χιλιομέτρων πάνω από την επιφάνεια του πλανήτη (ψηλότερα από το Διεθνή Διαστημικό Σταθμό) και, μόλις τεθεί σε τροχιά, θα ανοίξει αυτόματα και θα φουσκώσει το συνδεμένο «γλυπτό», που θα αντανακλά έντονα το φως του Ήλιου. Θα είναι ορατό σαν μια κουκίδα φωτός, που θα κινείται αργά στο νυχτερινό ουρανό. Οι σχετικές πληροφορίες θα αναρτηθούν στο διαδίκτυο, ώστε οι ενδιαφερόμενοι παρατηρητές να γνωρίζουν πότε θα περάσει πάνω από μια συγκεκριμένη τοποθεσία. Ο δορυφόρος-γλυπτό θα βρίσκεται σε τροχιά για αρκετές εβδομάδες και μετά θα πέσει στην ατμόσφαιρα της Γης και θα καεί. Το «γλυπτό» θα είναι συνεπώς παροδικό. Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Πάγκλεν στέλνει στο διάστημα ένα έργο τέχνης (ή, τέλος πάντων, έτσι το θεωρεί). Το 2012, στο πλαίσιο του έργου του "The last pictures" (Οι τελευταίες φωτογραφίες), έστειλε στο διάστημα μια συλλογή 100 ψηφιακών φωτογραφιών μέσα σε ένα τηλεπικοινωνιακό δορυφόρο, ο οποίος αναμένεται να παραμείνει για πάντα σε τροχιά (τουλάχιστον εωσότου ο Ήλιος «καταπιεί» τη Γη μετά από δισεκατομμύρια χρόνια).

 

ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!

Όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα στα ίδια μένουν... ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία». Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων - εραστών και της εξουσίας... ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του 80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης, σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο τόπος και εκείνη η γενιά. ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές «μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της ...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους, για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως της όποιας εκλογικής αναμέτρησης... ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που ...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων» ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει... ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους «τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...

Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας

Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>


 




Ειδήσεις για όλους | Θέματα | Τουριστικό Ρεπορτάζ | Ιατρικά Θέματα | Παρουσίαση Βιβλίων | Επικοινωνία