 |
|
|  Παρασκευή 15/12
Ευρωπϊκή Ενωση-Μετανάστες
H EE θέλει να προχωρήσει στην απομάκρυνση 15.000 μεταναστών από τη Λιβύη ως τον Φεβρουάριο
AFP
Η Ευρωπαϊκή Ένωση ελπίζει να μπορέσει να προχωρήσει στον οικειοθελή επαναπατρισμό 15.000 αφρικανών μεταναστών που βρίσκονται σήμερα στη Λιβύη ως τον Φεβρουάριο του 2018, ανακοίνωσε η επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας Φεντερίκα Μογκερίνι την Πέμπτη στις Βρυξέλλες.
Ο στόχος αυτός έχει οριστεί από μια ομάδα εργασίας που συστάθηκε στα τέλη του Νοεμβρίου, κατά τη διάρκεια της Συνόδου Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Αφρικανικής Ένωσης στην Αμπιτζάν, στον απόηχο της αγανάκτησης που προκάλεσε η μετάδοση από ΜΜΕ εικόνων από ένα σκλαβοπάζαρο στη Λιβύη.
Σε αυτή συμμετέχουν η ΕΕ, η ΑΕ, ο Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης (ΔΟΜ) κι η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (UNHCR).
Συνολικά, από την αρχή του 2017, αυτό θα αυξήσει στους 30.000 τον αριθμό των ανθρώπων που θα επωφεληθούν από ένα πρόγραμμα «ανθρωπιστικής επείγουσας οικειοθελούς επιστροφής» μεταναστών από τη Λιβύη στις πατρίδες τους, έναντι περίπου 2.700 το 2016, σύμφωνα με τη Μογκερίνι.
Η ομάδα εργασίας συστάθηκε για την αντιμετώπιση της κρίσιμης κατάστασης με την οποία είναι αντιμέτωποι πρόσφυγες και μετανάστες που έχουν αποκλειστεί στη Λιβύη, όπου έφθασαν από κράτη της Αφρικής και της Μέσης Ανατολής, στην προσπάθειά τους να φθάσουν στην Ευρώπη κάνοντας τον επικίνδυνο διάπλου της Μεσογείου.
Την Τρίτη, η ΜΚΟ Διεθνής Αμνηστία κατήγγειλε ότι οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις είναι «συνένοχες» στην κράτηση μεταναστών υπό φρικιαστικές συνθήκες στη Λιβύη, κατηγορώντας τις ιδίως για τη βοήθεια που προσφέρουν στη λιβυκή ακτοφυλακή, η οποία κατά την οργάνωση ενέχεται στην εμπορία ανθρώπων.
Η Μογκερίνι υπενθύμισε εξάλλου ότι για εκείνους που δικαιούνται διεθνή προστασία, οι χώρες-μέλη της ΕΕ έχουν υποσχεθεί 40.000 θέσεις μετεγκατάστασης.
Η Ένωση θα προσφέρει επιπλέον 100 εκατ. ευρώ για τη συνέχιση των επιχειρήσεων «επί του πεδίου» που διεξάγουν ο ΔΟΜ και η UNHCR.
Ο Ουίλιαμ Σουίνγκ, Γενικός Διευθυντής του ΔΟΜ, χαιρέτισε την πρόοδο που έχει σημειωθεί αλλά αναγνώρισε ότι το πρόγραμμα «επανένταξης» των μεταναστών που επαναπατρίζονται πρέπει να βελτιωθεί.
«Βρισκόμαστε στον δρόμο προς μια λύση» στο πρόβλημα του εμπορίου σκλάβων και των κέντρων κράτησης, είπε ο ίδιος.
Οι δυσκολίες όσον αφορά την πρόσβαση σε ορισμένα κέντρα κράτησης και σε ορισμένες περιοχές της Λιβύης συνεχίζει να είναι ένα από τα βασικά προβλήματα, αναγνώρισε η Μογκερίνι.
«Προσπαθούμε να ενθαρρύνουμε τις λιβυκές αρχές να μετατρέψουν τα κέντρα κράτησης σε ανοικτά κέντρα υποδοχής», είπε ο Σουίνγκ και πρόσθεσε «γίνεται ένας καλός διάλογος»
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
