Η   Ε λ λ η ν ι κ ή   Φ ω ν ή   σ ε   5 5   γ λ ώ σ σ ε ς
   G r e e k   V o i c e   i n   5 5   l a n g u a g e s



Πάμε Σινεμά ; Οι ταινίες της εβδομάδας
 
ελληνική φωνή - κεντρική σελίδα  
επικοινωνία εκτύπωση
 
Εκδότης-Διευθυντής: ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΥΤΥΧΙΔΗΣ
Διευθύντρια Σύνταξης: ΤΟΝΙΑ ΜΑΝΙΑΤΕΑ
Ηλεκτρονική Ενημέρωση για την Ελλάδα και τον Κόσμο - News - Nachrichten
Θέατρο - Σινεμά    (click)   Μουσική    (click)  Αθλητισμός    (click)  Οικονομικά Θέματα    (click)
     




Κυριακή 3/12

΄Εκθετος ο διάσημος αμερικανός διευθυντής ορχήστρας Τζέιμς Λιβάιν

...κατηγορείται για σεξουαλική επίθεση σε ανήλικο!



AFP

Ο Τζέιμς Λιβάιν, διάσημος διευθυντής ορχήστρας και επίτιμος μουσικός διευθυντής της Μετροπόλιταν Όπερα της Νέας Υόρκης, είναι η τελευταία προσωπικότητα πρώτης γραμμής που εμπλέκεται σε σκάνδαλο παρενόχλησης και σεξουαλικών επιθέσεων, καθώς κατηγορείται ότι κακοποιούσε σεξουαλικά έναν έφηβο τη δεκαετία του 1980. Το φερόμενο θύμα, που παραμένει ανώνυμο, δήλωσε στην αστυνομία της Πολιτείας του Ιλινόι (βορειοανατολικές ΗΠΑ) ότι τα περιστατικά άρχισαν το 1985, όταν εκείνος ήταν 15 ετών και ο διευθυντής ορχήστρας 41, και συνεχίσθηκαν μέχρι το 1993, σύμφωνα με την εφημερίδα New York Post. «Με έκανε να αισθάνομαι ένοχος», αναφέρει ο άνδρας, ηλικίας σήμερα 48 ετών, στη δήλωσή του στην αστυνομία, σύμφωνα με την εφημερίδα. «Πληγώθηκα συναισθηματικά, αισθάνθηκα χαμένος, παράλυτος». Ο άνδρας φέρεται ότι είπε στους αστυνομικούς του Λέικ Φόρεστ (Ιλινόι) πως ο Τζέιμς Λιβάιν συνήθιζε να αυνανίζεται μπροστά του και να του φιλάει το φύλο, σύμφωνα με την εφημερίδα. Αφού επί χρόνια έστελνε δώρα στον νεαρό άνδρα, το 1985 ο Τζέιμς Λιβάιν άρχισε, σύμφωνα με την καταγγελία, τις σεξουαλικές θωπείες. Στην αρχή χαϊδεύοντας το χέρι του νεαρού «παρατεταμένα και απίστευτα αισθησιακά», κάτι που έκανε τον έφηβο να αισθάνεται «πολύ άβολα». Ο άνδρας κατηγορεί στη συνέχεια τον Τζέιμς Λιβάιν ότι του χάιδεψε το φύλο σ' ένα δωμάτιο πολυτελούς ξενοδοχείου στο Λέικ Φόρεστ, όπου η σκηνή φέρεται ότι επαναλήφθηκε «εκατοντάδες φορές» στη διάρκεια των ετών. Οι συναντήσεις του με τον Λιβάιν, οι οποίες γίνονταν με πρόσχημα να μιλήσουν για τις φιλοδοξίες του στον κόσμο της κλασικής μουσικής, φέρεται ότι συνεχίσθηκαν μέχρι το 1993. Σύμφωνα με την New York Post, εκτός από διάφορα δώρα, όπως μπαγκέτες διευθυντή ορχήστρας, ο Λιβάιν φέρεται ότι του είχε δώσει στη διάρκεια των ετών 50.000 ευρώ σε μετρητά. Το φερόμενο θύμα υποστηρίζει πως οι επιθέσεις αυτές το «οδήγησαν στα πρόθυρα της αυτοκτονίας». «Αισθανόμουν μόνος, φοβισμένος. Προσπαθούσε να με σαγηνεύσει. Δεν μπορούσα να δω τι συνέβαινε. Τώρα μπορώ», φέρεται ότι δήλωσε στην αστυνομία, σύμφωνα με τη New York Post. «Ο Τζέιμς Λιβάιν δεν ήταν κάποιος στον οποίο μπορούσες να πεις όχι», πρόσθεσε.

 

ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!

Όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα στα ίδια μένουν... ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία». Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων - εραστών και της εξουσίας... ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του 80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης, σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο τόπος και εκείνη η γενιά. ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές «μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της ...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους, για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως της όποιας εκλογικής αναμέτρησης... ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που ...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων» ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει... ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους «τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...

Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας

Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>


 




Ειδήσεις για όλους | Θέματα | Τουριστικό Ρεπορτάζ | Ιατρικά Θέματα | Παρουσίαση Βιβλίων | Επικοινωνία